Sejm Księstwa Sarmacji
[SW #34] Ustawa - Kodeks postępowania przed TK
od 01.02.2017 r. (09:19:03) do 04.02.2017 r. (09:19:03)
Treść głosowania

ROZDZIAŁ 1
PRZEPISY OGÓLNE
Art. 1. § 1. Ustawa normuje postępowanie przed Trybunałem Koronnym, zwanym dalej „Trybunałem”.
§ 2. Trybunał dąży do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki oraz przeciwdziała niepotrzebnemu przedłużaniu postępowania sądowego
ROZDZIAŁ 2
DEFINICJE
Art. 2. § 1. Określenie „sprawa karna” oznacza sprawę o wymierzenie kary.
§ 2. Określenie „sprawa cywilna” oznacza sprawę ze stosunków cywilnoprawnych.
§ 3. Określenie „sprawa ustrojowa” oznacza sprawę o kontrolę zgodności aktu normatywnego niższego rzędu z aktem normatywnym wyższym hierarchicznie oraz sprawę o ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni prawa.
§ 4. Określenie „sprawa kontrolna” oznacza sprawę o kontrolę działalności organu władzy publicznej.

Art. 3. Określenie „uczestnik postępowania” oznacza:
1) stronę, w przypadku spraw o charakterze sporu;
2) wnioskodawcę w przypadku spraw o charakterze niespornym;
3) organ lub przewodniczący organu władzy publicznej będącego przedmiotem kontroli w sprawach kontrolnych.
ROZDZIAŁ 3
POSTĘPOWANIE PRZED TRYBUNAŁEM - PRZEPISY OGÓLNE
Art. 4. § 1. Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie jednego asesora, chyba że szczególny przepis ustawy przewiduje inną liczebność składu.
§ 2. Jeżeli wymaga tego zawiłość sprawy, interes publiczny, dobro wymiaru sprawiedliwości lub ważny interes uczestnika postępowania, przewodniczący Trybunału może wyznaczyć skład o liczebności zwiększonej o jednego albo dwóch asesorów, a w przypadku spraw ustrojowych liczebność ta może być zwiększona o większą liczbę asesorów.
§ 3. Jeżeli czyn zabroniony jest zagrożony karą więzienia przekraczającą miesiąc, Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie dwóch asesorów.
§ 4. Jeżeli czyn zabroniony jest zagrożony karą więzienia przekraczającą 3 miesiące lub karą banicji, Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie trzech asesorów.
§ 5. Trybunał w sprawach odwoławczych rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie powiększonym o jednego asesora w stosunku do liczebności składu orzekającego w sprawie, chyba że stoi temu na przeszkodzie liczba asesorów Trybunału.
§ 6. Książę (Marszałek Trybunału) nie wyznacza do składu, w jakim Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę apelacyjną, asesora, który uczestniczył w wydaniu zaskarżonego wyroku, chyba że jest to konieczne ze względu na liczbę asesorów Trybunału.
§ 7. Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę ustrojową oraz w przedmiocie skargi kasacyjnej w składzie trzech asesorów.

Art. 5. § 1. Posiedzeniem Trybunału kieruje przewodniczący składu.
§ 2. Jeżeli Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie jednego asesora, ma on prawa i obowiązki przewodniczącego.

Art. 6. § 1. Posiedzenie Trybunału jest jawne z zastrzeżeniem §§ 2-9.
§ 2. Na wniosek co najmniej jednej strony sprawy karnej wszczętej z oskarżenia prywatnego, rozprawa może zostać utajniona.
§ 3. Wniosek o utajnienie sprawy może zostać złożony jako klauzula we wniosku o wszczęcie postępowania, bądź jako wniosek formalny w trakcie rozprawy.
§ 4. Strona przeciwna może w czasie 24 godzin od złożenia wniosku o utajnienie rozprawy złożyć wniosek o procedowanie w normalnym trybie.
§ 5. Decyzję o utajnieniu rozprawy podejmuje, jeżeli wniosek został złożony przed rozprawą - Książę (Marszałek Trybunału), a jeśli został złożony w jej trakcie – skład orzekający stosownym postanowieniem.
§ 6. Rozprawę utajnioną przeprowadza się w ukrytym poddziale działu Trybunału Koronnego na Forum Centralnym.
§ 7. Dostęp ciągły do ukrytego poddziału posiadają asesorzy. Na czas rozprawy, do jej zakończenia, dostęp tymczasowy otrzymują strony postępowania.
§ 8. Asesor orzekający w sprawie nie może ujawnić treści rozprawy utajnionej bez zgody obu stron postępowania. Strony postępowania nie mogą ujawniać treści bądź informacji dotyczących innych trwających rozpraw utajnionych lub mediacji.
§ 9. W sprawach o utajonym przebiegu na forum Trybunału Koronnego publikuje się jedynie wyrok w sprawie, zaś treść przeprowadzonej rozprawy zostaje zarchiwizowana w dedykowanej Tajnej Kancelarii, do której dostęp mają jedynie Asesorzy.

Art. 7. § 1. Przewodniczący składu orzekającego zawiadamia strony o otwarciu rozprawy, wezwaniu do pierwszych wystąpień, a świadków o wezwaniu do stawienia się na rozprawie.
§ 2. Przewodniczący składu orzekającego zawiadamia w formie ogłoszenia na Forum Centralnym podmioty uprawnione do wszczęcia sprawy ustrojowej o możliwości przystąpienia do rozprawy ustrojowej. Podmioty te mają na przystąpienie do rozprawy 72h od zawiadomienia.
§ 3. Strony, organy przystępujące do sprawy ustrojowej oraz wezwani świadkowie, są zobowiązani do śledzenia rozprawy i podejmowania czynności, do których zostali zobowiązani lub upoważnieni oraz odpowiadania na pytania asesorów i upoważnionych uczestników postępowania.

Art. 8. § 1. Uczestnik postępowania może złożyć do Trybunału lub przewodniczącego składu należycie umotywowany wniosek o dokonanie określonej ustawą czynności.
§ 2. Jeżeli wniosek nie jest uzasadniony należycie lub wykonanie czynności jest niecelowe, przewodniczący składu postanawia o jego odrzuceniu. Na postanowienie służy zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 9. § 1. Uczestnik postępowania obowiązany jest wykonywać swoje czynności w terminie. Czynność wykonana po terminie jest nieważna.
§ 2. Książę, a w trakcie rozprawy przewodniczący składu orzekającego, wyznacza termin wykonania czynności uczestnika, nie krótszy niż 2 dni od dnia wykonania czynności organu.
§ 3. W uzasadnionych przypadkach, na wniosek zobowiązanego, biegnący termin może zostać wydłużony, a termin, który upłynął — przywrócony.

Art. 10. § 1. Postępowanie wszczyna przewodniczący Trybunału.
§ 2. Wszczynając postępowanie, przewodniczący Trybunału wyznacza skład, w tym przewodniczącego składu wieloosobowego, w jakim Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę.

Art. 11. § 1. Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę karną na wniosek oskarżyciela publicznego lub oskarżyciela prywatnego, jeżeli ustawa tak stanowi.
§ 2. Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę cywilną na wniosek osoby, która żąda ochrony swojego prawa.
§ 3. Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę ustrojową na wniosek:
1) Księcia;
2) Marszałka Sejmu;
3) Kanclerza;
4) przewodniczącego Trybunału;
5) prowincji;
6) przedstawiciela grupy posłów w liczbie stanowiącej jedną trzecią liczby posłów;
7) przedstawiciela grupy obywateli w liczbie stanowiącej jedną dziesiątą liczby obywateli;
8) przewodniczącego składu, w jakim Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę, w przypadku, o którym mowa w art. 33.

Art. 12. § 1. Przewodniczący Trybunału wszczyna postępowanie sądowe w sprawie kontrolnej, jeżeli istnieje przypuszczenie, że w działalności organu władzy publicznej wystąpiły nieprawidłowości.
§ 2. Obywatel może złożyć na ręce przewodniczącego Trybunału zawiadomienie o wystąpieniu nieprawidłowości w działalności organu władzy publicznej. Przepisu art. 23. § 1 ust. 2 nie stosuje się.
§ 3. Na zawiadomienie przewodniczący Trybunału obowiązany jest zbadać, czy nie zachodzi potrzeba kontroli działalności organu i w ciągu 7 dni od dnia złożenia zawiadomienia wszcząć postępowanie sądowe albo udzielić odpowiedzi na zawiadomienie, należycie uzasadniając, dlaczego uznał kontrolę działalności organu za niepotrzebną.

Art. 13. § 1. Wniosek o rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy zawiera:
1) oznaczenie uczestników postępowania, w tym uprawnionego wnioskodawcy;
2) wnioskowane rozstrzygnięcie;
3) uzasadnienie;
4) w przypadku spraw ustrojowych - wskazanie przepisów mających być przedmiotem sprawy, przy czym w przypadku wniosku o kontrolę zgodności aktu normatywnego - także wskazanie przepisów aktu normatywnym wyższego hierarchicznie,
5) dodatkowe elementy, jeżeli przepis szczególny tak stanowi.
§ 2. Wniosek składa się na ręce przewodniczącego Trybunału.
W przypadku czynów zabronionych popełnionych w miejscach publicznych za określenie stanu faktycznego wystarcza odsyłacz oraz wskazanie zarzucanego czynu.
§ 3. Składającego wniosek, o którym mowa w § 1, można wezwać do uzupełnienia wniosku w podanym terminie, jeżeli treść wniosku nie jest wystarczająca dla rozpoznania sprawy.
§ 4. Wniosek może zostać odrzucony, jeżeli:
1. wniosek nie spełnia wymagań określonych § 1,
2. wnioskodawca nie uzupełnił wniosku w terminie określonym w ust. 3,
3. nie ma przesłanek do nadania biegu sprawie,
4. postępowanie w danej sprawie toczy się lub zostało zakończone,
5. sprawa nie należy do właściwości Trybunału Koronnego,
6. karalność czynu zabronionego uległa przedawnieniu.
§ 5. Na postanowienie w sprawie zwrócenia wniosku przysługuje zażalenie do Marszałka, a jeżeli postanowienie wydał Marszałek — do Księcia.

Art. 14. § 1. Jeżeli wszczęto postępowanie na wniosek, mimo że podlegał odrzuceniu jako nieodpowiadający wymaganiom z art. 13 § 1, przewodniczący składu wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków.
§ 2. Jeżeli wnioskodawca nie uzupełni braków w terminie, przewodniczący składu może postanowić umorzyć postępowanie sądowe. Na postanowienie służy składającemu wniosek, o którym mowa w art. 13 § 1, zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).
§ 3. Jeżeli wszczęto postępowanie na wniosek, mimo że podlegał odrzuceniu na podstawie art. 13 § 4, przewodniczący składu postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Na postanowienie służy składającemu wniosek, o którym mowa w art. 13 § 1, zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 15. § 1. Trybunał rozpoznaje sprawę na rozprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
§ 2. Rozprawa jest to posiedzenie Trybunału – wyznaczonego składu orzekającego, mające na celu przesłuchanie osób mających wiedzę istotną dla należytego wyjaśnienia rozpoznawanej sprawy, w szczególności uczestników postępowania, a w przypadku rozpoznawania sprawy o charakterze sporu także skonfrontowanie stron sporu.

Art. 16. Uczestnikami rozprawy są:
1) uczestnicy postępowania;
2) świadkowie, z wyłączeniem spraw ustrojowych.
ROZDZIAŁ 4
PRZEBIEG ROZPRAWY
Art. 17. Przewodniczący składu otwiera rozprawę bez zbędnej zwłoki.

Art. 18. Uczestnik postępowania obowiązany jest zająć pierwsze stanowisko w sprawie w ciągu 3 dni od dnia otwarcia rozprawy, przy czym nie dotyczy to wnioskodawcy, za którego pierwsze stanowisko uważa się uzasadnienie z wniosku inicjalnego.

Art. 19. § 1. Uczestnik postępowania w pierwszym stanowisku w sprawie obowiązany jest przedstawić wszelkie okoliczności faktyczne sprawy, dowody, na jakie zamierza się powoływać oraz wszelkie wnioski o powołanie świadków, pod rygorem pominięcia przez Trybunał.
§ 2. Przepisów § 1, nie stosuje się do spraw ustrojowych oraz, jeśli uczestnik uprawdopodobni, że w czasie zajmowania pierwszego stanowiska nie mógł tego uczynić lub nie mógł wiedzieć, że powołanie się na okoliczność faktyczną czy dowód lub przesłuchanie świadka okaże się potrzebne.

Art. 20. § 1. Uczestnicy postępowania mogą zajmować dalsze stanowiska w sprawie za zgodą przewodniczącego składu.
§ 2. Świadkowie mogą składać oświadczenia w sprawie za zgodą przewodniczącego składu.

Art. 21. § 1. Przewodniczący składu, a sprawach ustrojowych i kontrolnych – wszyscy członkowie składu, może zadawać pytania uczestnikom postępowania.
§ 2. Uczestnik postępowania może odmówić odpowiedzi, a jeśli odmówi odpowiedzi na wszelkie pytania, wówczas przewodniczący składu nie zadaje mu pytań. Przepisów zdania poprzedzającego nie stosuje się do spraw ustrojowych.

Art. 22. § 1. Przewodniczący, a sprawach ustrojowych i kontrolnych – wszyscy członkowie składu, składu może zadawać pytania świadkom,
§ 2. Uczestnik postępowania może zadawać pytania świadkom, których wezwano na jego wniosek, a także innym świadkom, za zgodą przewodniczącego składu.
§ 3. Świadek obowiązany jest odpowiedzieć na zadane mu pytanie w ciągu 2 dni od dnia zadania pytania.
§ 4. Jeżeli odpowiadając na pytanie, świadek musiałby ujawnić tajemnicę państwową odpowiedź składa przewodniczącemu składu niejawnie, za pośrednictwem Poczty Konnej.

Art. 23. § 1. Jeżeli dla wykonania pewnej czynności na rozprawie uczestnikowi postępowania potrzebna jest zgoda przewodniczącego składu, przewodniczący może postanowić odmówić zgody tylko jeżeli:
1) uczestnik postępowania w oczywisty sposób dąży do niepotrzebnego przedłużenia postępowania sądowego;
2) wykonanie czynności, o którą wnosi uczestnik postępowania może naruszyć dobre obyczaje.
§ 2. Na postanowienie, o którym mowa w § 1 służy uczestnikowi postępowania, któremu odmówiono zgody, zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 24. § 1. Świadkiem może być osoba, która ma wiedzę istotną dla należytego wyjaśnienia rozpoznawanej sprawy.
§ 2. Przewodniczący składu wzywa świadka na zwięźle uzasadniony wniosek uczestnika postępowania, a także świadka z własnej inicjatywy albo na wniosek postępowania
§ 3. Przewodniczący może postanowić oddalić wniosek, jeżeli przesłuchiwanie świadka niepotrzebnie przedłużałoby postępowanie sądowe. Na postanowienie uczestnikowi postępowania służy zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 25. Przewodniczący składu może postanowić odesłać świadka, jeżeli:
1) świadek odpowiedział na każde z zadanych mu pytań, a ponadto każdy z uczestników postępowania oświadczył, że nie ma do świadka dalszych pytań lub upłynęły co najmniej 2 dni od dnia zadania świadkowi ostatniego pytania;
2) uczestnicząc w rozprawie, świadek naruszył dobre obyczaje;
3) dalsze przesłuchiwanie świadka niepotrzebnie przedłużałoby postępowanie sądowe.

Art. 26. Z chwilą zamknięcia rozprawy wszystkich świadków uważa się za odesłanych.

Art. 27. Jeżeli po odesłaniu świadka ujawniły się nowe, istotne okoliczności faktyczne sprawy, przewodniczący składu może odesłanego świadka wezwać ponownie.

Art. 28. Gdy wszystkie okoliczności sprawy zostały należycie wyjaśnione i nie biegnie termin wniesienia zażalenia na postanowienie wydane na rozprawie, za wyjątkiem postanowienia, o którym mowa w art. 47, przewodniczący składu postanawia zamknąć rozprawę.

Art. 29. Jeżeli po zamknięciu rozprawy ujawniły się nowe, istotne okoliczności faktyczne sprawy, przewodniczący składu, za zgodą przewodniczącego Trybunału, może otworzyć rozprawę na nowo.
ROZDZIAŁ 5
WYROKOWANIE
Art. 30. § 1. Po rozpoznaniu sprawy, Trybunał rozstrzyga sprawę, wydając orzeczenie.
§ 2. Trybunał rozstrzyga sprawę kontrolną postanowieniem, a pozostałe wyrokami.

Art. 31. § 1. Rozstrzygając sprawę, Trybunał bierze pod uwagę okoliczności faktyczne i dowody przedstawione przez uczestników postępowania sądowego podczas rozpoznawania sprawy, z zastrzeżeniem art. 19 § 1, które Trybunał ocenia zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego, a także okoliczności faktyczne znane powszechnie lub znane Trybunałowi z urzędu.
§ 2. Trybunał nie jest związany wcześniejszymi orzeczeniami Trybunałów, wydanymi w sprawach innych niż ustrojowe.

Art. 32. § 1. Trybunał nie rozstrzyga w przedmiocie, którego nie obejmował wniosek, z zastrzeżeniem § 2.
§ 2. Trybunał nie jest związany oceną prawną czynu zarzucanego we wniosku w sprawie karnej.

Art. 33. § 1. Trybunał wydaje orzeczenie po niejawnej naradzie, która obejmuje dyskusję, głosowanie nad rozstrzygnięciem sprawy i uzasadnieniem orzeczenia oraz sporządzenie orzeczenia.
§ 2. Jeżeli w głosowaniu żadna z propozycji nie uzyskała większości, głosowanie powtarza się, a jeśli wówczas sytuacja taka powtórzy się, decyduje głos przewodniczącego składu.
§ 3. Jeżeli podczas dyskusji większość składu wyraziła wątpliwość co do zgodności aktu normatywnego, który miałby być podstawą rozstrzygnięcia sprawy, z aktem normatywnym wyższym hierarchicznie albo co do prawidłowej wykładni prawa w rozstrzyganej sprawie, przewodniczący składu odracza naradę i składa na ręce przewodniczącego właściwego Trybunału wniosek o rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy ustrojowej.

Art. 34. § 1. Orzeczenie składa się z sentencji i uzasadnienia.
§ 2. Sentencja zawiera:
1) wymienienie członków składu, w którym Trybunał rozstrzyga sprawę;
2) wymienienie uczestników postępowania, z wyszczególnieniem tego, który złożył wniosek;
3) zwięzłe określenie rozstrzyganej sprawy;
4) rozstrzygnięcie sprawy,
5) w przypadku spraw ustrojowych wskazanie przepisów, będących przedmiotem rozstrzygnięcia, przy czym w przypadku sprawy o kontrolę zgodności aktu normatywnego niższego rzędu - także wskazanie przepisów aktu normatywnym wyższego hierarchicznie.
§ 3. Uzasadnienie zawiera wskazanie podstawy prawnej i podstawy faktycznej rozstrzygnięcia sprawy.
§ 4. Wyłącznie sentencja orzeczenia ma moc wiążącą.

Art. 35. § 1. Po sporządzeniu orzeczenia przewodniczący składu zamyka naradę i podaje orzeczenie do wiadomości publicznej.
§ 2. Jako czas wydania orzeczenia przyjmuje się czas jego podania do wiadomości publicznej.
§ 3. Asesor, który głosował za innym rozstrzygnięciem sprawy, niż to przyjęte w wyroku, może sporządzić zdanie odrębne, które jest załączane do orzeczenia przez przewodniczącego składu lub, gdy nie jest gotowe w chwili ogłaszania – odrębnie przez asesora.

Art. 36. § 1. Orzeczenie jest prawomocne z chwilą ogłoszenia.
§ 2. Od wyroku Trybunału w sprawie ustrojowej i apelacji nie przysługuje apelacja.
ROZDZIAŁ 6
ŚRODKI ZASKARŻENIA
ODDZIAŁ 1
APELACJA
Art. 37. § 1. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, strona może w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia złożyć apelację; przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio.
§ 2. Sytuacja strony, niebędącej oskarżycielem publicznym lub prywatnym, może ulec pogorszeniu w następstwie ponownego rozpoznania sprawy tylko jeżeli została złożona apelacja na jej niekorzyść.
§ 3. Apelację wnosi się na ręce Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 38. § 1. Jeżeli zarzuty z apelacji są w oczywisty sposób bezzasadne, przewodniczący Trybunału odwoławczego postanawia oddalić apelację. Na postanowienie służy zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).
§ 2. Jeżeli apelacja została wniesiona po upływie terminu lub została wniesiona przez podmiot, któremu apelacja nie przysługuje, Książę (Marszałek Trybunału) postanawia odrzucić apelację. Na postanowienie składającemu apelację służy zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 39. Jeżeli apelacja została przyjęta, mimo że podlegała odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu lub wniesiona przez podmiot, któremu apelacja nie przysługuje, przewodniczący składu postanawia umorzyć apelację. Na postanowienie składającemu apelację służy zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 40. § 1. Rozpoznając i rozstrzygając w przedmiocie apelacji, Trybunał jest związany zakresem żądania apelacyjnego, z zastrzeżeniem § 2.
§ 2. Jeżeli w toku rozpoznania, skład orzekający stwierdził, że zaskarżany wyrok został wydany w niewłaściwym składzie lub jego sentencja nie odpowiadała wymogom art. 34 § 2, nawet gdy nie było to przedmiotem apelacji, postanawia o nieważności wyroku i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia. Do ponownego rozpatrzenia sprawy przepisy art. 37 § 2 stosuje się odpowiednio.
ODDZIAŁ 2
SKARGA KASACYJNA
Art. 41. § 1. W przypadku, gdy orzeczenie w przedmiocie apelacji, zostało wydane w niewłaściwym składzie lub jego sentencja nie odpowiadała wymogom art. 34 § 2, strona może złożyć na ręce Księcia skargę kasacyjną.
§ 2. Jeżeli w toku rozpoznania, skład orzekający stwierdził, że zaskarżany wyrok został wydany w niewłaściwym składzie lub jego sentencja nie odpowiadała wymogom art. 34 § 2, postanawia o nieważności wyroku i przekazuje sprawę do ponownej apelacji.
ODDZIAŁ 3
ZAŻALENIE
Art. 42. § 1. Zażalenie wnosi się, w ciągu 2 dni od dnia wydania postanowienia, jeśli ustawa tak stanowi do:
1) przewodniczącego Trybunału, w przypadku zażalenia na postanowienie innego organu postępowania sądowego;
2) Marszałka Trybunału, w przypadku zażalenie na postanowienie Księcia;
3) Księcia, w przypadku zażalenia na postanowienie Marszałka Trybunału.
§ 2. Jeśli przepis szczegółowy nie stanowi inaczej, zażalenie wnosi się w ciągu 2 dni od dnia wydania postanowienia.
§ 3.W przedmiocie zażalenia rozstrzygnięcie następuje w drodze postanowienia.
§ 4. Rozstrzygający w przedmiocie zażalenia, jeżeli je uzna, unieważnia zaskarżone postanowienie i w razie potrzeby sam rozstrzyga sprawę, która była przedmiotem zaskarżonego postanowienia.
ROZDZIAŁ 7
CZYNNOŚCI NADZWYCZAJNE
ODDZIAŁ 1
ZMIANA SKŁADU
Art. 43. § 1. Przewodniczący Trybunału może postanowić zmienić skład, w jakim Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę, z ważnej przyczyny, w szczególności jeżeli:
1) bezstronność członka składu została poddana w poważną wątpliwość;
2) przewodniczący składu lub jego większość pozostaje bezczynna przez ponad 7 dni;
3) członek składu przestał być asesorem Trybunału rozpoznającego i rozstrzygającego sprawę;
4) zażądał tego członek składu.
§ 2. Jeśli zmiana składu spowoduje, że liczebność składu nie będzie odpowiadać wymogom ustawowym, zmiana taka może polegać wyłącznie na odwołaniu ze składu i powołaniu nowego członka, a jeżeli odwołany członek odwoływany był przewodniczącym składu — także wyznaczeniu nowego przewodniczącego.
§ 3. Przewodniczący składu, za zgodą przewodniczącego Trybunału, może przekazać swoją funkcję innemu członkowi składu.
§ 4. Na postanowienie w przedmiocie zmiany składu przysługuje uczestnikom postępowania oraz odwołanemu asesorowi zażalenie.
ODDZIAŁ 2
UMORZENIE
Art. 44. § 1. Poza przypadkami wymienionymi w ustawie, przewodniczący składu postanawia umorzyć postępowanie sądowe:
1) na wniosek uczestnika postępowania, chyba że inny uczestnik postępowania wniesie sprzeciw w ciągu 3 dni od dnia złożenia wniosku;
2) jeżeli na skutek znaczącej zmiany stosunków rozpoznawanie i rozstrzyganie sprawy przez Trybunał stało się niecelowe.
§ 2. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).
ODDZIAŁ 3
MEDIACJA
Art. 45. § 1. Na umotywowany wniosek co najmniej jednej strony postępowania, w zakresie spraw cywilnych oraz wszczętych z oskarżenia prywatnego, jeśli strona przeciwna nie wyrazi sprzeciwu, może zostać zarządzona mediacja. W takim przypadku przewodniczący składu zawiesza postępowanie sądowe i ustanawia dla stron sporu mediatora.
§ 2. Wniosek może zawierać wskazanie osoby, która miałaby być mediatorem, jednak nie wiąże ono przewodniczącego składu.
§ 3. Wniosek o wszczęcie mediacji może zostać złożony przez którąkolwiek ze stron postępowania nie później niż w ciągu 48 godzin od momentu złożenia wniosku.

Art. 46. § 1. Mediacja może zostać przeprowadzona w ukrytym poddziale działu Trybunału Koronnego na Forum Centralnym bądź na wydzielonym kanale IRC. Jeżeli do mediacji wykorzystano kanał IRC, zapis rozmów mediacyjnych ma zostać dołączony do akt sprawy.
§ 2. Wynikiem mediacji jest ugoda procesowa, stwierdzająca zawarcie porozumienia między stronami i warunki owego porozumienia przez strony ustalone. Warunki powinny być zgodne z prawem sarmackim.
§ 3. Ugoda uzyskuje moc prawną, jeżeli zostanie potwierdzona i podpisana przez Asesora prowadzącego. Ugoda powinna zostać ogłoszona publicznie.
§ 4. Jeżeli w ciągu 14 dni od dnia ustanowienia mediatora strony sporu zawarły przed mediatorem ugodę, przewodniczący Trybunału umarza postępowanie sądowe, a w przeciwnym razie znosi mediatora i podejmuje postępowanie sądowe.
ROZDZIAŁ 8
PRZEPISY PORZĄDKOWE
Art. 47. § 1. W razie naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności urzędowych przewodniczący składu orzekającego, a przed otwarciem sprawy — Książę (Marszałek), może ukarać winnego karą do dwóch tygodni więzienia albo karą grzywny do 50 000 lt albo oboma karami łącznie.
§ 2. Na świadka lub specjalistę, który bez usprawiedliwienia nie stawił się na wezwanie, przewodniczący składu orzekającego może nałożyć karę grzywny do 50 000 lt. Karę należy uchylić, jeżeli ukarany dostatecznie usprawiedliwi swe niestawiennictwo.
§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do przedstawiciela organu władzy publicznej, który nie wykonuje wydanego przez Księcia (Marszałka) lub przewodniczącego składu orzekającego polecenia podjęcia lub zaniechania określonych czynności.
§ 4. Od postanowienia o wymierzeniu kary w ciągu 7 dni od dnia jego wydania ukaranemu przysługuje zażalenie.
ROZDZIAŁ 9
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Art. 48. Do spraw otwartych przed wejściem w życie niniejszej ustawy mają zastosowanie przepisy Ustawy Sejmu nr 293 o — Kodeks postępowania sądowego z dnia 8 sierpnia 2016 r.

Art. 49. § 1. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia
§ 2. Traci moc Ustawa Sejmu nr 293 o — Kodeks postępowania sądowego z dnia 8 sierpnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 48.

Podsumowanie głosowania

Głosy ZA

  1. Robert Fryderyk, 01.02.2017, 09:21:42
  2. Fryderyk von Hohenzollern, 01.02.2017, 09:27:39
  3. Piotr II Grzegorz, 01.02.2017, 09:46:20
    Za, ale tylko na zasadzie mniejszego zła. I tak zbyt to sformalizowane.
  4. Tomasz Ivo Hugo, 01.02.2017, 10:08:10
    Uważam, że to dobry kierunek w upraszczaniu kodeksu. Z drugiej strony - nie każdy asesor musi być realnym prawnikiem, żeby wszystko wiedzieć "ot tak".
  5. Eradl Adrien Marcus Pius da Firenza, 01.02.2017, 11:56:30
  6. Yennefer von Witcher, 01.02.2017, 14:27:05
  7. Roland Heach-Romański, 01.02.2017, 14:38:05
  8. Andrzej Fryderyk, 01.02.2017, 17:06:51
  9. Sereus von Ahabejż, 01.02.2017, 19:28:00
  10. Laurẽt Gedeon I, 01.02.2017, 22:12:31
  11. Otto von Spee-Asketil, 01.02.2017, 23:57:50
  12. Rihanna Aureliuš-Sedrovski, 02.02.2017, 10:15:16
  13. Guedes de Lima, 02.02.2017, 13:44:24
  14. Adam Jerzy Piastowski, 03.02.2017, 11:49:54

Głosy WSTRZYMUJĄCE

  1. Vanderlei Bouboulina-à-la-Triste, 01.02.2017, 22:53:47
    Za długi. Aczkolwiek doceniam fakt, że krótszy od obecnego.

Głosy PRZECIW