Teutońskie delfy
Seria wydawnicza: Literatura piękna

Nie tak dawno temu napisałem Jihymedowi Niezydowi, który zapytał mnie, czy nie podjąłbym się próby napisania dłuższego tekstu w sztucznym języku, że nie mam na to ochoty. Ochota jednak przyszła. Jednego dnia napisałem czternaście wersów, które dziś prezentuję. Nie jest to oczywiście nic wspaniałego.

Każdy naród ma swojego wybitnego nadbohatera; kogoś, w kim zlewają się cechy wszystkich pomniejszych bóstw; kogoś, kto jest wzorem cnót obywatelskich, ideałem, do którego powinno się dążyć. Dla Teutończyków kimś takim jest niewątpliwie Hergolien.

Zainspirowany przez Lorda Koadiutora Jana Dagobarda von Thorna-Majkowskiego, który zapowiedział zrewolucjonizowanie kultury teutońskiej, napisałem poniższą balladkę. Jest to jakby rozmowa prowadzone przez chór zawodzących banitów, którym odpowiada anonimowa wieszczka, strażniczka prastarych kultów. Treść odsyła również bardzo wyraźnie do niemieckiej legendy o śpiącym i czuwającym nad Niemcami Barbarossą.
Úr Kore ik Torkanen iv'šanti:
»Voo áenk loved Empor iv'erdi?«
»In úrens Gebergen or iv'arti,
Šlafed vi Štán in úrs Pater Erdi.«
Úr magniš Hergolien iv'húrti–
I–vánti úren orik Kinden.
»Van úren teutonišen Linden
vil plumenti« »In Má'k orenk Tsá!
In Má'k orenk Tsá!
Van úr gants Lande vil vánti,
Or vil vahti sa!
Ond orik Natsion or vil rahti.
Mith Štal or vil bringi
Úrn Deti for Kefašisten.«
Chór banitów śpiewa:
»Gdzie jest nasz kochający cesarz?«
»Czeka w górach,
Śpiąc niczym kamień w Ojcu Ziemi.«
Potężny Hergolien słyszy,
Jak jego dzieci płaczą.
»Kiedy teutońskie lipy
Zakwitną?« »W maju ich czasu!
W maju ich czas!
Kiedy cała ojczyzna zapłacze,
On się przebudzi!
I swój naród pomści.
Stalą przyniesie
Śmierć dla kefaszystów.«

Jak widzicie, nie jest to zbyt wybitne dzieło, z pewnością sprzeczne ze wszystkimi zasadami poetyki. Niemniej dzięki temu wierszykowi musiałem wymyślić kilka nowych słówek.
Cytuję:
úr Kore – chór [deklinacja II]
šanti – śpiewać
varti – czekać
šlafti – spać
úr Erdi – ziemia [deklinacja I]
húrti – słyszeć, słuchać
vánti – płakać
úre Linde – lipa [deklinacja I]
plumenti – kwitnąć
úr Má – maj [deklinacja I]
gants – cały
vahti (sa) – wstawać, powstawać (obudzić się)
rahti (sa) – mścić (się)
úr Štal – stal [deklinacja I]
bringi – przynosić
úr Deti – śmierć
úr Kefašiste – kefaszysta [deklinacja II]

Wiem, że słownik swego czasu rozwijał książę Ingawaar. Jeśli uzna, że warto dodać te kilka pozycji, będę mu wdzięczny bardziej niż dotychczas za zajmowanie się tworem (z którego, nawiasem pisząc, nie jestem zbyt dumny).

Może ktoś zwrócił uwagę na to, że w tekście występuje Ojciec Ziemia. Zazwyczaj mówimy o Matce. Jednak, jak to często bywa w wielu kulturach, upersonifikowane zjawisko lub ubóstwiony element przyrody przyjmuje zazwyczaj płeć taką, jaki posiada rodzaj gramatyczny w danym języku. I tak na przykład u starożytnych Egipcjan mamy męskiego Geba (Ziemię) i żeńską Nut (Niebo). Zaznaczę tutaj, że końcówka -t jest sufiksem żeńskiego rodzaju w wielu językach semickich.

Na koniec jeszcze zaprezentuję krótką kaligrafię tekstu w piśmie, które niegdyś stworzyłem, a którego nikt oprócz mnie na razie nie użył.

53Z8ANEt.jpg
Dotacje
1 500,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Torkan Ingawaar, Jahn Dagobard ik Thórn-Mákovski, Adam Jerzy Piastowski.
Serduszka
7 028,00 lt
Ten artykuł lubią: Torkan Ingawaar, Alfred Fabian von Tehen-Dżek, Thimoteus ik Hohentsolern, David de Hoenhaim, Timan Demollari, Andrzej Fryderyk, Sławomir von Hohenzollern-Wikidajło, Jahn Dagobard ik Thórn-Mákovski, Adam Jerzy Piastowski, Tomasz Ivo Hugo.
Komentarze
Torkan Ingawaar
Ale mógłbyś jednak używać słownikowych nazw miesięcy, co nie.
Odpowiedz Permalink
Alfred Fabian von Tehen-Dżek
Bardzo mnie cieszy ten widok. Naprawdę trzeba więcej takich poetów i poetek. I wielkich powrotów. :)
Odpowiedz Permalink
Vladimir ik Lihtenštán
Dementuję, nie wróciłem. Tylko się przyglądam, komentuję i krytykuję.
Odpowiedz Permalink
Alfred Fabian von Tehen-Dżek
Ale ja mówię o takich wielkich powrotach innych poetów (mam nadzieję że byli w Sarmacji jeszcze jacyś)
Odpowiedz Permalink
Niegosław Sarewicz
P
r
z
e
p
i
ę
k
n
e
wykrzyknik.gif
Odpowiedz Permalink
Jahn Dagobard ik Thórn-Mákovski
Można? Można. Nawet jeśli utwór nie jest arcydziełem wszech czasów to i tak doceniam wkład i poświęcony czas, bo wątpię aby każdy z nas potrafił tak od niechcenia strzelić czternaście wersów krótkiej ballady w innym języku. Babciu, jestem z Ciebie dumny! ^^
Odpowiedz Permalink
Adam Jerzy Piastowski
Wolałbym jakbyś częściej kazał nam męczyć oczy swoimi twórczymi myślami Vlad!
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.