5655. dzień niepodległości Księstwa Sarmacji
1461. dzień panowania księcia Tomasza Ivo Hugona
Sarmacka Liga Piłkarska, Michał Michaelus, 28.10.2017 r. o 15:33:47, tantiemy: 10 360.00 lt
RVT Hrabia Ruhnhoff - pierwsi dominatorzy
Seria wydawnicza: Legendy SLP
Artykuł został oznaczony jako Artykuł na Medal.
n43KAfFo.png

Hrabiowie z Ruhnhoffu to pierwsi dominatorzy w historii Sarmackiej Ligi Piłkarskiej. Pierwsza drużyna, która obroniła tytuł mistrzowski, i to od razu dwa sezony z rzędu. Ogółem w historii Hrabiowie czterokrotnie zdobywali mistrzostwo, a dwukrotnie Puchar. Wszystkie te sukcesy odnosili wtedy, gdy na ławce ekipy z Ruhnhoff zasiadał Timan Demollari.

Protoplastą Hrabiów był klub FC Zielnybor założony w pierwszym dniu istnienia SLP, tj. 20 lipca 2006 r. Jeszcze w trakcie inauguracyjnego sezonu (10 września) drużynę przejął Timan Demollari i przeniósł ją do Ruhnhoffu. Pomimo zawirowań w debiutanckim sezonie RVT zdobył 50 punktów (14 zwycięstw, 8 remisów i 8 porażek), zajmując miejsce tuż za podium.

3Mpy3sLT.png
Trener Demollari ustawia taktykę na mecz Reniferami

Dzięki wysokiej lokacie, w 2. Sezonie drużyna RVT wystąpiła w 10-zespołowej Ekstraklasie. Przed startem sezonu nastąpiła także zmiana nazwy na RVT Hrabia Ruhnhoff. Jednak rozgrywki te nie były tak udane jak poprzednie. Po zaciętym boju, mimo otarcia się o pozycje medalowe, Teutończycy skończyli rywalizację na 5. miejscu. W 18 meczach zdobyli 32 punkty (10 zwycięstw, 2 remisy, 6 porażek) z bilansem bramkowym 33:21. Do wicemistrzostwa zabrakło pięciu punktów, a do brązowych medali tylko 3 oczek. Z kolei przewaga nad strefą spadkową była wyraźna – aż 20 punktów przewagi nad ósmą ekipą ZFP im. Szpunara.

Trzeci sezon Hrabiowie po raz kolejny skończyli w środku stawki. W nieco okrojonej Ekstraklasie (9 zespołów) RVT zajęło 4. miejsce z 28 punktami na koncie (8 zwycięstw, 4 remisy i 4 porażki, bilans bramkowy 30:13), a do brązowych medali zabrakło tylko 2 punktów. Miejsce to było głównie zasługą doskonałej postawy w rundzie rewanżowej. Przegrywają wysokie miejsce na starcie sezonu – tak pisały Wieści. Jak napisał Leszczyński w posezonowej analizie w Gońcu Piłkarze Hrabiego z Ruhnhoff chyba nigdy nie przebiją się ponad ligową przeciętność. Zespół, z którym każdy się liczy, mający solidny skład i bardzo dobrego, doświadczonego trenera. Ale brakuje tej iskierki. Jak to mówią, „z tym trzeba się urodzić”.

z1jnW97h.jpg
Legendarne trio napastników RVT Hermen Żurawski, Christan Hengst i Theo Lipscombe celebrują gola strzelonego Reniferom

Jednak 4. sezon był w końcu tym przełomowym. Jak pisały wówczas „Wieści Teutońskie” Hrabiowie mieli wreszcie walczyć o należne im miejsce na podium, a przynajmniej w jego okolicy. Patrząc na wiek zawodników, była to ostatnia w tamtym okresie szansa na odnotowanie znaczącego sukcesu. I to był w końcu sezon Hrabiów, którzy byli zdecydowanie najlepsi w lidze. Ekipa z Ruhnhoffu zdobyła 37 punktów i aż o 9 oczek wyprzedziła broniący mistrzostwa MKS Sailor Fer oraz KS Renifery Sola. Jak pisał Goniec Czarnoleski mistrzostwo zdecydowanie zasłużone. Demollari od zarania dziejów sarmackiego futbolu czaił się gdzieś za plecami przeciwników prowadząc coś na kształt wojny podjazdowej. Teraz przeszedł do frontalnego ataku. Nie zostało po nim prawie nic. Grali jak burza, której podmuchy słabły tylko chwilami. O sile Hrabiów w pierwszym mistrzowskim sezonie stanowili jeden z najlepszych sarmackich golkiperów Mateusz Pierdas, MVP sezonu obrońca Maciej Wachowski oraz lider pomocy Mel Atkinson.

Końcowa tabela 4. sezonu Ekstraklasy:
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
RVT Hrabia Ruhnhoff
MKS Sailor Fer
KS Renifery Sola
FKK Rantiochskie Krasnoludy
Młot Sigmara Anheim
Orły Grodzisk
FC Czarnolas
YK Słoniki Sodomia
Małpki Graybox
16
16
16
16
16
16
16
16
16
37
28
28
24
24
20
19
17
3

W piąty sezon Hrabiowie wchodzili jako faworyci do obrony tytułu. Według Gońca Czarnoleskiego pomimo pewnych mankamentów, jak bardzo skromny napad, RVT nadal wydaje się być najmocniejszą drużyną w lidze. I już pierwsza runda, zakończona kompletem zwycięstw, potwierdziła dominację drużyny z Ruhnhoff. Ostatecznie Hrabiowie zostali pierwszą ekipą w historii SLP, która obroniła tytuł mistrzowski. Swój sukces przypieczętowali na Stadionie Rycerskim zwycięstwem nad Orłami Grodzisk. Po zakończeniu sezonu trener Demollari mówił: Jestem bardzo szczęśliwy, ale prawdę mówiąc inaczej być nie mogło. Jesteśmy i byliśmy zespołem zdecydowanie najlepszym w całej ligowej stawce. Gwiazdami tego sezonu byli napastnicy Hermen Żurawski, Christan Hengst i Theo Lipscombe oraz pomocnicy Mel Atkinson i Tomek Marcinkowski. Przemysław Figiel pisał w Bramie ktoś napisał, że Hrabiowie nie mają iskierki. Od tamtego czasu dwa razy wygrali ligę.
tP223NLf.jpg
Pierwszy herb zaprezentowany 01.09.2008 (autor: Calisto Kami)

Do kolejnego sezonu RVT przystępowało więc jako dwukrotny mistrz SLP i kandydat do kolejnego sukcesu. Tym razem rywale odrobili lekcję i lepiej przygotowali się do sezonu. Wynikiem tego był najbardziej zacięty finisz rozgrywek w historii. Po ostatniej kolejce aż trzy drużyny miały na koncie po 33 punkty. O losach mistrzostwa zdecydował więc bilans bramkowy. Dzięki niemu Hrabiowie po raz trzeci z rzędu zdobyli tytuł stając się pierwszymi dominatorami. Tuż za ich plecami znalazły się FKK Rantiochskie Krasnoludy i YK Słoniki Sodomia. Po ostatnim gwizdku szóstego sezonu trener Demollari pisał w Bramie:
Timan Demollari w Bramie:
Takiej euforii w Ruhnhoffie nie było od bardzo dawna. No, może nie od tak dawna, bo od czasu zdobycia pierwszego mistrzostwa (...) Na początku nic kłopotów nie zwiastowało. Trzy pewne zwycięstwa bez straty gola z zespołami teoretycznie słabszymi pozwalały łudzić się, że znów będzie łatwo. Przyszedł jednak mecz ze Słonikami, mecz fantastyczny, wynik 4:3 dla rywali (...) Wiedzieliśmy, że z YK gramy o wszystko. Presja nas zżarła, doznaliśmy kolejnej porażki. Pogodziliśmy się z wicemistrzostwem, wysłałem nawet gratulacje trenerowi Słoników. W 3 ostatnich meczach zaczęło się jednak coś dziać. Słoniki zaczęły tracić punkty, nadzieja odżyła na nowo. Remis w praktycznie wygranym meczu z Wandystanem znowu nas kopnął w dupę. YK potrzebowały raptem 2 punktów w ostatnich kolejkach, aby cieszyć się z dubletu. A jednak, udało się. Dziękuję trenerom Reniferów i Krokodyli, którzy walczyli do końca. Prawda jest jednak taka, że w tym sezonie nikt nie zasłużył na mistrzostwo. Samodzielnie. Bo Mistrzów jest tym razem trzech. RVT Hrabia Ruhnhoff, FKK Rantiochskie Krasnoludy, Słoniki Sodomia. Dziękuję Leszkowi i Abraxiowi, bo tak dramatycznego i pełnego emocji sezonu to SLP jeszcze nie widziała. Co nie znaczy, że jeszcze nie zobaczy.

Trzeci tytuł mistrzowski zamyka pierwszy wspaniały etap historii RVT. W kolejnych sezonach Hrabiowie nie schodzili z podium, jednak nie byli w stanie pokonać nowych dominatorów Słoników Sodomia. W końcu w 11. sezonie RVT przełamał trwającą od czterech sezonów dominację Słoników i zdobył swój czwarty tytuł mistrzowski. W całym sezonie Hrabiowie wygrali aż 14 spotkań, zremisowali 3, a przegrali tylko 1 raz (ze Słonikami), wyprzedzając drużynę z Sodomii o 6 punktów. Jak pisał dreamlandzki ”Długi Sezon” Świeżo wyłonionym zwycięzcą najwyższej klasy rozgrywkowej i zarazem najlepszym klubem całej SLP jest klub RVT Hrabia Ruhnhoff. Zgadza się – zespół Timana Demollariego, triumfatora ostatniego mundialu i finalisty obecnej edycji Ligi Królewskiej. Jest to zarazem czwarty tytuł mistrzowski Hrabiów, wywalczony po czterech sezonach dominacji YK Słoników Sodomia, które tym razem uplasowały się na drugim miejscu. W walce o złoto liczyły się w zasadzie jedynie te dwa zespoły, które zdominowały ligę – rywalizacja z pozostałymi zespołami Ekstraklasy zastępowała ich trenerom kosztowne treningi formy.

Końcowa tabela 11. sezonu Ekstraklasy:
M
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.

RVT Hrabia Ruhnhoff
YK Słoniki Sodomia
FKK Rantiochskie Krasnoludy
SKS Podleszcz
Dyskobolia Czarnolas
FC Czarnolas
Młot Sigmara Anheim
TKS Trizopolis
Morświn Nowy Kotwicz
FC Grodzisk
M
18
18
18
18
18
18
18
18
18
18
Z
14
12
8
8
8
7
6
6
2
1
R
3
3
5
5
3
5
4
4
1
3
P
1
3
5
5
7
6
8
8
15
14
B
45:13
39:16
27:19
28:23
42:37
36:26
23:27
24:30
20:63
13:43
P
45
39
29
29
27
26
22
22
7
6

Było to jak się później okazało ostatnie mistrzostwo w historii Hrabiów. W kolejnych trzech sezonach pomimo regularnego meldowania się na podium Ekstraklasy (wicemistrzostwo w 13. sezonie oraz brązowe medale w 12. i 14.) drużyna z Ruhnhoffu nie była w stanie przełamać dominacji Słoników. W 13. i 14. sezonie RVT zdobyło dwukrotnie Puchar SLP, uzupełniając kolekcję klubowych trofeów.

Później Hrabiowie zaczęli popadać w dłuższy kryzys. W 15. Sezonie otarli się o spadek z Ekstraklasy kończąc na 7. miejscu, tuż nad strefą spadkową. Na dodatek po 3. kolejce kolejnego sezonu ławkę trenerską RVT opuścił trener Demollari. Na stanowisku zastąpił go Paviel von Thorn-Broniek. Zastał drużynę przegrywającą mecz za meczem (bilans otwarcia sezonu to 0 punktów i bilans bramkowy 1:14). Po zmianie szkoleniowca drużyna wróciła do gry o utrzymanie, ale na koniec sezonu zajęła 8. lokatę i po raz pierwszy w historii Hrabiowie spadli na zaplecze Ekstraklasy. Co prawda po sezonie RVT powróciło do najwyższej ligi, nie zakończyło to zawirowań wokół klubu.

Rbc25S4O.png
Rubryka klubowa RVT w "The Xpert Football" pojawiła się po przejęciu klubu przez Wiktora Maceckiego (dostęp do strony)

Po awansie przed 18. sezonem doszło do kolejnych zmian. Prezes Paviel von Thorn-Broniek podjął decyzję o przeniesieniu zespołu do Playa de Sarmatia i zmianie nazwy na Club Deportivo Tropicana Playa. Pod nową nazwą klub nie dotrwał nawet do końca sezonu, bowiem po przejęciu go przez Juranda Swarzewskiego ponownie zmienił nazwę na PKS Eldorat. W 19. sezonie PKS dotarł nawet do finału Pucharu, gdzie przegrał z KP Młotem Sigmara. W lidze spadkobiercom tradycji RVT szło coraz gorzej, aż po 20. sezonie PKS spadł z Ekstraklasy zajmując ostatnie 10. miejsce z zaledwie jednym zwycięstwem. W kolejnym sezonie doszło do kolejnych zmian. Stery w klubie objął Wiktor Marecki , a klub wrócił do historycznej nazwy. Pod starym szyldem Telewizorkom udało się wrócić do Ekstraklasy w 22. sezonie. W kolejnych sezonach miały miejsce kolejne roszady – Juliette da Firenza przeniosła klub do Republiki Palmowej zmieniając nazwę na Valfssas Arnovike, potem Defloriusz Dyman Wander przeprowadził drużynę do Eldoratu pod nazwą Retrofuturyzm, a Guedes de Lima po objęciu sterów zmodyfikował nazwę na FK Freedom Eldorat. W tym czasie zespół balansował między Ekstraklasą, a jej zapleczem.
hO9cBI7m.png
Obecny herb klubu

Wreszcie po 13. kolejce 27. sezonu drużynę występującą w Pierwszej Klasie ponownie przejął twórca sukcesów Hrabiów Timan Demollari. Pierwszą jego decyzją był powrót do historycznej nazwy. Nowy stary szkoleniowiec od razu odmienił oblicze zespołu wygrywając cztery i remisując jeden mecz na finiszu rozgrywek. Straty punktowe z wcześniejszej fazy okazały się na tyle duże, że po raz pierwszy w historii Hrabiowie spadli na trzeci szczebel drabinki ligowej. Jednak już po sezonie drużyna z Ruhnhoff w imponującym stylu wróciła na zaplecze Ekstraklasy triumfując w Drugiej Klasie. Kolejny sezon przyniósł kolejne zwycięstwo, tym razem w Pierwszej Klasie. Dzięki temu jubileuszowy 30. sezon RVT rozpoczęło na najwyższym szczeblu.

Dziękuję Timanowi Demollari, Leszkowi de Ruth i Henrykowi von Thorn-Leszczyńskiemu za wsparcie merytoryczne.
Dotacje
Serduszka
Nie jesteś zalogowany i nie dodasz serduszka
Komentarze
Lubią ten komentarz: Timan Demollari, Tomasz Ivo Hugo.
Michał Michaelus, 28.10.2017 r. o 15:35:20
Dziś o 19:30 Poczta Baridajska wyemituje znaczek upamiętniający 4-krotnych mistrzów Sarmackiej Ligi Piłkarskiej i 2-krotnych zdobywców Pucharu klub RVT Hrabia Ruhnhoff:
tIEFzS2b.png
odpowiedz
Ten komentarz czeka na serca.
Julian Fer at Atera, 28.10.2017 r. o 20:44:31
Świetny artykuł :D
odpowiedz
Ten komentarz czeka na serca.
Nikodem Erouan de Canterville, 28.10.2017 r. o 21:16:37
Bardzo ciekawy artykuł.
odpowiedz
Ten komentarz czeka na serca.
Gotfryd Slavik de Ruth, 30.10.2017 r. o 22:14:02
Z dumą podkreślam że Klub mieści się w Ruhnhoff. To dla nas powód do dumy i radości.
Lubią ten komentarz: Michał Michaelus.
Timan Demollari, 01.11.2017 r. o 00:30:11
Ja tylko powiem, że jestem wzruszony już samym faktem, że komuś się chce o Hrabiach pisać. Do tego jest to bardzo dobry tekst, świetnie oparty o wszelkie dostępne źródła. Dzięki, Michale. :)
odpowiedz
Ten komentarz czeka na serca.
Michał Michaelus, 01.11.2017 r. o 09:25:40
To nie tylko o Hrabiach :-) Czas po tych 30. sezonach zebrać informacje o przynajmniej najbardziej zasłużonych klubach.
odpowiedz
Ten komentarz czeka na serca.
Henryk von Thorn-Leszczyński, 17.11.2017 r. o 09:58:09
godne to i sprawiedliwe!
odpowiedz
Dodaj komentarz

Nie jesteś zalogowany