Mikro, Juliette Alatriste, 09.10.2015 r. o 12:43
Słodko-kwaśne studium przypadku v-związku

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
W
Królestwie Nordii zawsze było zimno. Mroźny wiatr przenikał do szpiku kości, śnieg i grad tłukł o szyby. Lód pokrywał nie tylko powierzchnię ziemi ale również wnętrze ludzi. Bohaterami owej historii są Nordyjczycy. To właśnie tu po raz pierwszy skrzyżowały się ich drogi. Ich relacje były tak chłodne, jak otaczająca aura. Iskrzyło między nimi w stopniu takim, jak śnieg iskrzy na mrozie, szczególnie wtedy, gdy byli ze sobą na bakier.

Jednak niespodziewana sytuacja zamroziła ich losy się na kilkanaście tygodni. Nordia upadła...

uz280_ozdobnikA.jpg

J
uliette właśnie wracała do domu. Na stacji w Armadillo było tłoczno. Pociąg miał nadjechać za kilkanaście minut. Skierowała twarz w kierunku słońca, było gorąco i przyjemnie. Zmiana klimatu wyszła jej na dobre. Republika Palmowa zauroczyła ją od pierwszego wejrzenia i wciąż zadziwiała. Piękne plaże, ciepła woda, brzmi jak wieczne wakacje.

- Juluś… - poczuła ciarki na plecach. Zawsze irytowało ją, jak ktoś zwracał się do niej w ten sposób. Ktoś… To mógł być tylko on. Jak to możliwe, pomyślała. Podobno zaszył się na jakiejś baridajskiej wyspie, bodajże Árnovike. Odwróciła się. Zobaczywszy Adriena, parsknęła śmiechem. Pomimo upalnej pogody, opatulony był w gruby szal. Nigdy nie charakteryzował się przesadnym wyczuciem, ale dziś na głowie miał... wełnianą czapkę! Wyglądał komicznie i wzbudzał ogólne zdziwienie i zaskoczenie.

- Niespodzianka! – krzyknął. Juliette wzięła jego wypowiedź dosłownie. Rozpakowała go niczym prezent – niespodziankę.

- Nie przyda Ci się! – przekonywała go do zdjęcia czapki. Adrien zapytał, czy może zostać na dłużej, a uzyskawszy odpowiedź twierdzącą, wtaszczył swoją ogromną walizkę do przedziału. Wieki pewnie by spędzili na peronie, radośnie gaworząc, gdyby pociąg wreszcie nie nadjechał na skąpaną w promieniach, drewnianą stację w Armadillo.

uz280_ozdobnikA.jpg

I
ch historia odmroziła się. W palmowym słońcu rozkwitła na nowo, ze zdwojoną siłą.
Pomiędzy dwoma palmami na hamaku bujała się Juliette, przegryzając soczystego banana. Z prowizorycznej kuchni unosił się zapach uduszonej ryby, ubarwiony aromatem spalenizny. Adek miał dwie lewe ręce, mimo to tak seksownie wyglądał w fartuchu kuchennym, że można było zapomnieć o wszystkim. I schrupać. Rybę oczywiście!

- Amnéhon! – Siarczyste baridajskie przekleństwo zerwało ją na równe nogi. Widok był (co najmniej) dziwny. Mianowicie, postać Adriena przecięła ze świstem powietrze. Wykonał perfekcyjny manewr lądując na jednym kolanie. W pozycji tyle znaczącej! Serce Juliette o mało z piersi nie wyskoczyło! Instynktownie wyciągnęła dłoń, zamykając oczy. Nie widziała zawahania w jego oczach. Zakłopotany Adek ściągnął jednego z licznych w jego uchu kolczyków i zadał sobie trud wsunięcia jej go na palec! Apogeneum radości zostało osiągnięte! Odpowiedź uzyskał natychmiast.

- Tak! Tak! Zostanę Twoją v-żoną! – odcisnęła mu mokrego całusa na czółku. Łzy wzruszenia niebezpiecznie podniosły poziom wody w morzu.

I pomyśleć, że poślizgnięcie się na skórce od banana aż tak zbliża ludzi!

uz280_ozdobnikA.jpg

A
ch, co to był za ślub! 20. czerwca pogoda w Baridasie dopisała. Jego Książęca Mość Tomasz Ivo Hugo zarejestrował ich małżeństwo! W ów wyrafinowany sposób ślub stał się faktem dokonanym. Romantycznym znakiem potwierdzającym owe zdarzenie było wzajemne wpisanie do profili.
I tak oto Juliette stała się panią da Firenza.
I żyli długo i słodko.


Potwierdzenie przelewu
Dotacje
1 500,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Adrian Maksymilian Józef Alatriste, Lorenzo Sastre, Markus Arped.
Serduszka
10 861,00 lt
Ten artykuł lubią: Mateusz Wilhelm, Yennefer von Witcher, Irmina de Ruth y Thorn, Daniel January von Tauer-Krak, Karolina Aleksandra, Zoara Schlesinger-Asketil, Orjon von Thorn-Surma, Daniło de la Vega, Calvo Violador, Adrian Maksymilian Józef Alatriste, Yutte Pónkrokk, Lorenzo Sastre, Hugo Miramontes, Markus Arped, Kristian Arped, Herman Kolineusz, Markus Wettin.
Komentarze
Mateusz Wilhelm
co prawa nie moje klimaty ale miłe w czytaniu
Odpowiedz Permalink
Robert Fryderyk
Jak sie robi taka czcionke?
Odpowiedz Permalink
Juliette Alatriste
Jak Seńor da serduszko, to nauczę :D
Odpowiedz Permalink
Krzysztof Czuguł-Chan
Wystarczy wpłacić 10 000 lt na konto A7782 i taka czcionka zostanie odblokowana.
Odpowiedz Permalink
Robert Fryderyk
Mogę dac serduszko za serduszko :-) jak co to tekst o januarym.
Odpowiedz Permalink
Karolina Aleksandra
Jak już dochodzi do kupczenia sercami, to (czarnolas)(/czarnolas)

Nawiasy zamienić na kwadratowe.
Odpowiedz Permalink
Krzysztof Czuguł-Chan
Bardziej chodzi o:
Kod
[font=CENTURY GOTHIC][/font]
Odpowiedz Permalink
Karolina Aleksandra
Dziękuję za informację, JO!
Odpowiedz Permalink
Juliette Alatriste
Otóż to. Informacja zaczerpnięta z poradnika na Waszej stronie głównej :P
Odpowiedz Permalink
Roland Heach-Romański
JO diuku w butach, opłaciłem :D
Odpowiedz Permalink
Adrian Maksymilian Józef Alatriste
Powiem szczerze, że nie wiem co mam napisać. :*
Odpowiedz Permalink
Lorenzo Sastre
Podziękować? :D
Permalink
Simon Peter Liberi
Dziękuję bardzo.
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.