Rejencja Enderasji
Rejencja Enderasji

P67pGGH2.png
Rejencja Enderasji jest jedną z czterech pozostałych rejencji Królestwa Teutonii. W swojej długiej i niezwykle burzliwej historii ziemie Enderasji były pierwszą kolebką cywilizacji na ziemiach Archipelagu Wysp Teutońskich. To na jej ziemi powstawały i upadały pierwsze państwa naszego regionu, to dzięki sprzyjającym warunkom politycznym, gospodarczym. Endersjanie mogli zbudować państwo które stało się hegemonem regionu, a w następstwie tych wydarzeń doprowadziło to do zjednoczenia ziem w postaci Cesarstwa Teutonii w 1673r. To skuteczna polityka Cesarstwa, zapewniała rozwój i wzrost znaczenia Teutonii na arenie międzynarodowej.
To właśnie na ziemiach Enderasji, znajduje się Agon Cux. Tereny dzisiejszej Enderasji mogą się poszczycić najwspanialszymi zabytkami z różnych okresów; Co wydatnie świadczy o wielokulturowości regionu. Obecnie w rejencji funkcjonują następujące regiony administracyjne: gmina Eltdorf, gmina Margon, gmina Ruhnhoff, o.w.a Turentt, o.w.a Naservia.

Geografia

7d6zaKwB.png
Rejencja Enderasji znajduje się na wschodnim wybrzeżu największej wsypy Archipelagu Wysp Teutońskich- Tauzenii oraz obejmuje również dwie wyspy Naservię na północy i Detzonię na południowym wschodzie. W czasach prehistoryczny wszystkie wyspy należały do jednego kontynentu, w wyniku jednak ruchu mas tektonicznych obecnie stanowią one osobne wysp o zróżnicowanej florze i faunie. Od południa granicą rejencji jest Zatoka Nort.
Następnie granica biegnie na północ w kierunku jeziora Lokan, obejmuje je szerokim łukiem w kierunku północnym i przez Przełęcz Klegargard dociera do rzeki Turentt która jest naturalna granicą pomiędzy Slavią a Enderasją docierając jej biegiem do zatoki Hellgona. Obszar Enderasji jest w większości równiny, średnia wysokość to 85 m.n.p.m z żyznymi czarno lessowymi glebami i głównie liściastymi lasami. W terenach przy górskich występuje wiele rzek i jezior. Klimat w Enderasji jest zdecydowanie cieplejszy niż w sąsiedniej Slavii. A to za sprawą ciepłego południowego prądu oceanicznego- Golsheba, który to powoduje że średnia letnia temperatur to + 18 'C, a zimą średnia temperatura to – 7 'C .

Do głównych rejonów geograficznych zaliczamy: Półwysep Rhag en Holl na południowym wschodzie, Równinę Enderasji w centralnej części rejencji, Półwysep Rigbunne na północnym wschodzie, Równinę Turentt na północy, Wyspę Naservię, Wyspę Detzonię. W obszarze rejencji znajdują się dwa masywy górskie tj. w centralnej części Góry Asses z najwyższym szczytem- Kalledum 2234 m.n.p.m, oraz Góry Refer we wschodniej części z najwyższym szczytem- Heguthall 2129 m.n.p.m.

Największą rzeka na terenie rejencji jest Nort, mająca swój początek w jeziorze Lokan a ujście w zatoce Nort. W swoim najszerszym miejscu ma ona 1400 m szerokości a najwęższym 600 m. Kolejnym prawo brzeżnym dopływem jeziora Lokan jest rzeka Merw z lewym dopływem Bleheven, oraz rzeka Zaworki na przedmieściach Zielnyboru; również kończącą swój bieg w w jeziorze Lokan. Na północ od Ruhnhoff znajduje się rzeka Regges, zwana też miedzianą rzeką z powodu dużych ilości miedzi niesionej jej nurtem do Morza. W centralnej części Równiny Turentt płynie rzeka Cahim z swoim prawym dopływem Losey. Zwana też Leniwą rzeką z powodu wyjątkowo wolnego nurtu. Kolejna rzeka zarazem będącą granica rejencji, jak i krain geograficznych jest Turentt,z swoim lewym dopływem Husem. To nad jej nurtami niejednokrotnie toczono w dawnych czasach liczne bitwy pomiędzy sąsiadami z Slavii a Enderasji.

Wyspa Naservia oddzielona jest od Enderasji wyjątkowo niebezpieczną Cieśnina Hallgona; jej dno usłane jest wieloma wrakami statków które zatonęły na tamtych wodach. Sama wyspa z powodu swojej wyjątkowo górzystej budowie zwana jest Kamienną Wyspą lub Skałą Des. Najwyższym szczytem jest Cahenall - 1980 m.n.p.m w północno-wschodniej części wyspy. Cały masyw Gór Naserviańskich obejmujących całą wyspę, tworzy malowniczy półksiężyc nad dolina Welland z jeziorem Servan. Samo jezioro jest zasilane w sumie przez siedemnaście rzek spływających z otaczających go gór. Servan jest najgłębszym jeziorem Archipelagu ma 137 m głębokości; a jedyną rzeką z niego wypływającą jest Serwan. Nad jej ujściem znajdują się ruiny dawnej stolicy Naservi- Santiago. Na przeciwległym końcu wyspy znajduje się wybrzeże riasowe, cechujące się szeregiem malowniczych zatok; zwanych popularnie ale nie do końca porwanie fiordami Insk. Wyspę cechuje wyjątkowe silne zalesienie w lasy iglaste, oraz spora populacja ptactwa wędrownego. W zachodniej części wyspy zachowały się liczne ruiny fortów z XV w.

Wyspa Detzonia oddzielona jest cieśniną Detzońską od matki wyspy, jest to najbardziej płaska i zarazem najmniejsza wsypa Rejencji i zarazem całkowicie pozbawiona jezior. Pod powierzchnią znajduje się liczne wody gruntowe, zapewniające stały dopływ słodkiej wody. Całą wyspę pokrywają liczne lasy mieszane, zwane Borami Detzońskimi; takie ukształtowanie terenu jak i zalesienie spowodowało że wyspę przyjęło się nazywać Zielona Wyspą lub Południową. Wyspa w przeciwieństwie do innych ma wyjątkowo liczne i piaszczyste plaże. Wyspa na zdecydowanie jak na swoją lokalizację łagodny klimat, nie ma tam zimy; jest to spowodowane ciepłym południowym prądem oceanicznym. Dzięki tak korzystnym warunkom, owocuje to tym że jest ona licznie odwiedzana przez turystów przez cały rok. Największą atrakcją wyspy jest cesarski zestaw pałacowo-parkowy w Agon Cux a obecnie Margon. Na wyspie ponadto znajduję się dwa zamki, stanowiące zabytki z czasów burzliwej przeszłości oraz stała placówka Instytut Botaniki i Zoologi.

Kultura

r3Mb20gJ.png
Rejencja Enderasji jest jednym z najzasobniejszych w kraju regionów pod względem liczby obiektów i zespołów zabytkowych.
Osobliwością na skalę sarmacką są, pochodzące z III-IV w.n.e, skalne cmentarzyska Germanów , odkryte na terenie o.w.a Naservia oraz podziemia kredowe w górach Asses. Wiele jest dawnych magnackich zamków i pałaców, ziemiańskich rezydencji, szlacheckich dworów, m.in. w Ruhnhoff , Assur , Certo, Husserl , Balend , Tuan i Agon Cux. Są one pamiątkami po rodach: Zehrów , Shelley , Rosner , Cizen , Markiuszy , Ternów , Gushall , Sephen . Muzeum Markiniuszy w dawnej rezydencji tego rodu w Agon Cux należy do czołówki najpopularniejszych muzeów w Teutonii .

Liczne zabytki architektury różnych wyznań: skalne świątynie, kościoły, cerkwie, dawne synagogi, są z kolei przykładem przenikania wielu kultur i religijnej tolerancji.

Na uwagę zasługują miejskie kompleksy urbanistyczne: renesansowa zabudowa Agon Cux. Ruhnhoff z oryginalnym, zachowanym w niezmienionym stanie średniowiecznym Starym Miastem. Neogotycka zabudowa nad długim kanałem portowym w Eltdorf. Ogółem na terenie rejencji skatalogowano ponad 20 tys. obiektów o historycznej wartości kulturowej, wśród nich wiele niepowtarzalnych przykładów budownictwa ludowego, chronionych i eksponowanych m.in. w Muzeach Wsi oraz mniejszych skansenach.

Centrum kulturalnym regionu jest Ruhnhoff, a do ważniejszych ośrodków należą również Margon i Eltdorf . Działalność prowadzi tu kilkanaście teatrów, w tym: Teatr Nowoczesny im. Joachima Gryskiego w Ruhnhoff , Teatr Muzyczny im. Eleonory Marin w Margon , Królewski Teatr Dramatyczny im. Jowinni Skull w Eltdorf.
0AWfwVPz.png
W regionie funkcjonuje blisko 40 muzeów, w tym najważniejsze z nich Muzeum Cesarza Dobromira , z licznymi oddziałami rozlokowanymi w różnych miejscowościach rejencji .
Muzeum Samuela Trąblowskiego w Margon słynie z najbogatszego w kraju zbioru archeologicznych zabytków ludów germańskich , natomiast Muzeum miasta Eltdorf prowadzi cenioną Galerię Sztuki Współczesnej. Muzeum Cesarzowej Matyldy w Margon , poza unikalnymi w skali Teutonii oryginalnymi wnętrzami magnackiej siedziby, słynie z Galerii Sztuki Socrealizmu, mającej ponad 1,6 tys. rzeźb, obrazów, grafik i plakatów. Filharmonicy dają koncerty i recitale zarówno na własnej scenie w Ruhnhoff , jak i w plenerze Parku Zdrojowego i tamtejszego Pałacu na Wodzie .

Tradycje ludowej kultury i obrzędowości kultywowane są w wielu miejscowościach regionu. Ich ochronie i popularyzacji służą festiwale i przeglądy, w tym Ogólnokrajowy Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych w Ruhnhoff oraz Targi Sztuki Ludowej w Marduk , Międzynarodowe Lato z Folklorem w Margon , Ogólnokrajowy Sejmik Teatrów Wsi w Eltdorf , czy Ogólnokrajowe Targi Sztuki Kowalskiej w Marduk.

Miasta

Ruhnhoff
a7US4XmZ.png
Miasto na prawach starostwa we wschodniej Tauzenii , położone nad cieśniną Detzońską, u ujścia rzeki Nerpo. Centrum kulturalne, naukowe i gospodarcze oraz ważny węzeł komunikacyjny północno-wschodniej Teutonii .Stolica Rejencji Enderasji .Od samego początku swojego istnienia ważny ośrodek gospodarki morskiej z dużym portem handlowym.

Ruhnhoff zaliczany jest do drugiego co do liczby ludności miasta, a trzeciego co do powierzchni obszaru aglomeracji miejskiej.

Jest to obecnie miasto z najstarszą historią, początki osadnictwa na tym terenie datuje się już na II w.p.n.e. W swojej prawie dwutysięcznej historii, tożsamość miasta kształtowana była przez różne wpływy kultur.

Przez cały okres Renesansu miasto zaliczane było do najbogatszego na wyspie. Miasto Ruhnhoff w dawnych czasach było stolicą Królestwa Enderasji, a po zjednoczeniu Królestwa i Księstwa stało się siedzibą władz ustawodawczych Cesarstwa Teutonii.

Do dzisiejszych czasów można podziwiać na trenie miasta liczne zabytki z różnych epok, świadczących o dawnej chwale miasta.
Wiele prężnie działających instytucji samochodowych i lokalnych, oraz liczne placówki kulturalne świadczą o ciągłym ważnym znaczeniu miasta dla rozwoju Rejencji jak i Królestwa Teutonii.


Margon
xU90Ij0l.png
Miasto położone na zachodni wybrzeżu wyspy Detzoni, jedyne miasto w Teutonii które jest rozdzielone cieśniną i składa się z trzech niezależnych dzielnic. Na samej wsypie funkcjonuje port w Margon i dzielnica Agon Cux a po przeciwnej stronie cieśniny znajduje się osada Marduk . Od 2005 roku całość funkcjonuje jako Margon, wcześniej były to niezależne miejscowości.

Marduk jest najstarszą osada w tym obszarze aglomeracji, i jako jedyna położona na Tauzenii. Znajduję się równolegle do Agon Cux ; Osadnictwo w tamtym rejonie datuje się na I w.p.n.e i przez cały swój okres istnienia funkcjonuje jako port i osada handlowa.

Agon Cux położona jest na Detzoni, pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą dopiero z XV w, jako siedziba mnichów. Rozwój miasta nastąpił w momencie powstania pierwszych drukarni i rozbudowy przemysłu stoczniowego w XVI w. To właśnie na błoniach pod Miastem stoczono I bitwę o Agon Cux w 1664r. Od czasów zjednoczenie Królestwa i Księstwa, miasto stało się rezydencja Cesarską co zapewniło mu sukcesywny rozkwit w II połowie XVIII oraz na początku XIX w. Ostatecznie obecnie miasto pełni rolę kurortu i centrum badań morskich.


Eltdorf
FyrKlGPN.png
Miasto i gmina na południu Tauzenii , w południowo-zachodniej części Rejencji Enderasji,położone nad ujściem rzeki Nort do Zatoki Nort. Drugie co do wielkości miasto Rejencji, ważne uzdrowisko z licznym kąpieliskami morskim. W ujściu rzeki znajduje się port z funkcjami : handlową, pasażerską, rybacką i jachtową.

W okolicach miasta występują źródła wody mineralnej i solanki oraz liczne pokłady borowiny. Miasto jest regionalnym ośrodkiem kulturowym, zwłaszcza w okresie letnim odbywa się tam wiele imprez masowych. W mieście znajdują się liczne zabytki i muzea.

Miasto z powodu swojej lokalizacji w ujściu rzeki dzieli się na prawobrzeżne i lewobrzeżne; cześć prawobrzeżna jest starsza i posiada zabytkową gotycką i nowogotycką zabudowę . Tam też lokuje się pierwsze ślady osadnictwa już na II w.n.e. Druga strona została zasiedlona dopiero w XI w a głównie królująca tam obecnie zabudowa pochodzi z XIX w; obie strony miasta są pozbawione stałych mostów a komunikacje między nimi odbywa się promami.

Port w mieście umożliwia nie tylko przyjmowanie statków z dużym tonażem ale i mniejszych pływających w gorę rzeki do Zielnyboru. Obecnie port jest największym tego typu w Rejencji i drugim co do rocznego obrotu handlowego w Królestwie.

Flora i fauna

7UUVH4Y8.png
Rejencja Enderasji obfituje w gatunki prawnie chronione oraz rzadkie i zagrożone wyginięciem. Bardzo bogata jest fauna motyli. Aż w czterech rezerwatach przyrody wykazano obecność 58 ze 149 gatunków występujących na obszarze Archipelagu wysp Teutońskich. Liczną grupę stanowią chronione oraz zagrożone wyginięciem np. rojnik morfeusz, szlaczkoń szafraniec czy modraszek teleju.

Spośród rzadkich gatunków ryb spotkać można certę, pstrąga źródlanego, suma i piekielnicę. Osobliwością małych rzek Bostonowej, Bystrej i Kejuski jest rzadki gatunek, należący do gromady kręgoustych – minóg strumieniowy.

Wśród gadów nie można nie wspomnieć żółwia błotnego, gatunku zagrożonego wyginięciem w skali Archipelagu. Obszary takie jak Naserviański Park Krajobrazowy i dolina rzeki Regges jest największą w Tauzenii i jedna z większych w Archipelagu ostoją tego gatunku.
H56Go15F.png
Nasza Rejencja posiada także bardzo wysokie walory ornitologiczne. Spośród 120 ostoi na ternie Wyspy aż 33 ostoi znajduje się w granicach Rejencji Enderasji. Z rzadkich gatunków ptaków najliczniejsza grupę stanowią gatunki wodne i wodno-błotne. Ich największe ostoje spotkać można na Podgórzu , w dolinach rzek Nort i Turentt .

Do rzadkich gatunków należą wodniczka (jedna z największych ostoi tego gatunku znajduje się u ujścia rzeki Servan ), gęgawa, czapla biała, kulik wielki, batalion, bekasik, sieweczka obrożna, rybitwa białoczelna, białoskrzydła i białowąsa oraz derkacz. Wśród ptaków drapieżnych dominują m.in. bielik, orlik krzykliwy czy błotniak łąkowy. Na uwagę zasługują również rzadkie gatunki sów – puchacze, puszczyki uralskie i sowy błotne oraz leśnych kuraków – szczególnie głuszca (jego największe ostoje to tereny Lasów Agańskich i Borów Detzońskich ).
F513LNet.png
Wśród ssaków gatunkiem wymagającym aktywnej ochrony jest suseł perełkowany – relikt pochodzenia stepowego. Jego stanowiska – jedyne na Wyspach - wyznaczają południowo-zachodnią granicę występowania tego gatunku w Wirtuazji. Na szczególną uwagę zasługują także nietoperze. Aż trzy gatunki (z trzynastu stwierdzonych i zbadanych) znajdują się w „Sarmackiej Czerwonej Księdze Zwierząt”.

Rzeki rejencji zamieszkują bobry i wydry zaś endersjańskie lasy – wilki oraz niedźwiedzie. Spotkać je można min. w lasach całego regionu.

Przez obszar rejencji przebiega wiele granic naturalnych zasięgów roślin, reprezentujących różne elementy geograficzne. Spośród drzew granice zasięgów mają tu m.in. buk pospolity, jodła pospolita, dąb bezszypułkowy. Na Podgórzu znajduje się wyspowe stanowisko modrzewiu .

Na terenie regionu utrzymuje się wysoka różnorodność biologiczna. Dominują gatunki zachodniosarmackie. Gatunki północne dominują przede wszystkim na Naservi i w północnej cześć Rejencji Do roślin pochodzenia borealnego należą m.in. zimoziół północny czy mącznica lekarska.
39uiPPB2.png
Do ostoi roślin stepowych należą torfowiska węglanowe koło Niecki Buchwalda czy zbocza doliny Ulanowskiej w okolicach Wyżyny Lokańskiej.

Na terenie rejencji można również spotkać rzadkie gatunki roślin pochodzenia północnego. Są to głównie rośliny torfowiskowe, będące reliktami polodowcowymi m.in. wierzba lapońska i borówkolistna, brzoza niska oraz rośliny łąkowe - gnidosz królewski czy kosaciec syberyjski.
Gatunki górskie – m.in. czosnek niedźwiedzi, pióropusznik strusi, ozorka zielona – spotkać można głównie na obszarach podgórskich.

W obszarze rejencji bardzo bogata jest flora storczyków. Spośród rzadkich gatunków wymienić warto obuwika pospolitego, buławnika czerwonego i wątlika błotnego.

Gotfryd Slavik de Ruth