Gazeta Teutońska, Gotfryd Slavik de Ruth, 29.02.2016 r. o 09:21
Bitwa nad rzeką Silbern w 724r.
Seria wydawnicza: Teutoński Instytut Historii

70KvK9tl.png

Bitwa nad rzeką Silbern. Rozegrała się 1 maj 724 r. między wojskami enderesjan pod wodzą króla Eufemiusza (713-734r.) a armią slavian pod dowództwem miecznika Fortiori z Kośno. Bitwa zakończyła się znacząca wygraną Enderesjan i złupieniem północnych rejonów Księstwa Slavii.
bsyVSIm3.jpg
Przed Bitwą:

P
ragnąc dokonać chwalebnego czynu, król Eufemiusz postanowił na wiosnę 724r. Dokonać
niespodziewanego ataku na tereny Księstwa, zdając sobie sprawę że sforsowanie brodu na rzece Silbern w okolicach Srebrnego Rogu jest niemożliwe. Opracował plan w którym jedna grupa podejdzie pod gród i zacznie jego oblężenie; a inna grupa przekroczy tą samą rzekę w środkowym biegu rzeki i wyjdzie na tyły obrońców.
W tym samym czasie Książę Niklot (707-732r.) mając na uwadze doniesienia od szpiegów, postanowił bronić przepraw na rzece Silbern. Podzielił siły na trzy zgrupowania; najsilniejsze zgrupowanie powierzono miecznikowi- Fortiori z Kośno. Jego zadaniem było wyjście na tyły atakujących pod Srebrnym Rogiem.
Armia enderesjan została ostatecznie podzielona na dwie grupy i tak północne zgrupowanie większości z piechoty i jazdy(4.000 piechoty i 1.000 jazdy) udało się forsownym marszem pod Srebrny Róg; gdzie rozpoczęło oblężenie. Tą grupą dowodził Kanclerz- Opides. Południowe zgrupowanie w większość jazda i piechota(4.000 jazdy i 1.000 piechoty), ruszyło ono w kierunku środkowego biegu rzeki. Tym zgrupowaniem dowodził sam Monarcha.
Po dotarciu w skazane miejsce, z marszu próbowano rozbić stacjonując tam oddział slavian, jednak bez skutku. Król zatem postanowił udać się samą jazdą jeszcze bardziej w dól rzeki. Jego zwiadowcy nie tylko donieśli o brodzi ale i o siłach slavian obozujących w tamtym rejonie.
Król postanowił go zakatować, docierając na miejsce endersjanie ujrzeli slavian pojących konie przy rzece Silbern. Przewaga slavian była miażdżąca, w związku z tym legat Justom z Assur radził się wycofać, lecz Eufemiusz nie chciał tego słuchać, zarzucając mu tchórzostwo.

Liczebność stron:

E
ndersjanie dysponowali około 3.500 jazdy i całkowity brak piechoty, pozostałej przy poprzednim brodzie. Siły slavian wynosiły według większości opracowań 5.000 żołnierzy. W tej liczbie prawie ponad 3/4 to piechota a reszta jazda. Kronikarze Bonufir z Grodek i Benedykt z Fryzji podają liczbę 7 tys., ale najprawdopodobniej są to dane mocno przesadzone.

Bitwa:

J
azda enderesjan ustawiona została w trzy kolumny. Pierwsza kolumn zakatowała z wielkim impetem, lecz mimo zaskoczenia, Slavianie wytrzymali natarcie i przeszli do kontruderzenia. Rozgorzała zaciekła walka wręcz, w której zadecydowała przygniatająca przewaga liczebna slavian. W tym czasie do akcji weszły dwa pozostałe zgrupowania jazdy enderesjan. Piechota dotychczas tak dzielnie sobie radząca z jazdą, nie wytrzymała impetu natarcia i rzuciła się do ucieczki. Wpadając na jazdę dotychczas nie biorącej udziału w starciu. Zaczęła się rzeż, obrońców którzy w popłochu opuszczali pole bitwy. Całe starcie trwało niespełna godzinę. Zwycięzcy wzięli do niewoli czeladź z obozu dotychczas obserwacją bitwę , a głowy pokonanych slavian zatknęli na swoich włóczniach i przed nocą dotarli do poprzedniego brodu. Gdzie zakatowali obrońców i też ich pokonali. Następnego dnia połączone siły ruszyły lewym brzegiem rzeki Silbern na północ w kierunku Srebrnego Rogu.

Bilans:

Z
oddziału slavian uratowało się tylko 3 zbrojnych. Byli to żołnierze z drużyny książęcej , a wśród nich ich miecznik -Fortiori , sprawca klęski. Zginął gorodzierca Fulla – Arkenbold , jak i walczący do końca zacny zbrojny Gromosław”Czarny”, którego zdołały pokonać dopiero strzały enderesjan. Straty enderesjan są szacowane na około 400 zabitych i rannych. Wśród zabitych był legat Justom z Assur.
Przez następne miesiące siły Eufemiusza bez większych przeszkód łupiły i grabiły północne obszary Księstwa. Pojmano wielu jeńców i zagrabione znaczne ilości mienia, spalono sporo osad i użytków rolnych. Dopiero w listopadzie z licznymi łupami siły Eufemiusza opuszczały Księstwo, znosząc blokadę Srebrnego Rogu.
Dotacje
1 500,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Tytus Aureliusz-Chojnacki, Vanderlei Bouboulina-à-la-Triste, Andrzej Fryderyk.
Serduszka
6 502,00 lt
Ten artykuł lubią: Daniel January von Tauer-Krak, Aleksander Damian von Thorn-Chojnacki, Adam Jerzy Piastowski, Vanderlei Bouboulina-à-la-Triste, Krzysztof St. M. Kwazi, Tomasz Mancini, Roland Heach-Romański, Andrzej Fryderyk, Andrzej Kaczmarczyk, Emanuel Śmigło, Tomasz Ivo Hugo.
Komentarze
Gotfryd Slavik de Ruth
Hmm nikt się nie zdobył na pierwszy komentarz... nie wiem dobrze, to czy źle ? Liczyłem na jakieś uwagi co do treści i szaty graficznej;ewentualnie inne tego typu. Widać bywa i tak, chyba jednak nie bardzo trafiłem w odpowiedni moment.
Permalink
Adam Jerzy Piastowski
To ja się pokuszę ;)

Jest kilka drobnych potknięć literowych, stylistycznych i gramatycznych. Cała historia jest wciągająca, tylko że ja lubię historię więc może kto inny mógłby dostrzec w niej jakieś niuanse do poprawki. Tak czy owak. Czekam na więcej.
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.