Organizacja państwa sclavińskiego w latach 2011-2017 (3)

Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
WSTĘP

Zapraszam czytelników i fascynatów mikronacyjnej historii na kolejny artykuł z serii Organizacja państwa sclavińskiego w latach 2011-2017. W poprzedniej publikacji Organizacja państwa sclavińskiego w latach 2011-2017 (2) redakcja Sclavińskiego Instytutu Historycznego przedstawiła historię restauracji Konstytuanty oraz przybliżyła historię Konstytucji Królestwa Sclavinii. Dziś chcemy przybliżyć państwu końcówkę roku 2013. Oto historia Konstytucji Sclavinii i prymatu Izby Obywatelskiej w przeddzień początku Konsulatu Sclavinii.


KRÓLESTWO SCLAVINII

Konstytucja Sclavinii

Promulgacja Konstytucji Królestwa Sclavinii z 20 lipca 2013 roku nie rozwiązała problemów państwa sclavińskiego. Wręcz przeciwnie. W wyniku nieprecyzyjnych przepisów zawartych w ustawie zasadniczej Królestwa Sclavinii niemożliwe skutecznie okazało się wybranie i powołanie Namiestnika. W Sclavinii narastała anarchia.

Przełom sierpnia i września roku 2013 był niezwykle burzliwy. Owocował jednak w aktywizację społeczeństwa obywatelskiego. Pojawiały się oddolne próby ratowania sytuacji w prowincji. Kulminacyjny moment swojego istnienia przeżywał Społeczny Komitet Odbudowy Sclavinii pod przewodnictwem Guedesa de Limy[31]. 11 sierpnia 2013 roku z inicjatywy Mateusza von Lichtensteina-Ionza narody sclavińskie rozpoczęły, kolejną w dziejach Sclavinii, debatę nad ustrojem[32].

Podstawową przyczyną ponownego zajmowani się kwestią urządzenia państwa sclavińskiego było niezadowolenie z postanowień Konstytucji Królestwa Sclavinii oraz wynikający z nich paraliż państwa. Uczestnicy rokowań szybko podzielili się na dwa obozy. Ród Swarzewskich stał na stanowisku, że Konstytucja Królestwa Sclavinii jest słuszną propozycją, w oparciu o którą należy dalej budować Królestwo. Przeciwnicy apelowali by porzucić ją i skupić się na opracowaniu nowej, precyzyjnej i nie powodującej wstydu ustawy zasadniczej. Spór w pewnym momencie nabrał charakteru personalnego[33].

21 sierpnia 2013 roku Młynek Kawowy wygłosił Paraexpose dotyczące propozycji unormowania sytuacji w Królestwie Sclavinii[34]. Była to kolejna oddolna, merytoryczna inicjatywa mieszkańca zmierzająca do opracowania nowej ustawy zasadniczej prowincji. Młynek Kawowy stał na stanowisku, że Konstytucja Królestwa Sclavinii choć wadliwa i problematyczna, była konieczna choćby po to by zaktywizować mieszkańców Sclavinii do aktywności. Pierwotnie rozwiązania ustrojowe zaproponowane przez Kawowego opierały się na trzech ustawach konstytucyjnych: o Królu, o Konsulach i o Izbie Obywatelskiej.

Ostatecznie ruch obywatelski opracował projekt Konstytucji Sclavinii. 15 września 2013 roku Regent Księstwa Sarmacji Markus Arped zarządził nad owym projektem głosowanie[35], które zakończyło się przyjęciem proponowanej ustawy zasadniczej. 18 września 2013 roku nowy akt urządzeniowy Sclavinii został ogłoszony w Dzienniku Praw Księstwa Sarmacji[36].

Konstytucja Sclavinii z 18 września 2013 roku była drugą formalną konstytucją państwa sclavińskiego po roku 2011. Swoim obowiązywaniem była też światkiem końca Królestwa i początku Pierwszego Konsulatu. Konstytucja Sclavinii co do formy była konstytucją formalną, zapisaną jako akt normatywny zunifikowany. Ze względu na poruszaną materię, była ona również konstytucją pełną, szczegółową i trwałą. Procedura zmiany Konstytucji Królestwa Sclavinii została dookreślona. Zmiana taka następowała w drodze ustawy Izby Obywatelskiej podjętej większością 2/3 głosów, za zgodą Króla.

Konstytucja Sclavinii stanowiła, że Sclavinia jest prowincją Księstwa Sarmacji, której suwerenem jest Król – każdoczesny Książę Sarmacji. Hierarchizowała również system aktów prawnych. Najwyższą władzę w imieniu Króla złożono w ręce Izby Obywatelskiej, składającej się z ogółu obywateli. Do jej kompetencji należało wykonywanie wszystkich zadań publicznych nie zastrzeżonych dla innych instytucji Królestwa. Pracom Izby przewodniczył Przewodniczący Izby Obywatelskiej wybierany z grona członków Izby na dwumiesięczną kadencję. Pierwotnie był on również Namiestnikiem Sclavinii w rozumieniu przepisów Księstwa Sarmacji.

Izba Obywatelska mogła odwołać Przewodniczącego. W sytuacjach nadzwyczajnych powołać Przewodniczącego mógł również Król Sclavinii. W normalnych warunkach parlament państwa sclavińskiego podejmował uchwały i uchwalał ustawy zwykłą większością głosów na posiedzeniach jawnych. Organem pomocniczym Izby Obywatelskiej była Izba Reprezentantów.

Konstytucja Sclavinii dawała również stosowne kompetencje Królowi. Dla zachowania porządku prawnego lub dobra kraju monarcha mógł zawiesić obowiązywanie dowolnego aktu prawnego, w tym konstytucji, jednak na czas nie dłuższy niż dwa tygodnie. Zmiana konstytucji wymagała również zgody Króla. Królowi przysługiwało też prawo zmiany ustawy zasadniczej państwa sclavińskiego. Konieczna jednak była do tego aprobata Sejmu Księstwa Sarmacji.

Przepisy wprowadzające konstytucję w życie obligowały Króla do powołania, w ciągu 7 dni od dnia wejścia Konstytucji Sclavinii w życie, osoby odpowiedzialnej za przeprowadzenie wyboru Przewodniczącego Izby Obywatelskiej.

24 września 2013 roku pierwszym Przewodniczącym Izby Obywatelskiej został Młynek Kawowy[37].

Konstytucja Sclavinii obowiązywała do dnia 1 kwietnia 2015 roku[38], kiedy to do porządku konstytucyjnego wpisana została Ostateczna Krucjata.

__________
[31] http://fc.sarmacja.org/viewtopic.php?f=424&t=11297#p114340
[32] http://fc.sarmacja.org/viewtopic.php?f=424&t=11475#p116486
[33] http://fc.sarmacja.org/viewtopic.php?f=424&t=11475&start=10#p117033
[34] http://fc.sarmacja.org/viewtopic.php?f=424&t=11539#p117167
[35] http://fc.sarmacja.org/viewtopic.php?f=424&t=11752#p119233
[36] http://prawo.sarmacja.org/akt,6130.html
[37] http://prawo.sarmacja.org/akt,6138.html
[38] http://prawo.sarmacja.org/akt,7340.html
Dotacje
2 000,00 lt
Dotychczasowi donatorzy: Cudzoziemiec, Yennefer von Witcher, Guedes de Lima, Tomasz Ivo Hugo.
Serduszka
8 228,00 lt
Ten artykuł lubią: Fryderyk von Hohenzollern, Thimoteus ik Hohentsolern, Cudzoziemiec, Yennefer von Witcher, Alfred Fabian von Tehen-Dżek, Guedes de Lima, Laurẽt Gedeon I, Rafał Sokołowicz, Yupeng Beijin-Zhao, Paviel Gustolúpulo, Tomasz Ivo Hugo, Henryk Wespucci.
Komentarze
Alfred Fabian von Tehen-Dżek
Wspaniała robota.
Czy mogę całą serię umieścić w Sarmackiej Encyklopedii Powszechnej na odpowiedniej podstronie?
Odpowiedz Permalink
Roland Heach-Romański
Jak Dyrektor SIHu da zgodę, to kimże jestem by blokować? :D
Odpowiedz Permalink
Alfred Fabian von Tehen-Dżek
Twórcą tej zacnej serii, konsulem Konsulatu Sclavinii, Hrabia Thuringen, twórcą systemu informatycznego Sclavinii.... Długo by wymieniac, jeszcze dłużej by szukać ;)
Odpowiedz Permalink
Guedes de Lima
SIH nie będzie oponować. :)

P.S. Kolejna świetna część. Tak było!
Odpowiedz Permalink
Alfred Fabian von Tehen-Dżek
Serdecznie dziękuję. Seria zostanie umieszczona w SEP jeszcze w tym tygodniu
Odpowiedz Permalink
Tomasz Ivo Hugo
No i ponownie wspaniała praca! Cieszę się, że obok Wicehrabiego de Limy, Pan Konsul wyrasta na jednego z głównych historyków sclavińskich.

Taka drobna sugestia, ponieważ fajnie, że na stronie głównej SIH są odnośniki do artykułów, ale Prześwietnego Pana Konsula w tym spisie nie ma. Warto by aktualizować ten spis listę także o artykuły innych Autorów :)
Odpowiedz Permalink
Guedes de Lima
Wasza Książęca Mość, odnośniki do serii artykułów Wielmożnego Konsula Rolanda Heacha-Romańskiego pojawią się na dniach na stronie głównej SIH. :)
Odpowiedz Permalink

Musisz się zalogować, by móc dodawać komentarze.