Poznaj GiS: Gellonia

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
0665HIW0.png

Kiedy 5 listopada 2003 roku Jego Książęca Mość Helwetyk Romański podzielił Sarmacje na prowincję i nadał statut Gellonii nikt nie spodziewał się, jak ogromny sukces odniesie ta kraina. Była jedną z wielu, które powołano wówczas do życia, a choć inne powoli umierały i przechodziły do historii ona trwała, rozwijała się i rosła w siłę. Nawet dziś, gdy ziemie Starosarmackie na powrót połączono nazwę Gellonii, jako jedynej dawnej prowincji, dołączono do nazwy połączonych ziem.

W listopadowych wydaniach "Poznaj GiS" postaramy się przybliżyć naszym drogim Czytelnikom historię i klimat tej niezwykłej krainy. Spróbujemy również znaleźć cechy, które sprawiły, że to właśnie Gellonia przetrwała wszystkie te lata i wciąż lśni jasno niczym słońce w jej herbie.



Pierwsze wzmianki o praprzodkach obecnych Gellończyków pojawiają się już na przełomie VIII i VII wieku p.n.e. Pisano, że tatuują oni swoje ciała, przez co często nazywano ich malowanymi. W starych kronikach często można znaleźć również informacje o wyprawach łupieżczych, których dopuszczali się nadzwyczaj często. Pomimo iż podróżując po v-świecie podbijali lokalne ludy zajmujące się rolnictwem oraz hodowlą kronikarze zawsze zaznaczali, że Geloni 1 wzbudzają wśród lokalnej ludności zarówno strach jak i podziw, a to za przyczyną swojej odwagi, waleczności oraz szlachetności.
Wiele na temat przodków Gellończyków możemy się również dowiedzieć przyglądając się pozostawionym przez nich śladom: między innymi bogato wyposażonym kurhanom. Archeolodzy znajdowali w nich m.in.: metalowe aplikacje szat, biżuterię i naczynia. Częstym elementem zdobień były motywy zwierzęce łączone z ornamentem geometrycznym, a w grobowcach młodszych realistyczne sceny z życia Gelonów. Pod koniec IV wieku p.n.e. dzięki połączeniu metalu ze szlachetnymi i półszlachetnymi kamieniami ozdoby Gelonów stały się jeszcze piękniejsze.

Po prawej: wnętrze kurhanu tzw. Gelonijskiej Ksężniczki, obok rekonstrukcja jej szaty pogrzebowej
M3qLIhp1.jpg

Około roku 1000 p.n.e. Gelonowie przybili do północno-zachodniego wybrzeża Sarmacji i osiedlili się tam na stałe. Byli (obok Sarmów i Acjan) jednym z 3 plemion, które w tamtym czasie dokonały inwazji na wyspę. Szczęście sprawiło, że kraina, w której wyszli na ląd okazała się dla nich przyjazna. Szybko przystosowali się do panujących tam warunków a także przyczynili się znacząco do rozkwitu plemion i później państwa Sarmackiego, wspierając je swoją kulturą i umiejętnościami, przy jednoczesnym zachowaniu odrębność kulturowej i plemiennej.
Z1x0EZvi.jpg
Niestety z Sarmami Gelonom nie poszło tak łatwo. Walki z największymi plemionami Sarmów (Niedźwiedziami, Warami i Guzami) trwały do czasu aż w I wieku p.n.e. władzę nad nimi przejął Elmer. Zjednoczył on wszystkie plemiona Sarmów i mianował siebie Wodzem Wodzów, doprowadzając do stworzenia pierwszego w historii zjednoczonego państwa sarmackiego. Gelonowie, jako krewniacy Sarmów, również podporządkowali się jego władzy.

Czasy rządów Elmera to rozkwit potęgi plemienia. Władcy udało się stworzyć struktury państwa oparte na województwach oraz system umocnionych grodów. Zdając sobie sprawę z nieustannego zagrożenia ze strony innych ludów zamieszkujących wyspę opracował zasady działania stałej armii, a dzięki systemowi komunikacji dymnej i ogniowej znacząco skrócił czas mobilizacji. Państwo pod jego rządami rozwijało się i rosło w siłę.

Po lewej: Elmer (portret ze zbiorów Gelerii Książęcej)

Na początku naszej ery Geloni pod wodzą Gella2 wyruszyli na wędrówkę z zachodu na wschód wyspy. Po kilku potyczkach wędrowcy dotarli do miejsca na wschodnim skraju wyspy, które wydało im się idealne do zamieszkania. To właśnie tam założyli miasto, które stało się stolicą ich państwa. Gella, nazwana tak na część wodza, przez wieki rozwijała się głównie dzięki rolnictwu, łowiectwu i handlowi, co w połączeniu z położeniem sprawiło, że stała się typowym miastem portowo-handlowym. Niezależność nie trwała jednak wiecznie i kiedy po raz kolejny Gelloni musieli uznać zwierzchnictwo Sarmatów nazwę miasta zmieniono na Krez.

W XIV wieku utworzono baronię, a następnie hrabstwo Gellonii. Władzę nad tak powstałym organizmem sprawował zawsze naczelny druid. Był on również zwierzchnikiem zakonu, który od XV wieku oficjalnie nazywa się zakonem Semnoteam3.

1 Przodków współczesnych Gellończyków nazywano Gelonami
2 Na cześć Gella Gelonów zaczęto nazywać Gellami
3 Semnoteam (druid) czyli święty i szlachetny
Dotacje
0,00 lt
Nikt jeszcze nie zasponsorował tego artykułu.
Serduszka
7 115,00 lt
Ten artykuł lubią: Siergiusz Asketil, Gustaw Witkowski, Rattus Norvegicus-Chojnacki, Laurẽt Gedeon I, Adunaphel Kovall, Marek von Thorn-Chojnacki, Helwetyk Romański, Tomasz Ivo Hugo, Zbyszko Gustolúpulo, Yutte Pónkrokk, Henryk Leszczyński, Remigiusz Lwowski von Hochenhaüser, Piotr Xiński.
Komentarze
Marek von Thorn-Chojnacki
Fajne. Daje tantiema.
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Witam
O i już wiem więcej o historii naszego sąsiada :)
Permalink
Avril von Levengothon
<3
Odpowiedz Permalink
Remigiusz Lwowski von Hochenhaüser
Fajne, ale trochę mało. Co będzie w następnych wydaniach?
Odpowiedz Permalink
Calisto Norvegicus-Chojnacka
Ciąg dalszy czyli Gellonia po 2003 oraz miasta, ktore wchodzą w jej skład.
Odpowiedz Permalink
Zbyszko Gustolúpulo
Wow, trzeba bedzie to zaczac zbierac i kolekcjonowac! :D
Odpowiedz Permalink
Calisto Norvegicus-Chojnacka
Bedzie wykaz na stronie GiSu. Tematów jeszcze sporo zostało.
Odpowiedz Permalink
Zbyszko Gustolúpulo
Aż dziwne, że oprócz Gellów nie ma Brońków!
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.