Park Stołeczny
Opowieść ze Srebrnego.

Autorstwa: Vladimira Du vallona- Iwanowicza i Edyty von Thorn- Browarczyk.
Cały tekst to fikcja literacka:

Najnowsza historia Srebrnego Rogu rozpoczyna się w grudniu 2004 roku, gdy na pobliski polu kukurydzy wylądował statek kosmitów. Statek się otworzył i wyszedł z niego Krzysztof St. M Konias, pierwszy mer Srebrnego Rogu. Ale cóż to, obok Koniasa stały kosmiczne dzieci. No cóż nikt nie wiedział co działo się na statku przed wylądowaniem. Konias był zmuszony wynająć do nich opiekunkę – Piotrusia Pana. Piotruś Pan, pijak i cipun zapomniał o dzieciach mera, a one rozlazły się po świecie. Strońkki przystał do Kapitana Haka, Szopkowskiego trafił szlak w Armii Julka Cezara, a Wróbel wraz z Jasiem i Małgosią zerzarli domek z piernika (biedak wciąż się leczy).
Pan Krzysiu zmęczony dziećmi oddał władzę Decowi.
Łukasz Dec, kolejny mer- pijak, od razu wziął się do rzeczy, czyli brania kasy dla siebie, jak nam wiadomo wszedł w spółkę z Kaczorem Donaldem. Razem założyli gang, który do dziś jest największym w v- świecie. Chodzą pogłoski, że Donald to kochanek Łukasza. Dec zmęczony (chyba wiecie czym) ustąpił ze stanowiska.
Pa Panu Decu nastąpił okres bezmerowia. To najcudowniejszy okres w historii. Każdy miał broń u boku i granat w ręku. A w mieście rządził nieoficjalnie Kopciuszek (szef największego gangu w Srebrnym Rogu), który współpracował z Wołominem, Pruszkowem, Gangiem Olsena i Jakuzą. W tych pięknych czasach zdarzyło nam się w mieście gościć zespół Czerwone gitary i Metalikę którzy zabawiali nas w weekendy na cotygodniowych potańcówkach.
Dopiero Jarek Sadowski w raz z Herkulesem doprowadził do porządku w mieście, obalili Kopciuszka i nakazali wszystkim nosić różowe włosy, posiadać różowego kucyka, pomalować wszystkie domy na różowo, nosić kolce na szyi i skórzane staniki. To okres Sadowkotury, okres najpiękniejszej kultury w dziejach Teutonii.
Pana Jarka można było zobaczyć jeżdżącego różowa limuzyną. Wtedy wychylał się przez oko i krzyczał: „Więcej różowego, więcej różowego!”
Kolejny mer miasta to Konrad Hergemon. Który obalił rządy Deca. A było to tak. Hergemon wspomagany przez oddziały Czerwonego Kapturka przeprowadził szturm na stolicę Marchii. Zamknął Deca w więzieniu, a sam obwołał się Dożywotnim Merem i kazał się do siebie zwracać „Herr Furer”. Czerwonego Kapturka mianował naczelnym generałem. Za rządów Herr Furera ukształtował się pierwotny teutoński.
Pan Konrad często spotykał się z ludem mówiąc do niego „butem w morde”, co według niego znaczyło „moi mili”.
Jak wiemy Furer miał kochankę, najprawdopodobniej Śnieżkę, z tej miłości narodził się Pan Janek, nieoficjalny syn Furera, którmu na łożu śmierci przekazał miasto.
Zgodnie z wolną Furera, kolejny mer to Janek bnt via Teutończyk. Z tego co wiemy swoje bogactwo zawdzięcza przekrentą, jako mer nie zrobił nic, po za wyciąganiem kasy z budżetu miasta i wkładania jej do swojej kieszeni.
Pewna niewiasta, Edyta von Thorn – Browarczyk postanowiła temu zapobiec. Do skarbca Janka wpuściła anakondę.
Janek przychodzi wieczorem by się wykąpać w kasie. Rozebrał się i wskoczył do monet. Nic nie podejrzewając bawił się pieniążkami i nie tylko. Aż tu z tyłu chaps i Pana Janka nie ma. Anakonda umarła tydzień po tym.
Po Janku na tron wkroczyła Edyta von Thorn- Browarczyk, a u jej boku największy alfons, Vladimir Du vallon – Iwanowicz. Razem doprowadzili do rozkwitu gospodarki, kultury i prostytucji.
Na tym kończymy naszą historię, mamy nadzieję, że przybliżyliśmy tym Państwu historię Srebrnego Rogu.