Ighituk, wprowadzenie do kanonu

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
Ighituk to nowo nadane przez Jego Książęcą Mość Piotra II Grzegorza lenno, położone w samym sercu wyspy Vienbien. Są to ziemie zamieszkane przez wiecznie skłócone ze sobą plemiona

spokojnych Amazi, zajmujących się rolnictwem, żyjących w najbardziej żyznych ziemiach okolic połączenia się rzek spływających z vienbieńskich gór

Umuriro, żyjących na obrzeżach lenna, zajmujących się zbrojmistrzostwem oraz trenowaniem żołnierzy. Są najsilniejszą potęgą militarną wśród wszystkich plemion, jednakże w gruncie rzeczy są bardzo stabilni i nie chcą podbijać pozostałych plemion za wszelką cenę

szybkich Ikire, zajmujących się złodziejstwem. Znają wiele różnych sposobów na to, żeby wyprowadzić pod osłoną nocy bawoła i ubić go w taki sposób, aby nigdy nie było po nim śladu.

podróżujących Kuzurera, prowadzących koczowniczy tryb życia. Często goszczą wśród innych plemion, jednak gdy zachodzi taka potrzeba potrafią spalić za sobą całą osadę.

oraz wiele innych mniejszych plemion, które zajmują się różnymi rzeczami, od pokojowych działań, po najeżdżanie okolicznych osad.

Wszystkie plemiona łączy wiara w bóstwa z kanonu bogini mądrości i pokoju Ighi oraz boga wojny i oręża Tuka, którzy są rodzicielami pozostałych bóstw plemion żyjących na terenie Ighituk.


1H7tWXm2.png

W4OY45L3.png
Domniemane wizerunki bogini Ighi i boga Tuka

Legenda głosi, że kiedyś Ighituk tworzyło jedno plemię wyznające boginię Ighi. Pewnego dnia osadę nawiedził ogień i grad strzał, który zesłał bóg Tuk. Plemię Ighituk przeraziło się i uwierzyło, że istnieje inny bóg niż Ighi. Wielu prosiło boginię o zesłanie znaku, jednakże za każdym razem albo pojawiał się ogień, albo burza. Wreszcie część z nich uwierzyło w istnienie boga, którego nazwali Tukiem, jednakże nie potrafili dojść do kompromisu. Rozeszli się w różne strony, wierząc w inny kanon bóstw, które pojawiły się z czasem wśród wierzeń. Wtedy też przestał pojawiać się ogień i ulewny deszcz, a plemiona zaznały spokoju. Nie na długo jednak, każde nieporozumienie i znieważenie mniejszego bóstwa doprowadzało do krwawych rzezi, które w końcu na tyle poróżniły plemię, że podzieliły się one ziemią. Od tej pory żyją w niezgodzie i walczą ze sobą o to, co jest im najbardziej potrzebne.
Serduszka
7 971,00 lt
Ten artykuł lubią: Apolinary Montserrat, Mikołaj Torped, Laurẽt Gedeon I, Brunon Krasnodębski, Juliette Altrimenti, Vanderlei àla Triste v. H. dela Sparasan, Joahim von Ribertrop von Sarm, Filip I Gryf, Albert Jan Maat von Hippogriff, Taddeo von Hippogriff-Piccolomini, Michaś Elżbieta II, Severin Verwaltung-Esteladio, Antoni Kacper Burbon-Conti, Michał Jerzy Potocki.
Komentarze
Piotr II Grzegorz
I tak powinny wygladac lenna!
Odpowiedz Permalink
Alfred Fabian von Hohenburg Tehen-Dżek
Pozwolę również dla zainteresowanych, podzielić się linkiem do
kreatora postaci ^^
Odpowiedz Permalink
Michaś Elżbieta II
Widok boga przypomina mi utwor znakomitej grupy Kat, w ktorym pojawiaja sie slowa "Zawsze / Byłem / Czarnym / Kozłem".
Odpowiedz Permalink
Alfred Fabian von Hohenburg Tehen-Dżek
@defloriusz się nie znacie WKM, przecież widać, że to artefakt! Ale wiecie czego nie widać
Odpowiedz Permalink
Taddeo von Hippogriff-Piccolomini
Tantiema z komentarza miejmy nadzieję, że będzie małą cegiełką w dążeniu do pokoju.

To mi się przypomniały komentarze z prasy francuskiej o skutkach polityki Becka dla RP.
@defloriusz @AFvTD
Odpowiedz Permalink
Eradl Adrien Marcus Pius da Firenza
bóg trzymający czaszkę... to czaszka niewiernego? :) to będzie dobre lenno GJ!
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Zrobiło to na mnie ważnie, jestem ogromnie zafascynowany, taką narracją. Brawo
Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.