Brama Sarmacka
Projekt zmiany Konstytucji

Zgodnie z art.4. Regulaminu Izb Połączonych zawiadamiam Państwa, że na moje ręce trafił projekt zmiany Konstytucji KS autorstwa Księcia Sarmacji. W ciągu najbliższych 7 dni trwać będą konsultacje w tej sprawie.

Projekt z uzasadnieniem:

Szanowni Panowie Marszałkowie,
Wysokie Izby,

Mam zaszczyt przedłożyć Wysokim Izbom projekt Ustawy o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji, wprowadzający zmiany w sposobie wybierania posłów na Sejm Księstwa Sarmacji oraz wybieralność Izby Senatorskiej.

Poszczególne punkty projektu są następujące:

1. Okręgi wyborcze. Aby, z jednej strony, zagwarantować obywatelom sarmackim
   możliwość wybierania kandydatów z wszystkich regionów Sarmacji, z drugiej zaś —
   wyjść naprzeciw postulatom szerszego włączenia nowych krajów i prowincji rzeczypo spolitej w życie polityczne Księstwa, wprowadza się wybór połowy posłów w skali ca łego państwa, a połowy — w okręgach jednomandatowych.
2. Liczba posłów. Ulega ona, w przepisach przejściowych, zwiększeniu, z obecnych
   siedmiu do dwunastu. Biorąc pod uwagę wzrost liczby obywateli sarmackich na przestrzeni ostatnich lat, oraz radykalny wzrost aktywności prac parlamentu w ostatnich miesiącach, zmiana taka jest uzasadniona. Przy czym, liczba posłów mogłaby zostać zmieniona w drodze ustawy.
3. Kadencja Izby Poselskiej. Praktyka udowodniła, iż kadencja trwająca trzy miesiące
   jest kadencją niewystarczającą dla zrealizowania całości programu prac ustawodaw czych oraz projektów rządowych zapowiedzianych w kampanii wyborczej. Proponuje
   się zatem powrót do rozwiązań istniejących wcześniej, kadencji trwającej cztery mie siące, zamiast obecnych trzech.
4. Wotum nieufności wobec MSZ. Z uwagi na funkcjonujące od dłuższego czasu ozwiązania ustrojowe proponuje się, dla konsekwencji, przekazanie uprawnień kontrolnych — prawa do wyrażania wotum nieufności — nad urzędem Ministra Spraw Zagranicznych z Izby Senatorskiej do Izby Poselskiej.
5. Inicjatywa ustawodawcza. Doprecyzowaniu ulega to, jakie organy władz lokalnych posiadają prawo inicjatywy ustawodawczej — organy stanowiące krajów Korony i prowincji. Zmniejszeniu ulega liczba obywateli, której przysługuje prawo inicjatywy ustawodawczej — z 15% do 10% ogółu obywateli, co ma związek ze wzrostem ogólnej liczby obywateli sarmackich.
6. Wybory do Izby Senatorskiej. Obecnie prawo zasiadania w Senacie przysługuje
   wszystkim diukom, markizom i hrabiom. Sama Izba nie jest, przez to, organem ka dencyjnym. Projekt wprowadza wybór Izby Wyższej przez ogół arystokracji i szlachty
   z grona diuków, markizów i hrabiów na kadencję sześciomiesięczną. Projekt przewi duje także głosy ważone w wyborach, przy czym ustawa może wagi głosów przypisane poszczególnym tytułom arystokratycznym i szlacheckim zmienić lub zrównać.
7. Przejściowe przepisy prawa wyborczego. Proponuje się, aby do Izby Poselskiej
   kandydowano jednocześnie w dwóch okręgach — okręgu ogólnopaństwowym i lokal nym. W razie jednoczesnego wyboru, wybór następowałby w okręgu lokalnym, zaś
   mandat w okręgu ogólnopaństwowym obejmowałby kolejny na liście kandydat. Prze słanki są następujące:
   1. rozwiązanie takie (możliwość kandydowania w dwóch okręgach) zapewnia ugrupowaniom politycznym większą szansę obecności ich liderów i ekspertów
      w parlamencie;
   2. objęcie mandatu w okręgu lokalnym i wygaśnięcie mandatu w okręgu ogólnopań stwowym jest powodowane tym, że w okręgach jednomandatowych ugrupowania będą wystawiały (zakładając ich racjonalność) po jednym kandydacie, zatem przypadku kolejności odwrotnej konieczne byłoby przeprowadzanie wyborów uzupełniających zaraz po wyborach.
8. Zmiany mniejszej wagi. Skreślenie przepisów stanowiących, iż stwierdzanie wygaśnięcia mandatu posła, objęcia i utraty godności senatora oraz przeprowadzanie wy boru Marszałka Izby Poselskiej jest konstytucyjnym obowiązkiem Księcia. Zamiast tego proponuje się, właściwsze tradycji parlamentarnej, powierzenie tych obowiązków odpowiednio Marszałkom Izb Sejmu oraz Marszałkowi–Seniorowi.

Dodatkowe uzasadnienie pkt 1–2:

Izba Poselska jest obecnie wybierana w okręgu wyborczym obejmującym całe Księstwo
Sarmacji. Rozwiązanie takie umożliwia wyborcom oddawanie głosu na posłów — będących wszak przedstawicielami całego Narodu — z wszystkich części rzeczypospolitej. Korona uznaje to rozwiązanie za słuszne. Proponuje się natomiast, aby jednocześnie poszczególnym częściom rzeczypospolitej sarmackiej zagwarantować, na tyle — na ile pozwala na to ich potencjał demograficzny — wybieranie „własnych” posłów. W konsekwencji tego, oraz w następstwie wzrostu liczby obywateli sarmackich i intensywności prac parlamentarnych na przestrzeni ostatnich miesięcy, ulega zwiększeniu liczba posłów z siedmiu do dwunastu (połowa wybierana w okręgu ogólnopaństwowym, połowa wybierana w jednomandatowych okręgach wyborczych). Celem projektowanych zmian jest włączenie, w większym stopniu, nowych krajów Korony i prowincji w życie całego Księstwa Sarmacji, zabezpieczenie ich reprezentacji w przedstawicielstwie ogólnonarodowym. Zagwarantowanie tego, iż w większym stopniu ich głos będzie uwzględniany przez władze centralne w Grodzisku, szczególnie w procesie stanowienia prawa — które dotyczy także krajów Korony oraz kontroli Rządu — który jest także ich rządem. Potrzebą przyjęcia ustawy jest zatem potrzeba większej integracji nowych krajów i prowincji z Księstwem Sarmacji, przewidywanym skutkiem — większe zaangażowanie nowych obywateli sarmackich na szczeblu ogólnokrajowym.

Projekt Ustawy Konstytucyjnej

Art. 1. [Zmiana Konstytucji]

W Konstytucji Księstwa Sarmacji wprowadza się następujące zmiany:

1. W art. 13 ust. 1 skreśla się zdanie „Przepis niniejszy nie ma zastosowania do ministra właściwego do spraw zagranicznych”;
2. W art. 13 skreśla się ust. 2 „Izba Senatorska wyraża ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych wotum nieufności większością głosów liczby senatorów. Jeżeli uchwała ostała przyjęta przez Izbę Senatorską, Książę odwołuje ministra”; art. 13 ust. 3 staje się art. 13 ust. 2;
3. Art. 14 („(1) Sejm składa się z: 1) Księcia, 2) Izby Poselskiej, 3) Izby Senatorskiej. (2) Izba Poselska składa się z siedmiu posłów wybieranych w wyborach powszechnych, równych i bezpośrednich, w głosowaniu tajnym, na okres trzech miesięcy. Książę zwołuje Izbę Poselską na obrady w ciągu siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyniku wyborów. (3) Prawo do zasiadania w Izbie Senatorskiej przysługuje Książętom-Seniorom, diukom, markizom i hrabiom. (4) Książę zarządza wybory do Izby Poselskiej oraz stwierdza wygaśnięcie mandatu posła. Książę stwierdza objęcie i utratę godności senatora. (5) Warunki wygaśnięcia mandatu posła oraz utraty godności senatora określa ustawa”) otrzymuje brzmienie:
   1. Sejm składa się z Księcia, Izby Poselskiej i Izby Senatorskiej.
   2. Izba Poselska składa się z posłów wybieranych na okres czterech miesięcy:
      1. w okręgu ogólnopaństwowym, obejmującym całą Koronę i Księstwo Sarmacji, w wyborach powszechnych, równych i bezpośrednich, w głosowaniu tajnym,
      2. w okręgach jednomandatowych, w wyborach powszechnych i bezpośrednich, w głosowaniu tajnym.
   3. Izba Senatorska składa się z senatorów wybieranych przez arystokrację i szlachtę z grona diuków, markizów i hrabiów na okres sześciu miesięcy, w wyborach bezpośrednich, w głosowaniu tajnym. W skład Izby Senatorskiej mogą wchodzić także Książęta–Seniorzy.
   4. Książę zarządza wybory do Izby Poselskiej i Izby Senatorskiej oraz zwołuje Izbę Poselską i Izbę Senatorską na obrady w ciągu siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyniku wyborów.
   5. Ustawy określają warunki objęcia i wygaśnięcia mandatu posła, okręgi wyborcze w wyborach do Izby Poselskiej, liczbę senatorów, warunki objęcia i utraty godności senatora oraz siłę głosu arystokratów i szlachciców w wyborach do Izby Senatorskiej.
4. W art. 15 dodaje się ust. 3 w brzmieniu „Skrócenie kadencji Izby Senatorskiej następuje w drodze postanowienia Księcia”, a art. 15 nadaje się tytuł „Skrócenie kadencji Izby Poselskiej i Izby Senatorskiej”;
5. Art. 16 ust. 2 („Wybór Marszałka Izby Poselskiej przeprowadza Książę”) otrzymuje brzmienie: „Wybór Marszałka Izby Poselskiej przeprowadza Marszałek–Senior, powoływany i odwoływany przez Księcia”;
6. Art. 17 („Inicjatywę ustawodawczą posiadają Książę, Izba Senatorska, posłowie, samorządy terytorialne najwyższego rzędu i grupa co najmniej piętnastu procent obywateli”) otrzymuje brzmienie: „Inicjatywę ustawodawczą posiadają Książę, Izba Senatorska, posłowie, organ stanowiący kraju Korony lub prowincji oraz grupa co najmniej dziesięciu procent obywateli”.

Art. 2. [Przepisy przejściowe]

1. Do czasu unormowania w przepisach ustawy, Izba Poselska składa się z dwunastu posłów:
   1. sześciu wybieranych w okręgu ogólnopaństwowym, obejmującym całą Koronę i Księstwo Sarmacji,
   2. posła wybieranego w okręgu wyborczym obejmującym Terytorium Koronne,
   3. posła wybieranego w okręgu wyborczym obejmującym Marchię Teutońską,
   4. posła wybieranego w okręgu wyborczym obejmującym Kraj Gelloński,
   5. posła wybieranego w okręgu wyborczym obejmującym Republikę Tropikany i Królestwo Baridasu,
   6. posła wybieranego w okręgu wyborczym obejmującym Hrabstwo Loardii i Księstwo Trizondalu,
   7. posła wybieranego w okręgu wyborczym obejmującym Rzeczpospolitą Sclavińską,
2. Do czasu unormowania w przepisach ustawy:
   1. wyniki wyborów posłów, o których mowa w ust. 1 pkt 2–7, ustala się przy użyciu oprogramowania wyborczego OpenSTV, z wykorzystaniem metody IRV;
   2. kandydować można w okręgu ogólnopaństwowym oraz z jednym z okręgów, o których mowa w ust. 1 pkt 2–7;
   3. w przypadku jednoczesnego wyboru kandydata w okręgu ogólnopaństwowym oraz jednym z okręgów, o których mowa w ust. 1 pkt 2–7, wybór następuje w okręgu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2–7, a mandat w okręgu ogólnopaństwowym ulega wygaśnięciu;
      
3. Do czasu unormowania w przepisach ustawy:
   1. Izba Senatorska składa się z pięciu senatorów,
   2. siła głosu w wyborach do Izby Senatorskiej wynosi:
      1. Księcia i diuka — 4,
      2. markiza i hrabiego — 3,
      3. wicehrabiego i barona — 2,
      4. baroneta i kawalera — 1,
   3. kandydatury w wyborach do Izby Senatorskiej zgłaszane są przez kandydatów, nie ma możliwości oddania głosu pustego,
   4. w przypadku utraty godności senatora, godność senatora obejmuje kolejny arystokrata pod względem liczby oddanych głosów,
   5. pierwsze wybory do Izby Senatorskiej zarządza się w miesiącu następującym po miesiącu zwołania Izby Poselskiej na obrady,
   6. stosuje się odpowiednio przepisy prawa wyborczego do Izby Poselskiej, z zastrzeżeniem, pkt 1–5.
4. Do czasu unormowania w przepisach ustawy lub regulaminach Izby Poselskiej i Izby
   Senatorskiej:
   1. wygaśnięcie mandatu posła stwierdza Marszałek Izby Poselskiej;
   2. objęcie i utratę godności senatora stwierdza Marszałek Izby Senatorskiej.

Art. 3. [Przepis końcowy]

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z zastrzeżeniem, że nie stosuje się jej przepisów do Izby Poselskiej kadencji trwającej w chwili ogłoszenia ustawy oraz zastrzeżeniem art. 2 ust. 3 pkt 5.