Sejm Księstwa Sarmacji
Ustawa o ochronie porządku publicznego
od 10.10.2015 r. (17:33:22) do 11.10.2015 r. (20:01:42)
Treść głosowania

Ustawa Sejmu nr …
o ochronie porządku publicznego

Art. 1. [Miejsca publiczne]

1. Miejscem publicznym jest każdy publicznie dostępny kanał komunikacji wykorzystywany do prowadzenia działalności związanej z Księstwem Sarmacji lub podmiotami funkcjonującymi na jego terytorium.
2. Przepisy dotyczące wypowiedzi zamieszczonych w miejscach publicznych stosuje się także do wiadomości prywatnych w systemie informatycznym Księstwa, skierowanych do grupy:
(1) wszystkich jego użytkowników,
(2) wszystkich obywateli sarmackich,
(3) wszystkich aktywnych obywateli sarmackich,
(4) wszystkich mieszkańców samorządu Księstwa.

Art. 2. [Służby porządkowe miejsc publicznych]

Służby porządkowe miejsc publicznych zapewniają ich należyte funkcjonowanie, ochronę spokoju i porządku w owych miejscach, a także wykonywanie na ich terenie prawomocnych wyroków sądów i innych decyzji ostatecznie rozstrzygających o prawach i wolnościach.

Art. 3. [Samorządne miejsca publiczne]

1. Książę może, w drodze rozporządzenia, przyznać miejscu publicznemu status samorządnego.
2. Użytkownicy samorządnego miejsca publicznego, na zasadach określonych w rozporządzeniu, o którym mowa w ustępie poprzedzającym, samodzielnie powołują dla owego miejsca służby porządkowe.

Art. 4. [Prefekt]

1. Prefekt jest oskarżycielem publicznym.
2. Prefekt pełni funkcje służb porządkowych we wszystkich miejscach publicznych.
3. Prefekt stosuje środki zapobiegawcze.
4. Prefekt wykonuje wobec mieszkańców Księstwa prawomocne wyroki sądu, postanowienia i decyzje o ukaraniu; podejmuje także czynności określone Kodeksem Sprawiedliwości w celu umożliwienia ich wykonania.

Art. 5. [Powoływanie prefektów]

1. Prefekta Generalnego powołuje Książę na wniosek Kanclerza.
2. Prefekta Generalnego może odwołać Książę na wniosek Kanclerza.
3. Prefektów powołuje i odwołuje Kanclerz na wniosek Prefekta Generalnego. Kanclerz powierza jednemu z prefektów funkcję Podprefekta Generalnego.
4. Prefekci zastępują Prefekta Generalnego w zakresie ustalonego przezeń podziału obowiązków. Ponadto Podprefekt Generalny zastępuje Prefekta Generalnego w przypadku niewykonywania przezeń zadań przez co najmniej dwanaście godzin.

Art. 6. [Oskarżenie publiczne]

1. Prefekt jest zobowiązany do wniesienia i popierania oskarżenia o czyn ścigany z oskarżenia publicznego za każdym razem, gdy ma wiedzę o popełnieniu lub możliwości popełnienia takiego czynu.
2. Powiadamiając o tym Prefekta Generalnego lub Kanclerza, a w przypadku, gdy prefekt jest Prefektem Generalnym - Kanclerza, prefekt może odstąpić od wniesienia i popierania oskarżenia, jeżeli znajduje się w osobistych relacjach z osobą oskarżoną.

Art. 7. [Czynności porządkowe w miejscach publicznych]

1. Służby porządkowe miejsc publicznych są uprawnione do podejmowania wszelkich działań faktycznych zwyczajowo wchodzących w skład czynności porządkowych właściwych dla środka komunikacji wykorzystywanego przez dane miejsce publiczne, z zastrzeżeniem trzech ustępów następujących.
2. Służby porządkowe samorządnego miejsca publicznego powołane na podstawie art. 2 ust. 2 nie mogą usuwać istotnych elementów wypowiedzi zamieszczonych w owym miejscu.
3. Usunięcie przez prefekta istotnych elementów unikalnej wypowiedzi w miejscu publicznym może nastąpić w przypadku wymierzenia kary za popełnienie wykroczenia lub wniesienia aktu oskarżenia. Jeżeli jest to możliwe, prefekt oznacza miejsce ingerencji w treść wypowiedzi. W przypadkach mniejszej wagi prefekt może odstąpić od wymierzania kary za wykroczenie lub wnoszenia aktu oskarżenia.
4. W przypadku przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego, jeżeli prefekt nie postanowił o ściganiu go z oskarżenia publicznego z uwagi na interes publiczny, prefekt może dokonać czynności, o których mowa w ustępie poprzedzającym, na wniosek pokrzywdzonego po wniesieniu przez niego aktu oskarżenia.
5. W przypadkach niecierpiących zwłoki, czynności, o których mowa w ust. 3, może dokonać każdy funkcjonariusz publiczny posiadający taką możliwość, uprzednio zapewniwszy możliwość przywrócenia stanu poprzedniego i niezwłocznie zawiadamiając Prefekta Generalnego. W przypadku uznania podjętych czynności za niezasadne, Prefekt Generalny przywraca stan poprzedni.

Art. 8. [Wymierzanie kar za wykroczenia]

1. Prefekt wymierza za wykroczenia kary określone ustawą lub na podstawie ustawy, z zastrzeżeniem ustępu następującego.
2. Użytkownicy samorządnego miejsca publicznego mogą, jeżeli rozporządzenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, tak stanowi, i na zasadach w nim określonych, określić kary wymierzane za wykroczenia popełnione na terenie owego miejsca. W takim przypadku prefekt nie wymierza za nie kar, o których mowa w ustępie poprzedzającym. Kary określone na podstawie niniejszego ustępu wymierzają zarówno prefekt, jak i inne służby porządkowe samorządnego miejsca publicznego.
3. Jedną z kar, o których mowa w ustępie poprzedzającym, może być w szczególności czasowe, lecz nie dłuższe niż dwutygodniowe pozbawienie sprawcy wykroczenia dostępu do miejsca publicznego, w którym owo wykroczenie popełnił.
4. Wymierzenie kary dla swej ważności musi być podane do wiadomości:
(1) publicznej, w przypadku kar wymierzanych na podstawie ustępu pierwszego,
(2) wszystkich będących użytkownikami danego samorządnego miejsca publicznego w momencie wymierzenia kary, w przypadku kar wymierzanych na podstawie ustępu drugiego.
5. Osoba, której wymierzono karę, może w trakcie jej trwania odwołać się do sądu.

Art. 9. [Zatrzymanie]

1. Prefekt może zatrzymać osobę, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo i jednocześnie zachodzi obawa, że jej dalsze pozostawanie na wolności będzie godziło w dobra chronione prawem.
2. W przypadkach niecierpiących zwłoki zatrzymania może dokonać każdy funkcjonariusz publiczny mający taką możliwość, niezwłocznie zawiadamiając Prefekta Generalnego.
3. Niezwłocznie po zatrzymaniu prefekt wnosi akt oskarżenia, informując w nim sąd o zatrzymaniu. Przepis zdania poprzedzającego stosuje się odpowiednio do wniosku o wydalenie cudzoziemca.
4. Do zatrzymania stosuje się odpowiednio przepisy o karze więzienia. W przypadku zapadnięcia wyroku skazującego, sąd zalicza czas zatrzymania w poczet kary.
5. Zatrzymany podlega zwolnieniu w przypadku zwrócenia aktu oskarżenia z powodu braku przesłanek do nadania biegu sprawie, braku wniesienia aktu oskarżenia lub złożenia wniosku o wydalenie cudzoziemca w ciągu siedemdziesięciu dwóch godzin od chwili zatrzymania albo na polecenie Księcia (Marszałka Trybunału Koronnego).

Art. 10. [Zamrożenie majątku]
W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że majątek pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z czynu zabronionego, Prefekt Generalny może podjąć lub nakazać innemu organowi podjęcie działań niezbędnych dla dalszego obrotu owym majątkiem lub czerpaniu z niego korzyści. Na postanowienie Prefekta Generalnego przysługuje skarga do sądu.

Art. 11. [Tymczasowy zakaz zbliżania się]

1. Prefekt może postanowić o tymczasowym zakazie zbliżania się do siebie dwóch osób, z przyczyn określonych w Kodeksie Sprawiedliwości.
2. Postanowienie w sprawie tymczasowego zakazu zbliżania się wymaga dla swej ważności podania do wiadomości publicznej. Wydawszy je, prefekt niezwłocznie zawiadamia o tym strony oraz sąd.
3. Postanowienie w sprawie tymczasowego zakazu zbliżania się podlega zatwierdzeniu przez sąd, który orzeka zakaz na zasadach określonych w Kodeksie Sprawiedliwości.

Art. 12. [Dobrowolne osadzenie w więzieniu]

1. Prefekt Generalny, na wniosek zainteresowanego, postanawia o osadzeniu go w więzieniu na okres wskazany we wniosku, jednak nie dłuższy, niż siedem dni.
2. W przypadkach niecierpiących zwłoki osadzenia w więzieniu składającego wniosek, o którym mowa w ustępie poprzedzającym, może dokonać każdy funkcjonariusz publiczny mający taką możliwość, niezwłocznie zawiadamiając Prefekta Generalnego.
3. Do dobrowolnie osadzonego w więzieniu nie stosuje się przepisów art. 40 ust. 1 pkt. 8–9 Kodeksu Sprawiedliwości.

Art. 13. [Nadzwyczajne przesłanki zastosowania cenzury]

1. Prefekt, na wniosek zainteresowanego, usuwa z miejsc publicznych dane osobowe umożliwiające identyfikację wnioskodawcy lub jego realny wizerunek.
2. Prefekt może usunąć istotne elementy wypowiedzi zamieszczonej w miejscu publicznym w przypadku podejrzenia jej niezgodności z obowiązującymi przepisami prawa Rzeczypospolitej Polskiej niewyczerpującymi znamion czynów zabronionych określonych w ustawie karnej Księstwa Sarmacji.
3. Jeżeli jest to możliwe, dokonawszy czynności określonych w dwóch ustępach poprzedzających, prefekt oznacza miejsce swojej interwencji.
4. W przypadku niecierpiącym zwłoki czynności określonych w ust. 1–2 może dokonać każdy funkcjonariusz publiczny mający taką możliwość, niezwłocznie zawiadamiając Prefekta Generalnego. Przepis ustępu poprzedzającego stosuje się odpowiednio.
5. Prefekt może dokonać zmiany obraźliwego, wyzywającego albo poniżającego imienia i nazwiska, pseudonimu, awatara lub podpisu w miejscu publicznym.

Art. 14. [Wydalenie cudzoziemca]
1. Książę może, na wniosek Kanclerza lub Prefekta Generalnego, wydalić cudzoziemca, lub — za zgodą Sejmu — byłego obywatela z terytorium Księstwa i Korony Księstwa Sarmacji, jeżeli okoliczności wskazują, że pobyt tej osoby jest niepożądany ze względu na interes publiczny.
2. Kanclerz może wydalić cudzoziemca z terytorium Księstwa i Korony Księstwa Sarmacji w ciągu trzech dni od dnia jego zamieszkania, jeżeli okoliczności wskazują, że pobyt tej osoby jest niepożądany ze względu na interes publiczny.
3. Cudzoziemcowi, niezwłocznie po jego wydaleniu, wysyła się na jego adres poczty elektronicznej podany w profilu w systemie informatycznym Księstwa powiadomienie o podjętej decyzji o wydaleniu.
4. Od decyzji w sprawie wydalenia przysługuje odwołanie, które wnosi się do Sejmu w terminie siedmiu dni od dnia wysłania powiadomienia, o którym mowa w ustępie poprzedzającym. Treść odwołania oraz wypowiedzi wydalonego w Sejmie podlegają każdorazowej uprzedniej akceptacji Marszałka Sejmu.
5. Wydalenie jest dożywotnie. Do wydalonego cudzoziemca stosuje się odpowiednio przepisy o karze więzienia, a po upływie terminu, o którym mowa w ustępie poprzedzającym — przepisy o karze banicji.

Art. 15. [Brak obowiązku publikacji]
Nie podlegają obowiązkowi publikacji w Dzienniku Praw Księstwa Sarmacji postanowienia i decyzje, o których mowa w artykułach od szóstego do dwunastego.

Art. 16. [Przepisy końcowe]

1. Traci moc Ustawa Sejmu nr 146 o prefektach z dnia 11 grudnia 2011 r.
2. Ustawa wchodzi w życie w terminie ustalonym osobną ustawą.

Podsumowanie głosowania

Głosy ZA

  1. Robert Fryderyk, 10.10.2015, 17:51:23
    PROSILEM o procedowanie nad komplementarnymi projektami w sposob laczny. A Pan rozbil te dwa projekty na przedluzona dyskusje (mimo, ze ta sie nie odbywa) i ten glosowany. Jaki to ma sens?! Dlaczego takie proste wnioski spotykaja sie z takim murem? I znow - ma Pan uwagi do projektu jednak nie zajaknal sie na ich temat w czasie debaty. teraz okazuje sie, ze "stosowny projekt jest przygotowywany". To jakies nieporozumienie... Po co Pan w Sejmie zasiada jesli nie zamierza Pan brac udzialu w jego pracach?!

Głosy WSTRZYMUJĄCE

  1. Marek von Thorn-Chojnacki, 11.10.2015, 16:03:44

Głosy PRZECIW

  1. Markus Arped, 10.10.2015, 17:40:16
    Ustawa o prefektach wymaga jedynie nowelizacji — stosowny projekt jest już przygotowany i niedługo zostanie przedstawiony w Sejmie. W mojej opinii nowa ustawa jest zbędna, tym bardziej, że w żaden sposób nie upraszcza sarmackiego prawa, nie czyni go bardziej transparentnym.
  2. Helwetyk Romański, 10.10.2015, 18:34:56
    Nie miałem okazji zapoznać się z projektem. Aktualnie pracujemy (w teorii przynajmniej) nad ustawą o finansach. Uważam, że czas na tę ustawę jest w tej kadencji — zaraz po powołanym przedłożeniu rządowym. To głos sprzeciwu wobec procedury.
  3. Rihanna Aureliuš-Sedrovski, 11.10.2015, 00:01:01
    Wystarczy nowelizacja.
  4. Michał Pséftis, 11.10.2015, 00:19:35
  5. Ignacy Popow-Chojnacki, 11.10.2015, 01:17:17
    Mimo wszystko podzielam zdanie Marszałka. I proszę nie odebrać tego jako zablokowanie działań RSO.