Herold, Lambert von Güden, 05.10.2015 r. o 21:52
PERŁY BARIDASU | Królewskie Miasto Almera
Seria wydawnicza: Et feida...

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
A
lmera to stolica oraz centrum kultury Baridasu, lokalnej gospodarki i monarchofaszyzmu, ulokowana na wyspie Arped, w Kantonie Królewskim. To piękne i bogate miasto ma 989,75 km² powierzchni i blisko 4 mln mieszkańców, co czyni je 2. największym miastem w Księstwie Sarmacji pod względem powierzchni i największym miastem w KS pod względem ludności. Obecnym Kasztelanem metropolii jest Wierny Obywatel, Wielmożny Arsacjusz Agnomen-Kolineusz.
Almera.png
Centrum wyspy Anhættan, Almera

Historia
Miasto było pierwotnie wielkim grodem warownym, założonym przez Księcia Alma, który był pierwszym historycznie udokumentowanym władcą Baridasu. Gród, jako siedziba lokalnych oddziałów wojsk oraz władcy, z czasem rozwijał się. Przybywało mieszkańców, do grodu dobudowywano osiedla. W chwili, kiedy uznano, że warto by zabezpieczyć teren przez zbudowanie muru oraz wraz z uzyskaniem praw miejskich w 1128 roku, Almera przerodziła się w miasto. Budową miejskiego wału ochronnego zajmował się ówczesny kasztelan Almery, Robért de Fideáu. Miasto rozwijało się prężnie jako ostoja kupiectwa i, w późniejszych latach, także sztuki. Dzięki potężnym murom, barbakanom i wielu strażnicom, miejscowość skutecznie odpierała ataki ze strony społeczeństw wyspiarskich. Mury niestety broniły miasto jedynie przed atakiem z zewnątrz, tymczasem w Almerze gros problemów rodziło się wewnątrz tej bogatej kulturowo metropolii. W dawnych biedniejszych dzielnicach, to jest na Groblach i Osiedlu Południowym, rozwijała się przestępczość.

W 1649 roku, spiskowcy z tajnej organizacji, zwanej Anarchizmem Kościoła Ludowego, dokonali podpalenia Pałacu Sprawiedliwości, w której znajdowały się najcenniejsze księgi oraz zbiory prawne. Pożar przeniósł się na kolejne budynki, dokonując zniszczenia 15% zabudowy miasta. Wydarzenie zostało nazwane Wielką Pożogą. Po tym incydencie organizacja Anarchizmu Kościoła Ludowego została rozwiązana, a wielu członków, jak i jej triumwirat, trafiło do miejskich lochów. Odbudowa trwała 15 lat, jednak miasto nigdy nie powróciło do stanu pierwotnej świetności pod względem architektury, tracąc wiele wspaniałych zabytków. Jednym z niewielu budynków, których nie spopielił ogień, był Sobór św. Cyryla i Metodego, zwany potocznie Soborem Królewskim. Można go do dziś podziwiać w Świętym Starym Mieście. W 1810 roku rozpoczęto budowę Kanału Pszenicznego, który umożliwiał pracę spichlerzy i magazynów pszenicy blisko centrum. Budowę zakończono w 1829 roku. Poprzez wybudowanie tegoż kanału, powstała wyspa Anhættan.
Mapa_Almery.png
Almera w 1758 roku, jeszcze przed zbudowaniem kanału
"Almeròs" to odpowiednik wyrazu "Almera" w języku średniobaridajskim.


Położenie
Almera położona jest w północno-wschodniej części wyspy, nad Morzem Wedleńskim, będącym częścią Oceanu Ławicowego. Dzięki temu, że Almera jest geograficznie "odgrodzona" od oceanu przez Górę Nową, wiatr panujący w mieście nie jest zbyt silny, osiąga w porywach do 8 m/s i sięga 25 km wgłąb lądu. Plaże należące do Almery są uznawane za jedne z najbardziej urokliwych. Są szerokie i długie, a woda przy brzegu nie jest zimna - jej średnia temperatura w lecie wynosi 19°C. Wypoczywając nad brzegiem morza można też łatwo zauważyć bujne lasy Zoo Almerskiego. Blisko granicy Almery mieści się Slipyjów - małe osiedle Kozaków, architektoniczna "maszyna czasu".
Geografia_Almery.png
Almera na wyspie Arped
Mapa_wyspy_Anh_ttan.png
Anhættan to centrum finansowe miasta


Klimat
Almera, leży w strefie klimatu umiarkowanego ciepłego na granicy ze strefą klimatu umiarkowanego chłodnego, który występuje zaledwie 20 km od granic miasta. Temperatury latem wahają się od 25°C do 40°C. Temperatury zimą wahają się od -5°C do 10°C. Średnia temperatura roczna wynosi 21,5°C. Suma opadów rocznych waha się od 500mm do 900mm. Lekki, odczuwalny powiew wiatru, wspaniałe widoki i przyjemne temperatury są głównymi czynnikami powodującymi, że Almera jest jednym z najczęściej odwiedzanych kurortów w Wirtuazji.


Symbole Almery

Herb
5van2v.gif
Herb Almery
Herbem Królewskiego Miasta Almery jest zwieńczona koroną królewską tarcza gotycka dwudzielna w pas, której pole pierwsze jest barwy srebrnej, a pole drugie barwy niebieskiej. Barwa biała oznacza dążenie do doskonałości, niebieska zaś świadczy o wierności temu dążeniu.


Flaga
121zv3o.png
Flaga Almery
Flagą Królewskiego Miasta Almery jest płat tkaniny w barwach herbowych, którego stosunek długości do szerokości wynosi 8:5. Flaga stolicy Baridasu jest flagą heraldyczną — odzwierciedleniem herbu na tkaninie.



Komunikacja
Almera oprócz tego, że jest ośrodkiem kultury, sportu i gospodarki w całym Baridasie, jest też jednym z ważniejszych ośrodków komunikacyjnych na mikroświecie. Port Lotniczy im. Konrada von Staufena, który obsługuje 35 mln ludzi rocznie, jest zdecydowanie jednym z największych tego typu obiektów w Wirtuazji pod względem liczby pasażerów przemierzających przez teren lotniska. Przez Królewskie Miasto przechodzi też Trakt Królewski, który poza miastem zmienia się w autostradę A6, która prowadzi aż do Dahrimu. W mieście funkcjonuje słynna na całą Sarmację Almerska Komunikacja Miejska - AKM, która znana jest z tego, że nigdy się nie spóźnia... no... prawie nigdy. Tak czy siak, działalność tej spółki na pewno nie jest deficytowa, biorąc pod uwagę statystyczną liczbę pasażerów przemieszczających się po tej olbrzymiej metropolii używając autobusów czy tramwajów. Warto dodać, że pod powierzchnią miasta budowana jest linia metra, o łącznej planowanej długości 40 km i 38 stacjach.
Almera_23.png
Ruch na al. Księcia Alma zawsze jest duży; na pierwszym planie można zauważyć biało-niebieskie autobusy AKM


Ważne punkty i zabytki w Almerze


ZABYTKI

Pałac Królewski w Almerze
Pałac Królewski w Almerze został wybudowany w I połowie XVII w. na rozkaz Króla Rudygiera, który nie dożył momentu zbudowania pałacu.
Pa_ac_Kr_lewski_w_Almerze.png
Pałac mieści się w Ogrodach Królewskich, które leżą pomiędzy Traktem Królewskim, ul. Monarchofaszyzmu Baridajskiego i al. Księcia Alma.
Budowla ta jest od momentu zbudowania aż do dzisiaj siedzibą Wicekróla Baridasu, jak i letnią rezydencją Jego Książęcej Mości. Siedziba ważnych osobistości jest bardzo duża, wykonana w stylu renesansowym. Nad przepięknym spatynowanym dachem powiewa flaga Królestwa Baridasu na sztandarze. Turyści mogą odwiedzać ten pałac tylko w miesiące jesienne i zimowe, to jest od października do marca, kiedy Jego Książęca Mość nie rezyduje w pałacu.

Ludzie odwiedzający tę wspaniałą rezydencję najbardziej wyczekują momentu, który został już nawet nazwany jako "Arya Uprés", czyli "Powstanie Króla". Chodzi w tym wydarzeniu o to, by ujrzeć Jego Królewską Wysokość, Markusa I Leniwego, wyglądającego przez stare okiennice budowli. Mogłoby się to wydawać niezbyt trudne, ale tylko wtedy, gdy nie weźmie się pod uwagę przydomka JKW, który otwarcie informuje o tym, że JKW jest bardzo leniwy. Tak leniwy, że rzadko kiedy wstaje z łóżka. Dlatego jeśli ktoś w ogóle uchwyci fizjonomię JKW spoglądającą z okiennicy, ten dostanie 15 000 lt za wygranie konkursu "Arya Uprés Contesté".

W pałacu znajduje się znana na cały mikroświat Złota Sala, w której odbywały się historyczne obrady Królestwa Baridasu, jak i Królewski Skarbiec, w którym przechowywane jest złoto z całej Sarmacji, które jest niezwykle dobrze chronione przez Królewską Gwardię Baridasu. W rezydencji mieści się także jadalnia, a obok niej kwatery dla testerów posiłków, które są podawane Jego Książęcej Mości w okresie letnim i Jego Królewskiej Wysokości przez cały rok. Plotki głoszą, że każdy tester prędzej czy później umiera przedwcześnie z powodu zatrutego jedzenia.

Sam pałac mieści się we wspaniałych Ogrodach Królewskich. Wysokie, ogromne drzewa, alejki i bulwary wokół małych kanałów wodnych tworzą wspaniałą kompozycję i tylko zadziwiają, jak może istnieć tak piękna przyroda w środku miasta.

Historyczna siedziba prezydentów
Historyczna_Siedziba_Prezydent_w.png
Pałac w Parku Prezydenckim
Historia ustroju baridajskiego jest bardzo skomplikowana. Na początku istnienia tegoż państwa, to jest w IX w., rządził w nim książę. Po rewolucji dokonanej przez członków wysokiego szczebla władzy w 978, Baridas stał się królestwem. Niewątpliwie najszybciej się wtedy rozwijał. Jednakże, pod koniec wieku XVII, lewicowe ruchy oporu wobec monarchistycznej władzy przybierały na sile. XVIII i XIX wiek to lata czystej demokracji w Baridasie. Był to najgorszy okres dla państwa. Brak stabilizacji, wojny, zamieszki, to wszystko rujnowało Baridas, który później starał się łączyć z innymi, silniejszymi mikronacjami, by ratować swój los. Państwo zaczęło zmieniać różne rzeczy. Począwszy od waluty, na ustroju kończąc. Przewrotu dokonał Mikołaj Arped-Muzyk-Liberi, który ustanowił w 1889 roku w Baridasie tzw. monarchofaszyzm. Początkowo miał tylu przeciwników, ilu zwolenników, ale w wyniku represji, propagandy na rzecz monarchofaszyzmu, propagowania miłości do kóz, a także pod wpływem późniejszego wroga - Teutonii, społeczeństwo zjednoczyło się. Urzędowanie Mikołaja Arpeda zakończyło się wraz z dołączeniem Królestwa Baridasu do unii personalnej z Księstwem Sarmacji. Odtąd królem Baridasu mógł być jedynie książę Sarmacji.

Historyczna siedziba prezydentów jest reliktem przeszłości po dawnym ustroju. XIX wieczny budynek został wybudowany w stylu klasycystycznym. Wejście to dobudówka oparta na 4 filarach. W środku znajduje się muzeum ustroju demokratycznego. Możemy tam znaleźć garnitur czy pióro śp. Christoffa, "Manifest Demokratyczny abo Rewolucyi Idea", pióra anonimowego lewicowego działacza z 1673 roku czy oryginalny zapis konstytucji z 1708 roku. Dawny Pałac Prezydencki słynie z kilku sali, które służyły różnym celom. Sala czerwona była jadalnią, sala zielona była salą konferencyjną, a sala beżowa była gabinetem prezydenta. Według jednej z teorii, pałac został zbudowany na fundamentach starego zamku, który został zbudowany kilka lat przed uzyskaniem praw miejskich przez Almerę.

Sobór św. Cyryla i Metodego
Świątynia ta jest uznawana za początek ery kamienia w Baridasie. Była ona pierwszą trwałą budowlą, która nie była drewniana. Kiedy budowano nowe mury w XI w., świątynia stała już od 100 lat. Poprzednia katedra była zbudowana z drewna i zniszczył ją piorun. Książę Fryderyk nakazując budowę nowej świątyni musiał liczyć się ze zniszczeniem kilkunastu domów, co wywołało zamieszki w mieście. Sobór leży przy ul. Tolerancji i al. Księcia Alma. Zbudowany w stylu barokowym przybytek zachwyca wielu turystów przybywających do Almery. Pierwszą rzeczą, jaką się zauważa wjeżdżając na róg ul. Tolerancji i Księcia Alma jest spatynowana kopuła katedry.
Sob_r_w_Cyryla_i_Metodego.png
Widok na Sobór Królewski ze strony ul. Tolerancji; można zauważyć słynne almerskie omnibusy konne

Trakt Królewski
Trakt Królewski wybudowany został w XVI w. i miał służyć jako główna droga administracyjno-finansowa. Mieszczą się tu ambasady, urząd pracy, kantyna, Pałac Królewski, Siedziba Poczty Konnej, Fabryka Kóz czy Browar Almerski. To właśnie w związku z Traktem Królewskim wybudowano Kanał Pszeniczny, który służył szybszej dostawie pszenicy i innych zbóż do magazynów i spichlerzy. Droga ta została unowocześniona tak, by nie odstawała od innych nowoczesnych miast. Na zachód poza miastem Trakt zmienia się w autostradę A6 prowadzącą z Almery do Dahrimu, zaś w kierunku na północ, Trakt zmienia się w drogę krajową 28, która prowadzi ze Slipyjowa do Rubieszowa, małego miasteczka na północy wyspy.
stock-footage-guangzhou-nov-pedestrian-bridge-over-the-street-close-up-view-morning-on-nov-in.jpg
Na zmodernizowanej części Traktu Królewskiego zawsze są korki


Siedziba Poczty Konnej
Poczta_Konna.png
Baridajska Poczta Konna swój początek miała właśnie w Almerze. Król Edúard del Bravò starał się ratować swoją pozycję przed zrujnowaniem przez działaczy lewicowych wieloma inicjatywami. Jedną z nich było stworzenie jednej, sprawnej poczty, która z założenia miała operować jedynie w Baridasie, ale obecnie działa ona na terenie całego Księstwa Sarmacji. Siedziba PK nie zmieniła się od początku jej działalności, nadal mieści się ona na pod adresem Trakt Królewski 76 (po baridajsku: 76 Aryoar Rodé). Budynek jest nie tylko centrum działalności Poczty Konnej, ale też miejscem zamieszkania zarządcy poczty.

Hala Targowa
Każdy almerczyk uzależniony jest od tego miejsca. Mówiąc dokładniej, życie każdego almerczyka jest uzależnione od tego miejsca. Jest tu mnóstwo sklepów, a na skraju Hali znajduje się słynna Karczma "Pod Rarógiem", w której serwowane są baridajskie specjały. Hala służyła wcześniej też jako miejsce wymiany poglądów, ale po zmianie w prawie wprowadzonej przez lewicowców w II połowie XVIII wieku prawo do wyrażania swoich poglądów w miejscach dużych zgromadzeń zostało zlikwidowane. Podczas I i II powstania anty-monarchofaszystowskiego w 1928 roku i 1975, Hala, jako ostatni bastion, został dwukrotnie zniszczony. W 1992 roku dokonano ostatecznej odbudowy Hali.
z7378329Q,Wielofunkcyjny-budynek-mieszkalny-z-hala-targowa-p.jpg
Nowoczesny projekt hali zdobywał wiele nagród w międzynarodowych konkursach

Browar Almerski
Browar_Almerski.png
Browar Almerski, ostatni zabytek, jaki wymienimy w tym artykule, to miejsce niezwykłe. W tym starym zakładzie z XIX w. produkuje się głównie typowe piwa dla tego regionu, jak koźlak almerski, stout baridajski czy pszeniczne królewskie. Piwa warzone w tym miejscu są tak dobre i wyrafinowane, że nawet Wielmożny Sierg po ich wypiciu się rozweseli. Ceglana konstrukcja oparta na drewnianym szkielecie, poddawana niewielu konserwacjom, dobrze trzyma się do dzisiaj. Zyski z piwnego przedsiębiorstwa są ogromne jak na tego typu działalność. Browar Almerski to firma rodzinna, prowadzona na początku przez ojca, a potem przez jego synów. Chodzą plotki, że rodzina ma surmeńskie korzenie. Niemniej jednak, miejsce to jest jednym z punktów w Almerze, które trzeba odwiedzić.


WAŻNE MIEJSCA

Port Lotniczy im. Konrada von Staufena
Został on zbudowany w 1919 roku, ponad 25 lat po wynalezieniu samolotu. Służył początkowo za lotnisko wojskowe. To olbrzymie lotnisko mieści się na krańcu miasta i co roku odwiedza go 35 mln pasażerów. Loty z tego portu będą w stanie zaprowadzić pasażerów nawet do mroźnych terenów Ziemi Franciszka Józefa. Lotnisko to ma 6 terminali lotniczych i 10 km² powierzchni. Do portu lotniczego można dojechać jadąc al. Księcia Alma w kierunku zachodnim. Lotnisko zostało zbudowane w modernistycznej jak na tamte czasy konstrukcji żelbetonowej. Port lotniczy był przebudowywany w 1948 i 1981 roku.
200407010027_11998.jpg
Lotnisko na dzień przed ponownym otwarciem, 1981 rok


Dworzec Centralny w Almerze
Drugą opcją, bardziej budżetową i zarezerwowaną tylko dla mieszkańców Baridasu (wcześniej tylko dla mieszkańców wyspy Arped, ale dzięki temu, że wybudowano tunel podwodny pod Morzem Wedleńskim, opcja ta jest dostępna dla wszystkich Baridajczyków) jest podróż koleją. Dzięki Dworcowi Centralnemu w Almerze, wyjeżdżając rano z Dahrimu, pasażerowie mogą w południe wysiąść po prawej stronie rzeki Wiereń, blisko centrum. Wybudowany został w 1837 roku, jako natychmiastowa odpowiedź na powstanie kolei. Z tego też powodu wydano mnóstwo pieniędzy na wybudowanie rozbudowanych linii połączeń między miastami. W 1968 roku zdecydowano się na wybudowanie tunelu podwodnego, łączącego Cracoffię i Forestrię, małe miasto leżące na północy archipelagu Arped, nad Morzem Wedleńskim. Dworzec Centralny posiada 5 peronów i 10 torów. Obecny stan tego miejsca jest słaby. Gromadzą się w nim almerscy bezdomni i biedni, a wszystko przez to, że Kompanii Kolejowej brakuje pieniędzy na uporządkowanie spraw na dworcu. Niestety wraz z rozwojem lotnictwa, coraz mniej ludzi korzysta z regionalnego transportu szynowego.
Dworzec_Centralny_w_Almerze.png
Przed Dworcem Centralnym zawsze jest spokój

Almerski Port Morski
Doki almerskie leżą przy drodze krajowej 28. Port Morski w Almerze, położony na wschodzie miasta, po prawej stronie Wierenia, został wybudowany w 1903 roku. Historyczne doki mieściły się przy al. Księcia Alma, nad Kanałem Pszenicznym, ale z czasem, kiedy rosło zapotrzebowanie na statki większego tonażu, wybudowano nowy port. Cały kompleks wyposażony jest łącznie w 16 terminali i ma 15 km² powierzchni. Co chwilę przybywają tu nowe statki i kontenerowce, chcące coś składować, bądź zabrać ze sobą banany z Republiki Południowego Baridasu. Port sam w sobie może nie dorównuje temu w Solardii, ale i tak świadczy o dobrej i szybko rozwijającej się gospodarce Baridasu.
90fba69c46300e99f26c36.jpg
Mnogość towaru świadczy o reputacji APM wśród koncernów


Stadion Miejski
velt1_f81f9304fd95e620f71cf6921f_0_750_0_0.jpg
Praktycznie nie ma państwowej własności w Almerze, która nie jest biało-niebieska.

Stadion został zbudowany na potrzeby v-mundialu, ale nie jest budynkiem najnowszym. Już w Almerze w trakcie budowy znajdują się 2 biurowce, które mają być największymi wieżami na całym mikroświecie. Świadczy to po raz kolejny o świetnym stanie gospodarki jak i baridajskiej, tak i almerskiej. Stadion znajduje się na wysokości Mostu Awarskiego. Samych mostów w Almerze jest 6, czym przewyższa wiele innych miast na kontynencie. Zarówno krzesełka, jak i fasada nawiązują do barw Królestwa Baridasu. Na sześciu kondygnacjach obiektu mieszczą się między innymi szatnie dla drużyn, salon odnowy biologicznej, pomieszczenia dla mediów, sale konferencyjne, sklepy sportowe i restauracje. Miejsce pod murawą przeznaczono na parking, który pomieści 2400 samochodów. Dojazd do stadionu zapewnia komunikacja miejska. Bogata sieć linii tramwajowych i autobusowych, która pozwala dotrzeć z każdego miejsca miasta do obiektu, zdecydowanie ułatwia zaplanowanie swojej podróży po Almerze.


Zoo Almerskie
Zoo Almerskie mieści się przy ul. Dahrimskiej 36. Ogród Zoologiczny w Almerze to największy tego typu teren w mikroświecie. Nie jest on tyle co ogrodem zoologicznym w pełnym tego słowa znaczeniu, ale bardziej wielką dżunglą w środku miasta. Ścieżki, po których mogą chodzić odwiedzający są tylko niewielkim procentem całości. Kanały, a raczej stworzone przez człowieka rzeki, są głównym czynnikiem zasilającym życie w Zoo. Nie ma tu żadnej elektryczności ani pożywienia podrzucanego przez wolontariuszy. W środku panują bezwzględne prawa natury. Pisałem, że to zoo jest jak dżungla, i to prawda. Przybrzeżne palmy, dzikie mahoniowce i inne olbrzymie drzewa to częsty składnik przyrody w tym ogrodzie. Cały kompleks obejmuje jeszcze 5 km plaży i sięga kolejne 5 km w głąb morza. W wodzie mieści się siatka, która zabezpiecza zwierzęta wodne przed utonięciem. Cały kompleks, łącznie z terenem wodnym, zajmuje 45 km², a samo zoo na lądzie zajmuje 20 km². To olbrzymia liczba w porównaniu z przeciętną powierzchnią ogrodów zoologicznych, która wynosi ok. 0,5 km². W Zoo Almerskim znajduje się ogółem ok. 15 000 gatunków zwierząt.
Zoo%20Almerskie_zpsrcfamafu.png
Przyroda w almerskim zoo jest dzika i bardzo rozwinięta; na zdjęciu można zauważyć jeden z wielu kanałów

Almera Finance Tower 1
AFT to najwyższy budynek w Baridasie, który mieści się w Almerze przy ul. Piorunowej, w centrum Anhættanu. Budowa wieży rozpoczęła się w 2002 roku, a zakończyła w 2008. Budowla ta ma 438,6 m wysokości i 103 piętra. Wieża zatrudnia 2200 osób. Budynek ten jest 8. najwyższym budynkiem na mikroświecie. Almera Finance Tower 1 jest częścią dwuczęściowego kompleksu finansowego. W budowie jest ostatnia wieża, Almera Finance Tower 2, której budowa zostanie zakończona w 2017 roku. Ma ona mieć 530 m wysokości.
Z_ota_Wie_a.png


Kawiarnia Kulturalna
Kawiarnia_Kulturalna.png
Miejscem znanym każdemu almerczykowi, a także każdemu turyście jest Kawiarnia Kulturalna ulokowana na ul. Przyjaźni 1. Założona niedawno kawiarnia i czytelnia w jednym jest miejscem spotkań wielu almerczyków, którzy wieczorem, zmęczeni po pracy, chcą odpocząć przy wykwintnym poczęstunku i dobrej książce. Obsługa w kawiarni jest niezwykle miła, a posiłki niezwykle smaczne. Tego samego nie można powiedzieć o książkach, które są niestety pobrudzone i często poszarpane. Kawiarnia Kulturalna, założona stosunkowo niedawno okazała się ogromnym sukcesem. W tym przytulnym miejscu często jest duży tłok, spowodowany jakością produktów i niskimi cenami. Zdarza się, że niektóre rodziny wynajmują kilkugodzinny pobyt w kawiarni na wyłączność, co jest oczywiście bardzo drogie. Ale mimo wszystko, nie można niczego skrytykować, bo wszystko jest idealne. Jeśli odwiedzasz to piękne miasto, jakim jest Królewska Almera, koniecznie wpadnij na chwilę do Kawiarni Kulturalnej.


KONIEC
To już koniec wyczerpującego artykułu o Almerze. Mam szczerą nadzieję, że wam się podobał, zachęcił do odwiedzenia naszej stolicy i wyjaśnił parę spraw.

Pozdrawiam,
Lambert Friedrich Klugman von Altbork,
bądź
Lámbert Frideric Clugmâ et Altborc
Dotacje
1 500,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Arsacjusz Arped, Kristian Arped, Mikołaj Torped.
Serduszka
9 076,00 lt
Ten artykuł lubią: Arsacjusz Arped, Irmina de Ruth y Thorn, Lorenzo Sastre, Zoara Schlesinger-Asketil, Julian Fer at Atera, Laurẽt Gedeon I, Yupeng Beijin-Zhao, Roland Heach-Romański, Mateusz Wilhelm, Mikołaj Torped.
Komentarze
Irmina de Ruth y Thorn
Fizjonomie JKW Markusa oglądałam i oglądam każdego dnia. Wszakże jestem jego matką :D
Odpowiedz Permalink
Cudzoziemiec
tl;dr
Odpowiedz Permalink
Lambert von Güden
tl;dr
Odpowiedz Permalink
Arsacjusz Arped
Bardzo dobry opis, tylko dodałbym justyfikację. :)
Odpowiedz Permalink
Lambert von Güden
Już.
Odpowiedz Permalink
Sorcha Raven
Cytuję:
Historia ustroju baridajskiego jest bardzo skomplikowana. Na początku istnienia tegoż państwa, to jest w IX w., rządził w nim książę. Po rewolucji dokonanej przez członków wysokiego szczebla władzy w 978, Baridas stał się królestwem. Niewątpliwie najszybciej się wtedy rozwijał. Jednakże, pod koniec wieku XVII, lewicowe ruchy oporu wobec monarchistycznej władzy przybierały na sile. XVIII i XIX wiek to lata czystej demokracji w Baridasie. Był to najgorszy okres dla państwa. Brak stabilizacji, wojny, zamieszki, to wszystko rujnowało Baridas, który później starał się łączyć z innymi, silniejszymi mikronacjami, by ratować swój los. Państwo zaczęło zmieniać różne rzeczy. Począwszy od waluty, na ustroju kończąc. Przewrotu dokonał Mikołaj Arped-Muzyk-Liberi, który ustanowił w 1889 roku w Baridasie tzw. monarchofaszyzm. Początkowo miał tylu przeciwników, ilu zwolenników, ale w wyniku represji, propagandy na rzecz monarchofaszyzmu, propagowania miłości do kóz, a także pod wpływem późniejszego wroga - Teutonii, społeczeństwo zjednoczyło się. Urzędowanie Mikołaja Arpeda zakończyło się wraz z dołączeniem Królestwa Baridasu do unii personalnej z Księstwem Sarmacji. Odtąd królem Baridasu mógł być jedynie książę Sarmacji.
Piszcie tak sobie jeszcze, jak widać pewnie jest coś na rzeczy, że "omijacie" prawdę :D
Odpowiedz Permalink
Lambert von Güden
Możesz mnie oświecić, Margerito. Sam jestem w Baridasie nowy i posiłkowałem się jedynie opiniami innych Baridajczyków.
Odpowiedz Permalink
Adrian Maksymilian Józef Alatriste
Szanuję pracę włożoną w ten artykuł ale...

1. Słowa w tym artykule, które "pochodzą" z baridajskiego są niepoprawne. Prosiłbym o wcześniejsze konsultacje w razie prób rekonstruowania słów na własną rękę.

2. Żeby pisać o historii i ustroju, przydałoby się trochę dłużej posiedzieć w Baridasie, bo niestety mijamy się z prawdą.

3. Śmieszkowanie z Wicekróla Markusa w oficjalnym artykule jest niesmaczne w moim odczuciu.

Doceniam jednak wkład pracy, dlatego zostawiam tantiemę.
Odpowiedz Permalink
Lambert von Güden
Dziękuję za krytykę, na pewno się przyda, ale...
1. Co dokładnie było niepoprawnego w tych wyrazach?
2. Co było niezgodne z historią i ustrojem panującym w Baridasie? Czy nawet narracyjna postać artykułu była niezgodna z... historią?
3. Co to za śmieszkowanie. Przyjmijmy, że był to element ożywiający artykuł.
Odpowiedz Permalink
Adrian Maksymilian Józef Alatriste
Co niepoprawnego? Wszystko. Znaki które nie występują w alfabecie baridajskim, zlepki trzech samogłosek, rdzenie wyrazów też mało baridajskie.

Historia nieinternetowa państw mikronacyjnych ma to do siebie, że często na przestrzeni lat jest pisana przez różne osoby. Trzeba by było wspólnie usiąść i wszystko uporządkować w jedną spójną całość.
Odpowiedz Permalink
Julian Fer at Atera
Ciekawe, mimo iż trochę chyba ssię mija z prawdą historyczną ;)
Cytuję:
Wierny Obywatel, Wielmożny Arsacjusz Agnomen-Kolineusz
Proszę się zastanowić nad wymienionymi tytułami i dlatego ploecam tytulaturę baridaską ;)

* Tu Julian się zamyślił, bo do końca nie jest przekonany czy znajduje się poza Baridasem ;)
Odpowiedz Permalink
Adrian Maksymilian Józef Alatriste
Tytulaturę baridajską. Stosujemy uzus! :)
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Niezależnie czy fatyczni wszystkie zawarte, dane są w pełni dokładne. To trzeba pochwalić, wkład pracy w stworzenie tego artykułu...
Permalink
Karolina Aleksandra
Cytuję:
Śmieszkowanie z Wicekróla Markusa w oficjalnym artykule jest niesmaczne w moim odczuciu.

Co do zasady, zgadzam się, że przedziwnym i słabym zjawiskiem jest widzieć reprezentanta monarchofaszystowskiej nacji i zwolennika wierności Królowi oraz jego przedstawicielowi, Wicekrólowi — ogółem Baridajczyka — kpiącego publicznie w ten sposób z Wicekróla Baridasu.

Ale halo, Wy macie ten problem co najmniej od połowy roku. Pół biedy, jeśli chodzi o przerzucanie się epitetami na IRCu for fun. Gorzej gdy to zjawisko przenosi się na forum publiczne. Zacytuję wybrane posty z forum Baridasu w przeciągu ostatnich miesięcy.
Cytuję:
JKW Markus Leniwy miał, z tego co pamiętam, zebrać informację na temat JBE Christoffo.
Cytuję:
Widać Markus Leniwy ma groźnego konkurenta w Teutonii
Cytuję:
Niech Markus Leniwy zdecyduje.
Cytuję:
a Nasz Wicekról to ma drugie imię - Markus Leniwy Sceptyczny, ale i tak go lubię

To są cztery posty czterech różnych autorów, opublikowane na forum Baridasu. Zagadka — kto pana von Altborka nauczył nazywać Wicekróla „leniwym”?
Odpowiedz Permalink
Lambert von Güden
Generalna zasada przydomków jest taka, że król sam sobie ich nie wymyśla, tylko są one "zbiorem" opinii na temat np. władcy wśród jego poddanych.
Odpowiedz Permalink
Laurẽt Gedeon I
Cytuję:
Tytulaturę baridajską. Stosujemy uzus! :)
Jak mniemam Julian celowo tak napisał i sprawdza czy spotka go kara :)

Popieram JO Diuczssę Karolinę. Nie godzi się tak odnosić do Wicekróla.
Jako Marszałek Dworu czuję się w obowiązku do pouczenia naszego trochę narwanego mieszkańca Almery :)
Odpowiedz Permalink
Lambert von Güden
Rozumiem. Po prostu myślałem, że jak tak dużo osób go nazywa na FC i nie otrzymują z tego powodu reprymendy, to nie jest to niedozwolone działanie.
Odpowiedz Permalink
Irmina de Ruth y Thorn
Zgadzam się z Laurencjuszem. Nikomu nie godzi się tak nazywać JKW Marku mojego syna.
Odpowiedz Permalink
Irmina de Ruth y Thorn
To że wszyscy go tak nazywają nie oznacza że powinno się tak robić a dodatkowo w publicznym miejscu.

I post wyżej miało być Markusa. Toż to się nie godzi.
Odpowiedz Permalink
Laurẽt Gedeon I
Cytuję:
Rozumiem. Po prostu myślałem, że jak tak dużo osób go nazywa na FC i nie otrzymują z tego powodu reprymendy, to nie jest to niedozwolone działanie.

Szanowny Mieszkańcu,

Proszę nie brać tych słów, aż tak dosłownie, bo Pańskie działanie jest wynikiem złego przykładu, który bierze pan z nas tj. trochę starszych stażem mieszkańców i dlatego postanowiłem o tym fakcie wspomnieć w Obwieszczeniu Marszałka Dworu.
Odpowiedz Permalink
Lambert von Güden
Rozumiem.
Odpowiedz Permalink
Adrian Maksymilian Józef Alatriste
Diuczesso Karolino,

Która z tych wypowiedzi jest moja? Wydaje mi się, że żadna. Wypowiadałem się zawsze w swoim imieniu i tak jest i tym razem.
Odpowiedz Permalink
Karolina Aleksandra
W takim razie pozwolę sobie odświeżyć pamięć wicehrabiego: klik
Odpowiedz Permalink
Adrian Maksymilian Józef Alatriste
Faktycznie zwracam honor! Jednak nie był to oficjalny artykuł prawda?
Odpowiedz Permalink
Adrian Maksymilian Józef Alatriste
Bardzo często Diuczessa zwraca nam uwagę, że przesadzamy ale gdy ktoś inny zaczyna "przesadzać" to zawsze stoi po jego stronie. :)
Odpowiedz Permalink
Karolina Aleksandra
Nie był.

Zresztą, jak napisałam, pół biedy, jeśli się przerzucacie tym epitetem na IRCu for fun, a prywatne rozmowy to już w ogóle inna bajka ;-) Ale jak wyżej napisał pan von Altbork, odwołał się do tej „leniwości”, bo uznał, że to rzecz normalna i skoro nikt nie udzielał reprymendy za używanie tego w miejscach publicznych (forum przede wszystkim), to może tego użyć.

Jeśli chodzi o stawanie po stronie „kogoś innego”, gdy ten przesadza — domyślam się, że chodzi o Siergiusza? Cóż, może tego nie widać, ale jego też parę razy ochrzaniłam na priv za różne rzeczy ;-)

Poza tym, to Siergiusz wymyślił „Markusa Leniwego”, które to określenie właśnie krytykuję ;-)
Odpowiedz Permalink
Adrian Maksymilian Józef Alatriste
O dziwo nie chodzi mi tylko o Najszanowniejszego Prefekta Siergiusza. Nie wiem o czym diuczessa rozmawia na kanałach prywatnych i prawdę mówiąc nie powinno mnie to interesować.
Odpowiedz Permalink
Zoara Schlesinger-Asketil
Była umowa, że miał mi Pan wysłać artykuł najpierw na pocztę bym go sprawdziła i oceniła. Następnym razem proszę to zrobić. Jako Redaktor Naczelna nie pozwolę na to by Wicekról był obrażany w ten sposób, a gazeta również przez to cierpi.

Ale ogólnie gratuluję artykułu, mimo paru uwag. Myślę, że z każdym artykułem będzie lepiej.
Odpowiedz Permalink
Mateusz Wilhelm
Pomijając powyższe komentarze. Świetnie przygotowany artykuł, widać ilość włożonej pracy. Gratuluje
Odpowiedz Permalink
Krzysztof Czuguł-Chan
Rozumiem, gdyby to jakoś Markusa obrażało, ale on jest leniwy.
Odpowiedz Permalink
Fryderyk von Hohenzollern
Ciekawy artykuł.
Odpowiedz Permalink
Bonawentura Czajkowski
Jestem pod ogromnym wrażeniem włożonej, pracy, czasu i wysiłku w napisanie tego artykułu. Gratulacje !
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.