5869. dzień niepodległości Księstwa Sarmacji
160. dzień panowania Roberta Fryderyka
Gazeta Teutońska, Andrzej Fryderyk, 01.01.2018 r. o 22:50:27, tantiemy: 12 328.00 lt
Życie i czasy Wojciecha Hergemona
Seria wydawnicza: Kroniki
Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
Historia spisana na podstawie materiałów Teutońskiego Instytutu Historii, archiwów List Dyskusyjnych i stron Sarmacji oraz Teutonii, a także stron Ciprofloksji.

I
Dzieciństwo i pierwsze wprawy w nauce panowania

Wojciech już od młodych lat żył w bogatej rodzinie, w kraju rządzonym przez arcymądrego Cesarza Jakoba I Wielkiego (oby żył wiecznie!), zapewniającego dobrobyt wszystkim jego mieszkańcom. Nikomu niczego nie brakowało, wszyscy żyli w dostatku. Jako najstarszy syn Cesarza, już od młodzieńczych lat mógł się szczycić tytułem Arcyksięcia Teutończyków. Mimo tego, że w krainie teutońskim winem i śliwowicą płynącej niczego mu nie brakowało, nie spoczywał na laurach i skrupulatnie się rozwijał. Ambitny młodzieniec wiele czasu poświęcał nauce. Ze wspomnień jego nauczycielki Agaty: „Wojtek zawsze był zdolniejszy niż inne dzieci w jego wieku. Pamiętam dobrze jak kiedyś poproszony o napisanie krótkiego opowiadania, napisał prawdziwe dzieło o Teutonii”.

Bardzo duży pożytek miał z Wojciecha jego ojciec. Ze wspomnień Urzędników Dworskich można wyczytać, że pewnego dnia Jakob chcąc pokazać swemu synowi pracę dworu, zaprezentował mu księgi Podskarbiego. Choć wizyta miała trwać krótko, Wojciech został tam kilka godzin. Gdy wrócił do ojca, udowodnił, że Podskarbi oszukuje i wyprowadza majątek Dworu na swoje prywatne konto w Gellonii, wykazując, mimo swojego młodego wieku, nadzwyczajne umiejętności związane z rachunkowością.

W sierpniu 2004 r. Cesarstwo Teutonii zostało przyłączone do Księstwa Sarmacji, jako Marchia Teutońska pod rządem namiestniczym Jakoba. Mając świadomość o istotnym wpływie historii na świadomość narodową Teutonii Wojciech począł spisywać dzieje ziem teutońskich na rzecz Teutońskiego Instytutu Historii.

Gdy mijało pół roku od przyłączenia Teutonii do Księstwa Sarmacji, 9 lutego 2005 r. były Cesarz Teutonii oddał władzę w Marchii swojemu najstarszemu synowi Wojciechowi Hergemonowi, niedługo po tym, jak ten założył Zielnybor. W tym miejscu warto odnotować, że Wojciech rządził Marchią później jeszcze dwukrotnie. Jego rząd jest opisywany przez historyków jako wypełniony pracą na rzecz Teutonii i uporządkowania jego spraw. W wyniku kłótni z ojcem, w maju 2005, mając w myślach dobro Marchii, zrzekł się pozycji namiestnika, by ją ponownie objąć we wrześniu tego samego roku. W czasie trwania tych wydarzeń, Wojciech opublikował znany utwór o teutonizmie Mistrz Teuton III i jego uczeń. Rządy Wojciecha trwały aż do kwietnia 2006 roku, do czasu wydarzeń, które wstrząsnęły całą Teutonią i na zawsze zmieniły jej oraz jego życie.

II
Teutoński Maj

Po powrocie Jakoba do Teutonii i wyborze go na namiestnika Marchii, a także staraniach partii rządzącej o objęcia przez Jakoba posady Kanclerza, została ukazana wyraźna niechęć doń przez panującego Księcia Piotra Mikołaja. Teutończycy zrażeni reakcją Księcia Sarmacji, na wieść o desygnacji Jakoba na Kanclerza, w tym decyzją o modyfikacji listy osób uprawnionych do głosowania w Senacie Marchii, napisali do Księcia list. Wojciech był jednym z jego sygnatariuszy. Uznaje się to za początek Teutońskiego Maja.

Represje Księcia Sarmacji wobec osób podpisanych pod listem, w tym niemal wszystkich z Cesarskiego Domu spowodowały szybką eskalację konfliktu. Osoby, które podpisały się pod dokumentem, nieoficjalnie nie mogły się ubiegać o żadne stanowiska, a członkowie prestiżowego rodu niesłusznie zostali uznani za zdrajców i pozbawieni posiadanych tytułów arystokratycznych oraz orderów. Ojciec Wojciecha wraz z większością z jego braci zdecydowali się na uchodźstwo i utworzenie Królestwa Nowej Teutonii, Wojciech natomiast zdecydował się pozostać w Marchii.

Choć władzę w Marchii przejął najmłodszy brat Wojciecha – Krzysztof Kwazi, który cieszył się dziwną sympatią ze strony ówczesnego Księcia Sarmacji, Cesarski Ród został uznany w Sarmacji za zhańbiony. Choć wymiar sprawiedliwości nigdy nie potwierdził żadnych zarzutów wobec niego i innych uczestników Teutońskiego Maja, fałszywe oskarżenia wobec Wojciecha na zawsze zostały w pamięci innych Sarmatów.

Wojciech raz jeszcze powrócił na funkcję namiestnika w sierpniu 2007 r., po rezygnacji jego syna Konrada Hergemona. Jego kadencja skupiała się głównie na porozumieniu i współpracy z separatystycznym rządem Królestwa Nowej Teutonii. W listopadzie 2007 doszło do spotkania przedstawicieli Marchii Teutońskiej, Królestwa Nowej Teutonii i Księstwa Sarmacji w Domu Górnika w celu ostatecznego rozwiązania i normalizacji stosunków po wydarzeniach maja 2006 r. Spotkanie to miało być preludium do ponownego zjednoczenia Teutonii. Na pamiątkę zdarzeń tych negocjacji, w dzisiejszych czasach ustalony został Order Domu Górnika.

Pamiętny wydarzeń majowych Wojciech nie potrafił już jednak wierzyć Księciu. Gdy w październiku 2008 r. Piotr Mikołaj abdykował, a na tron wstąpił Daniel Łukasz, Wojciech odmówił odnowienia przysięgi szlacheckiej wobec Księcia, ponowiwszy tylko przysięgę obywatelską wobec Księstwa Sarmacji. Jako iż sarmackie procedury nie przewidywały takiej możliwości, postępowanie owo uznane jako ich złamanie i Wojciech został skazany wyrokiem sądu m.in na zesłanie do Hrabstwa Gellonii (można przypuszczać, że nawet ówczesny Sąd wiedział, że nie jest to przyjemne miejsce). Na szczęście po apelacji nastąpiło uniewinnienie wyrokiem Sądu Najwyższego.

III
Ponowne zjednoczenie

Ustalenia ze spotkania w Domu Górnika, jak i nowa władza w Księstwie zaowocowały wyklarowaniem się chęci powrotu separatystów. Już w marcu 2009 r. Książę Sarmacji Daniel Łukasz, wraz z Królem Nowej Teutonii, Łukaszem Augustem wydali wspólne oświadczenie. Pomyślnie przebiegło też referendum w Księstwie Sarmacji dotyczące kontynuacji procesu integracji, choć jego wynik nie był wiążący. Ostatecznie w czerwcu 2009 roku, Senat Marchii Teutońskiej wyraził zgodę i aprobatę na przyłączenie Królestwa Nowej Teutonii, do Marchii Teutonii, co przyczyniło się do powstania Królestwa Teutonii, pod berłem Łukasza Augusta.

Władze Królestwa zdecydowały się utworzyć Królewską Izbę Prawną, która miała ścigać przestępstwa przeciwko Narodowi Teutońskiemu. Pierwszym Radcą został Wojciech Hergemon, ofiara takich zbrodni w przeszłości. W Teutonii zaś trwają debaty nad wprowadzeniem regulacji, o jakie jeszcze kilka lat temu zabiegali sygnatariusze listu, w tym ustanowienie obywatelstwa Królestwa Teutonii.

Powrót braci i ojca Wojciecha oraz niejakie sprawdzenie się słuszności tez, za których głoszenie jeszcze kilka lat temu ród został okryty hańbą, powodowały powolną odbudowę rangi Cesarskiego Domu. Jednakże już w styczniu 2010 roku doszło do zdarzenia, które pogrzebało cały majątek rodu: przepad własności prywatnej.

Nawet mimo pozbawienia całego majątku, Wojciech, znany ze swojej przedsiębiorczości, wraz ze swoim synem Yaraehem Euskadim, dorobił się wielu milionów libertów. Mimo tego stwierdzono, iż takie zarobki są niemożliwe i liberty ponownie zostały skonfiskowane, jako uzyskane w wyniku błędu systemu. Nigdy nie postawiono Wojciechowi prawnego zarzutu.

Ten czas wiązał się też z wzmożoną pracą akademicką. Opublikował dwie prace naukowe związane z tematyką prawną i gospodarczą. Pierwszą z nich omawia kwestię systemów gospodarczych, skupiając się na tych Księstwa Sarmacji. Druga dotyczyła problematyki „zapisu” w kulturze Sarmacji.

Wkrótce później, wraz z synem Yaraehem, w wyniku konfliktu z innym obywatelem Sarmackim, Wojciech i jego syn zostali wydaleni z Księstwa Sarmacji przez Księcia Sarmacji, Piotra II Grzegorza.

IV
Wolne Państwo Ciprofloksja

Pozbawiony całego majątku, domu w Teutonii i skazany na błąkanie się po mikroświatowych ostępach Wojciech Hergemon zamieszkał w najbiedniejszym kraju Mikroświata – Ciprofloksji. Jako były sarmacki arystokrata począł pełnić tam funkcje w administracji i wymiarze sprawiedliwości. Jego wybitne zdolności wkrótce przyczyniły się do osiągnięcia tytułu Księcia Saginaty.

Wojciech na emigracji zajmował się jednak znacznie szerszym spektrum tematów. Wraz ze swoim synem Yaraehem zaprojektowali szereg systemów gospodarczych, m.in. Dacię 900, Dacię 9-3, Dacię 9-5 oraz znany w Sarmacji system Giełdy Papierów Wartościowych (Dacia Aero) oparty na 10-składnikowym modelu ekonometrycznym. Trwały również prace nad Dacią 90 – darmowym systemem ewidencyjno-bankowym dla nowych v-państw, ale projekt ten nie doczekał się nigdy zakończenia.

Oprócz projektu systemu, zajął się również działalnością literacką. W 2012 opublikował Magisterium Grzybowskiego, w którym widoczne są przejawy przemyśleń na temat Sarmacji i Teutonii z punktu widzenia emigranta ciprofloksjańskiego. Można powiedzieć, że jak pewien poeta opisywał, na wymuszonym wygnaniu, piękno stepów akermańskich i Krymu, tak i Wojciech zmuszony był do udania się w daleką podróż, a w swoich dziennikach z wyprawy, poruszał tematy bliskie jego sercu – sprawy męczące jego ojczyznę. W późniejszym czasie Książę Saginaty napisał też utwory typowo ciprofloksjańskie: Spowiedź, a także wraz z synem, który został Księciem Solium, Gry i zabawy Ciprofloksji.

Ogólnie działalność Wojciecha w Ciprofloksji, zarówno w kwestii prawa, administracji, jak i kultury i nauki można traktować jako nieustanny dialog z Sarmacją, ukazanie, że nawet biedne państwo, takie jak Ciprofloksja może działać sprawnie mimo oczywistych problemów mających swoje źródło w jego stanie. Był to okres wielu przemyśleń i nowych wniosków na temat działania państw w Mikroświecie.

V
Powrót do Sarmacji

W lutym 2016 roku, na mocy postanowienia Księcia Sarmacji, Tomasza Ivona Hugona, zawieszone w mocy zostało postanowienie o wydaleniu Wojciecha Hergemona, dzięki czemu po prawie 5 latach wygnania, powrócił do ojczystej Teutonii. Swoje pierwsze kroki w Sarmacji zaczął od utworzenia nowego tytułu prasowego – Ostatniego Bastionu Teutonizmu. Wkrótce publikuje też swoje nowe dzieła: Teutońskich Hydraulików, Sonię w wersji dla dorosłych i lżejszą, Awangardę oraz Sternika. Rozpoczął też pracę nad opisaniem zdarzeń Teutońskiego Maja w postaci powieści fabularnej.

Prokulturalne działania Wojciecha wkrótce skutkują całkowitym uchyleniem postanowienia o wydaleniu i nadania obywatelstwa Księstwa Sarmacji. Wkrótce po tym, wraz z pomocą Króla Teutonii Andrzeja Fryderyka, w sierpniu 2016 r. wdraża zaprojektowany przed laty system Giełdy Papierów Wartościowych. Mimo początkowych problemów, giełda szybko staje się atrakcją gospodarczą Księstwa Sarmacji, zapewniającą stałą rozrywkę dla prawie 100 Sarmatów.

Oprócz docenianej aktywności na polu kulturalnym i ekonomicznym, Wojciech ubiegał się o stanowisko asesora Trybunału Koronnego. Po dziś dzień pełni tę rolę, posiadając opinię najbardziej kompetentnego sędziego. Przedłużenie jego kadencji odbywa się praktycznie jednogłośnie, niezależnie od składu Sejmu. Orzekał on w najtrudniejszych sprawach ustrojowych, mających wpływ na pryncypia polityczne Księstwa Sarmacji.

W grudniu 2017 r., po abdykacji Księcia Sarmacji Tomasza Ivona Hugona, zdecydował się na start w elekcji książęcej, oferując swoje niezwykłe doświadczenie w zarządzaniu państwem i przemyślenia z wieloletniej emigracji i życia w ubóstwie. Jako człowiek z uzasadnionym doświadczeniem prawnym i kunsztem kulturalnym, przedstawił program, który prezentuje rozwiązania najważniejszych problemów Sarmacji. Swoją postawą i doświadczeniem diametralnie odróżnia się od innych kandydatów, co stawia go jako jednego z faworytów w elekcji.
Dotacje
Serduszka
Nie jesteś zalogowany i nie dodasz serduszka
Komentarze
Lubią ten komentarz: Andrzej Fryderyk.
Adam Jerzy Piastowski, 04.01.2018 r. o 13:29:17
Nooo konkret, aż chce się czytać!
odpowiedz
Lubią ten komentarz: Andrzej Fryderyk.
Tomasz Ivo Hugo, 04.01.2018 r. o 14:05:19
Kawał dobrej roboty WKW, szacun! Ciekawa postać z tego Arcyksięcia ;) Można rzec, że jego osoba była swego rodzaju mianownikiem w wielu momentach historii Teutonii. Ciekawie napisana także komplijacja jego dziejów, a na szczególne brawa zasługują przytoczone źródła.
odpowiedz
Ten komentarz czeka na serca.
Torkan Ingawaar, 04.01.2018 r. o 19:35:19
Obowiązkowa lektura pod każdą teutońską strzechą. Fascynujące dzieje arcyksięcia Wojciecha Hergemona - zacnego stryja Waszej Królewskiej Mości, patrioty, w prostej linii potomka cesarza Hergoliena Wielkiego a być może niebawem i księcia Sarmacji - stanowią niewyczerpane źródło inspiracji dla kolejnych pokoleń Teutończyków, a sam arcyksiążę jest wzorem najznamienitszych rycerskich cnót - honoru, odwagi i wytrwałości w dążeniu do celu.

@Hugo Doceniam zakończenie hucpy z "hrabią", ale dobrze by było, jakby osoba tak wrażliwa w kwestii poprawnego stosowania tytulatury (i nie, nie jest to przytyk, a stwierdzenie faktu) używała wobec Króla Teutonii, przywódcy suwerennego Narodu, zwrotu Wasza Królewska Mość, który nie tylko przysługuje Mu zwyczajowo, zgodnie z realną praktyką tytułowania obecnie panującego, ale został zagwarantowany przez księcia Sarmacji, jednego z Waszych poprzedników, w oświadczeniu dot. inkorporacji Królestwa Nowej Teutonii.
odpowiedz
Ten komentarz czeka na serca.
Andrzej Fryderyk, 04.01.2018 r. o 23:45:11
Ja jakoś nie mam problemu z tytulaturą jaka się przyjęła do Króla Teutonii :) A hrabią przestałem być już dawno ;)
odpowiedz
Dodaj komentarz

Nie jesteś zalogowany