Park Stołeczny
Rząd Sarmacki a samorządy

Ponieważ znów mamy nowy rząd i znów- wydaje się- nowy pomysł na określenie relacji na linii rząd centralny-samorządy, chciałem- jako dość aktywny samorządowiec- zabrać głos w kwestii właśnie tych relacji. Uważam bowiem, że debata na ten temat jest teraz niezmiernie potrzebna.

Najpierw może określmy status quo. Od długiego czasu działało w Sarmacji Ministerstwo Samorządu Terytorialnego. Wydawać się mogło, że ministerstwo, które powinno nawiązywać z samorządami dialog i kreować rozwój prowincji i KK. Niestety, MST nie było Ministerstwem kreatywnym, ani Ministerstwem prowadzącym z Samorządowcami dialog. Było Ministerstwem zajmującym się praktycznie tylko i wyłącznie prowadzeniem Rankingu Miejscowości. Sądzę, że tu właśnie tkwi największy błąd dotychczasowej polityki rządu KS w kwestii Samorządów: Zamiast prowadzić z nimi dialog i proponować konkretne rozwiązania, zamiast prowadzić politykę partnerską rząd prowadził politykę karcenia i chwalenia. Prowadził politykę nie partnerskiego dialogu, a politykę rozmowy nauczyciela z uczniem.

Nie uważam, że ranking miejscowości jest rzeczą złą. Wręcz przeciwnie: jest świetnym pomysłem, dzięki któremu miasta są dopingowane do większej i bardziej intensywnej pracy, która wychodzi na dobre zarówno im, ich prowincjom, jak i Sarmacji. Nie rozumiem jednak dlaczego jedynym zadaniem urzędu "zajmującego się" samorządami było tworzenie tego rankingu! Cała polityka MST ograniczała się właśnie do tej jednej rzeczy: nieustannego szeregowania i ustawiania, chwalenia i udzielania nagany! Tymczasem nie tędy droga!

Podejście "Centrali" do samorządów, a szczególnie Krajów Koronnych, które nie podlegają bezpośrednio rządowi powinno być inne. Dotychczas większość (zastrzegam- nie wszyscy) polityków centralnych traktowało KK jako nowy potencjał polityczny, który można łatwo zdobyć dla swoich celów. Niestety po osiąganiu tych celów politycznych o samorządach mówi się mało! Polityka rządów ogranicza sie przeważnie do dwóch punktów:
1.Prowadzenie Rankingu Miejscowości
2.Odbywanie okazjonalnych, lukrowanych wizyt "w terenie", podczas których się chwali, głaszcze po głowie, wygłasza płomienne przemówienia, ewentualnie udziela się wypłat ze skarbu państwa.

I niestety tyle władza robi w tym momencie, aby wspomóc działanie samorządów. Teraz może się zajmijmy tym, co naprawdę mogłaby zrobić i co z pewnością przyniosłoby to jej korzyść.

Rząd Paviela von-Thorn Browarczyka na początku swego istnienia zreformował instytucjonalnie odpowiedzialność za samorządy. Za ranking odtąd odpowiada MDN, a za "kontakt z samorządami" Browarczyk ma ponoć odpowiadać osobiście. Niestety Kanclerz nie uściślił w swoim przemówieniu programowym co dokładnie ten kontakt ma oznaczać, ale ufam, że przejęcie przez Kanclerza odpowiedzialności za politykę samorządową oznacza, że samorządy traktuje on "na serio". Jako samorządowiec chciałbym podpowiedzieć Kanclerzowi, co mógłby zrobić ku temu, aby relacje rząd-samorządy zmieniły się.

1.Zorganizowanie promocji poszczególnych jednostek samorządu na terenie całej Sarmacji. Oczywiście, KK i prowincje reklamują się same, ale czy nie dobrym pomysłem byłaby na przykład organizacja "Dni" poszczególnych krajów, które wchodzą w skład Księstwa Sarmacji? Obecnie "przeciętny" Sclavińczyk niewiele wie o Hrabstwie Gellonii i vice versa! Gdyby w "ogłoszeniach urzędowych" na Stronie Głównej KS znalazły się np. "Obchody Dnia Gellonii" na których to obchodach prezentowane byłyby informacje i ciekawostki o tymże kraju, jego historii, obecnej pozycji, itp. z pewnością przysłużyłoby się to integracji wewnątrzsarmackiej :-)

2.Stworzenie lepszego systemu kontaktu pomiędzy rządem a rządami terytorialnymi. Mam np. taki pomysł, żeby Kanclerz powołał spośród mieszkańców każdej jednostki samorządowej (a szczególnie KK) doradców. Np. "doradca ds. Sclavinii". Ci doradcy informowaliby go na bieżąco o aktualnych wydarzeniach w danym Kraju, oraz potrzebach, jakie ten kraj, jego samorząd, oraz jego mieszkańcy mają aktualnie wobec rządu centralnego. Skończyłyby się wtedy bezproduktywne wizyty na prowincji, podczas których Kanclerz się pyta "a co tam słychać?". Kanclerz wiedziałby "co tam słychać" już przed wizytą i na podstawie tego co już wie, wiedziałby czy wizyta jest potrzebna, czy nie, a jeśli jest- to co konkretnie trzeba na niej załatwić

Jakby tak spojrzeć to w tych dwóch punktach zawiera się wiele małych punkcików, które są małymi kroczkami do pokonania obecnych barier dzielących "centralę" i prowincje. Gdyby rząd i Kanclerz zdecydowaliby się je realizować to samorządy, Sarmacja i Sarmaci zyskaliby bardzo wiele. Zmieniłoby się nie tylko podejście rządu do samorządu i odwrotnie. Zminiłby się także klimat obecnych stosunków między nimi. Stosunki "urzędnik-petent" zmieniłyby się może na "partner-partner", czyli na takie, jakie powinny być od dawna.