Weyr- Benden, Sangria i Domena Królewska
Seria wydawnicza: Nowa Teutonia

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
Historia Nowej Teutonii
Część druga:
Palatynat Weyr- Benden, Sangria i Domena Królewska


VqlNZ4iJ.jpg
Palatynat Weyr- Benden
Ludwig I, przed nominacją na księcia Weyr- Benden był gubernatorem Weyru, jako Ludwig hrabia Teteren. Dwie gubernie połączyły się w jeden organizm w roku 1960 podpisując Pakt o Zjednoczeniu. Wicekról Fryderyk I mianował hrabiego Teteren na pierwszego księcia obu guberni. W 1961 Ludwig zmienił nazwę prowincji na Palatynat, saemu przyjmując godność zacnego palatyna.Był autorem wielu bajek i baśni dla dzieci.

Ludwig II, syn Ludwiga I, odznaczał się dużą wyobraźnią, jak ojciec. Całe swoje życie poświęcił na zbudowanie "miasta, jak z bajki" na terenie drewnianej osady. Miasto nazwał później Arahlen. Ściągnął na swój dwór inżynierów i architektów z całego świata, nakazując im, żeby każdy dom w Arahlen ozdobiony został miniaturowymi wieżyczkami, a wnętrza mitologicznymi scenami.

Janusz nawiązał liczne kontakty handlowe, dążąc do wzrostu gospodarczego swojej prowincji i finansowego uniezależnienia od metropolii. Skarbiec został również poważnie nadszarpniętymi wydatkami Ludwiga II. Janusz zawarł pakty kupieckie z Sangrią i niepodległą wówczas Awią. Otworzył nowe kopalnie złota i węgla, a Aralhen wybudował Złoty Kościół z neobarokowym wnętrzem.

August był palatynem otwartym na nowinki techniczne swojej epoki. Utworzył również wokół Arahlen na prywatnych dobrach palatyna rozliczne kurorty wypoczynkowe.

Rhein zapragnął niepodległości. W 1892 roku proklamował Niepodległe Księstwo Rheinlandu (zmienił nazwę Palatynatu na swoją część). W Nowej Teutonii rozgorzała wojna. Cesarko- wicekrólewskie oddziały natarły na Rheinland, a 06 września 1898 roku przystąpiły do oblężenia Arahlen. Rhein, świadom swojego położenia i kary, jaka spotkałby wywrotowca, popełnił samobójstwo.

Prezydencka Prowincja Weyr- Benden
Halina Utma została wybrana na pierwszą i jedyną prezydent Prowincji Weyr- Benden po nieudanym powstaniu niepodległościowym Rheina. Sprawowała swój urząd przez trzy kadencje.

Okres Republiki Teutońskiej

Królestwo Nowej Teutonii
16 grudnia 2006 roku upadła republika. Król Łukasz August mianował na urząd palatyna Weyr- Benden Hugona de Danveld
Księstwo Sangrii
Edward I (właśc. Edward hrabia von Herl), został mianowany pierwszym księciem Sangrii. Założył miasto Sangropolis (dziś: Jakobstadt). Wybudował w Sangropolis pierwszy teatr na ziemiach nowoteutońskich.

Edward II zakładał nowe faktorie handlowe i kopalnie eksportujące węgiel do Cesarstwa.

Michał przeszedł do historii, jako człowiek, który był niemoralny, słynął w hucznych balów, utrzymywał co najmniej trzy domy publiczne w Sangropolis, w których posiadał wyłączność na kobiety. Jego kanclerz Antonii Kleten próbował ratować skarbiec przed finansowym upadkiem pożyczkami u książąt Awii. Gdy wieckról Fryderyk IV dowiedział się o ekscesach Michała, odsunął ród von Herl od władzy, a zarząd nad prowincją przekazał swojemu synowi Marcelowi.

Marcel powołał Radę Pomocniczą i pięcioosobowy Dyrektoriat, na czele którego stanął osobiście. Udało mu się wyciągnąć kraj z finansowej zapaści, spłacił nawet pożyczki zaciągnięte w Awii.

Gustaw I, najstarszy syn Marcela, umarł w niewyjaśnionych okolicznościach po przejęciu władzy od ojca.

Gustaw II Robert, brat Gustawa I. Przyjął imię po bracie. Kontynuował reformy ojca utrzymując ścisłe kontakty z metropolią, wykorzystując złoża sangrijskiego węgla i sprzedając je po niższych cenach w Cesarstwie niż inne prowincje, zapełnił skarbiec opustoszały po Michale.

Gustaw III za jego panowania w Sangropolis wybuchła rewolucja robotnicza. W 1897 roku zawiązała się Socjalistyczna Partia Wolności. Gustaw III odmówił podpisania postulatów robotniczych. W zamachu został zabity, a w Sangropolis proklamowano Socjalistyczną Republikę Ludu Sangrii.

Socjalistyczna Republika Ludu Sangrii
Wiktor Reder, towarzysz przewodniczący Socjalistycznej Partii Wolności, jedyny przywódca SRLS. Wicekról oraz Cesarz przystali na jego rządy i postulaty za obietnicę, że Sangria pozostanie w ramach Teutonii, jako republika autonomiczna.

Księstwo Sangrii
Dariusz był ostatnim księciem Sangrii. SRLS upadła w 1996 roku. Agitatorzy i agenci cesarscy doprowadzili do obalenia rządu socjalistów w Sangropolis, obierając na restaurowany tron książęcy kuzyna wicekróla.

Okres Republiki Teutońskiej

Królestwo Nowej Teutonii
16 grudnia 2006 roku upadła republika. Król Łukasz August mianował na urząd księcia Sangrii JCW Jakoba, który zmienił nazwę stolicy księstwa na Jakobstadt.
Domena Królewska
W roku 1686 przybyły na ziemie nowoteutońskie pierwsze cesarskie statki. Wicekról Fryderyk I rozpoczął budowę pierwszej osoby nazwanej Nowym Rogiem. Budowę osoby zakończono w 1698 roku.

Georg Ulier został pierwszym burmistrzem Nowego Rogu i zarządcą Domeny Wicekrólewskiej. Nowy Róg stał się ważnym ośrodkiem handlowym, do którego przybywało coraz więcej mieszczan z Cesarstwa. To do Nowego Rogu, jako najważniejszego portu Nowej Teutonii eksportowano wszystkie kolonialne towary.

Emiliusz Lehrer został burmistrzem w 1779 roku. Jako bogaty kupiec, filantrop i działacz kultury patronował wielu przedsięwzięciom z zakresu edukacji i rozrywki. Był inicjatorem założenia w Złotym Grodzie Filharmonii Wielkiej, Teatru Greckiego i Opery Cesarskiej. Za swoje działania na polu kultury został nobilitowany w 1793 roku.

Roman Wender- Volf wykupił sobie stanowisko burmistrza i zarządcy. Mimo faktu, że urząd piastował dzięki protekcji kręgów burżuazji oraz własnym pieniądzom, okazał się dobrym gospodarzem. Odnawiał zabytki miasta oraz wydzielił podmiejskie działki, na których wyznaczył miejsca lokacji dla fabryk i manufaktur.

Roman II Wander- Volf był młodszym synem Romana I. Odziedziczył stanowisko po ojcu dzięki poparciu burżuazji. 06 sierpnia 1903 roku, przy poparciu wicekróla i cesarza, wydał Dekret o Prawach Pracowniczych (obawiał się buntów robotniczych, które miały miejsce w Sangrii). Przeciwko prawom pracowników burzyli się przede wszystkim bogaci fabrykanci. Najprawdopodobniej z ich ręki zginął Roman II w 1908 roku.

Okres Republiki Teutońskiej
Od śmierci Romana II Wandera- Volfa nie powoływano burmistrzów Złotego Grodu. Jego funkcję przejął Magistrat Stołeczny.

Królestwo Nowej Teutonii
16 grudnia 2006 roku upadła republika. Dzielnica Wicekrólewska (w czasach Republiki: Dzielnica Prezydencka) zmieniła nazwę na Dzielnicę Królewską i pozostawała pod osobistym zarządem monarchy.
Dotacje
0,00 lt
Nikt jeszcze nie zasponsorował tego artykułu.
Serduszka
5 548,00 lt
Ten artykuł lubią: Aleksander Damian von Thorn-Chojnacki, Rihanna Aureliuš-Sedrovski, Olivia Sara Bohuslav, Laurencjusz Ma Hi at Atera, Adam Jerzy Piastowski, Defloriusz Dyman Wander, Avril von Levengothon, Krzysztof Kura, Jack von Horn, Yutte Pónkrokk, Rattus Norvegicus-Chojnacki, Marek von Thorn-Chojnacki.
Komentarze
Kamil Warior von Vincis-Kazakov
Nie chce mi się czytać, ale z daleka fajny artykuł :D
Odpowiedz Permalink
Adam Jerzy Piastowski
Cytuję:
Nie chce mi się czytać, ale z daleka fajny artykuł :D

No proszę Cię...Poważnie? - brak komentarza w takim wypadku jest chyba najlepszym komentarzem.

Artykuł na poziomie, wcale nie jest tutaj dużo opisu, raczej bym powiedział, że bardzo zdawkowo. Co nie znaczy, że wiedzy nie można by było przyswoić.
Odpowiedz Permalink
Kamil Warior von Vincis-Kazakov
Wyobraź sobie, że istnieje świat, w którym nie każdy ma czas czytać długie teksty. Ja należę do takiego świata, nie wiem jak ty. Co do tego że mogę wiedzę przyswoić: Nie gniewajcie się, Sarmaci, ale gówno mnie obchodzi to co było pięć czy piętnaście lat temu w tej krainie. Ja żyję teraźniejszością.
Odpowiedz Permalink
Krzysztof Kura
Cytuję:
Wyobraź sobie, że istnieje świat, w którym nie każdy ma czas czytać długie teksty.

Długie? Naprawdę?
Odpowiedz Permalink
Kamil Warior von Vincis-Kazakov
Zobacz jakiej długości są ostatnie teksty. Ten jest niezwykle długi.
Odpowiedz Permalink
Yutte Pónkrokk
Niezwykle długi powiadasz? To przy ścianach tekstu diuczessy Karoliny byś zawału chyba dostał ;)
Odpowiedz Permalink
Vladimir ik Lihtenštán
Gdybym chciał naprawdę opisać wszystko, co jest możliwe o historii nowoteutońskich krain, nikt by tego nie przeczytał, bo by mu się nie chciało. A tutaj jest najważniejsze, według mnie, informacje.

I to prawda, Karolina to tytan pióra.
Odpowiedz Permalink
Rattus Norvegicus-Chojnacki
Kamil Warior
ale gówno mnie obchodzi to co było pięć czy piętnaście lat temu w tej krainie

Totalna ignorancja... Aż żal patrzeć... Prawdziwy Sarmata takich rzeczy nie wypisuje w komentarzach...
Odpowiedz Permalink
Kamil Warior von Vincis-Kazakov
Kogo uznajesz za prawdziwego Sarmatę Rattusie?
Odpowiedz Permalink
Rattus Norvegicus-Chojnacki
Wielu jest takich. I nie ważne jest, czy to Sarmata czy Teutończyk. Obywatel Sclavinii i czy Baridasu. Ważne jest to, że z pogardą odnosisz się do historii, dzięki której możesz tutaj być. Nawet jeśli dana tematyka nie interesuje Cię, to nie powinieneś pisać, że nie chce Ci się czytać lub tak jak w powyżej zacytowanym przeze mnie fragmencie Twojej wypowiedzi. Wyśmiewanie się (tak jak w innym artykule), czy wykazywanie się ignorancją, pogardą wręcz (czy to w stosunku do kogoś, czy historii, spuścizny), to nie są pozytywne cechy. A już na pewno nie w takim kontekście, w jakim mogłem to ujrzeć dzisiaj.
Odpowiedz Permalink
Kamil Warior von Vincis-Kazakov
Nie dostałem od pana odpowiedzi. Może mi powiesz, drogi Rattusie- Po co mi historia Sarmacji, Teutonii czy jakiejkolwiek innej mikronacji? Do czego posłuży mi znajomość historii? O ile w tym czymś co nazywa się real, uczenie się historii ma sens, bo to ciekawe, można się dowiedzieć że np. Dwa kilometry od naszego domu była bitwa itd.
Cytuję:
Ważne jest to, że z pogardą odnosisz się do historii, dzięki której możesz tutaj być.
Flejm? Źle interpretujesz moje słowa, ja napisałem jedynie, że Nie chce mi się czytać, i mnie to nie obchodzi!, nie wiem gdzie widzisz pogardę.
Odpowiedz Permalink
Kamil Warior von Vincis-Kazakov
Pogarda – stan uczuciowy będący mieszaniną braku szacunku i niechęci. Zbliżony do nienawiści, ale zawierający komponent poczucia wyższości wobec osoby pogardzanej. ( Wikipedia)
Brak szacunku? Nie. Niechęć? Tak. A teraz pomyśl, gdzie tu jest "komponent poczucia wyższości"? Proszę, byś nie używał słów, których znaczenia zapomniałeś albo nie znasz.
Odpowiedz Permalink
Rattus Norvegicus-Chojnacki
Nie widzę sensu dalszej dyskusji :) Po co się denerwować na koniec roku? Cóż... może kiedyś zrozumiesz...
Odpowiedz Permalink
Vladimir ik Lihtenštán
Ja sądzę, że autorzy artykułów nigdy nikogo nie zmuszali, ani nie zmuszają do czytania swoich dzieł. Co do kwestii celowości poznawania historii wirtualnych państw, sądzę, że to również ważne. Historia wirtualna ma duży wpływ na "narodową tożsamość", o ile możemy o czymś takim mówić, albo raczej na klimat danej mikronacji (bądź samorządu w ramach KS). Teutończycy na ten przykład często mówią o Hergolienie Wielkim, powołują się na niego, przyrównują etc. etc. Ktoś, kto nie zna tej postaci, nawet jeśli została tylko wymyślona, nie będzie wiedział o co chodzi i dlaczego jest tak ważna dla danej społeczności. Jeśli kogoś nie interesuje historia wirtualna, zawsze można zapoznać się z historią internetową i (ponownie przykład teutoński) może poznać takie osobistości, jak JCW Jakob, JKW Łukasz August, JKW Michael von Lichtenstein, diuk Kwazi, baron Nosewicz, którzy mieli rzeczywisty wkład w budowę mikronacji.
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.