Gazeta Teutońska, Gotfryd Slavik de Ruth, 26.04.2014 r. o 22:16
Bitwa pod Assur 742r.
Seria wydawnicza: Teutoński Instytut Historii

Witam
Dzisiaj publikuję kolejny artykuł z cyklu bitwy wojny Slavian i Enderesjan.
Zachęcam do czytania i miłej lektury :)



ShieldWall1.jpg


Bitwa pod Assur
bitwa stoczona 8 lipca 742 roku pomiędzy Księstwem Slavi i Królestwem Enderasji. Slavianie odnieśli zwycięstwo i zmusili Enderesjan do zawarcia rozejmu na podyktowanych im warunkach, oraz płacenia rocznego trybutu .



Sytuacja polityczna


W latach 30. i 40. w. Królestwo Enderasji prowadziło ekspansję zmierzającą do ponownego anektowania terenów zachodnich i centralnych obszarów Równiny Turentt . Działania te w Grodku ówczesnej stolicy Księstwa Slavi traktowało jako zagrożenie dla swojej dominacji na północy Księstwa. Dlatego ówcześni władcy Slavian starali się nie tylko stale atakować pograniczne ziemie Królestwa, ale i też wspierali w miarę możliwości opozycje wobec prawowitych władz w Runhoff.

Książe Świętopełk (732-776r.) starał się w początkowym okresie swojego panowania o powiązanie obydwu państw na drodze dyplomatycznej i dynastycznej. W na mocy zawartego traktatu Rezus , młodszy brat króla Arendy „Tchórzliwego” (734-770r.) , został wysłany do Slavi i był wychowywany na dworze Książęcym. Rezus był krewnym Świętopełka (babka księcia była endersjańską księżniczką). Otrzymał stworzony dla niego tytuł kmiecia i został ogłoszony panem ziem na pograniczu. Rezus był także następcą tronu w Runhoff , co stwarzało perspektywę unii obu krajów. Jednak w 738 roku niespodziewana śmierć Rezusa doprowadzała do pogorszenia relacji pomiędzy sąsiadami; król Arenda „Tchórzliwy” odmówił przekazania Świętopełkowi ziem po zmarłym , które wchodziły w skład księstwa Slavi , co spowodowało wybuch wojny w roku 740. Książe mianował dowódcą swojej armii grododziercę Racimira i polecił mu doprowadzić do bitwy z Enderesjanami.


Bitwa


Przez pierwsze dwa lata walki toczono tylko na pograniczu ,siły Slavian ograniczały się głownie do szybkich ataków na pozycje nieprzyjaciele. Celem tych ataków było nie tylko zdobycie cennych łupów ale przede wszystkim zahartowanie lokalnych sił w walce z nieprzyjacielem. W pierwszych dwóch latach wojny książęca drużyna pozostawała w Grodku i Srebrnym Rogu. Do dziś historycy zastanawiają się dlaczego siły Enderesjan na pograniczu nie podejmowały innych działań niż tylko defensywnych... Sytuacja uległa zmianie na początku 742 r. zniecierpliwiony Książe nakazał zaatakowanie większymi siłami i ostateczne pokonanie w bitwie nieprzyjaciela.

Na początku lata 742 roku armia Slavian pod dowództwem Racimira usiłowała zmusić siły enderesjan do przyjęcia bitwy koło Assur . Siły slavian bardzo szybkim marszem wtargnęły na terytorium nieprzyjaciela i zatrzymały się w połowie drogi do Runhoff.Zajmując dogodną pozycję Racimir, postanowił wydać nieprzyjacielowi bitwę w dogodnym dla siebie miejscu i czasie. Wojsko zostało podzielone na trzy oddziały. Główna część sił była osłaniana przez konnych łuczników. Straż przednią stanowili zaprawieni w bojach dotychczasowi weterani kampanii na pograniczu. Centrum, które w czasie marszu tworzyło tylną straż, było dowodzone osobiście przez Racimira składało się drużyny książęcej ,oraz pocztów drużyn lokalnych kmieciów (zapewne lekkiej jazdy), dodatkowo zostało one wzmocnione siłami piechoty liczącej ok. 500 żołnierzy i około 100 jazdy. Na lewym skrzydle, które w czasie marszu stanowiło drugi oddział, znajdowały się zaciągnięte na tą kampanie oddziały piechoty grodowej z głębi państwa. Na prawym skrzydle stanowiącym trzeci oddział w marszu znajdowały się jednostki z pozostałych rejonów Księstwa. Za oddziałami skrzydłowymi znajdowały się jednostki osłaniające własne tyły i mające za zadanie oskrzydlenie wroga, o ile okoliczności na to pozwolą. Poza centrum znajdowały się oddziały piechoty i łuczników, wraz z pewną liczbą z ciężkozbrojnych , zapewne także walczących pieszo.

Dowódca sił Enderesjan gokaron Opides podzielił armię na 3 oddziały uszykowane w jednej szerokiej linii. Źródła enderesjan przekazały, że piechota i jazda były ze sobą pomieszane. W rzeczywistości zapewne jazda znajdowała się w centrum, a przed nią uszykowano łuczników, zaś na obu skrzydłach piechotę; Armia enderesjan miała zbyt mało jazdy. Jest bardzo prawdopodobne że w poczet piechoty zaliczono również służbę obozową u enderesjan. Nawet w późniejszych opracowaniach historycy szczegółowo opisują siły slavian, a o enderesjanach pisze się szczątkowo pomijając ich liczebność oraz sposób przyjęcia bitwy.

Bitwa rozpoczęła się od ostrzału linii enderesjan przez lekkozbrojne oddziały slavian. Działania te miały skłonić Enderesjan do opuszczenia swoich stanowisk.Ostrzał ten po pewnym czasie przyniósł spodziewane rezultaty. Lewe skrzydło slavian,z wyjątkiem dwóch brygad, zostało zmuszone do wycofania się i pozorowanego złamania szyku w kierunku rzeki, gdzie nastąpiło szybkie przegrupowanie. W centrum i na prawym skrzydle Slavianie utrzymali szyk. Następnie prawe i lewe skrzydło Slavian rozpoczęło ostrzał Enderesjan, do którego przyłączyły się dwie brygady, które wcześniej nie opuściły swoich pozycji. W tym momencie Racimir wydał rozkaz do ataku w centrum. Piechota na całym froncie zaczęła odpychać wojska Enderesjan , które poszły w rozsypkę i zaczęły uciekać.

Rezultaty bitwy


Szacuje się że w bitwie po stronie Slavin udział wzięło około 8000 piechoty i 1300 jazdy z czego zginęło około 900-1300 zbrojnych. Siły Enderesjan szacuje się na około 10.000 piechoty i 600-1000 jazdy, a straty ocenia się na ponad 4000 zabitych.
Endersjanie poprosili o rozejm na warunkach narzuconych przez Slavian.Według Bonufira z Grodek musieli zgodzić się na kontrolę pogranicza przez slavian, przekazali także zakładników, zobowiązali się do płacenia trybutu zarówno w monecie jak i dobrach materialnych. Obydwie strony po zakończeniu działań militarnych miały przysłowiowy niedosyt. Co doprowadziło do następnej konfrontacji zbrojnej w latach 762-766, ale o tym już następnym razem.
Dotacje
0,00 lt
Nikt jeszcze nie zasponsorował tego artykułu.
Serduszka
8 930,00 lt
Ten artykuł lubią: Krzysztof St. M. Kwazi, Młynek Kawowy, Krzysztof Czuguł-Chan, Michał Pséftis, Paulus Buddus, Tytus Aureliusz-Chojnacki, Rattus Norvegicus-Chojnacki, Aleksander Damian von Thorn-Chojnacki, Avril von Levengothon, Jack von Horn, Calisto Norvegicus-Chojnacka, Percy Nightshadow Barbescu-Liberi, Ivusia Buddusówna.
Komentarze
Henryk Leszczyński
eh, byście się internetową historią zajęli.
Odpowiedz Permalink
Krzysztof St. M. Kwazi
Internetową historię mamy lepiej spisaną niż każda inna prowincja KS.
Odpowiedz Permalink
Henryk Leszczyński
racja, oddaję honor.

ale myślałem w kontekście całej sarmacji.

no dobsz, piszcie sobie, piszcie;p
Odpowiedz Permalink
Aleksander Damian von Thorn-Chojnacki
Znakomity artykuł
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Witam
Dziękuję za miłe słowa, to tylko ma mnie napędzać do lepszej pracy w TIH :) Ale i tak widzę pewne nieścisłości, cóż nic nie jest idealne...
Permalink
Calisto Norvegicus-Chojnacka
Całkiem ciekawy artykuł. Nie mogę się doczekać kolejnej części :)

@ Henryk K. Leszczyński: skoro to "byście" tyczy całej Sarmacji, to dlaczego nie "BYŚMY"... wszyscy mamy takie same rączki, a Ty masz w dodatku lekkie pióro ;)
Odpowiedz Permalink
Henryk Leszczyński
@calisto: gdyby ojczyzna nie wezwała mnie do rządu, monografia przepadu byłaby gotowa. szczęśliwi widzieli już jej napisany fragment;)
Odpowiedz Permalink
Calisto Norvegicus-Chojnacka
Ja to niedługo spiszę sarmacką mitologię na podstawie tych Twoich niedokończonych prac ;)
Odpowiedz Permalink
Rattus Norvegicus-Chojnacki
A złym bogiem będzie Rząd-nierząd stojący ciągle na przeszkodzie :P
Odpowiedz Permalink
Henryk Leszczyński
@calisto @rattus i real!
Odpowiedz Permalink
Calisto Norvegicus-Chojnacka
Powinni pozamykać te wszystkie reale...
Odpowiedz Permalink
Michał Pséftis
Cytuję:
Powinni pozamykać te wszystkie reale...

Ale, JO Diuczesso, gdzie porządni Sarmaci skazani na miejski żywot mieliby wtedy robić zakupy? :D
Odpowiedz Permalink
Rattus Norvegicus-Chojnacki
Real, tą definitywnie wirtualną rzeczywistość wyłączyć powinni! Człowiek tylko gra i się uzależnia, to co! A potem odwyki.... Płacz i zgrzytanie zębów nawet, bo się ktoś przekręcił...
Odpowiedz Permalink
Rattus Norvegicus-Chojnacki
* ot co, nie to co :P
Odpowiedz Permalink
Ivusia Buddusówna
I tak oto Teutonia pokazała po raz kolejny swoją wielkość.
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Witam
Dawno nie pamiętam by jakiś artykuł z TIH zyskał tak wiele komentarzy :)
Chyba trafiłem w odpowiedni moment :P
Permalink
Helena von Lichtenstein
Sława Teutoni! Moje serce rośnie. Brawo, Panie Sławku!
Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.