Proklamacja Księcia

o radosnej nowinie

My, Piotr Mikołaj, z łaski Bożej książę Sarmacji, pan w Grodzisku i suweren Armerii, Baraniego Pola, Gellonii, Korony Sarmacji, Mirii, Nowicji, Sangii, Teutonii, Tropikany, Trzyczaszkowa, Wagarii oraz Złotego Wybrzeża, oznajmiamy wszystkim i każdemu z osobna, komu o tym wiedzieć należy, iż postanowiliśmy przysposobić wirtualnie Ewę Katarzynę jako Naszą córkę oraz nadać Jej, jako Księżniczce Sarmackiej, Nasz herb oraz Awarę Północną w tytularne władanie.

Postanowienie Nasze nie wywołuje skutków innych niż te, wskazane powyżej, w szczególności zaś nie powoduje powstania prawa do dziedziczenia tronu respective postanowień artykułu czwartego Naszego Dekretu z dnia 29 kwietnia Roku Pańskiego dwa tysiące czwartego.

* * *

Oznajmiamy wszystkim, komu o tym wiedzieć należy, iż postanowiliśmy się przychylić do prośby bliskiego Nam Jego Ekscelencji Piotra Grzegorza, Mandragora Wandystanu, aby wybrankę Jego serca Ewę Katarzynę uczynić Księżniczką Sarmacką. Nasza dzisiejsza decyzja nie ma precedensu. Długo zastanawialiśmy się nad nią wiedząc, że przysposabiając Ewę Katarzynę, pozostaniemy Jej wirtualnym ojcem do końca dni.

Czyż mogła nam pozostać jednak inna możliwość, jeżeli Dobro, Miłość, Mądrość — to cechy Księżniczki Ewy Katarzyny, które stwierdzić można na pierwszy rzut oka? Bóg z pewnością tworzy takie Kobiety po to, by wskazać nam swoją Wszechmoc, by naznaczyć świat Pięknem, by przekonać nas, ze całe zło, jakie czasem nas otacza, można zatopić, można o nim zapomnieć, spojrzywszy na bezbrzeżnie piękny obraz Naszej Księżniczki.

Amen.

(—) Piotr Mikołaj.