Sarmacka Liga Piłkarska, Piotr vel Bocian, 03.01.2022 r. o 12:34
Podsumowanie Pierwszej i Drugiej Klasy [40. SEZON SLP]

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
6QHQz285.png

Minął nam 40. sezon SLP, który o włos wygrał FC Czarnolas - więcej poczytać możecie w opublikowanym wcześniej artykule. Czym jednak byłaby Ekstraklasa bez swojego zaplecza? Czy nadal byłaby najlepsza, jeśli była by pojedynczą dywizją, do której nikt nie może awansować, ale też nawet grając nieprzeciętnie źle nie można by było z niej spaść? Żeby się wyróżniała trzeba ją porównać do zespół grających nieco gorzej. Dlatego tak istotna jest w swym istnieniu Pierwsza i Druga Klasa, której losy zespołów chciałbym Wam nieco przybliżyć.


A co działo? W Pierwszej Klasie mieliśmy spór kto ma awansować do Ekstraklasy, a dokonał tego zespół, który nie miał tego w planie. Do Drugiej Ligi przenosi się zespół z doświadczonym trenerem, a pozostaje ten, który został opuszczony bez trenera. Piłka jest okrutna. W Drugiej Lidze sporo zmian na stanowiskach – niektórzy radzą sobie lepiej, a niektórzy gorzej. Uwaga! Jeśli w zespole nie możecie dopiąć budżetu i żyjecie tylko dzięki akcjom sponsorskim, to lepiej nie czytajcie co robią z niepotrzebnymi zawodnikami najbogatsi.

Aby wyróżnić nieco ten sezon, oprócz własnej oceny poprosiłem również o komentarz każdego z trenerów – wypowiedzi tych, którzy zechcieli wziąć udział w akcji, umieszczam bezpośrednio pod opisem każdego z zespołów.


Zapraszam wszystkich do śledzenia losów poszczególnych drużyn na Forum.
PIERWSZA KLASA
1. Polonia Czarnolas (Przemek_H)
Bezapelacyjnie najlepszy zespół Pierwszej Klasy, który nie przegrał w tym sezonie żadnego meczu i po krótkiej przerwie wraca do Ekstraklasy. Zespół skończył rozgrywki mając na koncie 50 punktów (ostatnio tak dużo zdobyły Margońskie Konie - obecnie DKS Czarni Angemont - w 39. Sezonie, gdy miały 51 pkt) oraz bilans bramkowy na poziomie 43 bramek (zrównali się pod tym względem z bilansem CKS Grabarnia Grodzisk z 36. sezonu). Zaznaczyć należy, że Polonia straciła w lidze w całym sezonie jedynie dwie bramki. Nie udałoby się to gdyby nie betonowa linia obrony oraz wyśmienity Romeo Meijsters między słupkami, który obronił aż 82% strzałów (16 meczów bez straconego gola!). Co tu dużo mówić – na 18 spotkań ten bramkarz był aż 17 razy (w tym cztery w pucharach) wybierany do Jedenastki Kolejki, a spoglądając na jedenastkę najczęściej wyróżnianych zawodników aż 7 grało w czarnoleskim zespole. Pomocnik Raimundo Zapater był aż 8 razy wybierany na kapitana Jedenastki Kolejki. Zespół skupiając się na lidze nie walczył zawzięcie w Pucharze i odpadł z niego przegrywając w ćwierćfinale w bratobójczym dwumeczu z FC Czarnolas 1:2. Mało brakowało do wygranej, a jest to już czwarty sezon z rzędu, w którym walka o to trofeum kończy się na tym samym etapie. Co w kolejnym sezonie? Polonia Czarnolas jest silną drużyną i nawet jeśli nie znajdzie pieniędzy na wzmocnienia, jest w stanie utrzymać się w Ekstraklasie i nieźle w niej zamieszać.
Cytuję:
Komentarz trenera:
Sezon 40 był dla nas kontrolowanym i celowym powrotem na zaplecze Ekstraklasy, aby rozwinąć nasza młodą kadrę. Ostatecznie udało się wygrać Pierwsza Klasę zdobywając 50 pkt, nie przegrywając meczu i realizując przy tym plan ogrywania juniorów. Szkoda zmagań w Pucharze SLP, który był dla nas priorytetem grając zazwyczaj galowa jedenastkę, ale trafiliśmy w ćwierćfinale na FCC, ostatecznie przegrywając w dwumeczu 2-1 (1-1 / 1-0), notując przy tym jedyna porażkę w sezonie. Całościowo sezon uważam za udany, ale kadra nadal nie jest gotowa na równą walkę w Ekstraklasie i prawdopodobnie czeka nas dalsza przebudowa co może skończyć się kolejnym spadkiem.

2. Eadan Port Eagle (Jaskoviakus)

Gdy w połowie poprzedniego sezonu trener przejął zespół (grający jeszcze jako Gryf Grodzisk) były nikłe szanse na utrzymanie się w Ekstraklasie. Teraz Eadan Port Eagle kończąc sezon na tej samej pozycji co dwa sezony temu ponownie wkracza do najlepszych. Czy uda się tym razem utrzymać na dłużej? Zespół nie grał przez ostatni sezon pewnie i wprawdzie przegrał tylko pięć spotkań, ale były to czasami spotkania z dużo słabszymi. Mimo to utrzymywał się cały czas na podium. W statystykach zapisał się Gumersindo Oneto, który jako napastnik strzelił (na równi z innymi dwoma zawodnikami) najwięcej bramek – 8. Nic dziwnego, że ten kupiony trzy lata temu zawodnik dziewięciokrotnie był wybierany do Jedenastki Kolejki. Nie byłoby czego strzelać gdyby nie dobre podania, a w tych w zespole brylował pomocnik Göte Augustsson zaliczając 6 asyst (zbiorcze miejsce 4. w zestawieniu pomocników Pierwszej Klasy). Przydatnym zawodnikiem byłby też Ernest Miquel, ale jego dorobek to jedynie 4. asysty, bo zamiast skupiać się na grze, ten gracz wolał kolekcjonować żółte kartki i pod kątem ich ilości nie miał wśród zestawieniu pomocników sobie równych (6 żółtych i 1 czerwona). W Pucharze zespół łatwo dostał się do ćwierćfinału, gdzie pokazał się z dobrej strony w dwumeczu z Synami Wandy. Stracona w rewanżu u siebie bramka w 92. minucie przekreśliła szanse na awans. Ciężko przewidzieć, jak zespół zaprezentuje się w kolejnym sezonie. Będzie to górna półka drużyn, a skład Eadan Port Eagle wygląda jakby był w trakcie przebudowy – w każdej formacji znajduje się po 2-3 doświadczonych zawodników a obok nich doświadczenie swe zbierają juniorzy. Może nie obejść się bez wzmocnień.
Cytuję:
Komentarz trenera:
Poszło nadspodziewanie dobrze. Druga gra w pucharze i brak znaczących potknięć w lidze przełożyły się na wysokie WR. Najchętniej bym został w Pierwszej, ale Ekstraklasa wzywa.

3. CKS Grabarnia Grodzisk (Skarbniq)

Co zespół może osiągnąć z trenerem, który cyklicznie znika z pola widzenia? Okazuje się, że sporo. W poprzednim sezonie w ostatniej chwili zabrakło punktów do awansu, w tym z kolei w ostatnim meczu z LKS-NK Krasnystok zespół z Grodziska wyrwał mu punkty (i bramki) wskakując na 3. miejsce podium, by po dwóch latach banicji powrócić do Ekstraklasy. Grabarnia zaczęła niemrawo, bo w sześciu pierwszych ligowych spotkaniach zdobył jedynie 4 punkty. Na szczęście potem już było tylko lepiej. Na sukces zapracowali wszyscy piłkarze, nawet 38-latkowie, którzy z końcem sezonu przeszli na emeryturę. Wśród jeszcze grających siedmiu piłkarzy Grabarni częściej lub rzadziej trafiało do Jedenastki Kolejki, a wyróżniał się pod tym kątem obrońca Gusten Malmsten, który nominowany był jedenaście razy, w tym trzy jako kapitan. Wspomnieć jeszcze warto o pomocniku Gilberto Campelo (w Jedenastce Kolejki osiem razy), który w lidze zdobył 12 punktów (plus cztery w pucharach). Ze swoimi siedmioma asystami trafił na 3. pozycję zestawienia pomocników. Przygodę z Pucharem zespół zakończył już na 1/16 finału, bo Lotos Trizopolis okazał się przeciwnikiem nie do przejścia – co ciekawe przed tym spotkaniem Lotos miał wygrane z Grabarnią tylko dwa spotkania z szesnastu. Gdyby tylko trener był obecny cały czas, to może inaczej by się to skończyło. Jeśli zespół chce spokojnie utrzymać się w Ekstraklasie konieczne są zakupy. I nie chodzi o konieczne wzmocnienia, bo zawodnicy jak na swój wiek są silni, ale brakuje piłkarzy, którzy w trakcie meczu mogliby po prostu usiąść na ławce rezerwowych. Jest to o tyle ważne, że CKS Grabarnia Grodzisk miał najdłuższy czas łączny kontuzji wynoszący 79 dni.
Cytuję:
Komentarz trenera:
Sezon zaczęliśmy od kilku wpadek spowodowanych nieobecności? trenera. Dało nam to komfort bezpiecznego dystansu od strefy awansu i nie musieliśmy kalkulować żeby awansu uniknąć. Gdy zaczęliśmy grać na miarę naszych możliwości okazało się, że ostatni mecz będzie jednak decydował o awansie. Podjęliśmy trudną decyzję, że gramy o wygraną i tak ... wygląda, że awansujemy jeżeli nie będzie jakiejś reorganizacji. Grabarnia nigdy nie unikała awansu!

4. LKS-NK Krasnystok (StasiuKrzeptowski)

W ubiegłym sezonie zespół cudem uniknął degradacji – był wśród spadkowiczów, ale ponieważ doszli nowi trenerzy, zmniejszyła się liczba drużyn usuwanych z Pierwszej Klasy. Drużyna z Krasnystoku wykorzystała swoją szansę pnąc się w 40. sezonie na szczyt tabeli, jednak zabrakło szczęścia w samej końcówce. W ostatniej kolejce drużyna przegrała jedną bramką z CKS Grabarnia Grodzisk i mając gorszy stosunek bramkowy niż zespół z Grodziska, musi zostać w Pierwszej Klasie. Zespół nieustannie jest najbogatszym zespołem i to nie tylko Pierwszej Klasy ale i całego SLP. Mimo to wydaje się, że trener mocno oszczędza na wydatkach i ogranicza się do absolutnego minimum – na początku sezonu zakupionych było czterech zawodników, by miał kto usiąść na ławce rezerwowych i wystarczy. W trakcie rozgrywek wyróżnił się pomocnik Slawomir Fartko, który zdobył 15 punktów (zdobył 5 bramek i 10 asyst), dzięki czemu znalazł się na szczycie zestawienia wszystkich piłkarzy. Pod kątem strzelonych bramek w klubie najlepiej wypadli Árn Einersen oraz Sean Vitty, strzelając 7 i 6 bramek. W Pucharze zespół dotarł do ćwierćfinału, gdzie ostatecznie przegrał w dwumeczu z RVT Hrabia Ruhnhoff 1:3. Może gdyby sędzia uznał jedną z bramek losy potoczyłyby się inaczej? W drużynie przydałoby się rozejrzeć za kilkoma młodszymi zawodnikami, którzy będą mogli zastąpić grających jeszcze 38-latków.
Cytuję:
Komentarz trenera: brak


5. Galmartena SK Angemont (Vilarte)


Zespół przeszedł szybką drogę od Trzeciej Klasy w 36. sezonie do Ekstraklasy w sezonie 39. Zawodnicy dobrze radzący sobie w klasach niższych okazali się jednak zbyt słabi w najwyższym poziomie rozrywek i musieli nieco się cofnąć. Drużyna nieco lepiej radziła sobie na wyjazdach niż w domu – wygrała jako gość więcej meczów i strzeliła więcej bramek mając przy tym korzystniejszy bilans bramkowy. W Pucharze zespół z Angemont odpadł w 1/16 finału, ale po wyrównanym dwumeczu z FC Czarnolas. W pierwszym meczu padł jednobramkowy remis, a wyjeździe mistrz ligi wygrał spotkanie, strzelając zwycięską bramkę na 2:1 w 90 minucie gry. Przez cały sezon trener Galmartena SK Angemont kontynuował wymianę zawodników pozbywając się starszych i doświadczonych, a przyjmując pod swoją opiekę młodszych. Na chwilę obecną w składzie jest tylko kilku graczy starszych z umiejętnościami 12-14 belek, którzy grają w klubie dłużej niż dwa sezony. Pozostali to młodzi, ale bardzo obiecujący gracze. Wśród nich z dobrej strony pokazał się pomocnik Kaj Bjurling, który zdobył siedem bramek i osiem razy wybrany został do Jedenastki Kolejki, w tym trzy jako kapitan.Warto wspomnieć słowo o napastniku Josele Casillas - otóż gdy w 12. kolejce zespół z Angemontu dostawał lanie od Eadan Port Eagle, to jedną z pięciu straconych bramek zdobył właśnie wspomniany zawodnik Galmartena SK Angemont. Wszystko zrzucić trzeba na młody wiek gracza, ale miejmy nadzieję, że już mu się taka sytuacja nie powtórzy. W nowym sezonie trener zapewne nastawi się na zdobywanie doświadczenia młodych zawodników, ale musi uważać, by zbytnio nie zbliżyć się do strefy spadkowej.
Cytuję:
Komentarz trenera:
Ten sezon miał przede wszystkim ustabilizować nasza pozycje w lidze. Po trzech awansach z rzędu, a potem spadku przyszedł czas na cos "nudniejszego" i ten cel został spełniony.

6. Anioły Grodzisk (BocianPW)

Zespół skończył na tej samej pozycji co w poprzednim sezonie, ale tym razem sytuacja zespołu nie była tak przejrzysta. Trener przed rozpoczęciem sezonu dokończył swój plan jakim było pozbycie się większości legend lub przynajmniej doświadczonych zawodników i postawił na młodzież. Połowę zespołu stanowili juniorzy i nieukrywanym celem selekcjonera było utrzymanie się w Pierwszej Klasie. Zdziwienie było duże, gdy po sześciu kolejkach Anioły znalazły się na 4. miejscu z dużymi szansami na awans, a pomiędzy trenerami z czołówki rozpoczęła się dyskusja komu bardziej zależy by nie awansować. Po kolejnych sześciu meczach Skrzydlaci znajdowali się już w drodze na dół tabeli i do końca sezonu utrzymywali się tuż nad strefą spadkową. W sezonie na tle juniorów wyróżnili się starci koledzy – to właśnie ta piątka z boiska (niestety bramkarz do nich nie dołączył) wskakiwała do Jedenastki Kolejki. Najczęściej obrońca Arnold George - 11 razy. Pomocnik Berndt Grün w zespole zdobył najwięcej punktów (10), strzelił najwięcej goli (6) i najczęściej asystował (4). Zdobył też (razem z obrońcą Wincentym Machulskim) czerwoną kartkę. Pod tym kątem przoduje jednak Dominik Słaboszewski, który kartek miał aż 6 – nic jednak dziwnego, bo zawodnik ten gra zbyt ostro. W zestawieniu całej Pierwszej Klasy wspomniany wcześniej Berndt Grün pod kątem punktów znajduje się na 9. pozycji, w zdobytych bramkach na 8. a w asystach na 14. razem z Christophem Holzapfel.
Cytuję:
Komentarz trenera:
Mimo nerwowej końcówki udało się zrealizować nasz główny cel jakim było utrzymanie się w lidze. Cieszę się, że mimo problemów, tak młodym składem udało się wyrwać punkty każdemu z trójki awansujących do Ekstraklasy. To daje nam nadzieję, że w nowym sezonie pokażemy się z jeszcze lepszej strony.



7. SKSV Loardia Auterra (Janek_janiak)

Zespołowi bez trenera udało mu się pozostać w Pierwszej Lidze. Z jednej strony miał wiele szczęścia, ale z drugiej szkoda tych, którzy mimo wysiłków spadają do Drugiej Ligi. Taka jest jednak piłka nożna. Trener obecny był przez połowę sezonu w czasie, którego przegrał jedynie dwa mecze i udało mu się dostać do 3. miejsca w tabeli. Potem selekcjoner zniknął, a zespół z rozpędu zdobywał jeszcze jakieś punkty, ale spadł na 7. pozycję, gdzie został do końca rozgrywek. W SKSV Loardia Auterra jest silna i stara obrona, z przodu prym wiodą juniorzy, pozyskani ze szkółki piłkarskiej, którzy zdobywają w meczach doświadczenie. Pomocnik Michal Adamczak znalazł się z innymi zawodnikami na 3. miejscu w zestawieniu piłkarzy z największą ilością punktów – zdobył ich 12. Ten sam zawodnik zaliczył najwięcej (wspólnie z zawodnikiem LKS-NK Krasnystok) asyst – równo dziesięć. W Jedenastce Kolejki napastnik Rico Cuerva znalazł się trzykrotnie, a dwaj inni zawodnicy (pomoc i obrona) po jednym razie. Jeśli nie pojawi się trener, to zespół w nowym sezonie najprawdopodobniej będzie jednym z zespołów, które spadną.
Cytuję:
Komentarz trenera: brak


8 FC Swansea (Tomasz.Liberi)

Obecny trener objął zespół (grający wtedy jeszcze jako Kumkwaty Walbrzych) na koniec poprzedniego sezonu, który skutkował awansem do Pierwszej Klasy. Nie było w zespole żadnych rewolucji – wyrzuconych zostało kilku starszych zawodników, kilku zostało zakupionych. A może właśnie rewolucja powinna być jeśli miała być walka o utrzymanie. Dlaczego 21-letni obrońca z czterema cegłami gra przez połowę sezonu a kolega z linii z 9 belkami wybiegł na murawę tylko trzykrotnie? Podobnie w ataku: zakupiony w sezonie 25letni napastnik z 12 punktami nie zagrał wszystkich meczów jakie mógł, a częściej grali koledzy z niższymi umiejętnościami, niektórzy dwukrotnie mniej? Zapewne to wiąże się ze strategią trenera, jednak skoro zespół spada, to wydaje się, że się ona nie sprawdza. Rijad Salihovic jako jedyny zawodnik znalazł się raz w Jedenastce Kolejki. Najwięcej punktów w zespole zdobył jednak jego kolega pomocy - Jerome Frelbert (14). Miał on również najwięcej strzelonych bramek (8) oraz asyst (6). W Pucharach zespół zatrzymał się w pierwszej rundzie na Eadan Port Eagle.
Cytuję:
Komentarz trenera: Brak


9. FC Grodzisk (Prestidigidator)

Trener w przerwie między sezonami przejął dotychczasową drużynę Gryf Auterra i wracając do nazwy FC Grodzisk (znanej z początków SLP) ponownie zaczął przygodę z piłką nożną. Zaczął od uporządkowania składu i w niewiele ponad tydzień pozbył się ze składu ośmiu piłkarzy kupując w zamian tylko jednego. W trakcie sezonu zespół wygrał tylko trzy mecze – z obydwoma współspadkowiczami oraz z Aniołami Grodzisk), przegrał natomiast trzy na cztery spotkania. FC Grodzisk wybił się jednak w statystykach - strzelił tylko 16 goli, ale dzięki bardzo małej ilości okazji do ich zdobycia, drużyna była najskuteczniejsza w Pierwszej Lidze (51,6%). Najlepszym zawodnikiem był napastnik Rob Bradley, który zdobył 9 punktów oraz połowę wszystkich bramek, dzięki czemu znalazł się sześć razy w Jedenastce Kolejki - niestety jeden dobry napastnik meczu nie wygra. W Pucharze niestety odpadł już w pierwszej rundzie nie zdobywając żadnej bramki, ale zaskoczył nieco wszystkich remisując u siebie z FKK Rantiochskie Kr. Na wyjeździe niestety stracił już dwie bramki, ale w jakich okolicznościach! Zaliczył kontuzję, czerwoną kartkę, nieuznaną bramkę oraz samobójczego gola.. Trener musi splunąć przez lewę ramię i odczarować zespół. Najlepiej jak najszybciej zastąpić najstarszych zawodników młodszymi piłkarzami.
Cytuję:
Komentarz trenera:
Trudno znaleźć pozytywy dla FC Grodzisk w zakończonym sezonie. Wynik kiepski, rozwoju umiejętności brak, a skład do pilnej przebudowy. W sumie w obecnym stanie drużyna idealnie pasuje do Drugiej Klasy. Jeśli mamy szukać czegoś na korzyść klubu, to przede wszystkim należy powiedzieć o uratowaniu od upadku. Kto wie, czy dziś klub jeszcze by istniał, gdyby nie znalazł się ktoś, kto pamięta jego dobre czasy. No i kasa jest pełna, a ewentualne transfery będą groszowe, więc o finanse nie musimy się martwić. Ogólnie ostatni sezon do zapomnienia, a nadchodzący będzie stał pod znakiem nowego startu.

10. Nova Hetman Krzyskowice (KrzysztofHans)

Zespół jeszcze jako Hetman Grodzisk rozpoczął sezon bez trenera i od srogich batów od Polonii Czarnolas. Mimo problemów jeden jedyny punkt zdobyty w drugiej kolejce pozwolił Hetmanowi wskoczyć na 8. lokatę. Potem nastąpiła zmiana trenera i nazwy (docelowo na Nova Hetman Krzyskowice), ale sytuacja w tabeli była bez zmian. Zespół dostawał po tyłku równo od każdego, chociaż zdarzały się mecze, w których remis był o krok. Mimo to zespół będzie zapamiętany jako ten, którego bilans bramkowy to minus 57 bramek – ostatnim razem barierę „50” przekroczył w 29. sezonie nieistniejący już zespół MKS Sailor Fer. Również straconych sześć bramek w pierwszym spotkaniu było samodzielnym rekordem Pierwszej Klasy aż do 12. kolejki, kiedy to drużyna z Krzyśkowic po raz kolejny raz dała sobie wpakować tyle bramek od CKS Grabarnia Grodzisk. Zespół stać było na więcej. Szkoda zmarnowanych szans, bo część zawodników ma bardzo dobre umiejętności. Przykładem jest najlepszy zawodnik klubu - Freddie Naples, który czterokrotnie znajdował się w Jedenastce Kolejki i trafił na 8. miejsce w zestawieniu bramkostrzelnych napastników. Drużyna zdobyła najmniej bramek (11) i została najbardziej nieskuteczną drużyną (29,0%). Zespół zasłużenie powraca do Drugiej Ligi, pytanie tylko co będzie dalej? Jeśli ma marzyć o powrocie to na pewno potrzebny jest aktywny trener, który częściej będzie zaglądał do klubu. Dobrze by było, gdyby wysyłał piłkarzy na treningi i przyjrzał się zawodnikom – w miejsce odchodzących na emeryturę trzeba znaleźć godnych zastępców, odmłodzić trzeba linię obrony i wzmocnić pomoc. Bez tego nawet w Drugiej Lidze zespołowi będzie ciężko.
Cytuję:
Komentarz trenera:
Obecny sezon mimo fatalnego wyniku nie oceniam źle. Wszystko dlatego że to był dla mnie sezon testowy polegający na wdrożeniu mnie i mojej drużyny do SLP.

S2pso0X7.jpg



DRUGA KLASA
1. Ormal Altbork (IgUrRa)

Zespół po spadku do Drugiej Ligi ostro przyłożył się do pracy. Wolno piął się ku górze tabeli, a od rundy rewanżowej zajął pierwsze miejsce i ani na chwilę, nie pozwolił sobie go odebrać. Przegrał tylko jeden mecz i zdobył 37 punktów tracąc jedynie 10 bramek. Najlepszym zawodnikiem był napastnik Uno Hanwik, który zdobył 15 punktów (w tym 13 bramek). Sam napastnik został królem strzelców Drugiej Ligi zdobywając w niej 12 goli i wraz z obrońcą Eladem Konemann dwanaście razy wybierani byli do Jedenastki Kolejki. W sumie aż 10 zawodników było w ten sposób wyróżnianych w trakcie sezonu. W Pucharze nie udało się – bramka samobójcza i nietrafiony karny przesądziły o zatrzymaniu się na pierwszej rundzie. Zespół grę w lidze przeplatał spotkaniami towarzyskimi sprawdzając różne warianty gry. W grudniu z zespołem pożegnało się pięciu zawodników, a w zamian kupowani są młodsi. Widać, że drużyna szykuje się do walki w Pierwszej Klasie.
Cytuję:
Komentarz trenera: brak.

2. Budapesti Lokomotív SK (TARGERSDORF)

Nowy trener i nowe rozdanie – zamiast Pingwinów jest teraz Lokomotywa. Drużyna ani na chwilę nie zeszła z podium i zasłużenie powraca do Pierwszej Ligi. Strzeliła najwięcej goli (36) a napastnik Duarte Regelo był najwięcej razy (13) nominowany do Jedenastki Kolejki. Bramki strzelali zarówno pomocnicy jak i napastnicy – linia środkowa zdobyła nawet więcej goli niż atakujący. Najlepszym zawodnikiem był pomocnik Jesse Moran, który zdobył 11 punktów (głównie za największą w zespole ilość trafień do bramki). Z dobrej strony pokazał się bramkarz, który miał siedem meczów bez straty bramki i dziesięć razy stał między słupkami w Jedenastce Kolejki. W Pucharach przygoda zakończyła się w 1. rundzie w dwumeczu z Synami Wandy, ale była to równorzędna walka. Budapesti Lokomotív SK miał najdłuższy czas łączny kontuzji – 54 dni. Zespół się wzmacnia i będzie ciężkim przeciwnikiem dla wszystkich.
Cytuję:
Komentarz trenera:
To był mój pierwszy sezon w SLP. Starałem się poznać ligę, moją drużynę oraz przeciwników.
Wprowadziłem kosmetyczne zmiany i drużyna miała grać 'swoje":).

3. Torpedo Zielnybor (Vhris)

Drużyna przez ostatnie sezony miała różnych trenerów, różne nazwy, za to systematycznie obniżała swoje loty. Nadzieje na świetlana przyszłość przyniósł kolejny już trener, ale tym razem doświadczony. Pod jego wodzą zespół mając na koncie tylko dwie przegrane, wskoczył na podium wyprzedzając o 9 punków kolejną drużynę. Trener napisał najwięcej (20) notek prasowych, dzięki czemu poprawił finanse klubu, jednak nadal (mimo kilku milionów na koncie) jest on najbiedniejszym zespołem Drugiej Ligi. W sezonie wyróżnili się napastnicy Abelardo Areosa i Liam Sturesson, którzy zdobyli po 11 punktów. Ten drugi był na 2. pozycji zestawienia strzelców. Solidnym zawodnikiem był też obrońca Richard Prestonfield, który 12 razy był w Jedenastce Kolejki. W bramce w połowie sezonu stanął wychowanek szkółki Frantisek Kopacka. Ten 19latek z pewnością będzie wzmocnieniem dla zespołu lub źródłem pieniędzy w przypadku sprzedaży. Zespół pechowo zakończył walkę o Puchar na 1 rundzie dwukrotnie remisując z KS Immortals.
Cytuję:
Komentarz trenera:
Objąłem zespół, który był w tragicznej formie. 12 zawodników wyrzuciłem jak tylko na nich spojrzałem, dalszych 4 sprzedałem za łącznie 2.8 mln econów. Na ich miejsce kupiłem 10 juniorów a pod koniec września trafił się bramkarz 18/6, którego zatrzymałem. Pierwsza połowa sezonu to walka o to aby oscylować w okolicy 4 lub 5 miejsca w tabeli. Ale nawet jak ustawiałem taktykę wyjętą z doopy to zespół remisował lub wygrywał. Jedyny team z którym udało mi się celowo przegrać to Polar. W drugiej połowie sezonu dałem zawodnikom i sobie ultimatum. Jak zdobędę minimum 3 punkty w meczach z Dyskobolią i Budapesti to zmieniam taktykę i jedziemy po awans. Zdobyliśmy 4 punkty więc reszta sezonu to 80% zdobywanie WR a 20% walka o awans. Co bardzo szybko okazało się łatwizną. ChR to jednak porażka. 2 x 18, 4 x 17 i reszta juniorów po 16 i żadnej podwójnej cegły!!!! Tyle dobrego, że żaden z seniorów ani nie stracił cegły ani nie odszedł na emeryturę. Jakie plany? Uniknąć spadku :)


4. Dyskobolia Czarnolas (NicolaasPieter)

Kolejny zespół, w którym stery objął nowy, ale doświadczony trener. Widać to od razu po wyrównanej walce o podium, do którego zabrakło jednak kilku wygranych. Zawodnicy są dosyć młodzi, a najlepszym z nich był pomocnik Börje Brunnkvist, który zdobył 10 punktów i był raz nominowany do Jedenastki Kolejki. Czterech graczy zostało po razie wybranych do Jedenastki Kolejki. W Pucharze zespół nie wykorzystał szansy i w dwumeczu przegrał 3-5 z CKS Grabarnia Grodzisk, a było blisko do niespodzianki. Brakuje wzmocnień, bo jedynymi zawodnikami, którzy doszli od poprzedniego sezonu to dwaj wychowankowie szkółki, to jednak nie problem, bo ci którzy grają wkrótce z pewnością będą w czołówce graczy.
Cytuję:
Komentarz trenera: brak


5. DKS Czarni Angemont (Pius)

„Czarni”, z rozpędu przez niektórych nadal nazywani Margonskimi Końmi, trzymał się pół sezonu na podium, by przez kilka gorszych meczów zsunąć się na zajmowane do końca miejsce. Pomocnik Ludwik van Beethoven oprócz komponowania symfonii wyróżnił się także zdobyciem największej ilości punktów w Drugiej Klasie (16), głównie za największą ilość asyst (9). Zawodnik ten był jedenastokrotnie wybierany do Jedenastki Kolejki w tym pięciokrotnie (najwięcej tej klasie rozgrywek) był kapitanem X11. Drużyna jest najbardziej skuteczną drużyną (44,6%). W Pucharach spotkał się z zespołem RVT Hrabia Ruhnhoff, który ośmioma bramkami pokazał jaka jest różnica pomiędzy zespołami. Czarni jednak walczyli zdobywając honorowego gola. W kolejnym sezonie zespołu można spodziewać się na podobnym miejscu co obecnie.
Cytuję:
Komentarz trenera: brak


6. Polar Vienbien (Jihymed)

Klub w poprzednim sezonie dobił do dna tabeli i na pewno trener się ucieszył, że cztery sezony temu zlikwidowano Trzecią Ligę. Obecnie jest to już przeciętny zespół, który pewnie trzyma się środkowej strefy tabeli. Skład jest mocno okrojony – obecnie jest tylko czterech zmienników. Najwięcej punktów w drużynie zdobył napastnik Jake Ardbeg (10), a kolega z linii Viktor Karamatijevic miał najwięcej w Drugiej Lidze asyst wśród atakujących (5). W Pucharze zespół z Vienbien zatrzymał się na 1. rundzie przegrywając 1:7 w dwumeczu z Futbólfeaán Auterra. Jeśli drużyna ma celować w wyższe miejsca musi się wzmocnić. Ma z czego - jest to najbogatsza w Drugiej Lidze i trzecia z kolei w całym SLP. Może dlatego trener zamiast sprzedawać wyrzuca zawodników i patrząc na ostatnio wyrzuconych napastników (21-letni z siedmioma cegłami i 30-letni z dziewięcioma) selekcjonerom w biedniejszych klubach łezka leci.
Cytuję:
Komentarz trenera:
Ten sezon zaczął się bardzo przyjemnie, mieliśmy nawet całkiem przyjemny start. Kilka transferów, afair było, ale skupiliśmy się na gromadzeniu dalszych środków. Niestety, fakt, że sezon w SLP jest dosyć długi nie sprzyja skupieniu uwagi, więc ta w całości poszła na kierowanie drużyną Winkulii na v-Mundialu, a SLP odeszło w cień - przez kilka ostatnich meczy graliśmy całkowicie bez strategii.


7. Tigers Elrat (Pizmaczek11)

Wykres zajmowanego miejsca w sezonie wygląda dla tego zespołu jak EKG serca w ostatnich sekundach konającego – po kilku skokach zespół od siódmej kolejki osiadł na zajmowanej pozycji. Drużyna, która w poprzednim sezonie otarła się o podium, tym razem spadła, chociaż od 4. miejsca dzieliły ją tylko dwa punkty. Skład zespołu wygląda nieco chaotycznie. Najlepszymi zawodnikami są pomocnicy Edgar Slomka, Horado Fernández i Murilo Chagas, którzy zdobyli po 3 punkty w sezonie. Ten ostatni zawodnik jako jedyny trafił do Jedenastki Kolejki. Bramkarz Julius Stern pobił rekord czasu kontuzji – 26 dni. Dobrze, że ten 41-letni zawodnik przeszedł już na emeryturę, ale staruszków jeszcze zostało sporo. Oprócz kupionego w październiku 22-letniego napastnika za blisko 11 mln, nie było w zespole od dawna żadnego wzmocnienia, a potrzebnych jest kilku dobrych zawodników, by zespół nie spadł na dno tabeli. W Pucharze zespół zatrzymał się na 1. rundzie dostając nauczkę od Lotos Trizopolis 1:7 – honorowa bramka wpadła po jedynej groźnej akcji.
Cytuję:
Komentarz trenera:
No cóż, marnie wyszło, bardzo marnie. Miało być pięknie, wyszło jak zwykle niestety.


8. WW Laviva Fer (Szmki)

Zespół organizacyjnie można stawiać za wzór - istnieje od 2013 r. i ma jedną nazwę i jednego trenera. Plącze się niestety jedynie pomiędzy Pierwszą a Drugą Ligą, a w tym sezonie nie był wyżej niż przedostatnie miejsce. Drużyna zdobyła najmniej bramek (7) i została uznana za najbardziej nieskuteczną (29,2%).Najlepszym zawodnikiem był pomocnik Eryk Zieba, który zdobył 3 punkty. W Pucharze, podobnie jak w poprzednich sezonach, zespół nie wyszedł zwycięsko z 1. rundy. Zespół z Fer jest drugą najbogatszą drużyną Drugiej Klasy, może to więc przypadłość „bogaczy”, że w tym zespole trener również zamiast sprzedawać, wyrzuca swoich zawodników i robi to bardzo często. Od początku swojego istnienia pozbył się 95 zawodników, z czego sprzedał tylko pięciu. Reszta w pełni wieku i umiejętnościami nawet na poziomie Ekstraklasy (12 cegieł) byli wrzucani na bruk. Trenerzy słabszych zespołów z pewnością mogą przez to dostać zawału. Trener stawia na wychowanków swojej szkółki, ale coś w podejściu musi się zmienić, by zespół przypomniał sobie jak to jest wygrywać.
Cytuję:
Komentarz trenera:
Tragedia.


9. Albatros Wielkie Oczy (Natanczyk)

Drużyna dołączyła kilka miesięcy temu do SLP, ale założyciel szybko z gry zrezygnował. Nowy trener stanął przed trudnym zadaniem kontynuacji budowy zespołu od początku. Udało się wygrać dwa mecze i dwa kolejne zremisować, dlatego jak na początki nie jest to klęska totalna. Najlepszym zawodnikiem był pomocnik Sylwester Slaboszewski, który zdobył 5 punktów i czterokrotnie był wybierany do Jedenastki Kolejki (w tym dwa jako kapitan). Dodać tu warto, że zawodnik wywodzi się z piłkarskiej rodziny, bo jego młodszy brat Dominik gra w Pierwszej Klasie w Aniołach Grodzisk. Innym zawodnikiem godnym zauważenia, był napastnik Karol Czachowski, który strzelił 4 gole i również cztery razy umieszczony był w Jedenastce Kolejki. Puchar zakończył się na pierwszym spotkaniu z Beitar Bazylea FC, ale nie obyło się bez walki i wynik wyniósł 2-8. Jeśli chodzi o przyszłość, to w ubiegłym miesiącu do zespołu dołączyło trzech graczy i to jest dobry początek zmian. Oby w ślad za nimi przyszli kolejni tworząc wartościowy zespół.
Cytuję:
Komentarz trenera: brak.


K4AVUf1f.jpg

Rejestr zmian

Serduszka
11 628,00 lt
Ten artykuł lubią: Alfred Fabian von Hohenburg Tehen-Dżek, Antoni Kacper Burbon-Conti, Timan Demollari, Fatima von Hohenburg Marcjan-Chojnacka, Henryk Leszczyński, Gotfryd Slavik de Ruth, Santiago Vilarte von Hippogriff, Laurẽt Gedeon I, Vanderlei Bouboulina-á-la-Triste, Krzysztof von Thorn-Macak, Ignacy Urban de Ruth, Damiano á-la-Triste, Arkadiusz Maksymilian, Henryk von Mecklenburg.
Komentarze
Antoni Kacper Burbon-Conti
SKSV Loardia Auterra już z nowym trenerem.. zobaczymy, jak daleko uda nam się wspólnie zajść.

Powodzenia wszystkim w nadchodzącym sezonie! ;)
Odpowiedz Permalink
Fatima von Hohenburg Marcjan-Chojnacka
Albatros Wielkie Oczy również z nowym trenerem. Mam nadzieję, że pójdzie mi w miarę dobrze. Cieszę się, że mogę grać w SLP ;)

Powodzenia!
Odpowiedz Permalink
Piotr vel Bocian
Informacyjnie: ponieważ jest to podsumowane minionego sezonu, to wpisani zostali dotychczasowi trenerzy :)
Odpowiedz Permalink
Henryk Leszczyński
miejsce polonii i jej trenera zwyczajnie jest w ekstraklasie, z grabarnią jest zresztą podobnie.

a praca redaktorsko-dziennikarska autora benedyktyńska, chylę czoła!
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Lubię tego typu podsumowania, zawsze fachowo i konkretnie opisane.
Permalink
Alfred Fabian von Hohenburg Tehen-Dżek
Cytuję:
Może dlatego trener zamiast sprzedawać wyrzuca zawodników i patrząc na ostatnio wyrzuconych napastników (21-letni z siedmioma cegłami i 30-letni z dziewięcioma) selekcjonerom w biedniejszych klubach łezka leci.

Nie nadążają za szybszymi kolegami, nic na to nie poradzę. Drużyna i tak wymaga gruntownego odświeżenia, na co dowodem będą złożone niedawno oferty na rynku transferowym, mam nadzieję, że przynajmniej jedna z nich się powiedzie. Zresztą, 5 napastników w drużynie to o co najmniej jednego za dużo - a oberwało się dwóm :D
Odpowiedz Permalink
Piotr vel Bocian
@AFvTD Ale przecież można ich sprzedawać zamiast wyrzucać :)
Odpowiedz Permalink
Alfred Fabian von Hohenburg Tehen-Dżek
@Bocian to nie było warte zachodu :D
Odpowiedz Permalink
Piotr vel Bocian
Kto bogatemu zabroni :D
Odpowiedz Permalink
Vanderlei Bouboulina-á-la-Triste
Majstersztyk
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.