6205. dzień niepodległości Księstwa Sarmacji
202. dzień panowania Piotra III Łukasza
Gazeta Teutońska, Gotfryd Slavik de Ruth, 24.05.2016 r. o 19:28:20, tantiemy: 6 356.00 lt
Bitwa pod Aldon
Seria wydawnicza: Teutoński Instytut Historii
Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
Bitwa pod Aldon- starcie zbrojne w południowo-zachodniej Enderasji , w dniu 25 maja 1488 roku wojska królewskie dowodzone przez Króla Hiacynina II 1476-1488 r. pokonały armię uzurpatora dowodzą przez Króla Bratiusa 1484-1488 r.Obie strony poniosły duże straty. Po bitwie zginęli Hiacynin II i Bratius,najprawdopodobniej zabici przez Nergoniusza syna Hiacynina II.
0Hq05216.jpg
Grafika z okresu bitwy ukazująca starcie
Przed Bitwą:

Na początku 1484 roku na zamek w Eltdorf przybył młodszy bart króla Bratius. Obaj bracia nie przepadali za sobą, nie tylko ze względu na podobne gwałtowne chartery. Ale i coraz silniejsze tarcia między nimi, oraz ich wzajemną rywalizację. Młodszy czuł się pomijany przy nadaniach ale i nie potrafił wybaczyć starszemu zabójstwa ich Ojca. Dodatkowo Hiacynin II nie zgodził się na jego plany małżeńskie.
W trakcie pobytu na południu, nawiązał on liczne kontakty z niektórymi rodami z południa niezadowolonymi z rządów jego brata. Doprowadziło to w konkrecji do wypowiedzenia przez niego posłuszeństwa Królowi w Ruhnhoff i ogłoszenia się Królem w Eltdorf.
W początkowej fazie konfliktu, udało mu się pokonać lokalne oddziały wierne jego bratu Legata Palusa Gurb. Zdobył znaczne obszary na południu po obydwu stronach rzeki Nort. Pod jego sztandary przybyło wielu drugich i trzecich synów; niezadowolonych ze swoich marnych szans na karierę polityczną i administracyjną.
Jednak jego brat po początkowym uśmierzeniu buntów na północy Królestwa zwolenników uzurpatora zebrał armię i ruszył by pokonać brat i zmusić go do posłuszeństwa. Armia po sprawnym odzyskaniu terenów na wschodnim biegu rzeki Nort, przystąpiła w sierpniu 1486 r. do oblężenie Eltdorf.
Uzurpator uciekł z oblężonego miasta w przebraniu i udał się na lewy brzeg rzeki, gdzie ponownie zaczął formować oddziału do wali z bratem. Siły królewskie po zdobyciu miasta w marcu 1487 r. krwawo je spacyfikowały. A następnie przy sporych stratach przekroczyły rzekę i udały się w pościg z Bratiusem.
Walki na lewym brzegu rzeki trwały do maja 1488 roku, kiedy obie armie spotkały się na polach osady Aldon. Gdzie doszło do krwawej rozprawy między braćmi i ich zwoleniankami.
Bitwa :

Bitwę stoczono 25 maja 1488 r. W bitwie tej, nad rzeką Ulmana w pobliżu osady Aldon; położonej 12 km na wschód od miasta Cicha Góra. Połączone wojska uzurpatora pod wodzą króla Bratiusa starły się z armią królewską , dowodzonymi przez króla Hiacynina II.
Po stronie uzurpatora walczyło także rycerstwo z Slavii oraz najemnicy z Złotego Wybrzeża i Gellonii w sile około 4.000 zbrojnych. Kroniki endesjańskie mówią o tym, że Bartusiowi pomagali przybysze z krain na wschód od morza. Aria królewska liczyła 16.000 zbrojnych w tym 4.000 ciężkiej jazdy i 3.000 konnych kuszników oraz 2.000 łuczników. Armię uzurpatora szacuje się na 15.000 zbrojnych w tym 4000-3.500 ciężkiej jazdy i 2.600 konnych kuszników oraz 1.200 łuczników. Obydwie armie były ustawione w trzy kolumny; na przedzie każdej z nich jazda i kusznicy/łucznicy a z tyłu masa piechoty.
Starcie zapoczątkowali harcownicy, którzy po stronie uzurpatora okazali się lepsi. Król Hiacynin II obawiając się by wynik starci harcowników nie wpłyną negatywnie na morale. Nakazał na całej szerokości frontu, intensywny ostrzał przez kuszników/łuczników; spowodowało to spore straty po jednej i drugiej stronie jeszcze przed starciem obydwu wojsk. Armia królewska mając przewagę liczebną, ruszyła do szturmu przez rzekę, na całej szerokości frontu. Kiedy wojska starły się ze sobą, a walki trwały już jakiś czas i nie widać było szans na sukces.
Następca tronu- Nergoniusz dowodzący na lewym skrzydle armii królewskiej zebrał około 200 ciężkiej jazdy i zatoczył łuk z tym ugrupowaniem uderzył na prawe skrzydło uzurpatora , składające się głównie z najemników ze Złotego Wybrzeża i Gellonii . Ci rzucili się do ucieczki, pociągając za sobą oddziały z centrum. Wówczas jazda królewska otoczyła prawe skrzydło uzurpatora i mimo zamieszania wywołanego sytuacją i chaosem bitewnym doszczętnie ich rozbiła. Oddziały królewskie w trakcie pościgu za uciekinierami pojmały uzurpatora Bratiusa; przyjmuje się że w trakcie ucieczki zginęła większość najemników. Szacuje się ze straty w armii uzurpatora to ponad 10.000 zbrojnych, a w szeregach armii królewskiej to prawie 9.000 zbrojnych.
Pojmany w trakcie pościgu uzurpator Bratius został dostarczony do namiotu Królewskiego. Tu jednak nie mamy pewności co zaszło. Oficjalnie w kronikach z tamtego okresu jest informacja że bracia się wzajemnie pozabijali...Jednak po latach uznano że najprawdopodobniej starszy z braci chciał wybaczyć młodszemu uzurpacje. Co nie spodobało się Nergoniuszowi a ten zabił najpierw Stryja a potem Ojca; który pewnie chciał go ukarać za morderstwo.
hUQvvf00.jpg
Współczesna rekonstrukcja bitwy z zachowaniem szczegółów ówczesnego oręża.
Po Bitwie :

Bitwa i wydarzenia z nią związane stały się jednym z ważniejszych tematów endesjańskiej poezji ludowej na przełomie XVI/XVII w.trafiły także do literatury i mitu narodowego kształtującego świadomość narodową mieszkańców Królestwa.
Enderesjanie stracili wielu ważnych przywódców i w konsekwencji bitwa zapoczątkowała upadek dynastii Elokweniuszy panującej od 988 r w Królestwie. Tak znaczny sadek doświadczonej kadry wojskowej i administracyjnej odbił się negatywie na sprawności administracyjnej Królestwa w następnych latach.Dało to też początek zmianom w kwestiach świadomości; od czasu bitwy to właśnie mieszanie i kupcu zaczęli zdobywać szereg urzędów w administracji państwowej.
Bitwa ma wielkie znaczenie dla powstania świadomości narodowej enderesjan. Narosło wokół niej wiele mitów i legend. Tradycja mówi o 80 tysiącach poległych. Tymczasem w bitwie najprawdopodobniej brało udział nie więcej niż 31.000 tysięcy ludzi łącznie.
Z rocznicą bitwy zbiegają się w Teutonii obchody Dnia świętego Ulbryka, patrona kupców i rzemieślników.
W marcu 1934 roku w trakcie prac budowlanych przy linii kolejowej natrafiono na dwie mogiły zbiorowe w których spoczywały ciała poległych w bitwie żołnierzy. Przeprowadzono ekshumacje ciał i pochowano ich na nowych cmentarzach; zaś wiele przedmiotów z pola walki trafiło do muzeów. Dziś miejsce to oznaczone jest tablicą pamiątkową i cokołem okolicznościowym.
Dotacje
Serduszka
Nie jesteś zalogowany i nie dodasz serduszka
Komentarze
Ten komentarz czeka na serca.
Eradl Adrien Marcus Pius da Firenza, 24.05.2016 r. o 23:35:14
Zacnie :) takie klimaty są mi bliskie GJ!
odpowiedz
Ten komentarz czeka na serca.
Lambert von Güden, 25.05.2016 r. o 15:56:26
@Eradl
To znaczy, że uczestniczyłeś już w jednej? xD
odpowiedz
Ten komentarz czeka na serca.
Gotfryd Slavik de Ruth, 25.05.2016 r. o 20:40:02
Nie ma to jak ubrać się w zbroję i pomachać trochę orężem :)
Staram się jak mogę by teksty były ciekawe;nawet jeśli tak tematyka nie jest popularna.
Ten komentarz czeka na serca.
Adam Jerzy Piastowski, 26.05.2016 r. o 07:56:46
Nie ma mocnych, na Twoje opowiadania historyczne :)
odpowiedz
Ten komentarz czeka na serca.
David de Hoenhaim, 29.05.2016 r. o 20:20:27
Wszyscy chyba uczestniczylismy w jakichś bitwach, chociazby na planszy JKW Piotra II Grzegorza.
odpowiedz
Ten komentarz czeka na serca.
Gotfryd Slavik de Ruth, 31.05.2016 r. o 19:42:25
Cieszę się że się spodobało. Fakt jesteśmy tylko figurami na polu życia :)
Dodaj komentarz

Nie jesteś zalogowany