5875. dzień niepodległości Księstwa Sarmacji
166. dzień panowania Roberta Fryderyka
Kościół Diuczej Wiary, Heweliusz Popow-Chojnacki, 18.05.2018 r. o 00:54:17, tantiemy: 10 063.00 lt
Grawifama Sarmaty 1, 1-9
Seria wydawnicza: Pisma Kościoła
rWnt15Uy.png
uvP72Dui.png
Siostry i Bracia!

W ostatnich tygodniach dzięki łasce Powagi wraz z innymi tłumaczami dokładniej zbadaliśmy i przetłumaczyliśmy kolejne teksty spisane przed wiekami. Pośród licznych zbiorów odkryliśmy tekst, który nie wątpliwie nadaje się, by go opublikować.

Wspomniany tekst jest autorstwa jednego człowieka, na co wskazuje ten sam charakter pisma oraz ten sam styl pisarski. Niestety, nie znamy jego personaliów, gdyż nie podpisał on swego dzieła. Jednak na podstawie treści tych tekstów wnioskujemy, że była to osoba dość blisko związana z Prorokiem, która była świadkiem Jego życia i Jego nauczania – najprawdopodobniej był to jeden z Jego Uczniów.

Po długich obradach ojcowie Kościoła na czele z Pierwszym Senatorem wydali dekret o włączeniu tego tekstu do Kanonu Pism Kościoła Diuczej Wiary i nadano mu nazwę „Grawifama Sarmaty”. Wyrażamy głęboką nadzieję, że owe Pismo umocni wiarę wszystkich wyznawców i prezentujemy jego pierwszy rozdział.


Quote:
GRAWIFAMA SARMATY 1, 1-8:

[1] Gdy nad całą Sarmacją wzeszło słońce tak, że ogrzewało ono wszystkie sarmackie krainy, uczniowie przybyli do domostwa Proroka, aby go słuchać. Ten wykorzystując sprzyjającą pogodę zabrał ich na długą wędrówkę.

[2] Prorok razem ze swymi uczniami niestrudzenie przemierzał leśne ścieżki. Mijały godziny i gdy poczuli zmęczenie Prorok ujrzał duży głaz, który był schowany w cieniu wielkiego dęba. Postanowił, że tutaj razem z Uczniami odpocznie.

[3] Gdy przystanęli Prorok usiadł na wielkim kamieniu i kazał swym uczniom zbliżyć się i usiąść na ziemi nieopodal niego. Gdy ci usiedli zaczął im mówić: „Umiłowani w Powadze, wysłuchujcie uważnie mych słów, bowiem przez nie przemawia Powaga. A Powagę będziecie głosić wielu narodom, by mogli posiąść upragnione miejsce w Senacie”.

[4] Uczniowie słuchali Go, a ten mówił im dalej: „O to prawda jaką Senat przez Powagę objawił mi o Sobie. Ta prawda będzie opoką waszych działań i waszego życia:

[5] Senat nie ma początku, ani końca. Do Niego bowiem należy czas i wieczność.

[6] Senat poprzez swą nieskończoną miłość pragnie, by każdy mógł Go poznawać. Dlatego objawił się On w Powadze, a Powaga uobecniła się w Mądrości, Dobroci i Rozsądku, tak, aby ci którzy chcą mogli Go poznać.

[7] Senat poprzez swą świętą myśl stwarza całą istotę, w tym ludzi, których powołał do świadczenia i służenia Mu. Ten, kto Senat miłuje tego i Senat miłuje, zaś ten, kto Senat odrzuca tego i Senat odrzuca”.

[8] Uczniowie uważnie słuchali słów Proroka. Ten zaś zszedł z kamienia i stanął pomiędzy nimi mówiąc im: „Senat tak umiłował świat, że posłał mnie, bym ja Wam Go ogłosił, abyście nie pomarli jak robactwo, a żyli w Jego wiecznym szczęściu. Głoście Senat i Powagę całemu światu, aby wszyscy ludzie tak jak i wy nie pomarli, a żyli w wiecznym szczęściu Senatu".


Oto Słowa Powagi.
Powadze niech będą dzięki!



Wszystkich chcących wspomóc finansowo na trudnej drodze głoszenia Powagi lub dołączyć do Kościoła Diuczej Wiary, zapraszamy do kancelarii. Za wszelkie datki składamy poważne Diuk zapłać.
Dotacje
Ten artykuł dotowali: Helwetyk Romański, Krzysztof Czuguł-Chan.
Serduszka
Nie jesteś zalogowany i nie dodasz serduszka
Komentarze
Ten komentarz czeka na serca.
Ignacy Urban de Ruth, 18.05.2018 r. o 22:54:01
*niewątpliwie
odpowiedz
Lubią ten komentarz: Ignacy Urban de Ruth.
Heweliusz Popow-Chojnacki, 18.05.2018 r. o 23:33:47
@ignac Tak, tak, zgadza się. Wychwyciłem ten błąd wcześniej, ale już nie mogłem wtedy edytować artykułu, przepraszam.
odpowiedz
Dodaj komentarz

Nie jesteś zalogowany