Park Stołeczny, Roland Heach-Romański, 07.04.2013 r. o 09:39
Kronika Złotego Grodu cz. 2.

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
img_1622_8.png
img_1622_12.png
img_1622_10.png
WSTĘP
Witajcie moi mili. Mam tę przyjemność powitać Was w kolejnej już części mojego cyklu parahisorycznego, opisującego historię Złotego Grodu. W poprzedniej części, zatytułowanej Legenda Złotego Drzewa, analizowałem zapisy legendy o powstaniu Miasta Królów Teutonii. Sądzę, że wystarczająco pokazałem tam, jak wielkie trudności spotkały pionierów w pierwszym roku ich działalności w nowym świecie. Dzisiaj chciałbym pokazać Wam wydarzenia jakie miały miejsce na przełomie lat 1689-1690, kiedy to do ówczesnej stolicy Nowej Teutonii przybyli myśliciele i inżynierowie pełniący służbę w ramach Teutońskiej Rady Kolonialnej.

Jak już wiecie to właśnie owa organizacja odegrała znaczącą rolę w budowie struktur Nowoteutońskich. Szczególnie istotne były działania podejmowanie przez nią w ostatniej dekadzie wieku XVII, kiedy to Złoty Gród został wzbogacony o szereg budowli i zabytków, sławiących nasze miasto po dziś dzień. Zatem jeśli pozwolicie na drugi ogień wezmę skutki działalności TRK.

Nie wychodźcie zatem nigdzie. Usiądźcie wygodnie i nie szukajcie zwady i przekąsów, a nóż się wam coś spodoba, coś was zachwyci i przyprawi o zawrót głowy. Zatem zapraszam Was na powrót do przeszłości.

TAJNA NOTATKA HERGOLIENA

Aby móc przejść do dalszej części artykułu, gdzie szczegółowo zajmę się historią powstania, służenia i obecnej funkcji konkretnych miejsc i budowli rozsianych śród ulic i zakamarków Złotego Grodu, muszę wpierw przedstawić wam motyw działań, jakie doprowadziły do ich powstania. Jak czytamy w rozdziale piątym dzieła Jeana Marca Scholo'ego, zatytułowanego Monstum, albo Teutona opisanie, Shakal, po rozwiązaniu sprawy miejscowej ludności przekazać miał dowodzenie nad kolonią Edwardowi Ivanowiczowi – Wielkiemu Namiestnikowi Teutońskiej Rady Kolonialnej w Kolonii Nowej Teutonii.

(...) tedy posłaniec rozwarł wrota izby, gdzie owy Emisariusz spoczywać zwykł po dniu pełnym pracy tak plugawej i nikczemnej, o jakiej trudnienie się mógłby się pokusić tylko sam Firenza Starszy, zresztą znany ze swego zniesmaczenia i pirackich niuansów. Jak podają źródła i moi informatorzy, posłaniec w ręku trzymał list. Nie było to jednak pismo jawne, a opatrzone pieczęcią tajemnicy, taką jaką to Króle Teutońscy zwykli opatrywać rozkazy nieaprobowane przez kogokolwiek.

janosik1.jpg
Wedle przekazów tak mógł wyglądać przekazany rozkaz

Prawda była jednak z goła inna. Jak się okazało po latach, gdy odtajniono wiele spośród archiwów Teutońskiego Instytutu Historycznego, posłaniec owy, syn pewnego pasterza, przyniósł Shakalowi notatkę od samego Hergoliena Wielkiego, w której ten informował, że odtąd za rozwój miasta i całej kolonii odpowiadać będzie delegacja Teutońskiej Rady Kolonialnej. Dokument ten był jedynie akredytacją dla nowych władz terytoriów zamorskich, jednak sprawił, że miasto stało się jednym z głównych ośrodków regionalnych. Sam zaś J.M. Scholo uznany został po jej odtajnieniu za nierzetelnego, zaś samo jego dzieło uznane zostało za produkt propagandowy, nie poparty faktami.

Gdy w roku 1689 do portu Złotego Grodu zawinął okręt flagowy ze Srebrnego Rogu, o zaszczytnej nazwie „Esmeralda”, na jego pokładzie przybyło czterech szlachciców, którzy na stałe wpisali się w dziedzictwo Stolicy Królów.
12-rado-+%2821%29.jpg
Obraz anonima, który prawdopodobnie przedstawia przybycie „Esmeraldy” do Złotego Grodu

MAGAZYN PÓŁNOCNY
Bia%C5%82y-Spichlerz-na-Wyspie-M%C5%82y%C5%84skiej-Bydgoszcz.jpg
Magazyn Północny dzisiaj, po renowacji przeprowadzonej w 2011 roku.

Magazyn Północny powstał jeszcze w roku 1687, kiedy to pionierzy rozpoczynali swoją działalność na nowym lądzie. Niemniej sławę uzyskał dopiero w 1689, kiedy to podjęto decyzję o jego rozbudowie. Fasadę budynku ozdobiono ornamentami, zaś sale wyłożono kafelkami, oraz zastosowano innowacyjny system napowietrzania i odprowadzania wilgoci, dzięki czemu do roku 1802 była to najnowocześniejsza składnica towarów i dóbr w całej Sarmacji. Za rozbudowę magazynu odpowiadała grupa inżynieryjna pod przewodnictwem Sigismunda Teutończyka, która swoją pracę wykonała wręcz wzorowo. Nie obyło się jednak bez trudności. W jednej z kronik możemy przeczytać:

Wielki Kreślarz zrzucił mapy i plany ze stołu, kiedy oznajmiono mu, że fundament w części lewej ściany nośnej osuwa się pod wpływem ostatnich opadów śniegów. Naczelnik Ivanowicz jasno bowiem wyznaczył termin zakończenia prac, od którego nie mogło być ustępstw. Niemniej zima dzisiejszego roku była nazbyt długa, by można było dotrzymać terminu obecnymi środkami. Tedy Pan Sigismund ozwał się co by czas prac dobowych wydłużyć (...)


Tragiczny w skutkach okazał się się jednak najazd scholandzki, który zakończył się powszechnie znaną utratą Awary Południowej. Co prawda Złoty Gród oparł się najeźdźcom, ale wiele zabytków, w tym właśnie Magazyn Północny, zostało zniszczonych.

Obecnie Magazyn jest odbudowany i odrestaurowany, dzięki czemu nadal może sprawować swoją funkcję.

KAWIARNIA KASTEL MYŚLI
cca9277f785f7c8b9f7a033.jpg
Wnętrze Kawiarni Kastel Myśli

Kawiarnia powstała z inicjatywy samego naczelnika Ivanowicza już w roku 1670, kiedy to ogłoszono, że w każdy czwartek tygodnia, w nowym budynku Teutońska Rada Kolonialna spotykać się będzie z obywatelami i intelektualistami, by prowadzić konsultacje nad tym jak rozwijać kolonię i jak rozwiązywać palące problemy. Z czasem Kawiarnia stała się miejscem regularnych spotkań poetów i aktywistów politycznych, czyniąc swoistą tradycję wieczornych kaw i debat. Jak czytamy w autobiografii Sigismunda Teutończyka:

(...) lecz miomo wszystko zawsze lubowałem się w odwiedzaniu Kastelu, gdzie niejednokrotnie wraz z mości de Sarge'm kreśliliśmy coraz o nowe projekty wielkiego pałacu i nie tylko. Była tam bowiem swoista aura, dzięki której łatwiej się tworzyło.


W roku 1895 kawiarnia została zamknięta z przyczyn społecznych, kiedy to intensywnie sprzeciwiano się jej przebudowie w gospodę społeczną. W konsekwencji nierentowna instytucja została zamknięta. Słynne też były historii o nocnych spotkaniach piratów w jej piwnicach mimo nieaktywności, gdzie podobno ustalano kto i kiedy napadał będzie na karawany kupieckie z Kontynentu Centralnego.

Obecnie Kawiarnia jest uruchomiona i dotowana przez władze, dzięki czemu ponownie stymuluje ona rozwój kulturalny całego regionu.

PAŁAC LORDÓW
th13946wiedenschonbrunn.jpg
Fasada zamku będącego siedzibą Rady Królewskiej

Priorytetem dla całej koloni było wzniesienie budynku garnizonu Gwardii Królewskiej Złotego Grodu. Budowa siedziby sił porządkowych rozpoczęto w roku 1689, dzięki czemu już po 5 latach można było zlokalizować na terenie miasta zlokalizowano 2000 gwardzistów. Po roku 1700 uznano, że plan garnizonu nie spełnia oczekiwań bojowych i podjęto decyzje o budowie systemu fortyfikacji. Pozostały budynek przebudowywany był do roku 1720 na pałac, w którym stacjonować miała Rada Królewska Teutonii. Niemniej jeszcze w okresie wojen lat 1800-1900 działał tu Sztab Generalny Gwardii

Od roku 1995 Pałac Lordów jest siedzibą władz miejskich i miejscem obrad Rady Królewskiej. Dzięki temu skupia w sobie całość życia politycznego regionu. Jego piwnice zaś służą za archiwum złotogrodzkie.

GALERIA POZOSTAŁYCH ZABYTKÓW
Kolumna_Dendarach_bogini_Hathor_krowie_uszy_1902.png
Kolumna Królów Teutonii - Rysunek
Zamosc-Rynek-Kamienice.jpg
Kamienice dzielnicy wiatrów
bialystok-starowka.jpg
Rynek miejski z roku 1690

ZAKOŃCZENIE

Mam nadzieję, że poznaliście historię kilku najważniejszych budowli w Złotym Grodzie, dzięki czemu bliższe wam staną się losy sławetnego roku przełomu 1689-1690, kiedy to miasto przeżywało pierwszą falę rozwoju. W tamtych czasach budowano intensywnie, a myśl rozwijała się powszechnie i szybko. Niemniej na dzisiaj to już wszystko na dziś. Mam nadzieję, że nie zostawiam was z przesadnym niedosytem. W kolejnej części przedstawię wam okres miasta w latach 1700-1800, kiedy miastem zatrzęsły Gildie, a Gwardia nie radziła sobie z ich wpływami. Ciekawi jesteście jak to było? Życzę cierpliwości.
Dotacje
0,00 lt
Nikt jeszcze nie zasponsorował tego artykułu.
Serduszka
0,00 lt
Ten artykuł lubią: Fryderyk von Hohenzollern, Aleksander Damian von Thorn-Chojnacki, Adrian Maksymilian Józef Alatriste, Sorcha Raven, Ryszard Paczenko, Karolina Aleksandra, Michael von Lichtenstein, Paulus Buddus, Jack von Horn, Markus Arped.
Komentarze
Fryderyk von Hohenzollern
Jestem pod wielkim wrażeniem, wspaniałe opisy jak i przedstawienie historii!
Odpowiedz Permalink
Adrian Maksymilian Józef Alatriste
Wspaniałe, oby tego więcej było!
Odpowiedz Permalink
Ryszard Paczenko
Zdecydowanie artykuł na medal, brawo!
Odpowiedz Permalink
Roland Heach-Romański
Dziękuję ślicznie :)
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Witam
Gratuluję udana praca warta pochwały :)
Permalink
Jakub Morze
Arcydzieło by tak dalej ;)
Permalink
Jakub Morze
oby przepraszam za błąd
Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.