Historia zamknięcia w wieży... Czyli historia Gertrudy z Angemonu

Panna z Angemonu

W 1167 na świat przyszła córka bogacza z głównego miasta z Hasselandu- Gerarda von Thachkley i jego żony Eunici z Dytrycji. Została nazwana Gertrudą na cześć swej babki; Gertrudy z Dytrycji.
Cytuję:
"W 1185 odeszła z tego świata pani znana ze swej pobożności a znana jako Gertruda z Dytrycji.
Swój wdowi grosz oddała świątyni w Dytrycji poczym weszła w grono tamtejszych służek bożych."

Młodsza z Gertrud w wieku jedenastu lat została wysłana do zakonu w którym właśnie przebywała jej babka (1178). Nauczano jej tamże pisania, czytania i geografii. Do Angemonu powróciła dopiero w 1184. Pare miesięcy później wyszła za mąż. Jej mężem został zarządca trzech wiosek pod metropolią- Letherius Gotrain.
Cytuję:
"Czwartego dnia lipca w centrum Angemonu, miejsce miała zabawa weselna córy najstarszej pana Gerarda von Thackley.
Jedzenia nie brakowało na półmiskach a wino lało się strumieniami.
A zabawa ta trwała dwa dni i jadną noc."

Żona Gotraina

Gotrain nie był znany wśród szlachty, dlatego też ślub z szlachcianką dało mu olbrzymi "profit". Przez pewien czas źródła milkną na temat Gertrudy aż nagle w rachunkach jej ojca z roku 1190 jest napisane:
Cytuję:
"Dziesięć pieluch z lnu wysłanych zostało do domu Gotrain'ów"

Co oznacza że małżeństwu urodziło sie dziecko. Była to córka nazwana Salome. Na koniec 1193 umiera Gerard von Thackley. Mąż Gertrudy zaczyna domagać sie bogactwa zmarłego teścia. Na to jednak nie pozwoliła wdowa po bogaczu z Angemonu- Eunica. Podarowała w tajemnicy bogactwa męża swej młodszej córce oraz jej mężowi. Sama Gertruda pilnowała porządku we wsiach swego małżonka.

Niestety pan Gotrain popadł w długi. Wtedy także na prośby córki Eunica pożyczyła Gotrian'om pieniądze. W marcu 1194 zmarła i wdowa z Dytrycji. Gertruda straciła zaufanie do męża... Gotrain ponoć miał kochanki wśród miejscowych chłopek.

Odejście

W 1199 Gertruda po wielu romansach swego męża zdecydowała iż wraca do Angemonu. W nocy z 19/20 marca wyjechała wraz z córką do miasta. Zamieszkała w majątku swej siostry i szwagra. Jej mąż zgłosił ucieczke żony do miejscowego biskupa. Kapłan ten nie zareagował na skargi Gotrian'a.
W 1205 Gertruda wydała za mąż swą córke Salome za szlachcica- Theodoryca Sem'a.

W wieży

Święta w 1205 Gertruda spędziła w majątku córki. Przez kolejne lata także odwiedzała Sem'ów. W połowie 1206 na świat pryszedł Nicolaus Sem.
W roku 1214 podczas odwiedzin Gertrudy w dworze córki miało miejsce porwanie. Podstarzała pani z Angemonu, Salome i jej syn zostali dostarczeni do wieży w lasach na północ od Angemonu. Porwani zostali przez mściwego męża Gertrudy. Owa trójka przetrzymywana była w złych warunkach.
Obydwie kobiety błagały mężczyzne o łaske....
Niestety po kłutni Gertrudy i porywacza starsza z kobiet zginęła wywieszona na szczycie wieży. Salome wraz z synem została wypuszczona w roku 1216.
Po wyjściu kobiety z uwięzi Gotrian został uwięziony w lochach.
Dotacje
3 000,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Fatima von Hohenburg Marcjan-Chojnacka, Piotr vel Bocian, Arkadiusz Maksymilian.
Serduszka
7 574,00 lt
Ten artykuł lubią: Alfred Fabian von Hohenburg Tehen-Dżek, Santiago Vilarte von Hippogriff, Fatima von Hohenburg Marcjan-Chojnacka, Ola Marcjan-Chojnacka, Laurẽt Gedeon I, Joahim von Ribertrop von Sarm, Ludwik Tomović, Severin Verwaltung-Esteladio, Piotr vel Bocian, Federico, Arkadiusz Maksymilian.
Komentarze
Ludwik Tomović
Ciekawa historia
Odpowiedz Permalink
Fatima von Hohenburg Marcjan-Chojnacka
Powodzenia w dalszym pisaniu :)
Odpowiedz Permalink
Piotr vel Bocian
Intrygujące. Na przyszłość proponuję wrzucić chociaż jedno zdjęcie - przyjemniej będzie dla oka.
Odpowiedz Permalink
Piotr vel Bocian
A w świetle Żniw, bardzo dziękuję za napisany artykuł - odblokował mi pole ;)
Odpowiedz Permalink
Fatima von Hohenburg Marcjan-Chojnacka
@Bocian Fajnie.. mi brak 2 xD
Odpowiedz Permalink
Piotr vel Bocian
@Fatima Mi też brakuje dwóch do uwolnienia się od sercowania artykułów, ale w ostatnim czasie już wszystkie pozostałe odblokowałem, więc jest dobrze ;)
Odpowiedz Permalink
Piotr de Zaym
Ładnie napisane.
Jednakowoż w 1167 r. Angemont nie należał do Hasselandu.
Polecam https://muzeumhasselandzkie.wordpress.com/2014/01/03/najstarsza-historia-hasselandu/
Warto zauważyć, że Archipelag Razuri i Zegiesa został przejęty przez Hasseland stosunkowo niedawno. Angemont dziś jest faktycznie największym miastem Hasselandu - ale kiedyś Hasseland leżał z grubsza na terenach dzisiejszej Cyberii. Jednak przestał istnieć - a Cyberia została przejęta przez Solardię i niestety, okrutnie zniszczona. Z dawnych ziem hasselandzkich zostało niewiele.
Ale może jacyś Hasselandczycy dawno temu zasiedlali Angemont, płynąc długimi łodziami?... Pamiętajmy, że archipelag należał to Razuryjczyków, czyli "mikronacyjnych Azjatów"...
Odpowiedz Permalink
Piotr vel Bocian
O, ile można się dowiedzieć w sumie przypadkowo.
Odpowiedz Permalink
Fatima von Hohenburg Marcjan-Chojnacka
:)
Odpowiedz Permalink
Piotr vel Bocian
@Fatima Widzę, że kolejna zmiana danych i strasznie długa seria nazwisk.. ;)
Odpowiedz Permalink
Fatima von Hohenburg Marcjan-Chojnacka
@Bocian Nastała moją adopcja więc i zmiana danych. Chyba najwięcej wydaję pieniędzy na zmianę nazwisk :D Zaczynam mieć różne wcielenia.
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Fajna historia, taka ludzka. Można powiedzieć że ponad czasowa.
Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.