Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy i dekrety z mocą ustawy Dekrety i rozporządzenia wykonawcze Wszystkie akty normatywne Grodziska Wszystkie akty normatywne Gellonii Wszystkie akty normatywne Teutonii Wszystkie akty normatywne Czarnolasu Wszystkie akty normatywne Prawdy Wszystkie akty normatywne Soli Kancelaria Sejmu Księstwa Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Prawo państwowe: jednolite i obowiązująceDekrety i rozporządzenia wykonawcze, poz. 152

Grodzisk, dnia 23 września 2005 r.

Artykuły Hetmańskie nr 6

— Regulamin dyscyplinarny KSZ

Rozdział I
ZASADY OGÓLNE

§ 1.

  1. Celem utrzymywania karności oraz porządku w wojsku przełożeni mają prawo karania podwładnych na zasadach określonych niniejszym rozporządzeniem.
  2. Prawo bezpośredniego nakładania kar w określonym zakresie nazywa się władzą dyscyplinarną, a kary wymierzone tą drogą — karami dyscyplinarnymi.
  3. Kiedy stopień czynu karalnego przekracza możliwość ukarania winnego w drodze dyscyplinarnej, bezpośredni przełożony ma obowiązek powiadomić organy władzy publicznej właściwe dla wszczęcia postępowania karnego.

§ 2.

  1. Przełożony, któremu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przysługuje prawo wymierzania kar dyscyplinarnych jest wobec podwładnych przełożonym dyscyplinarnym.
  2. W stosunku do podwładnych, którzy zajmują określone stanowisko, władza dyscyplinarna przechodzi zawsze na przełożonego, pod którego rozkazami aktualnie się znajdują.

§ 3.

Dyscyplinarnie karze się:

  1. przewinienia przeciw karności, porządkowi wojskowemu i publicznemu oraz przepisom służbowym, niesankcjonowane postanowieniami obowiązujących przepisów prawa,
  2. przestępstwa pospolite i wojskowe.

§ 4.

  1. Władzy dyscyplinarnej przełożonych wojskowych podlegają:
    1. żołnierze KSZ pozostający w czynnej służbie wojskowej,
    2. żołnierze rezerwy zmobilizowani lub powołani na ćwiczenia (szkolenia),
    3. jeńcy i zakładnicy wojenni,
    4. wszelkie osoby podległe KSZ niebędące żołnierzami.
  2. Władza dyscyplinarna przełożonych wojskowych obowiązuje wobec osób, o których mowa w ust. 1, jedynie w czasie trwania relacji służbowych.
  3. Władzy dyscyplinarnej wojska podlegają także żołnierze KSZ w stanie spoczynku za przestępstwa popełnione w mundurze lub na terytorium baz i obiektów KSZ.

§ 5.

  1. Władza dyscyplinarna nie jest przywiązana do stopnia, ale do stanowiska służbowego i musi być wykonywana przez danego przełożonego osobiście.
  2. W razie oddania (z jakichkolwiek powodów) funkcji zastępcy, władza przechodzi na zastępcę, o ile jest on oficerem.
  3. Władza dyscyplinarna nie przechodzi na podoficerów.

§ 6.

  1. W razie popełnienia przez żołnierza lub inną osobę, o której mowa w § 4 czynu karalnego, przełożeni nieposiadający władzy dyscyplinarnej nad winnym mają obowiązek:
    1. w wypadku, gdy przełożony lub starszy jest niższy stanowiskiem od bezpośredniego przełożonego winowajcy — zameldować o popełnieniu przestępstwa drogą służbową,
    2. w pozostałych przypadkach — osobiście powiadomić bezpośredniego przełożonego winnego.
  2. W razie nagłej konieczności przywrócenia porządku publicznego lub przyłapania na gorącym uczynku każdy oficer lub podoficer jest obowiązany ująć winnego i doprowadzić do aresztu na własną odpowiedzialność. O takim przypadku doprowadzający jest obowiązany zameldować bezpośredniemu przełożonemu aresztowanego drogą służbową.

§ 7.

Z pominięciem bezpośrednich (niższych) przełożonych mają prawo karać wyżsi przełożeni w następujących wypadkach:

  1. jeżeli czyn karalny był popełniony przeciw nim bądź w ich obecności,
  2. jeżeli o popełnieniu danego czynu poinformowano bezpośrednio wyższego przełożonego,
  3. jeżeli bezpośredni przełożony z jakichkolwiek powodów zaniechał ukarania podwładnego,
  4. jeżeli bezpośredni przełożony przekazał sprawę wyższemu przełożonemu.

§ 8.

  1. Przełożonemu dyscyplinarnemu przysługuje prawo zawieszenia podwładnego w czynnościach służbowych w wypadku podejrzenia popełnienia przez podwładnego czynu karalnego.
  2. Prawo to przysługuje:
    1. dowódcy kompanii (równorzędnemu) — wobec szeregowych i podoficerów do stopnia sierżanta (równorzędnego),
    2. dowódcy pułku (równorzędnemu) — wobec chorążych i oficerów do stopnia kapitana (równorzędnego),
    3. dowódcy dywizji (równorzędnemu) — wobec oficerów sztabowych do funkcji dowódcy batalionu,
    4. Hetmanowi Wielkiemu — wobec wszystkich żołnierzy.
  3. Zawieszenie powinno zostać uchylone w wypadku braku podstaw do ukarania żołnierza lub w wypadku korzystnego dla niego wyniku postępowania wyjaśniającego.

§ 9.

  1. Przed wymierzeniem kary należy obiektywnie ustalić stan faktyczny przewinienia i towarzyszące mu okoliczności. Po takim ustaleniu należy wymierzyć winnemu karę w drodze raportu karnego.
  2. W wypadku trudności związanych ze stawiennictwem winnego bądź w sprawach zawiłych należy dać mu możliwość wytłumaczenia się w drodze protokołu.
  3. W sprawach szczególnych można wykraczającego natychmiast pozbawić wolności, a wynik dochodzenia wraz z orzeczeniem o karze przedstawić mu w ciągu 48 godzin od aresztowania.
  4. Karę dyscyplinarną wolno wymierzyć tylko w granicach przysługującej władzy dyscyplinarnej. Uwzględnić przy tym należy stopień czynu, jego szkodliwość i negatywne następstwa. Dotychczasowy nienaganny przebieg służby może zostać potraktowany jako okoliczność łagodząca.

§ 10.

  1. Ukaranemu przysługuje możliwość odwołania na piśmie od postanowienia władzy niższej.
  2. W tym wypadku moc obowiązującą ma postanowienie władzy wyższej aż do Hetmana Wielkiego włącznie.

§ 11.

  1. Wykonanie kary zawiesza się za poręczeniem ze strony Hetmana Wielkiego bądź wyższego przełożonego.
  2. W wypadku złamania zasad poręczenia kara podlega wykonaniu.

§ 12.

Karę zasądzoną i wykonaną skreśla się z ewidencji po 3 miesiącach od daty wykonania, jeżeli ukarany w ciągu tego okresu nie dopuścił się popełnienia czynu karalnego.

§ 13.

Jeżeli osoba, o której mowa w § 4 popełniła czyn karalny poza terenem obiektów wojskowych należy sprawę niezwłocznie powiadomić organy władzy publicznej właściwe dla wszczęcia postępowania karnego.

Rozdział II
RODZAJE KAR DYSCYPLINARNYCH

§ 14.

  1. Kary dyscyplinarne dzielą się na porządkowe, aresztu i degradacji. Mogą być one orzekane łącznie lub osobno.
  2. Do kar porządkowych zalicza się:
    1. naganę,
    2. naganę z ostrzeżeniem,
    3. prace porządkowe poza kolejnością (tylko szeregowi).
  3. Do kar aresztu zalicza się:
    1. areszt zwykły do 18 dni,
    2. areszt obostrzony do 12 dni,
    3. zakaz opuszczania koszar do 28 dni,
    4. służba w batalionie karnym do 6 tygodni.
  4. Do kar degradacji zalicza się:
    1. degradację o do stopnia bezpośrednio poprzedzającego,
    2. degradację do najniższego stopnia w danym korpusie,
    3. pozbawienie stopnia wojskowego.

§ 15.

Kary oficerom wymierza się z podaniem do wiadomości tylko korpusowi oficerskiemu danego pododdziału, pozostałym — z podaniem do wiadomości całemu pododdziałowi.

Rozdział III
ZAKRES WŁADZY DYSCYPLINARNEJ

§ 16.

  1. Dowódcom kompanii (równorzędnym) przysługuje następujący zakres władzy dyscyplinarnej:
    1. wobec szeregowych:
      • kary porządkowe,
      • areszt zwykły do 7 dni,
      • areszt obostrzony do 5 dni,
      • zakaz opuszczania koszar do 14 dni,
    2. wobec podoficerów:
      • kary porządkowe,
      • areszt zwykły do 5 dni,
      • areszt obostrzony do 3 dni,
      • zakaz opuszczania koszar do 10 dni.
  2. Dowódcom batalionów (równorzędnym) wobec szeregowców i podoficerów przysługuje podwójny zakres władzy dowódcy kompanii.

§ 17.

Dowódcom pułków (równorzędnym):

  1. wobec szeregowych:
    1. kary porządkowe,
    2. areszt do najwyższego wymiaru,
    3. służba w batalionie karnym do 3 tygodni,
    4. degradacja do stopnia bezpośrednio niższego,
  2. wobec podoficerów:
    1. kary porządkowe,
    2. areszt do najwyższego wymiaru,
    3. degradacja do stopnia bezpośrednio niższego,
  3. wobec oficerów:
    1. kary porządkowe,
    2. areszt do 7 dni,
    3. zakaz opuszczania koszar do 14 dni.

§ 18.

Dowódcom dywizji (równorzędnym):

  1. wobec szeregowych:
    1. kary porządkowe,
    2. areszt do najwyższego wymiaru,
    3. służba w batalionie karnym do 6 tygodni,
    4. kary degradacji,
  2. wobec podoficerów:
    1. kary porządkowe,
    2. areszt do najwyższego wymiaru,
    3. służba w batalionie karnym do 5 tygodni,
    4. kary degradacji,
  3. wobec oficerów:
    1. kary porządkowe,
    2. areszt do 14 dni,
    3. zakaz opuszczania koszar.

§ 19.

Dowódcy Okręgu Wojskowego (równorzędni) mają prawo stosować wszystkie kary do najwyższego wymiaru wobec żołnierzy, podoficerów i oficerów do stopnia majora włącznie.

§ 20.

Hetman Wielki ma prawo stosować kary do najwyższego wymiaru wobec wszystkich żołnierzy, podoficerów i oficerów KSZ.

(—) gen. broni Mariusz bar. Magnuszewski,
Hetman Wielki.

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2008 :: Webdesign Piotr M. Kozanecki