Brama Sarmacka
Oświadczenie Prezesa Trybunału Honorowego

W dniu dzisiejszym Jego Książęca Mość Piotr Mikołaj uczynił mi wielki honor i powołał moją skromną osobę na zaszczytne stanowisko Prezesa Trybunału Honorowego. Swoje urzędowanie rozpoczynam w czasie szczególnym, przepełnionym wzajemnymi pretensjami mieszkańców Księstwa Srmacji oraz ich, co by nie było, rodaków z Mandragoratu Wandystanu. Miałem wątpliwości czy moja osoba jest odpowiednia aby w Trybunale zasiadać. Nigdy nie rościłem sobie praw do miana obiektywnego męża stanu. Jednakże moje subiektywne, i często emocjonalne, podejście do toczących się wydarzeń dotyczy polityki i światopoglądu. Nie dzielę pochopnie ludzi na dobrych i złych. Mogę się nie zgadzać z głoszonymi przez daną osobę tezami ale jej wirtualną ocenę wystawiam zależnie od chęci i zaangażowania w życie naszego Księstwa.

Trybunał Honorowy winien mierzyć czyny i ludzi względem punktu stałego jakim jest przysięga szlachecka a w szczególności jej dochowanie. Tak też będzie czynił. Sam jeszcze niespełna rok temu byłem zajadłym przeciwnikiem tej instytucji i teraz mam doskonałą okazję aby poprowadzić jej prace lepiej niż, w moim odczuciu, było to czynione w przeszłości.

Trybunał Honorowy nie będzie nigdy narzędziem zemsty ani "karania za poglądy". Zasiadają w nim ludzie którzy wiele już widzieli i potrafią odróżnić niepokorność od wiarołomności a niezależność od zdrady.

Często pod adresem Trybunału padały zarzuty o niskich kwalifikacjach prawniczych sędziów. Jednak nie jest to instytucja stworzona z myślą o analizowaniu przepisów prawnych oraz naciąganiu rzeczywistości do paragrafów. Jej celem jest poznanie i ocena działań oraz motywów które do nich prowadziły.

Obiecuję, że każdego z sędziów cechować będzie tolerancja oraz wyrozumiałość. Sam jestem najlepszym dowodem na to, że za kilka nieprzemyślanych wypowiedzi nie można nikogo przekreślić. W tych trudnych tygodniach, gdy odwieczny konflikt dążeń niepodległościowych oraz miłości do Macierzy, zakończył się klęską tej drugiej, wszyscy musimy znaleźć w sobie odrobinę więcej rozwagi i empatii niż w życiu codziennym. Wierzę, że Trybunał Honorowy nie będzie miał wiele pracy i bynajmniej nie wynika ta wiara z lenistwa.

Jeszcze raz dziękuję za powierzone mi zaufanie. Nie zawiodę Jego Książęcej Mości ani Narodu Sarmackiego - jedynych suwerenów Księstwa Sarmacji.