Konkurs Koronacyjny

be9po3jz.png
Szanowni!
Dwór Książęcy już od samego rana w pocie czoła pracuje nad uroczystością koronacyjną Jego Książęcej Mości Arkadiusza Maksymiliana. Mamy nadzieję, że będzie to czas, którego przez kolejne pokolenia młodych Sarmatów nie zapomnimy, a panowanie obecnego monarchy wniesie w nasze życia wiele radości.

Ale również doniosłych i poważnych chwil, jak ta obecna. Ponieważ w tym momencie chcę w imieniu całego Dworu ogłosić Konkurs na pieśń/poemat/wiersz/hymn koronacyjny. Utwór ma być poważny, patetyczny i dotyczyć uroczystości koronacji lub chwalić Księcia i jego piękno zewnętrzne oraz wewnętrzne. Może też dotyczyć dobrobytu jaki pod berłem nowego Księcia zapanuje w Sarmacji.

Utwór musi zostać stworzony specjalnie na konkurs, o zakazie plagiatu chyba nie muszę przypominać.

c4kxJ9UT.jpg

Utwór, który zostanie wybrany przez komisję konkursową zostanie odczytany w trakcie uroczystości 29 maja wszystkie prace można składać w komentarzach, w wiadomościach prywatnych skierowanych do mnie, Fatimy Halimy lub JKM Arkadiusza Maksymiliana do końca 28 maja.

Dodatkowo przewidziane są atrakcyjne nagrody pieniężne, które prezentują się nastepująco:
1 miejsce - 35 tysięcy libertów
2 miejsce - 20 tysięcy libertów
3 miejsce - 15 tysięcy libertów


W przypadku dużej ilości zgłoszeń zostaną przyznane również wyróżnienia z drobną nagrodą.
Dotacje
0,00 lt
Nikt jeszcze nie zasponsorował tego artykułu.
Serduszka
6 270,00 lt
Ten artykuł lubią: Fatima von Chamier-Gliszczyńska, Konrad von Chamier-Gliszczyński, Federico, Janusz Zabieraj, Michał Jerzy Potocki, Piotr vel Bocian, Eradl Adrien Marcus Pius da Firenza, Joahim von Ribertrop von Sarm, Gotfryd Slavik de Ruth.
Komentarze
Janusz Zabieraj
Jak nie zapomnę, to coś skrobnę.
Odpowiedz Permalink
Eradl Adrien Marcus Pius da Firenza
Co że niby ja nie dam rady? Trzymajcie mi piwo.
Odpowiedz Permalink
Fatima von Chamier-Gliszczyńska
Bla. Koniec.
Odpowiedz Permalink
Konrad von Chamier-Gliszczyński
Odwaga, honor i pogodność – trzy sarmackie cnoty,
Co na tarczy Księcia, drugiego z Chojnackich rodu,
Widnieją, niczym przypomnienie dla całego narodu,
Jakie Arkadiusza Maksymiliana główne są przymioty.

Wysoko wszystko oplótł płaszcz gronostajowy,
I nad tronem bogatym, co inne pięknem zwycięży,
Jaśnieje ten symbol, ten herb książęcy,
Na szlacheckie głowy zebrane na koronacji w poranek majowy.

Leją się miody, wina w ozdobne szklanice,
Śmiechy, gwary, wiwaty wskazują na rzecz jedną:
Oto krainę naszą, niegdyś tak opuszczoną i biedną,
Wziął Książę w opiekę, ten pan nad dziedzice.

Gdyby wróg nieprzyjaciel wtargnąć chciał w sarmackie progi,
Arkadiusz Maksymilian, wódz nasz i ojciec,
Będzie strzegł dziatwy sarmackiej niczym Priam srogi,
Tak jak pasterz drogi dogląda swych owiec.
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
No no ciekawie się zapowiada. Lubię konkursy na koronacje, są takie eleganckie i wnoszą sporo humoru do życia codziennego.
Permalink
Vanderlei Bouboulina-á-la-Triste
Nic tak nie rozrywa jak konkurs w czasie koronacji
Odpowiedz Permalink
Santiago Vilarte von Hippogriff
Warto pamiętać, że wiersz nie musi być koniecznie rymowany ;)
Odpowiedz Permalink
Tomasz Liberi
Nawet jak nie uczestniczę i tak z boku próbuje zgadnąć odpowiedź to nie udaje się :(
Odpowiedz Permalink
Natalia van Hagsen de la Sparasan
W wierszu skupiłam się na aspekcie piękna wewnętrznego i zewnętrznego. Zapraszam do lektury:

Książę wiele ma przymiotów
Wielkich, długich i kręconych
Sługusów swoich i pomiotów
Wiernych, smutnych I spoconych

Lecz to nie piękno jego sługów
Ani wielkość jego cnoty
Pozbywa go wszelkich długów
Lecz wewnętrze go przymioty

Książę niczego się nie boi
Poza pewnym Teutończykiem
Na swych nogach twardo stoi
Mianując się światłym Pollińczykiem

Teraz zakłada koronę na głowę
Ta troche uwiera w skroń
Ona da mu majętność I sławę
Najsilniejszą w świecie broń

Na koniec tylko dodam
Że mam córkę istny cód
Za żonę Księciu ją oddam
Mówię wam, cód miód!
Odpowiedz Permalink
Eradl Adrien Marcus Pius da Firenza
No dobrze, trochę na ostatnią chwilę ale jest!(pierwotnie miało być coś innego ale... nie byłem zadowolony) od razu mówię że nie wiem o co chodzi podmiotowi lirycznemu... trzeba by go zapytać.

Nowy książę, nowe możliwości,
nowe ordery i godności.

Wszystko nowe, nadzieją napawa,
jednak czy to nie jest stara sprawa?

Może stara, z pewnością znana
ale nowe stare zjada!

i niech tak będzie, niech się rozwija
prze do przodu a stare omija.

Niech słońce zaświeci, a człowiek zaśpiewa
niech się ziści idea człowieka.

A gdy mitra znajdzie swą głowę,
stanie się to co najlepszego stać się może.

Sarmacja się stanie tym czym była,
lecz może się stać tym, czym nigdy nie była.
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.