6053. dzień niepodległości Księstwa Sarmacji
50. dzień panowania Piotra III Łukasza
Ród
Ród von Hohenzollern
Opis instytucji
R
ód von Hohenzollern wywodzi się z wsi Zollern. Choć tak naprawdę, pierwotna nazwa tych włości zwie się Lernn - pierwsze wzmianki o tych ziemiach datuje się na 930 rok.. Natomiast cały ten region był niegdyś w posiadaniu rodziny Ernn. Ziemie leżące na na południowo wschodnich rubieżach Baridasu. Rejonie bezpośrednio graniczącym z Królestwem Scholandii, przez co od zawsze te ziemie były narażone na łupieżcze wyprawy szkolinów, jak i liczne napady zbójeckie ze strony plemion Andurów.

P
rotoplastą rodu von Hohenzollern był nie kto inny jak Albrecht Olernn zwany też Niedźwiedziem. Sarmacki rycerz, a raczej najemnik z domieszką austriackiej krwi. Dzielny wojownik, posiadający zmysł taktyczny, oraz wyróżniający się strategicznym myśleniem. Sławny i waleczny był to mąż, jego odwaga nie znała granic. Nie raz, nie dwa, udowadniał swe męstwo w licznych bojach, które staczał za swego Seniora, za Królestwo Baridasu, za honor i rodzinę. Dzięki swemu oddaniu, lojalności i pracowitości, pozwolono mu się wżenić w rodzinę Ernn, będącą starobaridajskim wpływowym i znaczącym rodem. Albrecht Ollern dożył spokojnej starości na swych włościach Lernn, które przemienił na nazwę Zollern.

R
oczniki Baridajskie, podają że ród z Zollern, swoje nazwisko zawdzięcza osobie Karla Szalonego. Rycerza i wiernego przyjaciela Księcia Otta Arpeda. Żądnego krwi i zemsty żołnierza chorągwi baridajski. O którym wiele pisano w ówczesnych kronikach. Czyny jego przeszły do legendy, niejedną o nim napisano. Najbardziej znana i rozpowszechniona jest ta o Karlu Szalonym. Mówiąca o jego krucjacie zemsty na jednym z szkolińskich możnowładców, za uprowadzenie i śmierć jego ukochanej. Krwawe żniwo jakie urządził Karl zwany Szalonym na scholandzkim pograniczu przeszło do historii. Natomiast ludność scholandzka nadała Karlowi przydomek - Hohenz, co w staroscholandzkim znaczy Szalony. Karl z dumą nosił swój przydomek, na tyle że w okolicznych wsiach i miastach północnego Baridasu, zwracano się do niego per Hohenzollern. Zaś on sam dodał do swego rodowego nazwiska przedrostek Hohenz, które po wsze czasy będą nosili potomkowie Karla. Działo się to wszystko między 1025 a 1068 roku.

R
ód von Hohenzollern, przez wieki umacniał swoją pozycję w Królestwie Baridasu. Co prawda panowie z Zollern, nie byli tak majętni jak ród at Atera, ich skarbiec nie dorównywał ich bogactwu. Również nie wywodzili się z rodu książęcego ta jak ród Arpedów, oraz nie posiadali takich wpływów politycznych. Hohenzollernowie stali w jednym szeregu, z takimi rodzinami jak Altriste, czy Buddusowie. Dlatego też Hohenzollernowie do wszystkiego musieli dojść sami, przez ciężką pracę i poświecenie na rzecz ojczyzny i ludności zamieszkującej ich włości, oraz okolicznych ziem należących do do mniej usytuowanych szlacheckich rodzin. Ród wywodzący się z Zollern, cieszył się jednak ogromnym szacunkiem na północnych kresach Baridasu. Wszystko to za sprawą ich rycerskości, honoru, oraz oddaniu sprawie baridajskiej.

R
ód von Hohenzollern, był rodziną wojowników, żołnierzy z krwi i kości, którzy przez wieki ginęli i zwyciężali w imię baridajskiego berła i korony. Wraz z upływem czasu, wraz z nadchodzącymi raz, po raz czasami pokoju. Hohenzollernowie musieli za coś żyć. Bo jak to mawiano w tamtych czasach, "ludzie miecza nie głodują, lecz giną!" Co prawda ich posiadłość w Zollern zaspokojała bieżące potrzeby. Jednak władcy północnych rubieży mieli większe ambicje, a ich apetyt na dobra, bogactwa i władzę rósł w miarę jedzenia. Za ojca podstaw ekonomicznych rodziny uważa się osobę Mateussa et Hohensollerna, który rozbudował znacząco wioskę, powiększając ilość domostw, oraz rozbudował lokalne drogi - co miało ułatwić miejscowy handel. Natomiast kolejne pokolenia rodu, sukcesywnie rozwijało rodzimą wioskę, oraz karczowało okoliczne lasy, pod tereny uprawne. Nieopodal Zollern w miejscowości Hern tuż przy lesie Aradujskim powstał tartak. Od tego czasu rodzina Hohenzollernów zajęła się eksportem drewna na Wyspy Arped, zaś z zyski lokowała w kramy mieszczące się w mieście Cracoffia. Nie wystarczyło jednak to panom z Zollern, którzy poczęli inwestować w kamieniarstwo, oraz kopalnie żelaza - dzierżawiąc arpedowskie królewszczyzny. Rodzina przez wiele pokoleń budowała swoją pozycję ekonomiczną, pomnażając posiadany przez wieki majątek.

R
ód von Hohenzollern, początkowo mało liczny, uległ powiększeniu, dzięki zawieraniu małżeństw wpierw z przedstawicielami miejscowej szlachty, następnie zaś dzięki związkom z równie możnymi i bogatymi rodami - dzięki czemu urósł na znaczeniu. Wielce to ułatwiało i sprzyjało podziałom posiadanej fortuny, ale równocześnie umożliwiało łatwiejszy start polityczny, dzięki poparciu licznych osób na zjazdach ziemskich, w Radzie Królestwa, czy na dworze królewskim. Przedstawiciele rodziny von Hohenzollern mogli także liczyć na wsparcie swoich krewnych w działaniach politycznych czy sądowych. Rodzina podzieliła się na dwie główne linie rodowe, baridajską (zollernowską), sclavińską (eldoracką) - oraz szereg pomniejszych rozsianych po państwach ówczesnego pollinu.

C
złonkowie rodziny pełnili między innymi następujące funkcje państwowe: dzierżyli urzędy marszałków, pisarzy, kustoszów, kasztelanów, długo można by tak wymieniać. Również aktywnie działali na polu politycznym przewodnicząc Radom Królestwa, zasiadając w sądach królewskich, pełniąc funkcje ambasadorów na dworach całego pollinu. Często mieli decydujący wpływ na wybór monarchów, poprzez zakulisowe działania, skłonności do intryg i mataczenia, posuwając się nawet do skrytobójstwa. Wszystko to jednak w robili w interesie swojej ojczyzny, i w imię wielkości swego rodu. W dziejach Baridasu zapisali się, jako obrońcy szlachty, ich praw i wolności, dlatego też wielokrotnie powierzano im swój głos na Radach Królestwa i zjazdach ziemskich.

H
ohenzollernowie, podobnie jak inne bogate rody arystokratyczne, sprawowali mecenat artystyczny, kulturalny i naukowy. W rodzinnym zamku – Zollern, który do dziś jest własnością rodu, utrzymywali prywatne grupy teatralne, finansowali artystów, fundowali obiekty architektoniczne, i dbali o wystrój rezydencji. Tajemnicą poliszynela jest że członkowie rodu należą do starobaridajskiego bractwa Czarnego Zagonu, oraz fakt że przedstawiciele linii zollernowskiej byli jednymi z członków założycieli Almerskiego Klubu Dżentelmenów.
Informacje
S00108
numer ewidencyjny
15 586,92 lt.
stan konta
25 %
Podatek od Tantiemy
Almera
przynależność administracyjna
Herb i przydomek