Brama Sarmacka
Homar Poniedziałkowy

Późno, ale jak popularne przysłowie mawia - lepiej późno niż wcale...

---
Yaraeh dał synowi ostatnie 50 lt na zakupy (do wypłaty było jeszcze 2 tygodnie) i mówi:
- Michał, kupisz chleb, margarynę i kawałek sera. Reszta kasy do zwrotu. Bronek poszedł do sklepu, ale po drodze spodobał mu się misiek za całe 50 lt. Kupił misia i pędzi do domu. Tata na to:
- Michał, coś ty zrobił!? Natychmiast idź i sprzedaj tego misia.
Bronek bez namysłu poszedł opchnąć misia sąsiadce. Wchodzi do jej mieszkania, a sąsiadka w łóżku z jakimś facetem. Nagle rozlega się pukanie do drzwi. Sąsiadka wpycha faceta razem z Michałem do szafy. Dziecko w szafie do faceta:
- Kup pan misia.
- Spadaj, chłopcze.
- Bo będę krzyczał.
- Masz pięćdziesiąt libertów i siedź cicho.
- Oddaj misia.
- Nie oddam.
- Oddaj, bo będę krzyczał.
Sytuacja powtórzyła się paręnaście razy, Michał zarobił sporo kasy, wraca do domu z zakupami (kawior, krewetki, szynki, i całą furę szmalu jeszcze przytargał). Ojciec do niego:
- Synu, chyba bank obrabowałeś!? Natychmiast idź do immama i się wyspowiadaj!
Michał poszedł do meczetu, podchodzi do konfesjonału i mówi:
- Ja w sprawie misia...
- Spie*****j, już nie mam kasy!
---
Armia Morwańska. Sierżant na apelu:
- McGregor, dlaczego wasza spódnica jest o 10 cm dłuższa niż regulaminowa?
- A jak Pan myśli... dlaczego, sierżancie?
---
Huczna impreza u Euskadich. Nagle ktoś rzucił cynk, że głeboko pod wanną ukryty jest skarb. Goście wzieli łomy, młotki, tłuczki do mięsa, i co tylko pod ręką było. Odsunęli wannę i zaczęli rozwalać podłogę. W koncu przebili się do niepozornego sąsiada - Skarbnikowa, który, zwabiony hałasem, od jakiegoś czasu już tam stał. Przebili się, spojrzeli na niego i krzyczą:
- Oddawaj skarb, złodzieju!
---
Przychodzi Anonimowy Następca Tronu do sklepu i pyta:
- Czy jest cukier w kostkach?
- Nie ma.
- To poproszę jakąś inną tanią bombonierkę dla Kefasa.
---
W przedziale kolejowym jadą: Daniel Chojnacki, Yaraeh Euskadi i Marcin Komosiński. Ponieważ tematy do rozmowy szybko się wyczerpaly, wszyscy po pewnym czasie zaczęli się nudzić. ANT, chcąc przerwać niemrawy nastrój zadaje swoim towarzyszom podróży zagadkę:
- Co to jest? Zaczyna się na J i każdy z nas je posiada?
Grobowa cisza.
- Jedna para butów! - ogólny śmiech.
- A teraz uważajcie. Zaczyna się na D i nie każdy z nas je posiada? - znowu cisza.
- Dwie pary butów! - Znowu wszyscy leją i proszą o dalsze zagadki.
- Co to jest? Jest czerwonego koloru w żólte pasy, wisi nad drzewami i...
- Ha, ha, ha - przerywa mu Komosiński - To są trzy pary butów!
---
Na zebraniu Krzysztof Konias wygłasza przemówienie. Nagle gdzieś w sali rozlega się kichnięcie.
- Kto kichnął? - pyta Kwazi. Nikt nie odpowiada.
- Kto kichnał!? - niecierpliwi się. Nikt nie odpowiada. Mówca do wartowników:
- Wyprowadzić i rozstrzelać jedenasty rząd.
Tak też się stalo.
- Kto kichnął? - pyta ponownie. Na sali cisza.
- Wyprowadzić cały szesnasty rząd.
Za scianą slychać odgłosy strzelania.
- Kto kichnął?
- Ja - z widowni podnosi się przerażony staruszek.
- To na zdrowie.
---
Z Karczmy 'Pod Rarógiem'...

Gość wzywa kelnera i pyta:
- Czy muzycy w waszym lokalu grają na życzenie gości?
- Oczywiście, szanowny panie.
- To proszę im powiedzieć, żeby zagrali w domino.
---
Rabina z Sarmacji zapraszano często do różnych miast dla wygłaszania kazań. Kazania te wsławiły go w całym v-świecie. Wszędzie witano go entuzjastycznie i okazywano wiele szacunku dla jego mądrości oraz pięknych kazań. Woźnica, z którym jeździł rabin, był po dwrażeniem honorów, jakie czyniono jego pryncypałowi, i szczerze mu ich zazdrościł. W czasie kolejnego etapu podróży furman odwrócił się do rabina i powiedział:
- Rebe, podziwiam cię, ale też bardzo ci zazdroszczę. Wszędzie, gdzie przyjeżdżamy, ludzie odnoszą się do ciebie z wielkim szacunkiem i przyjmują cię jak cesarza. Rebe, mam do ciebie wielką prośbę. Chciałbym choć raz doświadczyć takich honorów. Pozwól mi się przebrać w twoje szaty i w miejście, do którego dojeżdżamy, uchodzić za słynnego kaznodzieję z Sarmacji.
Rabin uśmiechnął się:
- Dobrze, chętnie zamienię się z tobą szatami. Ale jest jeden kłopot. Widzisz, spotykają mnie nie tylko honory. Gdy przyjeżdżamy do jakiegoś miasta, zapraszają mnie do uczelni talmudycznej i tam zadają mi bardzo trudne pytania z Pisma Świętego. Co wtedy zrobisz?
- Jakoś dam sobie radę, pozwól mi się tylko przebrać za siebie - odpowiedział furman. Rabin zgodził się. Zamienili się ubraniami i wjechali do miasta.
Żydzi fetowali gościa niezwykle uroczyście. Wreszcie zaprowadzili go do jeszybotu i tam miejscowi talmudyści zadali 'słynnemu rabinowi' wielce skomplikowany problem filozoficzny do rozwiązania. Sarmacki kaznodzieja stał opodal w ubraniu furmana, ciekaw, jak też sobie poradzi jego woźnica. A ten jakby nic, zrobił srogą minę:
- Co? Takie dziecinne pytania zadajecie słynnemu cadykowi z Sarmacji? Na takie pytania to odpowiada mój woźnica. Furman, chodźcie no tutaj!