Herold, Fryderyk von Hohenzollern, 01.05.2017 r. o 13:45
Almerski Klub Dżentelmenów część II

ju5zB133.png


Drodzy Sarmaci, szanowni Baridajczycy. W dniu wczorajszym mieliście państwo możliwość zapoznania się z artykułem pod tytułem Almerski Klub Dżentelmenów część I, będący pierwszą publikacją z serii Baridajskich Ciekawostek Historycznych. Dziś mogą państwo zagłębić się w dalszą część historii klubu. Tym razem jednak przeniesiemy się do czasów tzw; rewolucji republikańskiej, mającej miejsce w końcówce XVIII wieku.

9IHMLs8r.jpg


Zgodnie z zapisami pochodzącymi z ocalałych kronik z Baridasu. Rozkwit Almerskiego Klubu Dżentelmenów miała miejsce w latach 1789 - 1799, w czasach rewolucji republikańskiej w Baridasie. Wartym jest tu przybliżeniu postać Erica Nicolaia Fungusa, syna pierworodnego Marca Matha Fungusa. Eric od najmłodszych lat miał wszystko co zapragnął, bieda go nie dosięgła. Jednak do ostatnich chwil życia Marca, żył w cieniu ojca, co znacząco odbiło się na jego psychice. Eric uczęszczał do najlepszych baridajskich szkół, naukę rozpoczął w wieku 8 lat w szkółce parafialnej w Almerze, następnie uczęszczał do liceum imienia Olryka Jednookiego. W szkole od samego początku sprawiał kłopoty, wdawał się w bójki z małoletnimi arystokratami, którzy szydzili z jego mieszczańskiego pochodzenia, wielokrotnie ojciec za syna musiał się tłumaczyć, i składać w ramach przeprosin dary dla ojców krnąbrnych szlachciców. W każdym razie, mimo porywczej natury Erica, uczył się on dobrze, wykazywał się ponadprzeciętną inteligencją - nauczyciele wróżyli mu świetlaną przyszłość w administracji królewskiej średniego szczebla. Po uzyskaniu pełnoletności, wysłano go do Księstwa Sarmacji na uniwersytet mieszczący się w Grodzisku. Odebrał tam porządne wykształcenie, jak i był powiernikiem ojca w rodzinnych interesach. Jednak i tam odezwała się jego porywcza natura, w czasie jednego pojedynku z miejscowym szlachcicem ranił go śmiertelnie, a były to czasy w których w Sarmacji pojedynki były zakazane, nawet te honorowe. Tym samym ściągnął na siebie, jak i interesy ojca wielkie niebezpieczeństwo, gdyż władze z Grodziska nie patyczkowały się z kryminalistami. W niedługim czasie Eric został deportowany do Baridasu, natomiast część interesów Fungusa została skonfiskowana przez sarmackie państwo. Przybywszy do Almery, idąc w ślady ojca zaciągnął się Królewskiej Armii Baridasu i wyruszył wraz z garnizonem obronnym na tereny południa. Po odbyciu służby, pozostał na terenach południowego Baridasu, gdzie doglądał rodzinnych plantacji. Zdobył tam doświadczenie kreatywnego i sprawnego zarządcy. W latach 60 powrócił do Almery w związku ze śmiercią Marca, ojciec w testamencie przekazał mu cały majątek wraz z Almerskim Klubem Dżentelmenów - który prowadził po kres swych dni.

T41g3SKP.jpg


W latach 60 w Baridasie królowały niepokoje społeczne,były one związane ze słabą kondycją gospodarczą państwa, walkami politycznymi, wewnętrznymi niesnaskami, oraz słabością elit rządzących. W tym samym czasie wytworzyła się nowa klasa społeczna zwana burżuazją , natomiast chłopi i robotnicy coraz głośniej wołali o swoje prawa. Zaś Almerski Klub Dżentelmenów, żył swoim życiem, choć i tu można było zauważyć rosnący konflikt między starą arystokracją, a nowo powstałą klasą mieszczańską. W ciągu miesiąca diametralnie zmniejszyła się liczba członków klubu, coraz więcej szlachty występowało z klubu, i żadało zwrotu weksli. Eric miał nie lada problem do rozgryzienia, nie mniej nie przejmował się tym zbytnio gdyż prawo stało po jego stronie. Zdecydował się ubiec swych adwersarzy, i wytoczył im proces w sprawie konfiskaty ich majątków, które zastawili pod członkostwo. Natomiast reszta klubowiczów gorąco wspierała jego poczynania przez hojne datki i pomoc prawną. Wszystko to zbiegło się, z jednym ze spotkań w Almerskim Klubie, na którym to miano przesądzić o dalszym losie Baridasu. Na tym zebraniu ponoć zdecydowano o dacie wybuchu rewolucji republikańskiej. Wpierw jednak dogadano się z przedstawicielami robotników i chłopów, którzy mieli być mięsem armatnim nowo rodzącej się na papierze Republiki. Zaoferowano im wsparcie finansowe, logistyczne, i militarne w postaci sprowadzonych oddziałów najemnych z cesarstwa Leblandii. Tak właśnie w Almerskim Klubie Dżentelmenów, powstał plan odbudowy państwa baridajskiego o ustrój republikański.

Dziennikarz Herolda,
Pisarz Królestwa Baridasu,
(-) Frideric et Hohensollern.


Ap7HPjqj.png
Dotacje
1 500,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Julian Fer at Atera, Laurẽt Gedeon I, Paulus Buddus.
Serduszka
7 644,00 lt
Ten artykuł lubią: Henryk Wespucci, Patryk Vindsor, Sławomir von Hohenzollern-Wikidajło, Roland Heach-Romański, Bartłomiej Czapka, Eradl Adrien Marcus Pius da Firenza, David de Hoenhaim, Julian Fer at Atera, Laurẽt Gedeon I, Paulus Buddus, Sorcha Raven.
Komentarze
Rihanna Aureliuš-Sedrovski
Bardzo ciekawa history. Jestem pod wrażeniem. Amazing
Odpowiedz Permalink
Julian Fer at Atera
Widzę, że JWP na dobre się rozkręcił. Gratuluję :D
Odpowiedz Permalink
Laurẽt Gedeon I
Bardzo ciekawa seria wydawnicza :)
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.