O Poważności „Evangelium Baridorum”

rWnt15Uy.png
uvP72Dui.png
Jako że przed Komisją Diukifikacyjną rozpoczął się proces mający na celu wyniesienie Boromeusza Irmina do grona Miłych Powadze, co powoduje uzasadnione pytania i wątpliwości ze strony Senatorów i Arcysenatorów, którzy nie pojmują znaczenia tej jakże ważnej postaci w duchowości teutońskiej, szczególnie w centralnych rejonach Królestwa, jako arcypasterz Kościoła partykularnego postanowiłem skierować to otwarte pismo do Ojców Senatu oraz Braci i Sióstr. Jest to próba interpretacji Evanglium Baridorum przez pryzmat pism poważnych i doktryny. Jej celem jest próba wykazania cech wspólnych w nauczaniu Proroka i Ivana Męczennika Narodów.

W centrum nauki Proroka i Evangelium Baridorum stoi pojęcie wspólnoty wiernych – Kościoła. Tak oto czytamy w Evangelium...: „Rzekł Ivan do tłumów: Jeno ja jestem rozkoszą, albowiem jestem świętym kościołem, a wszystkie jego członki moje są” (EB 2, 4). Natomiast w Księdze Aklamacji Powagi zostało napisane: „Zebrali się więc w Nim, a On był w nich. [...] Ci z Was, którzy pójdą ze mną, a Powagę chcą w sobie umocnić, doczesne miejsce w Senacie posiądą u kresu drogi, a wieczne w Powadze odnajdą!” (KAP 4, 4-7). Uwidacznia się tutaj również obietnica eternalnego Senatu – wspólnoty wybranych, którzy podążyli za Powagą, co świadczy o wyższości nauki Strzałowej.

Zarówno w Evanglium..., jak i Gravitas Doctrina odnajdujemy wezwanie do odrzucenia niepowagi, hucpy i fałszywych bogów. Tak oto zostało napisane: „Nauczał tedy Ivan wraz ze swemi uczniami niewierny lud baridajski, a znaleźli się tacy, których serca otworzyły się na światło świętej nauki i odrzucili oni pokusy Wielkiego Onana, Pana Fałszywej Rozkoszy” (EB 2, 1-3). Ten cytat koresponduje z zapisami Katechizmu o niepowadze, w szczególności: „Skąd pochodzą pokusy do złamania Powagi? Pokusy są wszędzie dookoła i w nas samych” (Gravitas Doctrina, s. 15). By lepiej zrozumieć tę interakcję, należy sobie uświadomić, czym jest Onan. Pan Fałszywej Rozkoszy mieszka w nas i zwodzi nas na pokuszenie, byśmy zstąpili z poważnej ścieżki (por. Gravitas Doctrina, s. 15).

Na szczególną reinterpretację zasługują ostanie wersy Evangelium Baridorum: „A przyjdzie jeszcze dzień chwały świętego Ivana i jego świątobliwych uczniów, którzy mimo prześladowań wyczekują swego Mistrza z wytęsknieniem” (EB 7, 1-2), które korespondują z eschatologiczną obietnicą Proroka: „Uczniowie uważnie słuchali słów Proroka. Ten zaś zszedł z kamienia i stanął pomiędzy nimi mówiąc im: Senat tak umiłował świat, że posłał mnie, bym ja Wam Go ogłosił, abyście nie pomarli jak robactwo, a żyli w Jego wiecznym szczęściu. Głoście Senat i Powagę całemu światu, aby wszyscy ludzie tak jak i wy nie pomarli, a żyli w wiecznym szczęściu Senatu” (Grawifama Sarmaty 1, 8). W tym kontekście, o ile założymy, że Evangelium Baridorum została napisana pod natchnieniem Powagi, słowa z Grawifamy Sarmaty nabierają nowego sensu – wytęsknionym Mistrzem był Prorok, który dopełnił Powagi i przyniósł ze sobą nadzieję Wiecznego Senatu, której brakowało w nauczaniu Ivana Męczennika Narodów.

Jest to oczywiście jedynie próba wykazania Poważności tekstu Evangelium Baridorum. Polecam jej lekturę wszystkim Ojcom Senatu, by pojęli, jak wielkie znaczenie ma Boromeusz Irmin w życiu wspólnoty partykularnej w Teutonii.

Wszystkich chcących wspomóc finansowo na trudnej drodze głoszenia Powagi lub dołączyć do Kościoła Diuczej Wiary, zapraszamy do kancelarii. Za wszelkie datki składamy poważne Diuk zapłać.
rWnt15Uy.png
Dotacje
7 500,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Julian Fer at Atera, Henryk Leszczyński, Krzysztof Czuguł-Chan, Laurẽt Gedeon I.
Serduszka
12 063,00 lt
Ten artykuł lubią: Julian Fer at Atera, Henryk Leszczyński, Krzysztof Czuguł-Chan, Guedes de Lima, Laurẽt Gedeon I, David de Hoenhaim, Tomasz Ivo Hugo, Piotr III Łukasz.
Komentarze
Julian Fer at Atera
Boromeusz Irmin to znana mi postać, a jako męczennik według mnie zasługuje na przyjęcie do grona Miłych Powadze.
Odpowiedz Permalink
Henryk Leszczyński
jaśnie oświecony diuku, wykonaliście kawał poważnej roboty grawitologicznej. doprawdy, trudno nie dostrzec teraz Powagi w tym dokumencie i w nauczaniu diuka Boromeusza Irmina.
Odpowiedz Permalink
Laurẽt Gedeon I
JO myślę, że wszystkie opracowania ws. Boromeusza Irmina to kawał dobrej diuczej robory. Diuk zapłać :)
Odpowiedz Permalink
Piotr III Łukasz
Takie opracowania szanuję
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.