Brama Sarmacka
Gdzie jest skorupiak?

Nieczęsto bywam w Gospodzie Sarmackiej głównie ze względu na niski poziom merytoryczny niektórych wiadomości z shoutboxa, jednakże jako Redaktor Naczelny oficjalnej agencji informacyjnej Księstwa Sarmacji, chcąc nie chcąc, czasami zajrzeć tam muszę. Zrobiłem to dzisiaj wieczorem. Piłem herbatę, charakterystycznie odchylając mały palec lewej dłoni, kiedy gorący napój obryzgał ciekłokrystaliczny monitor nowoczesnego komputera redakcyjnego. Oto bowiem p. Konrad de Luna y Euskadi nachalnie zwracał uwagę (zniecierpliwionych już) bywalców Gospody na brak Homara Poniedziałkowego w tym tygodniu. W swoim naprawdę długim wirtualnym życiu natknąłem się na wiele ludzkich paranoi, miałem także nie raz do czynienia z kontrowersyjnym rodem Euskadi, jednakże bezczel Konrada w shoutboxie przebił, no, co najmniej kilkadziesiąt moich ekstremalnych doświadczeń z przeszłości.

Czytelnikom zorientowanym słabiej od niektórych redaktorów Bramy Sarmackiej przypominam, że na początku tego tygodnia wysłałem na Listę Dyskusyjną Księstwa Sarmacji wiadomość o moim przymusowym, kilkudniowym urlopie związanym z problemami technicznymi mojego łącza internetowego. Chwilowa niedyspozycja uniemożliwiła mi publikację Homara Poniedziałkowego, co właśnie spotkało się z krytyką p. Euskadi. I ja bym tę krytykę zrozumiał, ba! Z pokorą bym ją przyjął... gdyby nie fakt, że p. Konrad Euskadi jest moim podwładnym - redaktorem Bramy Sarmackiej. Nie dość więc, że atakuje swoich (a konkretniej swojego szefa), to się jeszcze - bardzo kolokwialnie rzecz ujmując - opieprza w robocie. Wszak sam mógł opublikować w poniedziałek Homara, wiedząc o moim urlopie. Podejrzewam jednak, że o urlopie tym nie wiedział - informację o swojej niedyspozycji wysłałem przecież tylko na Listę Dyskusyjną Księstwa Sarmacji, a tam nie każdy obywatel zagląda, a co dopiero redaktor państwowej agencji informacyjnej.

Podsumowując mój krótki wywód, pragnę jeszcze wysunąć bardzo ciekawy wniosek (wątpliwej skromności, ale mimo wszystko obiektywny), jaki kilka dni temu przyszedł mi do głowy podczas osobistej refleksji przy porannej gazecie. Otóż, to ja jestem Bramą Sarmacką, a Brama Sarmacka jest mną. Stanowimy jedno ciało, jakkolwiek to dewiancko nie zabrzmi. Który bowiem redaktor poza mną, spośród szóstki zatrudnionych, publikował w ostatnich tygodniach choć jeden artykuł? Jak wygląda rozkładówka Bramy po jednym tygodniu mojej nieobecności? Czy ktokolwiek poza mną loguje się jeszcze w panelu redaktorskim?

Wiem, faktycznie jestem nieskromny i w ogóle. Ale dziwię się, poważnie się dziwię redaktorom i obywatelom mającym kwalifikacje do zatrudnienia się w Bramie, a tego nie czyniącym. Dziwię się z tego względu, że już jakiś czas temu w rozmowach z Kanclerzem załatwiłem moim redaktorzynom godne, wręcz atrakcyjne pensje. I nikt z nich do tej pory nie chce korzystać...