Prawo państwowe: jednolite i obowiązujące ⇒ Ustawy i dekrety z mocą ustawy, poz. 2615
Grodzisk, dnia 2 maja 2008 r.
Dekret Księcia Sarmacji z mocą ustawy nr 479
o ochronie porządku publicznego
Rozdział I
PRZEPISY OGÓLNE
Art. 1.
- Do ochrony porządku publicznego tworzy się formację, zwaną dalej „strażą”.
- Rozporządzenie określa nazwę straży oraz nazwy funkcji w straży.
- Straż jest jednostką organizacyjną Korony.
Art. 2.
- Strażą kieruje Komendant, powoływany i odwoływany przez Księcia
- Książę jest przełożonym służbowym Komendanta oraz sprawuje nadzór nad działalnością straży.
- Strażników powołuje i odwołuje Komendant straży.
Zmieniony Dekretem Księcia Sarmacjinr 491 o zmianie niektórych aktów normatywnych z dnia 15 sierpnia 2008r
Art. 3.
- Do zadań straży należy w szczególności ochrona spokoju i porządku w
miejscach publicznych oraz zapewnianie egzekucji prawomocnych wyroków sądów.
- Zadania, o których mowa w ust. 1, wykonują funkcjonariusze straży, zwani
dalej „strażnikami”. Strażnikom przysługują uprawnienia prokuratorskie.
- Strażnik wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, ma prawo do:
- udzielania pouczeń,
- legitymowania osób w uzasadnionych przypadkach w celu ustalenia ich
tożsamości,
- nakładania kar w postępowaniu mandatowym,
- dokonywania czynności wyjaśniających oraz kierowania aktów
oskarżenia i wniosków o ukaranie do sądu,
- usuwania wypowiedzi niezgodnych z prawem albo niewłaściwych dla
danych miejsc publicznych,
- wydawania poleceń,
- żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych i samorządowych.
- Strażnik przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 3, jest
obowiązany przedstawić się imieniem i nazwiskiem, a ponadto na żądanie
osoby, której czynności te dotyczą, okazać akt powołania na funkcję
strażnika.
Art. 4.
- Strażnik może stosować środki zapobiegawcze wobec osób uniemożliwiających
wykonywanie przez niego zadań określonych w dekrecie.
- Środkami zapobiegawczymi, o których mowa w ust. 1, są:
- chwilowe wyrzucenie z miejsca publicznego,
- moderacja w miejscu publicznym, zakaz wypowiadania się w miejscu
publicznym lub zakaz wstępu do miejsca publicznego.
- Środek zapobiegawczy, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, stosuje się
do ogłoszenia prawomocnego wyroku sądu, jeżeli nałożenie kary w drodze
mandatu karnego jest niemożliwe lub niewystarczające. Niezwłocznie po
zastosowaniu środka zapobiegawczego powinien zostać skierowany do sądu akt
oskarżenia lub wniosek o ukaranie. Jednakże, straż lub przewodniczący składu
orzekającego mogą postanowić o uchyleniu środka zapobiegawczego przed
ogłoszeniem wyroku.
- O zastosowaniu środka zapobiegawczego, o którym mowa w ust. 2
pkt 2, wobec sędziego lub senatora niezwłocznie powiadamia się Marszałka
Izby Senatorskiej, posła — Marszałka Izby Poselskiej, a jeżeli zatrzymano
Marszałka — Księcia, który może zarządzić uchylenie środka zapobiegawczego.
Art. 5.
Niezwłocznie po powołaniu strażnik składa pisemne ślubowanie następującej treści:
„Ślubuję uroczyście służyć Państwu i wspólnocie lokalnej, chronić porządek
publiczny i bezpieczeństwo ludzi, przestrzegać porządku prawnego i dyscypliny
służbowej, dbać o etykę i dobre imię służby”. Ślubowanie może być złożone z
dodaniem słów „Tak mi dopomóż Bóg” lub innej formuły religijnej.
Art. 6.
Do obowiązków strażnika należy:
- przestrzeganie prawa, rzetelne, bezstronne i terminowe wykonywanie poleceń
przełożonych,
- poszanowanie powagi, honoru, godności obywateli i własnej,
- zachowanie tajemnicy państwowej i służbowej,
- podejmowanie interwencji w sytuacjach naruszenia przepisów prawa i dóbr osobistych ludzi,
- zachowanie uprzejmości i życzliwości w kontaktach z obywatelami,
przełożonymi, podwładnymi oraz współpracownikami,
- zachowanie się z godnością w czasie pracy i poza nią.
Rozdział II
POSTĘPOWANIE MANDATOWE
Art. 7.
W celu ujednolicenia sposobu reakcji za określone przestępstwa i wykroczenia
Kanclerz lub właściwy minister określi, w drodze rozporządzenia, zróżnicowaną
wysokość mandatów karnych za wybrane rodzaje przestępstw i wykroczeń,
uwzględniając rodzaj naruszonego lub zagrożonego dobra oraz stopień szkodliwości
poszczególnych czynów.
Art. 8.
- W postępowaniu mandatowym można nałożyć karę nadzoru do czternastu dni, karę zamienną nawiązki do 100 lt
albo karę nadzoru do czternastu dni i karę dodatkową grzywny do 100 lt.
- Karę w postępowaniu mandatowym można nałożyć jedynie, gdy nie zachodzi
wątpliwość co do osoby sprawcy czynu.
- Nie można nałożyć kary w postępowaniu mandatowym, jeżeli
sprawcą czynu jest senator, poseł lub sędzia.
- Funkcjonariusz nakładający karę obowiązany jest określić wysokość kary,
przestępstwo lub wykroczenie zarzucone sprawcy oraz poinformować sprawcę o
prawie do złożenia wniosku o uchylenie mandatu karnego.
- Mandat karny staje się prawomocny z chwilą jego wystawienia oraz podlega
natychmiastowej egzekucji.
- W postępowaniu mandatowym można nałożyć karę za przestępstwo lub wykroczenie ścigane z oskarżenia prywatnego na wniosek osoby pokrzywdzonej.
Zmieniony Ustawą Sejmu nr 77
o zmianie Ustawy o ochronie przestrzeni prywatnej oraz Dekretu z mocą ustawy o ochronie porządku publicznego z 29 sierpnia 2008 r.
Art. 9.
Prawomocny mandat karny podlega uchyleniu przez sąd, jeżeli czyn popełniony
przez sprawcę nie jest czynem zabronionym jako przestępstwo lub wykroczenie. Uchylenie
następuje na wniosek sprawcy złożony w zawitym terminie siedmiu dni od daty
uprawomocnienia się mandatu lub z urzędu.
Rozdział IV
ZASADY WYKONYWANIA KAR NADZORU I ARESZTU
Art. 10.
- W miejscach publicznych, których warunki techniczne uniemożliwiają
uprzednią kontrolę wypowiedzi ukaranego lub skazanego przed ich
opublikowaniem, karę nadzoru lub aresztu wykonuje się w ten sposób, że
skazanemu lub ukaranemu uniemożliwia się wypowiadanie w miejscu publicznym.
- Przepis powyższy stosuje się także do kar orzeczonych przez sądy.
Rozdział V
PRZEPISY ZMIENIAJĄCE I KOŃCOWE
Art. 11.
W Ustawie Sejmu nr 45 — Kodeks Karny z dnia 6 marca 2007 r. wprowadza
się następujące zmiany:
- Art. 21 ust. 1 („Kara nadzoru trwa najkrócej siedem dni, najdłużej
miesiąc”) otrzymuje brzmienie „Kara nadzoru trwa najdłużej miesiąc”;
- Art. 22 ust. 1 („Kara aresztu trwa najkrócej czternaście dni, najdłużej
trzy miesiące”) otrzymuje brzmienie „Kara aresztu trwa najdłużej trzy
miesiące”;
- Art. 25 ust. 1 („Skazanego na karę banicji usuwa się z Księstwa
Sarmacji. Adresy poczty elektronicznej skazanego usuwa się z publicznych
list dyskusyjnych. Dane osobowe skazanego usuwa się z systemów
informatycznych. Skazany, z mocy samego prawa, traci posiadane obywatelstwo,
tytuł szlachecki lub arystokratyczny, ordery i odznaczenia państwowe a także
stopień wojskowy. Skazany z mocy prawa zostaje złożony z pełnionych funkcji
publicznych”) otrzymuje brzmienie „Skazanego na karę banicji usuwa się z
Księstwa Sarmacji i wszystkich jego miejsc publicznych. Dane osobowe
skazanego usuwa się z systemów informatycznych. Skazany, z mocy samego
prawa, traci posiadane obywatelstwo, tytuł szlachecki lub arystokratyczny,
ordery i odznaczenia państwowe a także stopień wojskowy. Skazany z mocy
prawa zostaje złożony z pełnionych funkcji publicznych”;
- Art. 48 ust. 1 („Przez zakaz wypowiadania się w miejscach publicznych
podczas odbywania kary pozbawienia wolności rozumie się także pośrednie
uczestnictwo w miejscach publicznych, w szczególności przekazywanie
prywatnych listów skazanego na publiczne listy dyskusyjne”) otrzymuje
brzmienie „Przez zakaz wypowiadania się w miejscach publicznych podczas
odbywania kary pozbawienia wolności rozumie się także zakaz pośredniego
uczestnictwa, w szczególności poprzez zamieszczanie wypowiedzi za
pośrednictwem innych osób”.
Art. 12.
W Ustawie Sejmu nr 46 — Kodeks Wykroczeń z dnia 6 marca 2007 r.
wprowadza się następujące zmiany:
- Art. 13 ust. 2 („Kara nadzoru trwa najkrócej siedem dni, najdłużej
miesiąc”) otrzymuje brzmienie „Kara nadzoru trwa najdłużej miesiąc”;
- Art. 13 ust. 4 („Przez zakaz wypowiadania się w miejscach publicznych
podczas odbywania kary nadzoru rozumie się także pośrednie uczestnictwo w
miejscach publicznych, w szczególności forwardowanie prywatnych listów
skazanego na publiczne listy dyskusyjne”) otrzymuje brzmienie „Przez zakaz
wypowiadania się w miejscach publicznych podczas odbywania kary nadzoru
rozumie się także zakaz pośredniego uczestnictwa, w szczególności poprzez
zamieszczanie wypowiedzi za pośrednictwem innych osób”;
- Art. 24 („Kto wielokrotne wysyła na listę dyskusyjną Księstwa Sarmacji
tę samą wiadomość lub wiele różnych wiadomości w bardzo krótkich odstępach
czasu, podlega naganie albo karze nadzoru”) otrzymuje brzmienie „Kto
wielokrotne zamieszcza w miejscu publicznym tę samą wiadomość lub wiele
różnych wiadomości w bardzo krótkich odstępach czasu, podlega naganie albo
karze nadzoru”;
- Art. 28 ust. 1 („Kto wysyła na listę dyskusyjną Księstwa Sarmacji
wiadomości zawierające mniej, niż trzy zdania, podlega naganie albo karze
nadzoru”) otrzymuje brzmienie „Kto zamieszcza w miejscu publicznym wiadomość
zawierającą mniej, niż trzy zdania, podlega naganie albo karze nadzoru”;
Art. 13.
Art. 1 ust. 1 pkt 2 Dekretu Księcia Sarmacji z mocą ustawy nr 478 o
organizacji wymiaru sprawiedliwości z dnia 1 maja 2008 r. („Sąd Krajowy,
właściwy w sprawach cywilnych, karnych i o wykroczenia, nadzoru nad sądami
polubownymi oraz nadzoru nad stosowaniem moderacji i tymczasowego zatrzymania
określonych w odrębnych przepisach prawa”) otrzymuje brzmienie „Sąd Krajowy,
właściwy w sprawach cywilnych, karnych i o wykroczenia, nadzoru nad sądami
polubownymi oraz nadzoru nad wymierzaniem kar w drodze mandatów karnych i
stosowaniem środków zapobiegawczych określonych w odrębnych przepisach prawa”.
Art. 14.
Tracą moc:
- Ustawa Sejmu nr 34 o moderacji z dnia 16 marca 2005 r.,
- Ustawa Sejmu nr 64 o tymczasowym zatrzymaniu z dnia 21 lutego 2008 r.
Art. 15.
Dekret wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z zastrzeżeniem art. 10-12, które
wchodzą w życie po upływie siedmiu dni od dnia ogłoszenia.
(—) Piotr Mikołaj.
(—) Michael bar. von Lichtenstein,
Kanclerz.
