I Auterrski Festiwal Kultury Lokalnej - Ratusz Auterrski

Sarmaci, Sarmatki!

Wracamy po krótkiej przerwie z Festiwalem, który zostaje przedłużony do 7 września br. Przypominam też o konkursie o którym mówiłam w ostatnim artykule. Pozwolę sobie go przekopiować:
Cytuję:
Zaprojektuj bądź opisz Aleję Biznesową II, która może powstać z drugiej strony Auterry! Dla osób z najciekawszymi pomysłami cenne nagrody pieniężne! Odpowiedzi należy wysyłać do mnie poprzez pocztę konną!

Ratusz w Auterze

Pierwsze wzmianki o ratuszu pojawiły się w 1153 r. Wówczas miała powstać drewniana konstrukcja owej budowli. Powierzchnia wówczas obiektu była o wiele mniejsza niż dziś, ponieważ w tamtych czasach nie było potrzeby budowania tak ogromnego obiektu. Zmieniające się czasy zmuszały miasto do rozbudowania ratusza. Pierwsza przebudowa miała miejsce w latach 1309-1330. Król Loardzki - Wilhelm I przyprowadził na dwór znanych architektów, którzy mieli wybudować budynek, który będzie odpowiadał zamożności miasta.

300px-PL_Gloger-Encyklopedja_staropolska_ilustrowana_T.4_151b.jpg

Ratusz ówczesny posiadał jedną wieżę wraz z zegarem, a styl budowy był dość złożony, ponieważ za namową Króla zdecydowano się połączyć dwa style co spowodowało, że budynek wyglądał na wybudowany w dwóch różnych okresach, pomimo tego, że powstał w tym samym czasie. Po budowie miało miejsce nieprzyjemne zdarzenie. W 1345 roku wieża zawaliła się, zabijając kilkoro osób, a próby odbudowy wieży kończyły się mizernie, zatem zdecydowano nie odbudowywać wieży, a "dorobić" ją obok ratusza. Przed wieżą była szubienica na której równo w południe wieszano skazańców. Szubienica w roku 1405 została przeniesiona poza miasto z uwagi na zachowanie wizerunku miasta i królestwa. Ówczesna Królowa Donata dbała o sprowadzenie śmietanki artystycznej do Auterry, a wygląd szubienicy tuż obok ratusza według niej nie był dobry. 2 lata później doszło do jednego z największych pożarów w historii Auterry. Ratusz był prawie całkowicie spalony, podobnie jak prawie całe miasto. Zginęło kilka set osób,a wiele innych musiało koczować pod miastem. Ratuszu nie odbudowywano przez wiele lat, podobnie jak i miasta. Dopiero po śmierci Królowej Donaty, kolejny król - Wiktor zdecydował o odbudowaniu miasta. W roku 1440 zaczęto budowę nowej budowli, która powstała na miejscu wcześniejszego ratusza. Była niestety o wiele uboższa od poprzedniej wersji, a przed nim powstał targ miejski.

wielun_mury_stare4.jpg

W 1520 r. miał miejsce znikomy pożar ,który nie wyrządził większych szkód. Niestety pochłonął ofiarę w postaci strażnika. 1550 r.przyniósł zmiany w krajobrazie przestrzennym miasta. Zaczęło się powiększać dzisiaj byśmy nazwali "boomu gospodarczego". Miasto zaczęło stawać się bogate wskutek powstania kilku szlaków handlowych. Wokół ratusza zaczęły powstawać coraz to nowsze kamienice, które zaczęły go porządnie obudowywać. Niestety rok 1556 stał się katastrofalny dla Auterry, ponieważ przez miasto przetoczyły się dzikie wojska wandejskie, które zrabowały, spaliły i zgwałciły znaczną część miasta. Nie obyło tutaj też się również bez ratusza. Ratusz po raz drugi "padł". Tym razem zdecydowano się go nie odbudowywać. Potem gdy miała ruszyć odbudowa, zabrakło pieniędzy na materiały i historia nie miała końca. Środek Auterry stał pusto, a siedzibą władz miejskich było kilka kamienic na rynku. Światełkiem w tunelu okazała się informacja w roku 1801, że Król Marcel planuje odbudować, a raczej przebudować zespół kamienic w rynku, a z pustego placu planuje zrobić Plac Królewski. Warto wspomnieć, że w tym miejscu do 1810 istniał wielki targ. W 1811 rozpoczęto przebudowę kamienic, którą zakończono w 1825. W ten oto sposób powstała bardzo reprezentatywna siedziba władz miejskich, którą do dziś dzierżawią urzędnicy.

3713551897_c0ef2cfdf5.jpg

A już w kolejnym artykule opis dwóch ciekawych zabytków Auterry. Zdradzę Wam, że w kolejnych pojawią się również zwyczaje z Auterry i konkursy!
Dotacje
1 000,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Aleksander Damian von Thorn-Chojnacki, Gotfryd Slavik de Ruth.
Serduszka
3 242,00 lt
Ten artykuł lubią: Aleksander Damian von Thorn-Chojnacki, Daniel Torvetia, Gotfryd Slavik de Ruth, Marek von Thorn-Chojnacki, Zoara Schlesinger-Asketil.
Komentarze
Gotfryd Slavik de Ruth
Ile to ciekawych rzeczy można, się dowiedzieć z tak ciekawego tekstu.
Permalink
Mateusz Wilhelm
pamiętam jak kiedyś kopaliśmy pod ratuszem wiele ciekawych rzeczy znaleźliśmy...
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.