Gazeta Teutońska, Gotfryd Slavik de Ruth, 26.12.2016 r. o 18:21
Bitwa pod Ulfsen 1101r.
Seria wydawnicza: Teutoński Instytut Historii

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
Bitwa pod Ulfsen starcie zbrojne, które miało miejsce 29 maja 1101 roku w trakcie slaviańskiego najazdu na ziemie hrabstwa Ulfsen. Kampania pod wodzą Księcia Grodzisława II 1083-1104 r. zakończyła się wprawdzie znacznymi sukcesami militarnymi i łupami, nie mniej była to kolejna przegranej bitwa slavian z normanami .W ocenie historyków najazd na Hrabstwo w 1101 roku, był sukcesem politycznym i zahamował na prawie 60 lat ekspansje Normanów na Księstwo Slavii.
9EMb5L3O.png
Przed Bitwą :

Książę Grodzisław II panujący w latach 1083-1104, wykorzystując znaczne zaangażowanie Normanów w wojnę domową w Królestwie Enderasji najechał ziemie Hrabstwa. W tym samym czasie młody Król Aspian I panujący w latach 1094-1110, postanowił ukrócić samowolę Marszałka Tartyniusza pozbawił go władzy; co doprowadziło do wojny domowej w latach 1097-1104 tzw. powstania antyaspiańskiego. Normanowie w tym konflikcie opowiedzieli się po stronie Tartyniusza i wsparli go licznymi kontyngentami zbrojnymi. Co było pogwałceniem ich zobowiązań lennych wobec władcy w Ruhnhoff.

Hrabia Borfura w trakcie trudów kampanii zmarł na zarazę w 1099 roku, na nowego Hrabiego wybrano przez Althing (więc normańskich earlów) jego syna Borfura II „Młodszego”. Tego wyboru nie uznano w Ruhnhoff i był to kolejny powód do walk z lennikami. Król Aspian I wysłał swojego zaufanego stolnika- hr. Dogberta do Księstwa by negocjowalny udział Slavian w wojnie przeciw Normanom. Misja stolnik zakończyła się sukcesem i uzgodniono cenę współpracy militarnej. Aspian I powołał też earla Olafsena na nowego Hrabiego; co dodatkowo miało skomplikować sytuacje w Hrabstwie.

W maju 1100 roku do Enderasji wyruszyła drużyna slavian pod wodzą miecznika- Dobromira w sile 3.000 zbrojnych ich celem było wspieranie wojsk Królewskich w wojnie domowej. Było to pierwsze od wieków wspólne działanie slavian i enderesjan pod jednym sztandarem. Siły slavian wspierały północny kontyngent Legat- Magnusa „Tyczki” i wspólnie zwalczali kontyngent najemników z Trzyczaszkowa pod wodzą earla Signora „Byka”. Kontyngent Slavian i Enderesjan mimo sukcesów w walkach w polu, nie potrafił zdobywać miast i ostatecznie utkną przy oblężeniu miasta i zamku w Darna w swoim obszarze operacyjnym. Pod koniec roku zdziesiątkowana drużyna miecznika Dobromira powróciła w sile 900 zbrojnych do Księstwa.

Chcąc opanować miasta w pasie pogranicza z Hrabstwem Ulfsen na ich tereny najechał Książę Grodzisław II na czele 4 000 jazdy. Wyruszył w maju 1101 roku znad jeziora Como w pobliżu miasta Hylo , by szerokim łukiem wzdłuż wybrzeża a potem centrum ziem wroga połączyć się z siłami drugiego korpus, pod wodzą miecznika Dobromira. Który na czele 2.000 jazdy i 4.000 piechoty miał za zadanie zdobyć miasta: Gosk ,Kaloto, Druz tak by opanować południowo-wschodnie obszary pogranicza. Na wieść o ataku Slavian; który dla Normanów był zaskoczeniem. W ich stolicy Ulfsen zaczęło się szybkie zbieranie oddziałów do obrony. Kiedy prawie pod mury miasta dostały odziały Slavian, naprzeciw im ruszyła armia pod wodzą earla Haakona „Długiego” licząca 6.000 żołnierzy.
brzqqIHO.jpg

Bitwa :

Mimo iż pod Ulfsen przewaga była po stronie obrońców, Grodzisława II zdecydował się na atak. Liczący 600 jazdy pancernej awangarda książęca pod wodzą Wojciecha „Małego” wpadł na liczącą 700 jezdnych szpice normanów. Wtedy na pomoc swoim ruszył Książę Grodzisława II z siłami głównymi w sile 2.800 jazdy. Slaviańskie rycerstwo z całą siłą uderzyło na normandzką jazdę, która po krótkiej walce nie wytrzymała naporu atakujących i w pewnym monecie rzuciła się do ucieczki. W trakcie tego panicznego odwrotu ich szpica, stratowała szeregi własnych normańskich pieszych wojsk podążających za nimi do boju. Slaviańska jazda prowadzona przez Księcia Grodzisława II dotarła do głównego sztandaru Normanów , którzy uznali bitwę za przegraną i wycofali się w kierunku miasta Ulfsen.

Rycerze księcia uderzyli wówczas na normańska piechotę opartą o mury miasta , ale fala ich uderzenia załamała się na włóczniach obrońców i w wyniku ostrzału z murów przez kuszników. W szeregach atakujących zapanował chaos i Książę nakazał ponowne ustawienie szyków do kolejnego natarcia. Wówczas do boju powróciła jazda normanów , która wspólnie z mieszkańcami miasta uderzyła na skrzydło slavian , związanych czołową walką z piechotą nacierająca na slavian próbujących uporządkować szyki. Podczas ataku doszło do upadku konia Grodzisława II , który przygniótł Księcia. Widząc to Slavianie , myśląc że książę zginął rzucili się do ucieczki. Podczas odwrotu wielu rycerzy zostało zabitych, inni utonęli w rzece Reso. Dopiero po trzech dniach Książę niespodziewanie pojawił się w mieście Drelo gdzie obozowały resztki jego kontyngentu. Grodzisław II pojawił cały i zdrowy (kroniki milczą o tym, co się z nim działo od momentu upadku z konia).
E8b7p0hd.jpg

Po Bitwie :

Porażka pod Ulfsen mimo strat sięgających prawie polowy Książęcego kontyngentu. Nie oznaczały dla Slavian natychmiastowego porzuceniu ich planów o połączeniu obu armii. Grodzisław II kontynuował marsz i zadając znaczne straty materialne niszczył ziemie Hrabstwa. Udało mu się połączyć z siłami Dobromira; ten w tym czasie zdobył wszystkie miasta i złupił znaczne obszary na wschodzie. Kampania na terenie Hrabstwa trwał do września i zakończyła się znacznymi sukcesami terytorialnymi i łupami.
Zwycięska kampania 1101 roku okazała się sukcesem dla Slavian, mimo przegranej bitwy. Okazała się ze Normanów można też pokonać i zadać im straty. Trzeba tylko wykorzystać dogodny moment do zakatowania i uzyskania jak największych korzyści majątkowych i terytorialnych. Kampania ta na prawie 60 lat skutecznie powstrzymała Normanów, do napadania na Księstwo. Oraz doprowadziła do wzrostu niepokojów społeczny w samym Hrabstwie w niedalekiej przyszłości.
Dotacje
2 000,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Andrzej Fryderyk, Tomasz Ivo Hugo, Guedes de Lima, Defloriusz Dyman Wander.
Serduszka
9 077,00 lt
Ten artykuł lubią: Robert Fryderyk, Ignacy Popow-Chojnacki, Irmina de Ruth y Thorn, Laurencjusz Ma Hi at Atera, Andrzej Fryderyk, Yennefer von Witcher, Tomasz Ivo Hugo, Vanderlei Bouboulina-à-la-Triste, Guedes de Lima, Adam Jerzy Piastowski, Defloriusz Dyman Wander, Jahn Dagobard ik Thórn-Mákovski.
Komentarze
Irmina de Ruth y Thorn
Uwielbiam kocham:* chce wiecej:)
Odpowiedz Permalink
Yennefer von Witcher
Wspaniała praca Sławku, mam nadzieję, że będziesz więcej pisał :D
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Dziękuję że moje ulubione Kobiety mnie wspierają :)
Staram się pisać tak często jak tylko to jest możliwe...
Permalink
Remigiusz Lwowski von Hochenhaüser
Czy Slavianie w ogóle kiedyś wygrywali?
Odpowiedz Permalink
Guedes de Lima
Wiadomo - klasa i pełen szacunek dla TIH-u. :)
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Slavianom raz tylko udało się pokonać normanów w 1240 r. Ale o tym już pisałem...
Cieszy mnie pozytywne przyjecie twórczości TIH :D
Permalink
Defloriusz Dyman Wander
Prastare wandejskie kroniki mówią, że od momentu upadku z konia książę Grodzisław I obcował cieleśnie z ruchadłem z pobliskiego lasu!
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.