Rocznicowa Kartka z kalendarza cz 2/2

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
h8e3vy14.gif

TjC9lhD7.png 4J8pxmOY.pngTjC9lhD7.png

Czasy przed internetowe:
1162
Urodził się Regen „Pogrobowiec”


Urodził się Regen Pogrobowiec, ostatni książę z dynastii Mieczowładów panujących w Slavii od 460 roku, władca Księstwa Slavii w latach 1170-1201, syn Księcia Męcimira II zwany „pogrobowcem” z racji urodzenia 7 miesięcy po jego śmierci. Sprawny administrator, miał talent do otaczania się sprawnymi i dobrymi doradcami. Nawiązał bardzo dobre stosunki z Księstwem Naservi; wznowił handel z Królestwem Enderasji. Za jego panowania Normanowie w 1175r. złupili Srebrny Róg; dzięki pomocy Naservi w roku 1175 zatankował ich ziemię. Nadawał liczne przywileje lokalizacyjne dla wsi. W roku 1201 przegrał bitwę z Normanami, i w konsekwencji musiał bronić Stolicy. Zmarł w wyniku ran odniesionych podczas oblężenia. Jego ciało zostało zbezczeszczone przez zdobywców, a jego rodzina wymordowana.


1274
Urodził się trubadur Odoryk Bala.


Mimo niskiego pochodzenia, przypuszcza się, że jego ojciec był piekarzem w zamku, stał się jednym z najsławniejszych trubadurów. Od 1290 roku przebywał w Ruhnhoff, i tam głównie tworzył. Z twórczości Odoryka zachowały się 42 wiersze i poemat dydaktyczny „ Jasność Miłości”, który liczy 1325 wersów. Poeta jest autorem między innymi wiersza „Radość Bliskości” Wiersze trubadura charakteryzują się wyrafinowaną budową wersyfikacyjną, typową dla kunsztownej liryki. Poeta posługiwał się zwłaszcza skomplikowanymi strofami ośmiowersowymi i dziesięciowersowymi.


1409
Zmarł, murator i rzeźbiarz Przybymir z Rodna.


Kwestia edukacji Przybymira nie jest pewna – być może kilka lat spędził zagranicą. Jedna z hipotez mówi o jego ewentualnej podróży do Grodziska, jednak jest to wątpliwe. Niewykluczone, iż ok. 1361 roku przebywał w Grodku, gdzie znajdują się przypisywane mu rzeźby, uważane za najwcześniejsze w jego dorobku.
W 1382 wezwał go Książę Dobromir IV„Złoty” do Srebrnego Rogu w charakterze architekta wznoszonej wówczas świątyni Żaretnika, po śmierci jej projektanta i pierwszego budowniczego - Mojmira. Przybymir zmienił nieco pierwotne plany, główną sale przykrył sklepieniem sieciowym. Rozpoczął budowę południowej wieży i przyziemie Bramy Solnej, którą ostatecznie ukończyli jego synowie.
Do świątyni został wówczas wprowadzony, symboliczne nagrobki władców księstwa. Rzeźby nagrobne były zwarte, masywne i monumentalne; tumby bardzo proste. W kondygnacji triforiów umieszczone zostały popiersia jeszcze żyjących lub niedawno zmarłych osób związanych z dworem .

1650
Bunt chłopski w Międzyrzeczu Gawrackim.


Bezpośrednią przyczyną wystąpienia ludności były zdarzenia związane z przybyciem 20 marca 1650 roku pułku piechoty. W kwietniu wojsko rozlokowało się na leżach w okolicach Cichej Góry a obowiązek utrzymania takich jednostek spadł zgodnie z ówczesnym prawem na okoliczną ludność.
Żołnierze wysyłali przedstawicieli do okolicznych wsi celem pobierania stosownego podatku, ale nadużycia w wyliczaniu należności i inne możliwe nieporozumienia spowodowały otwarty konflikt. Górale w okolicach Cichej Góry napadli na przedstawicieli wojska, pobili ich, rozbroili i obrabowali.
Następnie ludność odprowadziła żołnierzy do garnizonu, gdzie przed dowództwem pułku usiłowała dochodzić wynagrodzenia zaznanych krzywd.
Reakcją żołnierzy było aresztowanie góralskich przedstawicieli, co spowodowało gwałtowną odpowiedź chłopów. W odpowiedzi kilkuset górali podeszło pod miasto, ale starcia udało się uniknąć jedynie z powodu wycofania się wojska w głąb kraju. Aż do przeprowadzonej w lipcu ekspedycji karnej w regionie nie istniała żadna władza państwowa.
Król Hellgon IV na wieść o powstaniu w regionie, skierował tam 3.000 piechoty i 1.200 jazdy celem zdławienia rebelii. Na przeciw im stanęło prawie 7.000 uzbrojonych rebeliantów; do bitwy nie doszło została podpisana ugoda. W listopadzie tego samego roku, wojsko dokonało pacyfikacji buntowników. Było to ostatnie tego typu powstanie w regionie.

1820
Bitwa pod Sarba starcie zbrojne, które miało miejsce 28 lipca 1821 w czasie trwającej w latach 1816-1823 wojny o niepodległość Zommerland.


Bitwa pod Sarba jest największą chwała w dziejach Zommerland, i jest dziełem generała Alfreda Rochel. Jej przygotowanie było znakomite, a wykonanie ponadludzkie. W wyniku szybkich i pomysłowych manewrów zniszczeniu uległy doborowe oddziały Wicekróla Abba Hassam, które przez ostanie sześc lat skutecznie tłumiły republikanów. A doskonale zorganizowany i sprawnie dowodzony wróg został pokonany. Na mocy narzuconej przez generała Rochel- "Kapitulacji z Sarba" rojaliści mogli swobodnie opuścić region, a tych którzy zostali objęła amnestia. Wygrana zapewniła powstanie, pierwszej samodzielnej i niezależnej republiki na obszarze Loardii. Dopiero w 1823 Sułtan Bajazyd V uznał warunki kapitulacji, i podpisał rozejm z Republiką, uznając niepodległość tego kraju. I znosząc całkowitą zależność tego regionu od Sułtanatu, trwającej od połowy XIII w. Pierwszym prezydentem republiki został Alfred Rochel, ustanowił jej liberalną konstytucje i system prawny. W latach 1830-1834 obronił niepodległość kraju, dławiąc bunt rojalistów i zapobiegł obcej interwencji. Sprawował urząd do swojej tragicznej śmierci podczas wyścigu konnego w 1837 r.


TjC9lhD7.png 4J8pxmOY.pngTjC9lhD7.png
Dotacje
1 500,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Joanna Izabela, Grzegorz T. J. Czartoryski, ramael.
Serduszka
6 000,00 lt
Ten artykuł lubią: Albert Jan Maat von Hippogriff, Joanna Izabela, Alexander Rose, Wojciech Hergemon, Guedes de Lima, Grzegorz T. J. Czartoryski, Albert Felimi-Liderski, Adam Jerzy Piastowski, Joahim von Ribertrop von Sarm, ramael, Eugeniusz Maat, Andrzej Fryderyk.
Komentarze
Ten artykuł oczekuje na pierwszy komentarz.

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.