Dwór Książęcy, Arkadiusz Maksymilian, 30.05.2021 r. o 18:58
Mowa koronacyjna oraz nobilitacje

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
9D4g81F5.png


Wczoraj wieczorem zakończyła się połączona uroczystość obchodów mojej koronacji oraz dziewiętnastej rocznicy powstania Księstwa Sarmacji. Wobec tego – zgodnie ze złożoną obietnicą – publikuję swoje koronacyjne orędzie wraz z oficjalnymi nadaniami wsi lennych. Z całością wczorajszego wydarzenia można zapoznać się korzystając z tego zapisu.

vUAWz44v.png
ORĘDZIE KORONACYJNE:

Cytuję:
Wasze Ekscelencje Dostojni Goście zza Granicy,
Wasze Książęce Wysokości,
Jaśnie Oświeceni Diukowie, Jasnie Oświecone Diuczessy,
Jaśnie Wielmożni Markizowie, Jaśnie Wielmożne Markizy,
Prześwietni Hrabiowie, Prześwietne Hrabiny,
Wielmożni Wicehrabiowie, Wielmożne Wicehrabiny,
Czcigodni Baronowie, Czcigodne Baronessy,
Sławetni Baroneci, Sławetne Baronetessy,
Poważani Kawalerowie, Szlachetne Damy,
Drogie Sarmatki, Drodzy Sarmaci,
Obywatele i Mieszkańcy Księstwa Sarmacji
Rodacy!


Od północy do południa, od wschodu do zachodu w całej Najjaśniejszej Rzeczpospolitej Sarmackiej rozbrzmiewają podniosłe głosy: vivat Książę, vivat Król; vivat Sarmacja, vivat Hasseland. W ponad dziewiętnastoletniej historii Księstwa Sarmacji dzień książęcej koronacji, którą dzisiaj przeżywamy, od zawsze był dniem wpisującym się w sarmacką historię. Ubiegłe koronacje były wydarzeniami ważnymi, podniosłymi oraz uroczystymi; było to wydarzenie całego Księstwa Sarmacji, wszystkich Jego mieszkańców. Odkąd Książę wybierany jest w wyniku wolnej elekcji można powiedzieć, że jest to dzień, gdy demokracja łączy się z najlepszymi tradycjami monarchistycznymi. Taki również jest i ten dzień – dzień koronacji dwunastego Księcia Księstwa Sarmacji, w mojej osobie. Zwykło się mawiać, że każda koronacja to czas nowego otwarcia w historii Księstwa – wierzę, że tak jest i tym razem, a ten rozdział, u którego progu wspólnie stoimy zapisze się złotymi literami w sarmackiej historii.

Z potrzeby serca pragnę na początku podziękować Wam wszystkich za tę budującą obecność w tak ważnym dla mnie dniu; dziękuję za Wasze zaangażowanie we wspólne przeżywanie w duchu radości tej uroczystości. Serdecznie Was witam i pozdrawiam! W sposób szczególny słowa wdzięczności kieruję w stronę Ich Ekscelencji, przedstawicieli delegacji zagranicznych, którzy przybyli do Grodziska pokonując niekiedy duże odległości. Witam również przedstawicieli władz krajowych i samorządowych Księstwa Sarmacji, jak i osoby prywatne, z którymi łączą mnie nici przyjaźni, a którzy zechcieli mi dzisiaj towarzyszyć wyrywając się z odmętów nieistniejącego reala. Chcę zapewnić wszystkich o moim docenieniu oraz wzruszeniu za to, że dzisiaj tutaj razem ze mną jesteście. Wszystkim dziękuję i wszystkich pozdrawiam!

Spotykamy się tutaj jednak nie tylko ze względu na ceremonię mojej koronacji. Tak się złożyło, że w mijającym tygodniu przypadła także dziewiętnasta rocznica powstania Księstwa Sarmacji, którą dzisiaj uroczyście obchodzimy. Dziewiętnaście lat to niekiedy więcej, niż niektórzy z nas mają lat. To wiek robiący wrażenie, przepełniony wielością zdarzeń oraz niesamowitego dorobku pokoleń. W sposób szczególny na te lata patrzymy przez pryzmat osób, które przez cały ten czas, na przestrzeni danych okresów, budowały oraz wniosły swą część w rozwój Sarmackiej Ojczyzny. Chcę wspomnieć w tym miejscu wszystkich szefów rządów, ministrów, samorządowców, posłów, sędziów, osób piastujących funkcje publiczne różnego stopnia i godności. Wspominam mistrzów sztuk informatycznych, graficznych, literackich, politycznych. Wspominam i dziękuję wszystkim, którzy przez te dziewiętnaście lat, choćby w minimalny sposób sprawili, że Sarmacja stała się miejscem lepszym, ciekawszym, bardziej interesującym, a których niemożliwe jest wymienienie z imion i nazwisk.

Jednakże w sposób szczególny pragnę, jako dwunasty Książę Sarmacji podziękować Ojcom, którzy Ją założyli; osobom, którzy swym czynem sprawili, że mamy tę wielką radość wciąż korzystać z dobrodziejstw Ich pracy. Dziękuję Ich Książęcym Wysokościom Helwetykowi Romańskiemu, pierwszemu Księciu Sarmacji, legendzie polskiego mikroświata, wciąż aktywnego i nas wspierającego oraz Piotrowi III Łukaszowi, dziewiątemu Księciu Sarmacji. Pragnę również wspomnieć trzeciego Ojca-Założyciela, świętej pamięci Damiana Koniecznego, którego płomień życia przedwcześnie zgasł. Na wspomnienie, w dniu tak książęcym jak dziś, zasługują byli Książęta Księstwa Sarmacji, na których ręce składam moje podziękowania za ich wkład – mniejszy bądź większy – w to, jakim Sarmacja jest teraz miejscem. Wybaczcie mi, że nie wymienię wszystkich jedenastu sarmackich władców, a wyszczególnię tylko kilku, z różnych względów mi bliskich. Dziękuję, oprócz JKW Helwetykowi Romańskiemu, Ich Książęcym Wysokościom Danielowi Łukaszowi, Tomaszowi Ivo Hugonowi, Robertowi Fryderykowi oraz Piotrowi II Grzegorzowi, mojemu czcigodnemu poprzednikowi na sarmackim Tronie.

Kochani, wielość zdarzeń, która przez te wszystkie lata miała miejsce również jest ogromna, a wymienienie ich wszystkich – nawet tych najważniejszych – jest wręcz niemożliwe. Historia jednak uczy nas, że nawet z tych najtrudniejszych momentów historii Sarmacja podnosiła się silniejsza, a mimo, że już od lat wieści się jej upadek – wciąż żyje. O tym ogromnym dziedzictwie nie możemy zapomnieć, szczególnie w takim dniu jak dzisiaj. Cytując realnego przywódcę międzywojnia – naród, który zapomina o swej przeszłości, nie ma prawo do przyszłości. Dlatego pomni przeszłości chcemy wejść pewnym krokiem w przyszłość – w nowy rozdział, który jak wspomniałem, mam nadzieję, zapisze się złotymi literami.

Chciałbym teraz nieco miejsca poświęcić przyszłym wydarzeniom. Pozwólcie mi, że nie będę tutaj przedstawiał jeszcze raz swojego programu elekcyjnego – każdy chętny może się na spokojnie z nim zapoznać. Wymienię tylko najbliższe plany, które chciałbym zrealizować, jeszcze w czerwcu. Otóż po tej koronacji, w duchu budowania narracji wokół Korony, o której tak często mówiłem, chcę wyjechać w objazdową podróż po Księstwie Sarmacji, odwiedzając Was w Waszych miastach i Waszych domach. Wstępne rozmowy z Samorządami już podejmuję, a głęboko wierzę, że w wyniku obopólnego zrozumienia, na pewien czas opuszczę Pałac w Grodzisku, by odwiedzić swój lud rozproszony po całej sarmackiej i hasselandzkiej wyspie. Ponad to w czerwcu rozpocznę rozmowy z szeregiem ekspertów, których celem będzie uporządkowanie systemu państwowych odznaczeń i orderów. Z upływem lat, gdy każdy do owego systemu dodawał coś od siebie, stał się on praktycznie nieużywany. Dodatkowo w naszym porządku prawnym obowiązują jeszcze odznaczenia związane z dawnymi państwami stowarzyszeniowymi. Dlatego tej sprawie będę chciał się przyjrzeć oraz doprowadzić do tego, aby odznaczenia na nowo były nadawane, bowiem stanowią istotną część naszego narodowego dziedzictwa.

Korzystając z obecności Ich Ekscelencji, przedstawicieli zza granicy pragnę wyrazić swą otwartość na wszelkie formy dialogu ze strony państw mikroświata. Z tymi, z którymi łączą nas relacje przyjazne, chcemy te relacje pogłębiać. Natomiast z państwami, z którymi Księstwo Sarmacji ma trudne kontakty, chcę, byśmy mogli je neutralizować. Szczególnie zaś myślę tutaj o Unii Niepodległych Państw, dawnych państwach z nami stowarzyszonymi, których odejście stanowi najważniejsze wydarzenie w najnowszej historii Księstwa Sarmacji, a których wkład w dziedzictwo Sarmacji jest nieocenione.

Realizacja planów, o których wspomniałem dzisiaj, wcześniej czy w rozmowach z niektórymi z Was, jest niemożliwa bez Waszego wsparcia. Jest to często powtarzane zdanie, ale z całą mocą chcę je jeszcze raz powtórzyć: bez Waszego zaangażowania, udziału, pomocy nie uda nam się wspólnie budować dalej Księstwa Sarmacji. Dlatego teraz proszę Was o to wsparcie i pomoc. Pamiętajcie o swoim Księciu, tak jak Książę pamięta o Was. Chcę zapewnić Was o mojej pamięci oraz chęci niesienia Wam pomocy. Przychodźcie do mnie z każdym Waszym pomysłem, obawą, radością – w duchu otwartości przyjmę Was; będę starał się pomóc, pocieszyć czy wspólnie z Wami świętować.

Kończąc chcę jeszcze raz podziękować Wam wszystkim, którzy tutaj dzisiaj jesteście; dziękuję za Wasze zaangażowanie w przeżywanie tej uroczystości. Pozwólcie, że teraz wymienię kilka osób, którym szczególnie chcę podziękować. Na samym początku dziękuję mojemu Dworowi: Antoniemu Kacprowi Burbon-Contiemu, Fatimie Halimie, Alfredowi Fabianowi von Tehen-Dżekowi oraz Magnumowi von Graudenzowi. Dziękuję za całościową organizację dzisiejszego święta; za konkursy, krzyżówki, herb, monogram, koronacyjną aplikację, zaproszenia, za wiele innych rzeczy, których spamiętać trudno; za Wasze słowa wsparcia – bez Was dzisiejszej uroczystości w ogóle by nie było. Dziękuję przedstawicielom władz krajowych szczególnie Kanclerzowi Panu Konradowi von Chamier-Gliszczyńskiemu, Panu Prefektowi Federico, Panu Marszałkowi Sejmu Hansowi a’la Sparasan. Dziękuję Jaśnie Oświeconemu Hetmanowi i każdemu żołnierzowi Książęcych Sił Zbrojnych za przykład pięknej służby. Dziękuję Przedstawicielom Samorządów – Lordowi Szambelanowi Santiago Vilarte von Hippogriffowi oraz Namiestnikowi Starosarmacji Bartoszowi von Thorn-Janiczkowi. Dziękuję wszystkim członkom, którzy weszli w skład nieformalnego komitetu organizacyjnego tę uroczystość, szczególnie dziękuję Oli Marcjan-Chojnackiej, za jej oddanie i pomoc oraz Avrilowi von Levegothon, za ogromną życzliwość i wsparcie informatyczne. Dziękuję wszystkim zaangażowanym w to dzisiejsze wydarzenie, którzy w choćby najmniejszy sposób przyczynili się do jego organizacji.

Pozwólcie mi, że teraz podziękuję osobom prywatnym, z którymi w różnym czasie, w różnych okolicznościach moje v-życie się splotło, a których chcę wymienić z imienia i nazwiska. Wymienię również i tych, których tutaj nie ma, a dostali zaproszenie. Dziękuję Orjonowi Surmie, Laurẽtowi Gedeonowi I, Markusowi Arpedzie, Karolinie Aleksandrze, Rolandowi Heachowi, Yennefer von Witcher, Danielowi Januaremu von Tauer-Krakowi, Prokrustesowi. Dziękuję raz jeszcze Antoniemu Kacprowi Burbon-Contiemu za wiele rozmów, wsparcie oraz wszelkie rady. W sposób szczególny dziękuję mojemu v-małżonkowi Ignacemu Popow-Chojnackiemu, który pomimo swojej długiej nieobecności, zawsze z wielką życzliwością i w duchu przyjaźni utrzymywał ze mną kontakt, a w czasie jego aktywności wspierał i wspiera mnie nadal. Na końcu zaś pragnę złożyć z serca płynące podziękowanie dla jednej osoby, której wiele zawdzięczam. Osobie, którą nie tylko nazywam v-ojcem, a także realnie przyjacielem, z którym utrzymujemy niemalże codzienny kontakt. Dziękuję Danielowi Chojnackiemu za wiele rzeczy, a dzisiaj szczególnie za jego obecność, pomimo realnej podróży.

Dziękuję raz jeszcze WSZYSTKIM!

vUAWz44v.png
NADANIA WSI LENNYCH:

W dniu uroczystości koronacji oraz obchodów dziewiętnastej rocznicy powstania Księstwa Sarmacji, celem najwyższego podziękowania oraz chęcią docenienia wszelkich trudów podejmowanych na drodze dalszego rozwoju Sarmackiej Ojczyzny


PO 1 WSI LENNEJ OTRZYMUJĄ:
1. Laurẽt Gedeon I (AF766)
2. Apolinary Montserrat (AG668)
3. Konrad Einsiedler von Hippogriff (AG804)
4. Mkbewe Maciej Michał Czarniecki-Potocki (AG883)
5. Joahim von Ribertrop von Sarm (AG960)
6. Denis von Lambert (AH234)
7. Krzysztof Windsor (AH293)
8. Stanisław Dmowski (AH374)

PO 2 WSIE LENNE OTRZYMUJĄ:
1. Helwetyk Romańsi (A0001)
2. Henryk von Wattzau (AH318)

PO 3 WSIE LENNE OTRZYMUJĄ:
1. Piotr II Grzegorz (A1952)
2. Kuba Hogh-Sedrovski (AF099)
3. Natasha von Sarm (AH320)

PO 4 WSIE LENNE OTRZYMUJĄ:
1. Magnum von Graudenz (A1685)
2. Ola Marcjan-Chojnacka (A3175)
3. Jan Magov-Zaorski (A7212)
4. Krzysztof Hans Arped-Winnicki (AB726)
5. Juliette Altrimenti (AF686)
6. Eradl Adrien Marcus Pius da Firenza (AG232)
7. Taddeo von Hippogriff-Piccolomini (AG864)
8. Janusz Zabieraj (AH077)
9. Fatima Halima (AH321)

PO 5 WSI LENNYCH OTRZYMUJĄ:
1. Henryk Leszczyński (A7599)
2. Severin Verwaltung-Esteladio (AG763)
3. Federico (AH319)

PO 6 WSI LENNYCH OTRZYMUJĄ:
1. Daniel January von Tauer-Krak (AG003)
2. Vanderlei Bouboulina-á-la-Triste (AG287)
3. Albert Jan Maat von Hippogriff (AG681)
4. Konrad von Chamier-Gliszczyński (AH174)
5. Hans a'la Sparasan (AH245)

PO 7 WSI LENNYCH OTRZYMUJĄ:
1. Piotr de Zaym (A1225)
2. Orjon Surma (AF972)
3. Santiago Vilarte von Hippogriff (AG916)
4. Piotr vel Bocian (AG958)
5. Brunon Krasnodębski (AH160)

PO 8 WSI LENNYCH OTRZYMUJĄ:
1. Bartosz von Thorn-Janiczek (A3199)
2. Filip I Gryf (AG866)
3. Gotfryd Slavik de Ruth (T1141)

PO 9 WSI LENNYCH OTRZYMUJĄ:
1. Alfred Fabian von Hohenburg Tehen-Dżek (AG541)
2. Antoni Kacper Burbon-Conti (AG654)

PO 10 WSI LENNYCH OTRZYMUJE:
1. Avril von Levengothon (A7169)

PO 12 WSI LENNYCH OTRZYMUJE:
1. Prokrustes (A1217)



vUAWz44v.png
NADANIA TYTUŁÓW:

Działając w zgodzie z przepisami niniejszego Rozporządzenia Księcia, w związku z powyższymi nadaniami wsi lennych oraz na podstawie poniższych progów dla uzyskania poszczególnych tytułów:

KAWALER: 3 wsie lenne.
BARONET: 19 wsi lennych.
BARON: 25 wsi lennych
WICEHRABIA: 26 wsi lennych.
HRABIA: 34 wsi lennych.
MARKIZ: 50 wsi lennych.
DIUK: 65 wsi lennych.
DIUK-STAROSTA: 112 wsi lennych.
DIUK-WOJEWODA: 145 wsi lennych.


NADAJE SIĘ:


1. Fatimie Halimie (AH321) tytuł szlachetnej damy.
2. Natashy von Sarm (AH320) tytuł szlachetnej damy.
3. Federicowi (AH319) tytuł kawalera.
4. Hansowi a’la Sparasanowi (AH245) tytuł kawalera.
5. Januszowi Zabierajowi (AH077) tytuł kawalera.
6. Konradowi von Chamier-Gliszczyńskiemu (AH174) tytuł kawalera.
7. Bartoszowi von Thorn-Janiczkowi (A3199) tytuł hrabiego.
8. Alfredowi Fabianowi von Hohenburg Tehen-Dżekowi (AG541) tytuł diuka.
9. Gotfrydowi Slavikowi de Ruth (T1141) tytuł diuka-wojewody.
10. Prokrustesowi (A1217) tytuł diuka-wojewody.





Łączę wyrazy najwyższego szacunku,

ZM6IJ5JI.png
28P8679M.png
Dotacje
500,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Gotfryd Slavik de Ruth.
Serduszka
8 461,00 lt
Ten artykuł lubią: Piotr vel Bocian, Alfred Fabian von Hohenburg Tehen-Dżek, Federico, Albert Jan Maat von Hippogriff, Maximilian von Fiodorow-Frasatti, Joahim von Ribertrop von Sarm, Fatima von Chamier-Gliszczyńska, Konrad von Chamier-Gliszczyński, Janusz Zabieraj, Laurẽt Gedeon I, Heinz-Werner Grüner, Antoni Kacper Burbon-Conti, Gotfryd Slavik de Ruth.
Komentarze
Piotr vel Bocian
Czyli to jednak nie jest błąd?
BARON: 25 wsi lennych
WICEHRABIA: 26 wsi lennych.
Odpowiedz Permalink
Federico
@Bocian Tak system wyliczył :D
Odpowiedz Permalink
Piotr vel Bocian
A ja od roku jestem Baronetem mając 15 wsi lennych...
Odpowiedz Permalink
Maximilian von Fiodorow-Frasatti
Dziękuję za nadanie mi jednej wsi lennej.
Odpowiedz Permalink
Michał Franciszek Lubomirski-Lisewicz
@Bocian a ja od dość dawna, z dziesięciu wsiami. ;)
Odpowiedz Permalink
Janusz Zabieraj
Dziękuję raz jeszcze za tytuł szlachecki, a wszystkim nagrodzonym z serca gratuluję!

PS Różnica jednej wsi między baronem a wicehrabią może spowodować, że ktoś ominie ten tytuł, a szkoda. :)
Odpowiedz Permalink
Laurẽt Gedeon I
Jeszcze raz wszystkiego najlepszego WKM i dla całej sarmackiej Rodziny bez względu na wyznanie, czy poglądy polityczne ;)
Odpowiedz Permalink
Natalia van Hagsen de la Sparasan
Liczylam na choć symboliczne uznanie za działania na rzecz Bazylei.
Odpowiedz Permalink
Fatima von Chamier-Gliszczyńska
Dziękuję i gratuluję innym :)
Vivat Książę!
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Pragnę podziękować JKM AM za okazaną łaskę i wyniesienie mnie do tak zaszczytnej roli. Dodatkowo pragnę pogratulować wszystkim wyróznionym tamtego wieczoru i nobilitowanym :) sam pamiętam jakie to było przeżycie kiedy zostałem Kawalerem i ta duma z posiadania herbu; bezcenne uczucie :)
Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.