[17 Ka Te] Bitwa pod Sarba 1821 r.

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
Bitwa pod Sarba. Stracie zbrojne w dniu 28 lipca 1821 roku. Pomiędzy siłami republikanów, pod wodzą gen. Alfreda Rochel a siłami rojalistów pod wodzą Wicekróla Abbas Hassam. W wyniku zwycięskiej bitwy, powstańcy pokonali w polu doborowe siły okupantów. I doprowadzili do „Kapitulacji z Sarba” co skutkowało zakończeniem walki w1823 roku oraz powstania niezależnej Republiki Zommerland.



Przed bitwą:

Na skutek przegranej przez rojalistów bitwy pod Merdo na Nizinie Zomme oraz zajęcie przez wiernych Sułtanatowi rojalistów centralno-wschodniego Zomme głównodowodzący wojskami republikańskimi (Patriotami) gen. Alfred Rochel utracił możliwość dalszego marszu w kierunku na Wielką Przełęcz. Został zmuszony do szybkiego powrotu z południa i marszu w kierunku miasta Sarba, celem przekroczenia rzeki Erland i powrotu do kolebki republikanów na północy. Jednak szybki marsz armii Wicekróla Abba Hassana i zajęcie miasta postawiło go w fatalnej sytuacji strategicznej.
Tymi niekorzystnymi wydarzeniami został zmuszony do przyjęcia bitwy w niesprzyjających warunkach. Obóz wojsk republikańskich w An-Gulda znajdował się na terenach zamieszkałych przed ludność wrogą Republice, a armia rojalistyczna zajęła lepszą pozycję na wzgórzach górującej nad płaskowzgórzem w okolicach miasta Sarba.
Armia republikańska dowodził gen. Alfred Rochel liczyła ok. 5800 żołnierzy, podzielonych na trzy dywizje, którymi dowodzili gen. Wiktor de la Barden, Werner Welt i Milos Derwan. Dysponowali kawalerią, składającą się z czterech pułków dowodził nimi gen. Otokar Miller.
Wojska rojalistów liczyły ok. 8500 żołnierzy wyposażonych w 9 armat, podzielonych na Dywizję Awangardy pod dowództwem gen. Elias Wasim, dywizję gen. Jakub Reza i dywizję gen. Ahmad Sadik. Kawalerią którą dowodził gen. Karim Ferraza liczyła osiem szwadronów, podzielonych na dwie brygady. Dowódcą armii był Wicekról Abbas Hassam.
hIswe8r8.jpg
republikanie ruszają do walki z nieprzyjacielem


Bitwa:

Pole bitwy stanowił niewielki płaskowyż o szerokości 630-780 metra i długości około 1420 metrów. Ograniczony z jednej strony skalistym wąwozem, a z drugiej nie nadającej się do walki doliną lekko opadającą w kierunku małej wioski Osmyk.

Wicekról Hassam miał do dyspozycji na polu walki 7.300 bagnetów 9 dział i 904 Kawalerzystów. Dywizja gen. Chalif Ferah w sile 1096 bagnetów i 86 kawalerzystów była rozmieszona w odległości 6 km od pola walki i broniła przeprawy przez rzekę w mieście Sarba. Wicekról miał 63 lata, a jego zastępca generał Ferah 57 lat. Ich siły w połowie składały się z weteranów; a drugą połowę stanowili żołnierze z nowych zaciągów.

Generał Rochel miał 5.800 bagnetów i 600 jazdy. Siły republikańskie w porównaniu z rojalistami miały znacznie młodszą kadrę dowódcą, głównodowodzący generał Rochel miał 29 lat a jego zastępca generał Miller tylko 25 lat. Cała armia republikańska to doświadczeni i zaprawieni w bojach wieloletni weterani.

Młody generał rozmieścić swoje wojsko na otwartym polu i objeżdżają szeregi swoich Dywizji zachęcał żołnierzy do walki, następnie stanął w środku szyku przed frontem oddziałów i wygłosił przemówienie.

„ Żołnierze od waszych dzisiejszych czynów zależy los Zommerland, to będzie Dzień Chwały który ukoronuje naszą niepodległość. Żołnierze ! Niech żyje wolność. Niech żyje niepodległość Wiwat Zommerland.”

Dwie godziny przed wschodem słońca, batalion piechoty rojalistów zszedł z wzgórza i po niewielkiej potyczce, z patrolem republikanów zajął pozycję u wylotu wzniesienia aby osłonić poranne rozwinięcie swoich własnych sił. Bitwa zaczęła się po godzinie 10.00 kiedy obydwie strony ustawiły swoje siły na krańcach równiny.
Obydwie armie stłoczone na niewielkiej przestrzeni zaatakowały lewej flanki przeciwnika. Najpierw poszedł ogień z muszkietów, a potem nastąpiło starcie na bagnety.


Lewe skrzydło patriotów złożone z Dywizji generała Barden, w sumie liczącej 1080 bagnetów i 20 szabel, ostrzelany z armat i silnie zaatakowane przez dywizję generała Wasim w sile 2240 bagnetów, 6 dział i 124 szabel zostało zmuszone do ustąpienia.

I mało nie uciekło z pola walki, gdyby nie zostało wsparte na czas przez batalion pułkownika Joseph ze środkowej Dywizji generał Derwan i jak przez szarżujących huzarów pod wodzą Millera, oparło się próbuje oskrzydlenie.
W kontrataku patrioci rozbili rojalistów, zdobyli ich artylerię i przegrali z pola walki jazdę Wasima.
4Ol436ib.jpg
gen. Alfred Rochel

Na prawym skrzydle republikanów Dywizja generała Welt łącznie 2100 bagnetów i 200 szabel, który w teatralnym goście przebił swojego konia na znak że nie zamierza uciekać. Atakując kolumnami batalionów z kawalerią w przerwach między piechotą. Pokonał w śmiałym ataku Dywizję generała Reza w sile 2050 bagnetów, 3 działa i 380 szabel.


Środkowa Dywizja rojalistów pod wodzą generała Sadik i obwodową jazdą generała Ferraza w łącznej sile 1996 bagnetów i 268 szabel, aby przeważyć szalę zwycięstwa na swoją stronę. Pewna swego ruszyła do decydującego ataku skrzydłowego na siły generała Barden i generała Derwan w łącznej sile 1600 bagnetów i 200 szabel.

Jednak żołnierze wroga schodząc pośpiechu z wyższej części płaskowyżu, pomiesza szyki wystawiają się na atak republikańskiej Kawalerii.

Wówczas huzarzy generała Miller w sile 180 szabel i piechota generała Derwan w sile 1600 bagnetów i 200 szabel ruszyły do kontrataku. Chociaż generał Miller został ranny w trakcie szarży, jego kawaleria rozbiła nieprzyjacielską jazdę i centrum piechoty generała Sadik.

A potem pokonawszy strome stoki wzgórza, wpadł do położonego za wzgórzem obozu rojalistów. Po drodze republikanie rozproszyli eskortę Wicekróla w sile 100 bagnetów i 46 szabel a jego samego zranili i wzięli do niewoli.

Zanim generała Ferah zdołał z Sarba przeprowadzić na pole bitwy rezerwową dywizję w sile 1096 bagnetów i 86 szabel, rojaliści zostali rozbić i uciekli o 13:00 walka była skończona. Miller na czele Huzarów, ściga uciekających nieprzyjaciół do zmroku. Przed wieczorem generał Ferah poprosił o podanie warunków kapitulacji, następnego dnia rano w Sarba podpisano w imieniu rannego wicekróla akt kapitulacji wszystkich garnizonów sułtanatu w regionie.

W bitwie pod Sarba straty rojalistów wynosiły około 1400 zabitych i 700 rannych do niewoli dostało się całe dowództwo z Wicekrólem i jego zastępcą w sumie 16 generałów, 16 pułkowników 60 podpułkowników, 484 majorów i 3200 żołnierzy. Uratował się tylko generał Sadik w sile 1500 bagnetów. Ale niebawem poddał się kiedy dostał wiadomość o warunkach kapitulacji wicekróla.
Republikanie mieli tylko 609 zabitych i 1250 rannych
tVsXtr0P.jpg
Wicekról Abbas Hassam
Po bitwie:

Bitwa pod Sarba jest największą chwałą w dziejach Zommerland, i jest dziełem generała Alfreda Rochel. Jej przygotowanie było znakomite, a wykonanie ponadludzkie. W wyniku szybkich i pomysłowych manewrów zniszczeniu uległy doborowe oddziały Wicekróla Abba Hassam, które przez ostanie sześc lat skutecznie tłumiły republikanów. A doskonale zorganizowany i sprawnie dowodzony wróg został pokonany. Na mocy narzuconej przez generała Rochel "Kapitulacji z Sarba" rojaliści mogli swobodnie opuścić region, a tych którzy zostali objęła amnestia. Wygrana zapewniła powstanie, pierwszej samodzielnej i niezależnej republiki na obszarze Loardii. Dopiero w 1823 Sułtan Bajazyd V uznał warunki kapitulacji, i podpisał rozejm z Republiką, uznając niepodległość tego kraju. I znosząc całkowitą zależność tego regionu od Sułtanatu, trwającej od połowy XIII w. Pierwszym prezydentem republiki został Alfred Rochel, ustanowił jej liberalną konstytucje i system prawny. W latach 1830-1834 obronił niepodległość kraju, dławiąc bunt rojalistów i zapobiegł obcej interwencji. Sprawował urząd do swojej tragicznej śmierci podczas wyścigu konnego w 1837 r.
XA6xiHda.jpg
Kapitulacja z Sarba, zwycięzcy dyktują warunki
Dotacje
1 000,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Joanna Izabela, Adrian Józef Alatristé.
Serduszka
7 614,00 lt
Ten artykuł lubią: Joahim von Ribertrop von Sarm, BetelRigSun (Karol von Sarm), Joanna Izabela, Adrian Józef Alatristé, Andrzej Fryderyk, Fiodor Anatoljewicz Godunow, Eugeniusz Maat, Prokrustes, Alexander Rose, Michał von Rokuszewski, Grzegorz Tomasz Jakub Czartoryski, Albert Felimi-Liderski, Tomasz Ivo Hugo.
Komentarze
Joahim von Ribertrop von Sarm
Dobra praca!
Odpowiedz Permalink
BetelRigSun (Karol von Sarm)
@joahimvonribertrop Wszystko jest super!
Odpowiedz Permalink
BetelRigSun (Karol von Sarm)
@joahimvonribertrop I Znowu byłeś pierwszy :D
Odpowiedz Permalink
Adrian Józef Alatristé
Dzień dobry, ja z zapytaniem, czy istnieje jakiś materiał odnośnie ruchu republikańskiego przed bitwą? Proszę o wybaczenie mojej ignorancji jeśli to coś łatwo dostępnego, jednak nie znam na tyle historii związanej z Teutonią czy Loardią.
Odpowiedz Permalink
BetelRigSun (Karol von Sarm)
https://www.sarmacja.org/artykul/lista/S00230 Jak nie ma tam, to w ogóle nie ma.@AdekJozef
Odpowiedz Permalink
Michaś Elżbieta II
Bardzo stylowe wdzianko Pana Wicekróla!
Odpowiedz Permalink
Gotfryd Slavik de Ruth
Trochę mi się opóźniło opublikowanie tego artykułu ale takie mam realia czasu.

Co do pytania @AdekJozef to powiem tak uznałem że realia sąsiedztwa i zniechęcenie do monarchii. Skierowały patriotów do wybrania republiki która dawała lepsze nadzieje na pozyskania obywateli do walki o niepodległość.
Permalink
Adrian Józef Alatristé
W takim razie, niech żyją Patrioci! :)
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.