Brama Sarmacka
"Cała prawda o PASI- czyli historia (nie)prawdziwa"

Był ciepły, lipcowy wieczór. Mieszkańcy Srebrnego Rogu powoli wracali do domu, korki na ulicy zmalały do tego stopnia, że bez problemów można było przez nie przejechać. Metro opustoszało. Zwykle tętniący życiem Srebrny Róg powoli zamieniał się w oazę ciszy i spokoju. I wszystko było by pięknie lecz…

- Co ja, ku**a na Wandę, znowu złego zrobiłem!? -dało się słyszeć odgłos z okna pewnej willi. Lecz mogło to być dziwne jedynie dla turystów i mieszkających w innych dzielnicach. Sąsiedzi już się przyzwyczaili, że ich niezwykle ważny sąsiad miał zwyczaj o tej porze wydzierać się w niebogłosy

- Książę mnie zabije… Przecież to gdzieś tu musi być! No musi! Janie, do ku**y nędzy, gdzie jest ta płyta cd!? – monolog tej ważnej osobistości trwał nadal. Jednak zapomniał on, że nie ma na służbie żadnego Jana. Zapomniał nawet o tym, że od dawna mieszka sam. Kot mu zdechł, pies uciekł a syn przeniósł się do hotelu. Ale jakoś nikogo to nie dziwiło. Krzysztofa – bo tak miał na imię – też. Nikt nie potrafił mieszkać z takim pracoholikiem. On sam czasami ledwo ze sobą wytrzymywał.

- Co z tym Koniasem? Gdzie on się podziewa? Miał już być tutaj dawno. Czy aby na pewno ten samolot do Srebrnego Rogu po niego poleciał? – Książę zaczynał się martwić. Konias nigdy go nie zawodził. Był wręcz wzorowym pracownikiem. Zawsze tam gdzie był potrzebny, na każde zawołanie.

- Wasza Wysokość, bez niego sobie też poradzimy. Nie ma powodów do obaw – lecz w głosie Skarbnikowa dało się wyczuć nutę niepokoju. Było nieciekawie i zdawał sobie z tego sprawę. Konias był tu niezbędny, zawsze potrafił wyjść cało z trudnych sytuacji. A tak było. PASI zawodziło, Skarbnikow był ciągle krytykowany, w mediach ciągle było o nim głośno. Musiał się usunąć, musiał.

- Zadzwońcie po tego Koniasa. Nie możemy dłużej czekać… - Lecz w tej chwili do sali wbiegł Konias, widać było po nim, że jest zdenerwowany i zmęczony.

- Nareszcie! – Książę się ucieszył – Krzysiu, wiesz jak Cię cenimy. Skarbnikow musi się usunąć, nie może dłużej być Prezesem PASI. Ten kocioł wokół musi przycichnąć.. Wszystko się nam posypało Krzysiu, wszystko. I Ty to naprawisz. Od dziś jesteś nowym Prezesem PASI i od dziś wszystko ma działać jak w dreamlandzkim zegarku. Zero potknięć, zero bugów. Zrozumiano?

Lecz na twarzy Koniasa pojawiła się konsternacja. Chwiejnym krokiem wyszedł z sali wycierając krople potu, które zgromadziły się na jego czole. Skarbnikow znów tryumfował…

Ciąg dalszy nastąpi.